What do you think?
Rate this book
De Seizoensrebellen
Opgesloten
Verslagen
Gebroken
De Seizoensproeven hebben Ayla alles afgenomen. Na alle tegenslagen en het ontplooien van haar krachten, bleek het niet genoeg. Weggestopt in de duistere kerkers van het paleis, vermoedt iedereen dat ze dood is. Ayla is aan het verdrinken in haar gevoelens, wanhopig naar adem snakkend.
Hulp uit onverwachte hoek bevrijdt haar uit de klauwen van haar vijanden en Ayla zal haar verdriet aan de kant moeten zetten. Halsoverkop trekken de Erfgenamen door het Rijk om hun ware krachten te ontketenen, terwijl ze zich klaarmaken om de strijd samen met de Rebellen te voeren.
Valdemar mag dan wel de winnaar van de Proeven zijn, maar hij is nog lang geen nieuwe Heerser. Hij is amper meer dan een marionet waarvan zijn vijanden de touwtjes in handen hebben, maar hij zal alles doen om terug te keren naar de vrouw die zijn hart heeft.
Ayla heeft alle redenen om wraak te nemen. De gruwelijke strijd zal niet gemakkelijk zijn, maar de beste dingen zijn het altijd waard om voor te vechten.
Verslagen
Gebroken
De Seizoensproeven hebben Ayla alles afgenomen. Na alle tegenslagen en het ontplooien van haar krachten, bleek het niet genoeg. Weggestopt in de duistere kerkers van het paleis, vermoedt iedereen dat ze dood is. Ayla is aan het verdrinken in haar gevoelens, wanhopig naar adem snakkend.
Hulp uit onverwachte hoek bevrijdt haar uit de klauwen van haar vijanden en Ayla zal haar verdriet aan de kant moeten zetten. Halsoverkop trekken de Erfgenamen door het Rijk om hun ware krachten te ontketenen, terwijl ze zich klaarmaken om de strijd samen met de Rebellen te voeren.
Valdemar mag dan wel de winnaar van de Proeven zijn, maar hij is nog lang geen nieuwe Heerser. Hij is amper meer dan een marionet waarvan zijn vijanden de touwtjes in handen hebben, maar hij zal alles doen om terug te keren naar de vrouw die zijn hart heeft.
Ayla heeft alle redenen om wraak te nemen. De gruwelijke strijd zal niet gemakkelijk zijn, maar de beste dingen zijn het altijd waard om voor te vechten.
- GenresFantasy
371 pages, Hardcover
Published October 15, 2025
22 people are currently reading
353 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 41 reviews
June 25, 2025
OCTOBER 2025!!!!! 🌪️🍂🩶
June 25, 2025
October 2025 😍🌱💧🌪️🔥
November 26, 2025
Sienna, just one chance please 😩❤️
Spannend, romantisch en hartverscheurend. Beetje een trage start, maar de giga plot twists in de tweede helft maken dat weer helemaal goed.
Ik was ervan overtuigd dat dit een trilogie ging zijn, maar het verhaal voelt wel echt afgesloten nu. Mijn tip: Een derde boek waar iedereen gewoon gezellig samen is zonder the constant threat of impending doom. Yasmine en Jonas, we bespreken dit nog wel.
Wat een prestatie om zulke prachtige boeken te schrijven die perfect passen tussen de beroemde fantasy classics. Zo gigantisch trots op die twee!!!
Spannend, romantisch en hartverscheurend. Beetje een trage start, maar de giga plot twists in de tweede helft maken dat weer helemaal goed.
Ik was ervan overtuigd dat dit een trilogie ging zijn, maar het verhaal voelt wel echt afgesloten nu. Mijn tip: Een derde boek waar iedereen gewoon gezellig samen is zonder the constant threat of impending doom. Yasmine en Jonas, we bespreken dit nog wel.
Wat een prestatie om zulke prachtige boeken te schrijven die perfect passen tussen de beroemde fantasy classics. Zo gigantisch trots op die twee!!!
March 10, 2026
Ik wil terug ruim 50 likes zoals bij Boek 1, hé, dus go-go-go mensen!
Eerlijk is eerlijk: net zoals jullie had ik nooit gedacht dat ik De Seizoensrebellen drie sterren zou geven! Wat er in ’s vredesnaam gebeurd is dat dit boek dat verdiend heeft, vraag je? Heel simpel: het was toch wat beter dan ik had verwacht. Was het echt goed? Nee. Maar ik ergerde me al niet meer dood en als je een TLDR wil krijgen, dan zou ik zeggen dat dit wel een ça va boek was.
Iets uitgebreider dan (ik ga me ook wat baseren op mijn bespreking van het eerste deel).
Ja, elke keer als ik het woord ‘stuurder’ of ‘sturen’ lees, krijg ik nog steeds visioenen van Aang die op z’n windbol zotte kuren zit uit te halen. Maar ik wist dat het ging komen natuurlijk en ik was al half afgestompt, dus het was nu geen onaangename verrassing meer.
Inhoudelijk ben ik nog steeds niet bijzonder onder de indruk van de plot, maar ik vond hem al wel pakken beter dan in het vorige boek. Deze keer zitten er echt wel een paar verrassende elementen en scènes in, er gebeurt danig wat, en bovenal: blijkbaar is deze reeks maar een tweeluik, wat betekent dat het hele verhaal nu afgewikkeld wordt, en dat had ik helemaal niet zien aankomen. ‘Kort en krachtig’ zou ik het niet noemen, maar ik ben in elk geval blij dat dit niet zoiets is dat zonder goede reden vijf boeken blijft aanslepen. Een voorbeeld: ik was blij dat het helemaal in het begin niet al te lang duurt eer Ayla uit de kerker gered wordt, en ik was verrast dat ze zonder al te veel problemen ook Valdemar mee krijgen. Ik verwachtte half een boek met een hoofdpersonage dat de helft van de tijd - tot ze dan zo halverwege het boek eindelijk haar Ware Liefde kan gaan redden - radeloos van miserie en als een kieken zonder kop rondloopt omdat ze niet zonder hem kan. Thank God for small mercies, zeggen ze in het Engels – misschien is een goede vertaling wel ‘God zij gedankt voor kleine gelukjes’? [Opgelet: sluikreclame aanwezig]
Op veel persoonlijker vlak kan ik zeggen dat ik me bijna onpasselijk voelde bij de beschrijving van Fiorella, die verwordt in... ja, in wat eigenlijk? Een afzichtelijk, misselijkmakend gedrocht, minstens. Dat ging voor mij iets te ver, maar andere mensen zullen daar natuurlijk geen probleem van maken. Maar veel goorheid moet er voor mij niet in een boek zitten voor ik begin te griezelen.
De meeste minder belangrijke personages kon ik me niet meer herinneren. Dat betekent concreet: buiten de heilige viervuldigheid (Ayla, Sienna, Valdemar en Yuri) en dan nog een handvol andere namen (voornamelijk Fannar, Fiorella en Azra) waren er niet veel anderen die ik me kon herinneren. Wie Ineka is, bijvoorbeeld, wist ik totaal niet meer. Maar dat overkomt me wel vaker.
Van de vier belangrijkste is en blijft Yuri de oninteressantste, maar ik was al blij dat zijn lief, Arlowe, nauwelijks te bekennen is.
Valdemar kon er best wel mee door, deze keer. Ik sta niet echt positief of negatief tegenover hem. Geen opmerkingen – da’s op zich al goed.
Ayla doet wel haar best, maar een echte fan ben ik niet van haar. Ze doet soms veel te dramatisch naar mijn goesting en ze krijgt bij tijd en wijle driftbuien als ze haar zin niet krijgt, waar ik niet goed tegen kon. En anderzijds is het tussen haar en Valdemar natuurlijk ook pure liefde en vindt ze hem geweldig, maar sorry, ik voelde echt helemaal niks tussen die twee, dus iedere keer dat zij de vlinders in haar buik voelt, ergerde ik me aan haar. Naarmate het boek vordert, betert het gelukkig wel en wordt ze aangenamer om te volgen.
Maar net zoals in Boek 1 is er één ontegensprekelijke favoriet, en dat is en blijft Sienna. Haar manier van doen is gewoonweg geweldig: ze is droog, dapper en weet van aanpakken. Op het einde van het boek neemt haar leven een andere wending, en ik ben er volledig voorstander van. Want laat ik tussendoor even zeggen: het volledige verhaal van De Seizoensproeven vond ik nog steeds maar zo-zo, maar het was een goed, passend einde!
Er zit best wel wat vaart in het boek, er gebeurt heel wat, en het is soms wel spannend – vooral op het einde, ook al weet je wel dat alles goed afloopt, natuurlijk. Maar ik werd deze keer toch al heel wat meer in het verhaal gezogen door de gebeurtenissen, zeker eens ik doorkreeg dat Van Den Meersch & De Backer naar een einde toe werkten.
De cover staat me minder aan. Al die koppen hebben nogal een vreemde, onaangename uitdrukking op hun gezichten en de tekenstijl op zich is ook niet helemaal mijn ding.
Laatste punt: het taalgebruik. Om het kort samen te vatten: het was al (veel) beter dan in Boek 1, al zijn er nog steeds verbeterpunten.
Het begon nochtans ontzettend slecht, want ik heb weer de Nederlandse versie gelezen en in de derde zin van de korte inhoud staat er een kolossale grammaticafout. Het gaat om ‘Weggestopt in de duistere kerkers van het paleis, vermoedt iedereen dat ze [Ayla] dood is.’ In die zin is ‘iedereen’ het onderwerp, dus wat hier eigenlijk staat, als je de zin even herformuleert maar de betekenis behoudt, is dit: ‘Iedereen is weggestopt in de duistere kerkers van het paleis en vermoedt dat ze [Ayla] dood is’. Dat is natuurlijk niet wat ze bedoelen – ze bedoelen dat Ayla in de kerkers zit en iedereen denkt dat ze dood is – maar dat is wél wat er stáát. En als redacteur MOET je zo’n fout gewoon zien en ze eruithalen, en wel direct. De rest van de korte inhoud is trouwens ook niet fameus, met een hoop kromme zinnen die veel te letterlijk vertaald zijn uit het Engels, vaak zo goed als woord voor woord – en dus niet zoals het hoort. Die tweede zin, bijvoorbeeld, net voor die met ‘weggestopt’, daar zit een heel vreemde verwijzing in, en de zin erna heeft een vreemde constructie in het begin.
Maar in het verhaal zelf is het al stukken beter dan in De Seizoensproeven. Ik had er weer een blad papier bijgenomen om de afgrijselijkste monsters te noteren, en ik heb toch een veel korter lijstje voorbeelden bij elkaar gesprokkeld dan vorige keer.
Bij het vorige boek had ik al de opmerking gemaakt dat je niet ‘de assen’ kunt zeggen (van hout en dergelijke, niet van wielen) maar dat het gewoon ‘as’ is, en dat probleem keert hier terug. Maar verder heb ik maar twee flagrante fouten met een heel zot verwijswoord gevonden (‘rust’ wordt ineens ‘eentje’ - onmogelijk, want ‘rust’ is een ontelbaar zelfstandig naamwoord en kan dus niet ‘eentje’ worden - en elders werd ‘men’ ineens ‘ze’ in het meervoud) en is het Engels ook veel minder krakkemikkig letterlijk vertaald, twee zaken die in het vorige boek echt de spuigaten uit liepen. Dat betekent niet dat er geen problemen zijn. In het Engels kun je nogal gemakkelijk zinnen maken zoals Footsteps were coming closer, maar ‘Voetstappen kwamen dichterbij’ (zoals het in de vertaling staat) klinkt heel wat onnatuurlijker in het Nederlands. In het algemeen merkte ik een tendens om veel minder het woord ‘er’ te gebruiken waar dat strikt grammaticaal genomen misschien wel kan, maar waar het ook wel heel ongebruikelijk en nogal abnormaal klinkt. Formuleringen als ‘Niemand antwoordde haar’, ‘meer dan genereus’ en ‘Klinkt als een plan’ zijn uiterst Engels en op het randje van goed of fout Nederlands. En er stonden wel degelijk regelrechte fouten in ook. Als je niet met iets akkoord gaat, dan is het niet ‘iemand werpt iets terug’ maar ‘iemand werpt iets tegen’, en je kunt in het Nederlands niet ‘dat stopt hem niet’ zeggen, dat wordt dan ‘dat houdt hem niet tegen’.
Maar daarmee heb ik het voornaamste wel zo ongeveer gehad. Dat was heel wat minder dramatisch dan waar ik voor stond bij De Seizoensproeven. Hoe het komt dat De Seizoensrebellen ineens heel wat beter is, weet ik niet. Misschien hebben ze er bij Pelckmans toch meer revisie op losgelaten of heeft er nog een vertaler of een andere expert naar gekeken – alhoewel in al die gevallen het aantal fouten nog steeds pakken lager zou moeten liggen dan nu – of misschien zijn Van Den Meersch & De Backer zelf beter geworden in het vertalen en schrijven of hebben ze er meer de tijd voor genomen.
...
Of anders werkt ChatGPT gewoon veel beter ondertussen, dat kan natuurlijk ook.
In elk geval, om kort te gaan: De Seizoensrebellen was nog steeds lang geen meesterwerk, maar het was zeker al merkbaar beter dan De Seizoensproeven, ik heb me er veel minder aan geërgerd en me meer geamuseerd en ontspand.
Misschien is er dus toch nog hoop.
6,5/10
Gemiddelde score voor de reeks: 6,2/10
Eerlijk is eerlijk: net zoals jullie had ik nooit gedacht dat ik De Seizoensrebellen drie sterren zou geven! Wat er in ’s vredesnaam gebeurd is dat dit boek dat verdiend heeft, vraag je? Heel simpel: het was toch wat beter dan ik had verwacht. Was het echt goed? Nee. Maar ik ergerde me al niet meer dood en als je een TLDR wil krijgen, dan zou ik zeggen dat dit wel een ça va boek was.
Iets uitgebreider dan (ik ga me ook wat baseren op mijn bespreking van het eerste deel).
Ja, elke keer als ik het woord ‘stuurder’ of ‘sturen’ lees, krijg ik nog steeds visioenen van Aang die op z’n windbol zotte kuren zit uit te halen. Maar ik wist dat het ging komen natuurlijk en ik was al half afgestompt, dus het was nu geen onaangename verrassing meer.
Inhoudelijk ben ik nog steeds niet bijzonder onder de indruk van de plot, maar ik vond hem al wel pakken beter dan in het vorige boek. Deze keer zitten er echt wel een paar verrassende elementen en scènes in, er gebeurt danig wat, en bovenal: blijkbaar is deze reeks maar een tweeluik, wat betekent dat het hele verhaal nu afgewikkeld wordt, en dat had ik helemaal niet zien aankomen. ‘Kort en krachtig’ zou ik het niet noemen, maar ik ben in elk geval blij dat dit niet zoiets is dat zonder goede reden vijf boeken blijft aanslepen. Een voorbeeld: ik was blij dat het helemaal in het begin niet al te lang duurt eer Ayla uit de kerker gered wordt, en ik was verrast dat ze zonder al te veel problemen ook Valdemar mee krijgen. Ik verwachtte half een boek met een hoofdpersonage dat de helft van de tijd - tot ze dan zo halverwege het boek eindelijk haar Ware Liefde kan gaan redden - radeloos van miserie en als een kieken zonder kop rondloopt omdat ze niet zonder hem kan. Thank God for small mercies, zeggen ze in het Engels – misschien is een goede vertaling wel ‘God zij gedankt voor kleine gelukjes’? [Opgelet: sluikreclame aanwezig]
Op veel persoonlijker vlak kan ik zeggen dat ik me bijna onpasselijk voelde bij de beschrijving van Fiorella, die verwordt in... ja, in wat eigenlijk? Een afzichtelijk, misselijkmakend gedrocht, minstens. Dat ging voor mij iets te ver, maar andere mensen zullen daar natuurlijk geen probleem van maken. Maar veel goorheid moet er voor mij niet in een boek zitten voor ik begin te griezelen.
De meeste minder belangrijke personages kon ik me niet meer herinneren. Dat betekent concreet: buiten de heilige viervuldigheid (Ayla, Sienna, Valdemar en Yuri) en dan nog een handvol andere namen (voornamelijk Fannar, Fiorella en Azra) waren er niet veel anderen die ik me kon herinneren. Wie Ineka is, bijvoorbeeld, wist ik totaal niet meer. Maar dat overkomt me wel vaker.
Van de vier belangrijkste is en blijft Yuri de oninteressantste, maar ik was al blij dat zijn lief, Arlowe, nauwelijks te bekennen is.
Valdemar kon er best wel mee door, deze keer. Ik sta niet echt positief of negatief tegenover hem. Geen opmerkingen – da’s op zich al goed.
Ayla doet wel haar best, maar een echte fan ben ik niet van haar. Ze doet soms veel te dramatisch naar mijn goesting en ze krijgt bij tijd en wijle driftbuien als ze haar zin niet krijgt, waar ik niet goed tegen kon. En anderzijds is het tussen haar en Valdemar natuurlijk ook pure liefde en vindt ze hem geweldig, maar sorry, ik voelde echt helemaal niks tussen die twee, dus iedere keer dat zij de vlinders in haar buik voelt, ergerde ik me aan haar. Naarmate het boek vordert, betert het gelukkig wel en wordt ze aangenamer om te volgen.
Maar net zoals in Boek 1 is er één ontegensprekelijke favoriet, en dat is en blijft Sienna. Haar manier van doen is gewoonweg geweldig: ze is droog, dapper en weet van aanpakken. Op het einde van het boek neemt haar leven een andere wending, en ik ben er volledig voorstander van. Want laat ik tussendoor even zeggen: het volledige verhaal van De Seizoensproeven vond ik nog steeds maar zo-zo, maar het was een goed, passend einde!
Er zit best wel wat vaart in het boek, er gebeurt heel wat, en het is soms wel spannend – vooral op het einde, ook al weet je wel dat alles goed afloopt, natuurlijk. Maar ik werd deze keer toch al heel wat meer in het verhaal gezogen door de gebeurtenissen, zeker eens ik doorkreeg dat Van Den Meersch & De Backer naar een einde toe werkten.
De cover staat me minder aan. Al die koppen hebben nogal een vreemde, onaangename uitdrukking op hun gezichten en de tekenstijl op zich is ook niet helemaal mijn ding.
Laatste punt: het taalgebruik. Om het kort samen te vatten: het was al (veel) beter dan in Boek 1, al zijn er nog steeds verbeterpunten.
Het begon nochtans ontzettend slecht, want ik heb weer de Nederlandse versie gelezen en in de derde zin van de korte inhoud staat er een kolossale grammaticafout. Het gaat om ‘Weggestopt in de duistere kerkers van het paleis, vermoedt iedereen dat ze [Ayla] dood is.’ In die zin is ‘iedereen’ het onderwerp, dus wat hier eigenlijk staat, als je de zin even herformuleert maar de betekenis behoudt, is dit: ‘Iedereen is weggestopt in de duistere kerkers van het paleis en vermoedt dat ze [Ayla] dood is’. Dat is natuurlijk niet wat ze bedoelen – ze bedoelen dat Ayla in de kerkers zit en iedereen denkt dat ze dood is – maar dat is wél wat er stáát. En als redacteur MOET je zo’n fout gewoon zien en ze eruithalen, en wel direct. De rest van de korte inhoud is trouwens ook niet fameus, met een hoop kromme zinnen die veel te letterlijk vertaald zijn uit het Engels, vaak zo goed als woord voor woord – en dus niet zoals het hoort. Die tweede zin, bijvoorbeeld, net voor die met ‘weggestopt’, daar zit een heel vreemde verwijzing in, en de zin erna heeft een vreemde constructie in het begin.
Maar in het verhaal zelf is het al stukken beter dan in De Seizoensproeven. Ik had er weer een blad papier bijgenomen om de afgrijselijkste monsters te noteren, en ik heb toch een veel korter lijstje voorbeelden bij elkaar gesprokkeld dan vorige keer.
Bij het vorige boek had ik al de opmerking gemaakt dat je niet ‘de assen’ kunt zeggen (van hout en dergelijke, niet van wielen) maar dat het gewoon ‘as’ is, en dat probleem keert hier terug. Maar verder heb ik maar twee flagrante fouten met een heel zot verwijswoord gevonden (‘rust’ wordt ineens ‘eentje’ - onmogelijk, want ‘rust’ is een ontelbaar zelfstandig naamwoord en kan dus niet ‘eentje’ worden - en elders werd ‘men’ ineens ‘ze’ in het meervoud) en is het Engels ook veel minder krakkemikkig letterlijk vertaald, twee zaken die in het vorige boek echt de spuigaten uit liepen. Dat betekent niet dat er geen problemen zijn. In het Engels kun je nogal gemakkelijk zinnen maken zoals Footsteps were coming closer, maar ‘Voetstappen kwamen dichterbij’ (zoals het in de vertaling staat) klinkt heel wat onnatuurlijker in het Nederlands. In het algemeen merkte ik een tendens om veel minder het woord ‘er’ te gebruiken waar dat strikt grammaticaal genomen misschien wel kan, maar waar het ook wel heel ongebruikelijk en nogal abnormaal klinkt. Formuleringen als ‘Niemand antwoordde haar’, ‘meer dan genereus’ en ‘Klinkt als een plan’ zijn uiterst Engels en op het randje van goed of fout Nederlands. En er stonden wel degelijk regelrechte fouten in ook. Als je niet met iets akkoord gaat, dan is het niet ‘iemand werpt iets terug’ maar ‘iemand werpt iets tegen’, en je kunt in het Nederlands niet ‘dat stopt hem niet’ zeggen, dat wordt dan ‘dat houdt hem niet tegen’.
Maar daarmee heb ik het voornaamste wel zo ongeveer gehad. Dat was heel wat minder dramatisch dan waar ik voor stond bij De Seizoensproeven. Hoe het komt dat De Seizoensrebellen ineens heel wat beter is, weet ik niet. Misschien hebben ze er bij Pelckmans toch meer revisie op losgelaten of heeft er nog een vertaler of een andere expert naar gekeken – alhoewel in al die gevallen het aantal fouten nog steeds pakken lager zou moeten liggen dan nu – of misschien zijn Van Den Meersch & De Backer zelf beter geworden in het vertalen en schrijven of hebben ze er meer de tijd voor genomen.
...
Of anders werkt ChatGPT gewoon veel beter ondertussen, dat kan natuurlijk ook.
In elk geval, om kort te gaan: De Seizoensrebellen was nog steeds lang geen meesterwerk, maar het was zeker al merkbaar beter dan De Seizoensproeven, ik heb me er veel minder aan geërgerd en me meer geamuseerd en ontspand.
Misschien is er dus toch nog hoop.
6,5/10
Gemiddelde score voor de reeks: 6,2/10
December 7, 2025
‘It’s not gonna be easy, yet the best things rarely are.’
The Season Rebels was a four star read for me. Although I felt the same way I did with The Season Trials about the pacing (which was often fast and superficial), I enjoyed this book more.
Their writing-style is more developed, the characters get more complicated and the story gets more engaging. There’s definitely growth noticeable.
There were certainly twists I didn’t expect. Yasmine and Jonas should be very proud of their duology!
The Season Rebels was a four star read for me. Although I felt the same way I did with The Season Trials about the pacing (which was often fast and superficial), I enjoyed this book more.
Their writing-style is more developed, the characters get more complicated and the story gets more engaging. There’s definitely growth noticeable.
There were certainly twists I didn’t expect. Yasmine and Jonas should be very proud of their duology!
October 16, 2025
“𝐓𝐡𝐞𝐫𝐞’𝐬 𝐛𝐞𝐚𝐮𝐭𝐲 𝐢𝐧 𝐩𝐚𝐢𝐧, 𝐀𝐲𝐥𝐚. 𝐈𝐭 𝐨𝐧𝐥𝐲 𝐭𝐚𝐤𝐞𝐬 𝐚 𝐬𝐭𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐬𝐨𝐮𝐥 𝐭𝐨 𝐬𝐞𝐞 𝐢𝐭.”
•ENG•
I was so excited to dive into the sequel to The Season Trials! While the romance still isn’t my favorite aspect of the series, I really love the strong found family dynamic, it’s definitely what kept me hooked. Sienna continues to be my favorite; she’s such a badass and easily has the strongest character arc across the series.
I’ll admit, I was a little confused during the last fifty pages or so (maybe that’s just me). That said, I think this is a fantastic read for younger teens. I would’ve been completely obsessed with it back in my Hunger Games era. The magic system remains one of the most interesting parts of the world.
the vibes ™:
- rebellion
- found family
- intriguing magic system
- corruption & dark magic
- navigating grief
•NL•
Ik was zó enthousiast om in het vervolg op The Season Trials te duiken! Hoewel de romantiek nog steeds niet mijn favoriete aspect van de serie is, ben ik echt dol op het sterke found family-gevoel dat is absoluut wat me liet doorlezen. Sienna blijft mijn favoriet; ze is zo’n badass en heeft zonder twijfel de sterkste character development van allemaal.
Ik geef toe dat ik tijdens de laatste vijftig pagina’s af en toe een beetje in de war was (misschien lag dat gewoon aan mij). Toch vind ik dit echt een aanrader voor (jongere) tieners. Ik zou hier compleet geobsedeerd mee zijn geweest in mijn Hunger Games era. Het magiesysteem blijft één van de meest interessante elementen van deze wereld.
•ENG•
I was so excited to dive into the sequel to The Season Trials! While the romance still isn’t my favorite aspect of the series, I really love the strong found family dynamic, it’s definitely what kept me hooked. Sienna continues to be my favorite; she’s such a badass and easily has the strongest character arc across the series.
I’ll admit, I was a little confused during the last fifty pages or so (maybe that’s just me). That said, I think this is a fantastic read for younger teens. I would’ve been completely obsessed with it back in my Hunger Games era. The magic system remains one of the most interesting parts of the world.
the vibes ™:
- rebellion
- found family
- intriguing magic system
- corruption & dark magic
- navigating grief
•NL•
Ik was zó enthousiast om in het vervolg op The Season Trials te duiken! Hoewel de romantiek nog steeds niet mijn favoriete aspect van de serie is, ben ik echt dol op het sterke found family-gevoel dat is absoluut wat me liet doorlezen. Sienna blijft mijn favoriet; ze is zo’n badass en heeft zonder twijfel de sterkste character development van allemaal.
Ik geef toe dat ik tijdens de laatste vijftig pagina’s af en toe een beetje in de war was (misschien lag dat gewoon aan mij). Toch vind ik dit echt een aanrader voor (jongere) tieners. Ik zou hier compleet geobsedeerd mee zijn geweest in mijn Hunger Games era. Het magiesysteem blijft één van de meest interessante elementen van deze wereld.
October 29, 2025
⋆˙⟡ found family
⋆˙⟡ elemental powers
⋆˙⟡ rebellion
⋆˙⟡ duology
❄️ 𝓢𝓱𝓸𝓻𝓽 𝓭𝓮𝓼𝓬𝓻𝓲𝓹𝓽𝓲𝓸𝓷 ❄️
The Season Trials have broken Ayla but she can’t rest just yet. While overcoming her trauma, she has to travel across the Realm with the other heirs to flee the vengeful Mother Nature and her followers. She grows close with the heirs, especially Valdemar, and learns more about their past and realms. Together, they have to find a way to reclaim their throne and save their folk from the corruption inflicted by the current rulers.
💜 𝓦𝓱𝓪𝓽 𝓘 𝓵𝓲𝓴𝓮𝓭 💜
- how the friendship among the heirs grew, especially between Sienna and Ayla. They all lost so much in this battle but found a lot of strength in each other.
- the backstories. It was a nice addition to character and worldbuilding.
- the first book was more of a trials kinda setup (surprise), but this one felt like a journey. The pacing and buildup towards the end were just right.
- the last few chapters. I cried from sadness, horror, relief and happiness all through those last pages. What a beautiful conclusion to this story!
🍁 𝓦𝓱𝓪𝓽 𝔀𝓪𝓼𝓷’𝓽 𝓯𝓸𝓻 𝓶𝓮 🍁
The fact that it has ended now 🥲
⋆˙⟡ elemental powers
⋆˙⟡ rebellion
⋆˙⟡ duology
❄️ 𝓢𝓱𝓸𝓻𝓽 𝓭𝓮𝓼𝓬𝓻𝓲𝓹𝓽𝓲𝓸𝓷 ❄️
The Season Trials have broken Ayla but she can’t rest just yet. While overcoming her trauma, she has to travel across the Realm with the other heirs to flee the vengeful Mother Nature and her followers. She grows close with the heirs, especially Valdemar, and learns more about their past and realms. Together, they have to find a way to reclaim their throne and save their folk from the corruption inflicted by the current rulers.
💜 𝓦𝓱𝓪𝓽 𝓘 𝓵𝓲𝓴𝓮𝓭 💜
- how the friendship among the heirs grew, especially between Sienna and Ayla. They all lost so much in this battle but found a lot of strength in each other.
- the backstories. It was a nice addition to character and worldbuilding.
- the first book was more of a trials kinda setup (surprise), but this one felt like a journey. The pacing and buildup towards the end were just right.
- the last few chapters. I cried from sadness, horror, relief and happiness all through those last pages. What a beautiful conclusion to this story!
🍁 𝓦𝓱𝓪𝓽 𝔀𝓪𝓼𝓷’𝓽 𝓯𝓸𝓻 𝓶𝓮 🍁
The fact that it has ended now 🥲
October 27, 2025
De Seizoensproeven hebben Ayla alles afgenomen: haar vrijheid, haar kracht, haar vertrouwen. In de kille duisternis van de kerkers lijkt haar lot bezegeld, tot een onverwachte bondgenoot haar bevrijdt uit de schaduwen van het paleis. Op de vlucht door een Rijk dat op de rand van oorlog balanceert, moet Ayla leren de storm in zichzelf te beheersen. Samen met de Erfgenamen trekt ze door verscheurde gebieden, vastbesloten om haar verloren magie te heroveren en zich te wreken op degenen die haar alles hebben ontnomen.
Valdemar mag dan de winnaar van de Proeven zijn, maar de troon waarop hij zit is gemaakt van leugens. Zijn vijanden trekken aan de touwtjes, en elke keuze brengt hem verder van de vrouw die hij nooit had mogen verliezen. Toch zweert hij haar te vinden, al moet hij daarvoor het hele Rijk in brand steken.
Terwijl duistere machten ontwaken en oude allianties breken, wordt Ayla geconfronteerd met een keuze die het lot van het Rijk zal bepalen: wraak of verlossing, macht of liefde. Want in een wereld waar de seizoenen bloed vergieten, is niets sterker dan een hart dat weigert te buigen.
Mijn ervaring:
Wauw! Wat een verrassend, krachtig en bloedstollend vervolg van deze indrukwekkende serie. Ik had even nodig om weer volledig in het verhaal te komen (een korte terugblik was welkom geweest), maar zodra ik er weer in zat, liet dit deel me niet meer los. De Seizoensrebellen is alles wat ik had gehoopt en nog zoveel meer. Yasmine Van den Meerssch en Jonas De Backer hebben samen een fantasierijke, meeslepende en bijzonder levendige schrijfstijl die je moeiteloos meeneemt in hun wereld.
Het verhaal pakt de draad precies op waar De Seizoensproeven eindigde: bij Ayla’s gevangenschap in de duistere kerkers van het paleis. Vanaf dat moment krijgt het verhaal een krachtige wending en ontvouwt zich een groots avontuur vol actie, spanning en emotie. De band tussen Ayla, Valdemar en de andere Erfgenamen verdiept zich, en hun onderlinge vertrouwen wordt voortdurend op de proef gesteld. Terwijl het gevaar steeds dichterbij komt en familiebanden in het geding zijn, wordt duidelijk dat niemand meer veilig is.
Wat dit vervolg zo sterk maakt, is de constante spanning en de vele onverwachte wendingen. Als lezer blijf je twijfelen: wie is te vertrouwen en wie niet? Elk hoofdstuk voelt als een nieuwe ontdekking, vol gevaar, intriges en morele dilemma’s. De keuzes waar Ayla voor komt te staan zijn intens: volgt ze haar hart of laat ze zich leiden door macht? De antwoorden verrassen én raken, met een slot dat kippenvel bezorgt en nog lang blijft nazinderen.
De Seizoensrebellen is een indrukwekkend en meeslepend vervolg dat de lat voor de serie nog hoger legt. De spanning bouwt zich meesterlijk op, de wereld is rijk en beeldend beschreven, en de emoties voelen rauw en echt. Ik had hoge verwachtingen, maar dit vervolg heeft me compleet verrast. Een epische, meeslepende en emotionele rollercoaster. Absoluut een aanrader voor elke fantasy- en YA-liefhebber.
Valdemar mag dan de winnaar van de Proeven zijn, maar de troon waarop hij zit is gemaakt van leugens. Zijn vijanden trekken aan de touwtjes, en elke keuze brengt hem verder van de vrouw die hij nooit had mogen verliezen. Toch zweert hij haar te vinden, al moet hij daarvoor het hele Rijk in brand steken.
Terwijl duistere machten ontwaken en oude allianties breken, wordt Ayla geconfronteerd met een keuze die het lot van het Rijk zal bepalen: wraak of verlossing, macht of liefde. Want in een wereld waar de seizoenen bloed vergieten, is niets sterker dan een hart dat weigert te buigen.
Mijn ervaring:
Wauw! Wat een verrassend, krachtig en bloedstollend vervolg van deze indrukwekkende serie. Ik had even nodig om weer volledig in het verhaal te komen (een korte terugblik was welkom geweest), maar zodra ik er weer in zat, liet dit deel me niet meer los. De Seizoensrebellen is alles wat ik had gehoopt en nog zoveel meer. Yasmine Van den Meerssch en Jonas De Backer hebben samen een fantasierijke, meeslepende en bijzonder levendige schrijfstijl die je moeiteloos meeneemt in hun wereld.
Het verhaal pakt de draad precies op waar De Seizoensproeven eindigde: bij Ayla’s gevangenschap in de duistere kerkers van het paleis. Vanaf dat moment krijgt het verhaal een krachtige wending en ontvouwt zich een groots avontuur vol actie, spanning en emotie. De band tussen Ayla, Valdemar en de andere Erfgenamen verdiept zich, en hun onderlinge vertrouwen wordt voortdurend op de proef gesteld. Terwijl het gevaar steeds dichterbij komt en familiebanden in het geding zijn, wordt duidelijk dat niemand meer veilig is.
Wat dit vervolg zo sterk maakt, is de constante spanning en de vele onverwachte wendingen. Als lezer blijf je twijfelen: wie is te vertrouwen en wie niet? Elk hoofdstuk voelt als een nieuwe ontdekking, vol gevaar, intriges en morele dilemma’s. De keuzes waar Ayla voor komt te staan zijn intens: volgt ze haar hart of laat ze zich leiden door macht? De antwoorden verrassen én raken, met een slot dat kippenvel bezorgt en nog lang blijft nazinderen.
De Seizoensrebellen is een indrukwekkend en meeslepend vervolg dat de lat voor de serie nog hoger legt. De spanning bouwt zich meesterlijk op, de wereld is rijk en beeldend beschreven, en de emoties voelen rauw en echt. Ik had hoge verwachtingen, maar dit vervolg heeft me compleet verrast. Een epische, meeslepende en emotionele rollercoaster. Absoluut een aanrader voor elke fantasy- en YA-liefhebber.
November 11, 2025
"Laat me voor je zorgen, niet omdat je zwak bent, maar omdat je al zo lang sterk bent geweest. Het is niet nodig om een masker op te zetten, niet voor mij."
Ik keek zo lang uit naar het vervolg op 'De seizoensproeven', dat vorig jaar verscheen, en 'De seizoensrebellen' did not dissapoint. Ik vond het opnieuw een ge-wel-dig boek, met hartverwarmde personages en een strakke spanningsboog.
Opgelet als je 'De seizoensproeven', nog niet gelezen hebt - wat je echt wel moet doen -, want deze recensie bevat spoilers over het eerste boek. Maar we spoilen zoals altijd niets over dit verhaal!
Opnieuw waren de personages hier de kracht van het boek. In dit tweede deel groeit de vriendschap tussen de vier Erfgenamen steeds meer en meer, dankzij alles dat ze samen moeten overwinnen. Want in dit boek is het nu écht oorlog. Na de dood van haar broertje Auster is er iets gebroken in Ayla, en ze is vastbesloten om haar broer te wreken en het Fiola en de koning van Winter betaald te zetten. De vier vrienden gaan op zoek naar de rebellen en doen er alles aan om Fiola van haar troon te stoten. Want hoewel Valdemar, prins van Winter, de Seizoensproeven in boek 1 gewonnen heeft en de rechtmatige nieuwe Moeder Natuur kan worden, lijkt Fiola niet van plan haar felbegeerde troon zomaar af te staan.
Het is een boek vol politieke intriges en samenzweringen om de rebellie te doen slagen. De spanningsboog staat strak - heel strak. Dat zorgt ervoor dat je als lezer voortdurend verder wil lezen. Je bent helemaal mee in het verhaal, maar voor mij miste er soms enige ontspanning. Ik hou er wel van in fantasyverhalen als die spanningsboog even gelost wordt, zodat je ook de alledaagse, rustige, misschien zelfs 'saaie' momenten tussen personages kan beleven. Op die manier leer je hen altijd wat beter kennen, en dat miste ik hier soms een beetje.
Maar ondanks de strakke spanningsboog en het hoge tempo van het verhaal werden de personages wel goed uitgediept. Je leerde ze op een volledig andere manier kennen dan in het eerste boek, maar ook de relaties tussen de personages onderling kwamen meer naar voor. Voor mij was de romance tussen Ayla en Valdemar niet per se de meest belangrijke relatie of de kern van het verhaal, maar vooral de vriendschap tussen de Erfgenamen. Waar de romance soms iets meer aan de oppervlakte bleef, hebben Yasmine en Jonas er echt wel alles aan gedaan om sterke vriendschappen en banden tussen de Erfgenamen te creëren. En in tegenstelling tot in boek 1: Sienna will always be my favourite <3, maar Yuri is ook echt een cutie.
Het einde is opnieuw heel erg verassend, maar tenminste niet zo traumatiserend deze keer. Zoals in ieder goed fantasyverhaal eindigt het boek op het slagveld. Maar het is verassend, soms een tikje verwarrend wel, maar uiteindelijk is het een mooi, krachtig einde van de serie.
And yet I still cried. Want er is zoiets als een epiloog. En hoewel Yasmine en Jonas ons niet getraumatiseerd hebben met het einde deze keer, hebben ze de feelings van hun lezers absoluut niet gespaard met de epiloog.
Ik keek zo lang uit naar het vervolg op 'De seizoensproeven', dat vorig jaar verscheen, en 'De seizoensrebellen' did not dissapoint. Ik vond het opnieuw een ge-wel-dig boek, met hartverwarmde personages en een strakke spanningsboog.
Opgelet als je 'De seizoensproeven', nog niet gelezen hebt - wat je echt wel moet doen -, want deze recensie bevat spoilers over het eerste boek. Maar we spoilen zoals altijd niets over dit verhaal!
Opnieuw waren de personages hier de kracht van het boek. In dit tweede deel groeit de vriendschap tussen de vier Erfgenamen steeds meer en meer, dankzij alles dat ze samen moeten overwinnen. Want in dit boek is het nu écht oorlog. Na de dood van haar broertje Auster is er iets gebroken in Ayla, en ze is vastbesloten om haar broer te wreken en het Fiola en de koning van Winter betaald te zetten. De vier vrienden gaan op zoek naar de rebellen en doen er alles aan om Fiola van haar troon te stoten. Want hoewel Valdemar, prins van Winter, de Seizoensproeven in boek 1 gewonnen heeft en de rechtmatige nieuwe Moeder Natuur kan worden, lijkt Fiola niet van plan haar felbegeerde troon zomaar af te staan.
Het is een boek vol politieke intriges en samenzweringen om de rebellie te doen slagen. De spanningsboog staat strak - heel strak. Dat zorgt ervoor dat je als lezer voortdurend verder wil lezen. Je bent helemaal mee in het verhaal, maar voor mij miste er soms enige ontspanning. Ik hou er wel van in fantasyverhalen als die spanningsboog even gelost wordt, zodat je ook de alledaagse, rustige, misschien zelfs 'saaie' momenten tussen personages kan beleven. Op die manier leer je hen altijd wat beter kennen, en dat miste ik hier soms een beetje.
Maar ondanks de strakke spanningsboog en het hoge tempo van het verhaal werden de personages wel goed uitgediept. Je leerde ze op een volledig andere manier kennen dan in het eerste boek, maar ook de relaties tussen de personages onderling kwamen meer naar voor. Voor mij was de romance tussen Ayla en Valdemar niet per se de meest belangrijke relatie of de kern van het verhaal, maar vooral de vriendschap tussen de Erfgenamen. Waar de romance soms iets meer aan de oppervlakte bleef, hebben Yasmine en Jonas er echt wel alles aan gedaan om sterke vriendschappen en banden tussen de Erfgenamen te creëren. En in tegenstelling tot in boek 1: Sienna will always be my favourite <3, maar Yuri is ook echt een cutie.
Het einde is opnieuw heel erg verassend, maar tenminste niet zo traumatiserend deze keer. Zoals in ieder goed fantasyverhaal eindigt het boek op het slagveld. Maar het is verassend, soms een tikje verwarrend wel, maar uiteindelijk is het een mooi, krachtig einde van de serie.
And yet I still cried. Want er is zoiets als een epiloog. En hoewel Yasmine en Jonas ons niet getraumatiseerd hebben met het einde deze keer, hebben ze de feelings van hun lezers absoluut niet gespaard met de epiloog.
January 3, 2026
Dacht dat ik wist wat er ging gebeuren.
Het boek: hold my beer.
Laatste 100 pagina’s waren geen grap.
Het boek: hold my beer.
Laatste 100 pagina’s waren geen grap.
November 27, 2025
Was weer heel leuk! Echt een goede reeks voor beginnende fantasylezers! Gelukkig was de romance slechts een bijzaak, want sorry, maar Valdemar is heel cringe… Voor de rest was ik wel echt fan voor de found family🫶
December 5, 2025
I had been looking forward to this book for months, especially because I absolutely loved the first book. As someone who is still very new to the fantasy genre, this series has been a wonderful introduction. The Season Trials immediately drew me in, and I hoped the sequel would give me that same excitement, and it mostly did.
The Season Rebels is noticeably more complex than the first book. There are more layers to the story, more characters to follow, and the world expands in ways that can feel a bit overwhelming at times. I did find it slightly harder to keep up, but the authors included plenty of helpful elements, like maps and family trees, to guide the reader. These really helped me stay connected to the story even when things got more intricate.
One of the biggest improvements is the writing style. Yasmine and Jonas have clearly grown as authors; the prose feels more polished, the pacing is more dynamic, and the characters’ voices are stronger and more distinct. There is a lot of action throughout the book, which keeps the momentum high, though occasionally the pace felt a bit rushed. Some scenes would have benefited from a little more breathing room, especially with the higher stakes and the expanding world.
Despite that, I really liked the book. It’s engaging, exciting, and continues to build a world that I enjoy exploring. The Season Rebels is a strong sequel, and this series remains a great starting point for anyone who is new to the fantasy genre, just like I am.
The Season Rebels is noticeably more complex than the first book. There are more layers to the story, more characters to follow, and the world expands in ways that can feel a bit overwhelming at times. I did find it slightly harder to keep up, but the authors included plenty of helpful elements, like maps and family trees, to guide the reader. These really helped me stay connected to the story even when things got more intricate.
One of the biggest improvements is the writing style. Yasmine and Jonas have clearly grown as authors; the prose feels more polished, the pacing is more dynamic, and the characters’ voices are stronger and more distinct. There is a lot of action throughout the book, which keeps the momentum high, though occasionally the pace felt a bit rushed. Some scenes would have benefited from a little more breathing room, especially with the higher stakes and the expanding world.
Despite that, I really liked the book. It’s engaging, exciting, and continues to build a world that I enjoy exploring. The Season Rebels is a strong sequel, and this series remains a great starting point for anyone who is new to the fantasy genre, just like I am.
October 21, 2025
geweldig, spannend, verrassend,soms ook pijnlijke met geweld en gruwelijke gebeurtenissen in een boek gestoken maar ook heel passioneel,heb dit in recordtijd (voor mij toch ) gelezen en enorm van genoten
Read
November 8, 2025no rating/review
October 24, 2025
*chef’s kiss* 💙🤌
October 15, 2025
In The Season Rebels, we once again follow Ayla and the other three heirs (Valdemar, Sienna and Yuri). Just like in the first book, I was absolutely obsessed with these charachters.
However, where I REALLY loved the first book, I found myself enjoying this one less. The story was still compelling but I wasn't as immersed this time. It felt a bit all over the place and I couldn´t help but not find the story original.
I ended up not really caring about the romance either, though I did love seeing more of the world and the rebels. The 'end battle' also let me down and felt weird but I cannot go into that without giving away spoilers so!! Still, I was satisfied by the overall post-battle ending.
I am still not over the heartbreak of book 1 and Yasmine and Jonas did include some heartbreak again but not as bad (luckily lol).
I do really love the end papers in this second book, damn!
However, where I REALLY loved the first book, I found myself enjoying this one less. The story was still compelling but I wasn't as immersed this time. It felt a bit all over the place and I couldn´t help but not find the story original.
I ended up not really caring about the romance either, though I did love seeing more of the world and the rebels. The 'end battle' also let me down and felt weird but I cannot go into that without giving away spoilers so!! Still, I was satisfied by the overall post-battle ending.
I am still not over the heartbreak of book 1 and Yasmine and Jonas did include some heartbreak again but not as bad (luckily lol).
I do really love the end papers in this second book, damn!
March 15, 2026
2.75 ⭐️
I looked forward to The Season Rebels for about 2 years I think. I finished book 1 in late 2023, I didn't think it was the best book, but I did enjoy reading it!
The Season Rebels however did not deliver for me... The story picked up right where book 1 ended, so that was nice. But something about the writing style had me very confused and not at all connecting to the characters. I had a really hard time reading this book because the writing was so confusing and superficial... For the first 200 pages it felt like not a lot happened because a lot of the story was descriptive about what had happened, but not in that way that you were actually living it or going through it with the characters. It made the story feel very distant. Also a lot about this story was very predictable.
However there were some good things as well. The place where the rebels lived was original, as some comeback arc from one particular character had me surprised. Some scenes in the last 40 pages were very clever as well and made the story a bit more unique.
Sidenote: I had an ick from the very start though. I think if I took a shot in chapter 1 for every time I read 'Ayla', I would be drunk by page 2 (not kidding). An ick that came later was that the heirs felt very entitled, because they just felt the need to point out that they were princes or princesses...
I looked forward to The Season Rebels for about 2 years I think. I finished book 1 in late 2023, I didn't think it was the best book, but I did enjoy reading it!
The Season Rebels however did not deliver for me... The story picked up right where book 1 ended, so that was nice. But something about the writing style had me very confused and not at all connecting to the characters. I had a really hard time reading this book because the writing was so confusing and superficial... For the first 200 pages it felt like not a lot happened because a lot of the story was descriptive about what had happened, but not in that way that you were actually living it or going through it with the characters. It made the story feel very distant. Also a lot about this story was very predictable.
However there were some good things as well. The place where the rebels lived was original, as some comeback arc from one particular character had me surprised. Some scenes in the last 40 pages were very clever as well and made the story a bit more unique.
Sidenote: I had an ick from the very start though. I think if I took a shot in chapter 1 for every time I read 'Ayla', I would be drunk by page 2 (not kidding). An ick that came later was that the heirs felt very entitled, because they just felt the need to point out that they were princes or princesses...
December 11, 2025
2.5 ⭐️
Het verhaal stelde me helaas teleur. Ik weet niet of het aan mij ligt, want school slurpt momenteel al mijn energie op en ik zit daardoor misschien in een kleine reading slump, of dat het toch aan het boek zelf lag. Na hoe leuk ik het eerste deel was, keek ik enorm uit naar dit vervolg, maar ik geraakte gewoon niet door het verhaal heen. Ik had steeds minder zin om verder te lezen, omdat het me niet wist te pakken. Het idee is leuk, maar de uitwerking voelde voor mij net niet goed.
Ik vond het eerlijk gezegd ook nogal cringe dat hij haar steeds “mijn vlam” noemde. In plaats van romantisch haalde het me vooral uit het verhaal. Daarnaast gingen er voor mijn gevoel echt te veel personages dood, waardoor het op een gegeven moment zijn impact een beetje verloor.
De duologie eindigde wel heel mooi, dat moet ik het boek zeker nageven. Jammer genoeg was dat voor mij niet genoeg om mijn leeservaring helemaal te redden.
Het verhaal stelde me helaas teleur. Ik weet niet of het aan mij ligt, want school slurpt momenteel al mijn energie op en ik zit daardoor misschien in een kleine reading slump, of dat het toch aan het boek zelf lag. Na hoe leuk ik het eerste deel was, keek ik enorm uit naar dit vervolg, maar ik geraakte gewoon niet door het verhaal heen. Ik had steeds minder zin om verder te lezen, omdat het me niet wist te pakken. Het idee is leuk, maar de uitwerking voelde voor mij net niet goed.
Ik vond het eerlijk gezegd ook nogal cringe dat hij haar steeds “mijn vlam” noemde. In plaats van romantisch haalde het me vooral uit het verhaal. Daarnaast gingen er voor mijn gevoel echt te veel personages dood, waardoor het op een gegeven moment zijn impact een beetje verloor.
De duologie eindigde wel heel mooi, dat moet ik het boek zeker nageven. Jammer genoeg was dat voor mij niet genoeg om mijn leeservaring helemaal te redden.
January 9, 2026
Mooi vervolg op seizoensproeven!!
In het begin van het boek had ik niet verwacht dat Ayla direct gered werd. Ik dacht eerst dat het nog onderdeel was van de beelden die ze zag in het donker 😅.
Leuk om stukjes uit het verhaal te lezen vanuit Valdemar. Dit mocht er meer zijn ☺️.
Ik had een vermoeden dat we nog niet alles van Azras dood wisten, maar dat haar lichaam bewaard bleef voor Moeder Natuur was echt zot 😱😱.
In het begin van het boek had ik niet verwacht dat Ayla direct gered werd. Ik dacht eerst dat het nog onderdeel was van de beelden die ze zag in het donker 😅.
Leuk om stukjes uit het verhaal te lezen vanuit Valdemar. Dit mocht er meer zijn ☺️.
Ik had een vermoeden dat we nog niet alles van Azras dood wisten, maar dat haar lichaam bewaard bleef voor Moeder Natuur was echt zot 😱😱.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 29, 2025
Mij nog steeds ENORM geamuseerd, ik raad deze serie echt aan!
Ik vond De Seizoensrebellen wel wat verwarrend soms. Lag het aan mijn aandacht? Misschien! Maar ik voelde mij bij bepaalde stukken echt een beetje verloren.
Ik vond De Seizoensrebellen wel wat verwarrend soms. Lag het aan mijn aandacht? Misschien! Maar ik voelde mij bij bepaalde stukken echt een beetje verloren.
November 5, 2025
WAT EEN BOEK 😭
December 1, 2025
Als ik hem gelijk na deel 1 had kunnen lezen was ie beter geweest maar alsnog een leuk boek
March 14, 2026
Vond dit echt een super leuke reeks, vanaf moment 1 zat ik echt goed in het verhaal. Genoten van begin tot einde & de boeken zijn zeker een aanrader 🩷
November 9, 2025
Heel erg genoten van dit tweede deel. Er was lekker veel actie en spanning, in elk hoofdstuk gebeurde er wel iets nieuws. Omdat het boek zo fast-paced is, hadden er voor mij net iets meer pauze momentjes in gemogen zodat we net iets langer van alle karakters konden genieten. For some reason dacht ik ook dat dit een trilogie zou zijn (ligt sowieso aan mij, ik heb dat compleet verzonnen, misschien door de tri- van de Season Trials, titel van boek 1?).
Maar kijk, dat wil gewoon zeggen dat er nog een nieuw boek MOET uitkomen van Yasmine en Jonas. Voila jullie twee waar wachten jullie nog op? 🤭
Maar kijk, dat wil gewoon zeggen dat er nog een nieuw boek MOET uitkomen van Yasmine en Jonas. Voila jullie twee waar wachten jullie nog op? 🤭
January 3, 2026
Wauw wauw wauw! 🤩
Boek 1 was goed maar boek 2? Zó goed!
Ik zat van het eerste tot het laatste hoofdstuk op het puntje van mijn stoel want dit was zó spannend! Jullie hebben me zoveel emoties doen voelen bij dit boek. Het was duidelijk dat jullie als auteur geen schrik hadden om belangrijke figuren te doen sterven of de lezer te shockeren.
Het einde vond ik ook heel mooi en sluit alles prachtig af. Ik ga dit boek, de karakters en het rijk heel erg missen.
Ik kan alleen maar hopen dat jullie in de toekomst nog eens samen schrijven want hier wil ik meer van! 🙌🏼
Boek 1 was goed maar boek 2? Zó goed!
Ik zat van het eerste tot het laatste hoofdstuk op het puntje van mijn stoel want dit was zó spannend! Jullie hebben me zoveel emoties doen voelen bij dit boek. Het was duidelijk dat jullie als auteur geen schrik hadden om belangrijke figuren te doen sterven of de lezer te shockeren.
Het einde vond ik ook heel mooi en sluit alles prachtig af. Ik ga dit boek, de karakters en het rijk heel erg missen.
Ik kan alleen maar hopen dat jullie in de toekomst nog eens samen schrijven want hier wil ik meer van! 🙌🏼
January 29, 2026
Such a wonderful book, but wow it also broke my heart several times.
Val and Ayla are my new favorite book couple now, they are truly the sweetest.
This book had many twists that i liked. Somehow i had that feeling around the middle of the book that i knew something, well i wasn't completely right but i knew something was off about Azra's death.
I'm very sad this book is over now. And i'm afraid this was a duology and not a triolgy, but know that i would have read that third book for sure!
Val and Ayla are my new favorite book couple now, they are truly the sweetest.
This book had many twists that i liked. Somehow i had that feeling around the middle of the book that i knew something, well i wasn't completely right but i knew something was off about Azra's death.
I'm very sad this book is over now. And i'm afraid this was a duology and not a triolgy, but know that i would have read that third book for sure!
November 4, 2025
een prachtig einde,
enorm spannend ! de romantiek vond ik zelf iets minder als in het eerste boek maar de actie en spanning maakte alles goed. zelf baal ik wel een beetje dat het verhaal nu al gedaan is en hoop ik toch nog op een vervolg maar dat betekend alleen maar hoe verliefd ik ben op dit verhaal en de characters
enorm spannend ! de romantiek vond ik zelf iets minder als in het eerste boek maar de actie en spanning maakte alles goed. zelf baal ik wel een beetje dat het verhaal nu al gedaan is en hoop ik toch nog op een vervolg maar dat betekend alleen maar hoe verliefd ik ben op dit verhaal en de characters
February 16, 2026
What can I say...You guys did it again! These characters really felt like family by the end. I really loved the way this book wrapped up. Such a lovely ending after all the angst and all the crazy plot twists.
I'm happy I was able to end my months long reading break with this banger! Looking forward to more content!!
Proud of you guys🫶🏻
I'm happy I was able to end my months long reading break with this banger! Looking forward to more content!!
Proud of you guys🫶🏻
February 19, 2026
De Seizoensrebellen is een spannend boek met veel meeslepende momenten en een sterke plottwist op het einde. De spanning blijft goed opgebouwd, waardoor je blijft doorlezen. Wel stoorde ik me aan het wat melige gedrag van Valdemar, wat soms afbreuk deed aan de serieuze sfeer. Toch is het zeker een aanrader voor wie van avontuur en spanning houdt.
Displaying 1 - 30 of 41 reviews