What do you think?
Rate this book
Zionisten, terroristen, activisten: Het Israëlisch-Palestijns conflict door de ogen van jongeren
Het Israël-Palestinaconflict door de ogen van jongeren
Sinds de aanval van Hamas op 7 oktober 2023 in Israël, heerst er oorlog in de Gazastrook. Het vormt het startpunt van Zionisten, terroristen, activisten van Omar Dweik over het Israël- Palestinaconflict dat al jarenlang gaande is. De stem van de jongeren rondom dit conflict werd nog maar zelden gehoord en daar zal Dweik met dit boek verandering in brengen.
Dweik gaat in op de beeldvorming onder jongeren en het activisme van Israëli's, Palestijnen en Nederlanders rondom het Israël-Palestinaconflict. Hoe ziet deze nieuwe generatie activisten zichzelf, hun identiteit en hun geschiedenis? En in welke mate beïnvloeden zij op hun beurt weer, met behulp van sociale media, de beeldvorming van Nederlanders rondom dit conflict? Het resultaat is een journalistiek, politiek analytisch en persoonlijk boek over een van de meest ingewikkelde conflicten van dit moment.
Omar Dweik is de zoon van een Palestijnse vader en een Nederlandse moeder. Hij raakte al op jonge leeftijd geïnteresseerd in politiek en internationale betrekkingen en is vooral geïnteresseerd in de kernproblemen van conflicten en de oplossingen daarvoor. Als onderzoeker aan de Universiteit van Tilburg bestudeert Dweik Palestijnse en Israëlische jonge activisten, hun ideologieën en de verspreiding daarvan in de onlinesfeer. Dweik is een veelgevraagd expert over dit onderwerp in de media.
Sinds de aanval van Hamas op 7 oktober 2023 in Israël, heerst er oorlog in de Gazastrook. Het vormt het startpunt van Zionisten, terroristen, activisten van Omar Dweik over het Israël- Palestinaconflict dat al jarenlang gaande is. De stem van de jongeren rondom dit conflict werd nog maar zelden gehoord en daar zal Dweik met dit boek verandering in brengen.
Dweik gaat in op de beeldvorming onder jongeren en het activisme van Israëli's, Palestijnen en Nederlanders rondom het Israël-Palestinaconflict. Hoe ziet deze nieuwe generatie activisten zichzelf, hun identiteit en hun geschiedenis? En in welke mate beïnvloeden zij op hun beurt weer, met behulp van sociale media, de beeldvorming van Nederlanders rondom dit conflict? Het resultaat is een journalistiek, politiek analytisch en persoonlijk boek over een van de meest ingewikkelde conflicten van dit moment.
Omar Dweik is de zoon van een Palestijnse vader en een Nederlandse moeder. Hij raakte al op jonge leeftijd geïnteresseerd in politiek en internationale betrekkingen en is vooral geïnteresseerd in de kernproblemen van conflicten en de oplossingen daarvoor. Als onderzoeker aan de Universiteit van Tilburg bestudeert Dweik Palestijnse en Israëlische jonge activisten, hun ideologieën en de verspreiding daarvan in de onlinesfeer. Dweik is een veelgevraagd expert over dit onderwerp in de media.
158 pages, Kindle Edition
Published June 26, 2025
3 people are currently reading
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
January 8, 2026
Omar Dweik schreef een activistisch boek op zoek naar middelen om tot vrede te komen in het conflictgebied Israël/Palestina.
Maar zolang je discussieert met het doel de ander te overtuigen in plaats van het doel de ander te begrijpen schiet het niet op.
Aan beide kanten constateert Dweik blinde vlekken (het eigen historische gelijk, de verdorven aard van de ander), tegelijkertijd en ook van beide kanten, ziet hij welwillendheid. De sleutel zit hem in de focus op mensenrechten en vrede. Als we in de discussies daarop focussen, kunnen we de gelijkhebberij achter ons laten en misschien stappen maken richting vrede. Om daaraan bij te dragen is het, volgens Dweik, van belang om een aantal zaken te doorzien. Met zijn onderzoek hoopt hij een bijdrage te kunnen leveren aan een zo zuiver mogelijke discussie.
Zo leerde hij van ‘zijn’ activisten (d.w.z. de doelgroep van zijn onderzoek, waarvan hij naast analyse van hun uitingen op internetfora ook vele persoonlijk geïnterviewd heeft: kwalitatief onderzoek. Zij bleken geen radicale gekkies maar toonden een diep en complex begrip van de situatie) dat het van belang is de essentie om te draaien: niet (zoals politici over de hele wereld) in een soort Pavlovreactie ‘tweestatenoplossing!’ roepen maar gelijke rechten en einde van het lijden tot uitgangspunt nemen. Het is duidelijk dat de Palestijnse Autoriteit en de Israëlische overheid er niet uit komen. Het is aan de internationale gemeenschap om hen te ondersteunen.
En daar schort het nogal aan.
De hele (met name Westerse) wereld heeft een standpunt over ‘het conflict’, waarbij het oplossen van het conflict niet centraal staat, maar het schoonvegen van het eigen straatje. Uitspraken en standpunten zijn er vooral om aan te tonen hoe ‘zuiver’ men omgaat met de materie. Het conflict als ijkpunt voor de eigen (hoogstaande) moraal. En verder houdt men zich graag verre van de ‘gepolariseerde’ discussie die van wege deze gepolariseerdheid toch nergens toe kan leiden.
Lekker makkelijk.
Dweik toets allerlei standpunten en analyseert diverse opiniërende mechanismen met het idee dat inzicht hierin ons verder zal helpen. Aan het eind van zijn boek doet hij zelfs een oproep aan de lezer, maar ook aan de internationale gemeenschap, om de geleerde lessen toe te passen. De tien miljoen Israëli’s en vijftien miljoen Palestijnen, we mogen ze niet nog eens 77 jaar in de steek laten.
Asymmetrie.
Van de inzichten die Dweik constateert is ‘asymmetrie’ van belang.
Het makkelijk geaccepteerde gezegde ‘waar er twee vechten hebben er twee schuld’ gaat niet op, van wege asymmetrie.
Want:
BNP Israël = 513 miljard, BNP Palestina = 18 miljard.
Oorlogskas Israël = 27,5 miljard, oorlogskas Hamas = 500 miljoen (< 2 %).
Securitization.
In principe kan elk politiek probleem een veiligheidsvraagstuk worden als het door invloedrijke personen (politici) geformuleerd wordt als bedreiging en een groot deel van de bevolking het daarmee eens is. Als een politiek probleem het label ‘veiligheidsproblematiek’ krijgt lijken uitzonderlijke maatregelen gerechtvaardigd. Maatregelen die democratische en andere rechten inperken.
In het geval van het Israëlisch-Palestijns conflict speelt dit proces zich af op globale schaal. De internationale gemeenschap overtuigen van hun gelijk is belangrijk voor hun overleving. De afhankelijkheid van beide partijen van de internationale opinie creëert een cruciale rol voor de internationale politiek.
In zijn speech van 7 oktober 2023 (zie blz. 67/68) maakte premier Nethanyahu een ‘securitization move’.
Hij beschreef de situatie als oorlog. Hij benoemde een bedreiging voor de Israëlische bevolking en de staat Israël. Hij sprak niet meer over ‘Hamas’ of ‘de terroristen’ maar over ‘de vijand’. (Houd hierbij even het begrip asymmetrie in gedachten.) Deze securitization move werd snel geaccepteerd door de bevolking van Israël én de internationale gemeenschap. Hiermee werd heel de Gazastrook een vijandige entiteit, inclusief de bevolking, niet alleen Hamas (een ondemocratische beweging die niet wordt erkend als vertegenwoordiger van het Palestijnse volk, dat is namelijk de PLO).
Deze reactie past in het Israëlisch beleid om disproportioneel geweld te gebruiken (zie ook het boek De Nakba van de Israelische historicus Ilan Pape). Nethanyahu benoemde het ook in zijn speech (‘... we terugvuren met een omvang die de vijand (!) nog nooit heeft gekend. De vijand (!) zal een ongekende prijs betalen.’).
Verder behandelt Dweik de ‘virtuele oorlog’ (discussies op internet, door Israël verloren), de stelling ‘no Jews, no news’ (inderdaad. Het conflict dient echter als instrument om eigen politieke doelen te halen), de vraag: conflict, oorlog of genocide (Dweik gaat in op de semantiek, de definities en de moraal achter het woordgebruik) en de rol van instituties (zoals universiteiten, 2e kamer, gemeente Amsterdam (duiken voor hun verantwoordelijkheid).
Ondanks dat de tekst af een toe een wat schools karakter draagt en de in het boek met de lezer gedeelde persoonlijke ervaringen soms wat kinderlijk aan doen, een leerzame leeservaring.
Maar zolang je discussieert met het doel de ander te overtuigen in plaats van het doel de ander te begrijpen schiet het niet op.
Aan beide kanten constateert Dweik blinde vlekken (het eigen historische gelijk, de verdorven aard van de ander), tegelijkertijd en ook van beide kanten, ziet hij welwillendheid. De sleutel zit hem in de focus op mensenrechten en vrede. Als we in de discussies daarop focussen, kunnen we de gelijkhebberij achter ons laten en misschien stappen maken richting vrede. Om daaraan bij te dragen is het, volgens Dweik, van belang om een aantal zaken te doorzien. Met zijn onderzoek hoopt hij een bijdrage te kunnen leveren aan een zo zuiver mogelijke discussie.
Zo leerde hij van ‘zijn’ activisten (d.w.z. de doelgroep van zijn onderzoek, waarvan hij naast analyse van hun uitingen op internetfora ook vele persoonlijk geïnterviewd heeft: kwalitatief onderzoek. Zij bleken geen radicale gekkies maar toonden een diep en complex begrip van de situatie) dat het van belang is de essentie om te draaien: niet (zoals politici over de hele wereld) in een soort Pavlovreactie ‘tweestatenoplossing!’ roepen maar gelijke rechten en einde van het lijden tot uitgangspunt nemen. Het is duidelijk dat de Palestijnse Autoriteit en de Israëlische overheid er niet uit komen. Het is aan de internationale gemeenschap om hen te ondersteunen.
En daar schort het nogal aan.
De hele (met name Westerse) wereld heeft een standpunt over ‘het conflict’, waarbij het oplossen van het conflict niet centraal staat, maar het schoonvegen van het eigen straatje. Uitspraken en standpunten zijn er vooral om aan te tonen hoe ‘zuiver’ men omgaat met de materie. Het conflict als ijkpunt voor de eigen (hoogstaande) moraal. En verder houdt men zich graag verre van de ‘gepolariseerde’ discussie die van wege deze gepolariseerdheid toch nergens toe kan leiden.
Lekker makkelijk.
Dweik toets allerlei standpunten en analyseert diverse opiniërende mechanismen met het idee dat inzicht hierin ons verder zal helpen. Aan het eind van zijn boek doet hij zelfs een oproep aan de lezer, maar ook aan de internationale gemeenschap, om de geleerde lessen toe te passen. De tien miljoen Israëli’s en vijftien miljoen Palestijnen, we mogen ze niet nog eens 77 jaar in de steek laten.
Asymmetrie.
Van de inzichten die Dweik constateert is ‘asymmetrie’ van belang.
Het makkelijk geaccepteerde gezegde ‘waar er twee vechten hebben er twee schuld’ gaat niet op, van wege asymmetrie.
Want:
BNP Israël = 513 miljard, BNP Palestina = 18 miljard.
Oorlogskas Israël = 27,5 miljard, oorlogskas Hamas = 500 miljoen (< 2 %).
Securitization.
In principe kan elk politiek probleem een veiligheidsvraagstuk worden als het door invloedrijke personen (politici) geformuleerd wordt als bedreiging en een groot deel van de bevolking het daarmee eens is. Als een politiek probleem het label ‘veiligheidsproblematiek’ krijgt lijken uitzonderlijke maatregelen gerechtvaardigd. Maatregelen die democratische en andere rechten inperken.
In het geval van het Israëlisch-Palestijns conflict speelt dit proces zich af op globale schaal. De internationale gemeenschap overtuigen van hun gelijk is belangrijk voor hun overleving. De afhankelijkheid van beide partijen van de internationale opinie creëert een cruciale rol voor de internationale politiek.
In zijn speech van 7 oktober 2023 (zie blz. 67/68) maakte premier Nethanyahu een ‘securitization move’.
Hij beschreef de situatie als oorlog. Hij benoemde een bedreiging voor de Israëlische bevolking en de staat Israël. Hij sprak niet meer over ‘Hamas’ of ‘de terroristen’ maar over ‘de vijand’. (Houd hierbij even het begrip asymmetrie in gedachten.) Deze securitization move werd snel geaccepteerd door de bevolking van Israël én de internationale gemeenschap. Hiermee werd heel de Gazastrook een vijandige entiteit, inclusief de bevolking, niet alleen Hamas (een ondemocratische beweging die niet wordt erkend als vertegenwoordiger van het Palestijnse volk, dat is namelijk de PLO).
Deze reactie past in het Israëlisch beleid om disproportioneel geweld te gebruiken (zie ook het boek De Nakba van de Israelische historicus Ilan Pape). Nethanyahu benoemde het ook in zijn speech (‘... we terugvuren met een omvang die de vijand (!) nog nooit heeft gekend. De vijand (!) zal een ongekende prijs betalen.’).
Verder behandelt Dweik de ‘virtuele oorlog’ (discussies op internet, door Israël verloren), de stelling ‘no Jews, no news’ (inderdaad. Het conflict dient echter als instrument om eigen politieke doelen te halen), de vraag: conflict, oorlog of genocide (Dweik gaat in op de semantiek, de definities en de moraal achter het woordgebruik) en de rol van instituties (zoals universiteiten, 2e kamer, gemeente Amsterdam (duiken voor hun verantwoordelijkheid).
Ondanks dat de tekst af een toe een wat schools karakter draagt en de in het boek met de lezer gedeelde persoonlijke ervaringen soms wat kinderlijk aan doen, een leerzame leeservaring.
October 2, 2025
Omar Dweik verweeft zijn persoonlijke ervaringen met familie en werk in Oost-Jeruzalem met zijn onderzoek naar pro-Israëlische en pro-Palestijnse activisten. Zijn voornaamste drijfveer is te begrijpen wat hen beweegt en waarom zij zo betrokken zijn bij het stukje land tussen de Jordaan en de Middellandse Zee. Het boek leest alleszins prettig weg, mede door de afwisseling tussen theorie en persoonlijke reflecties. Toch blijft het geheel wat summier. Ik had graag meer verdieping gezien in de uiteenlopende denkbeelden van de activisten die hij beschrijft.
Al met al waardevol als kennismaking, maar het biedt naar mijn gevoel geen algehele samenvatting van het debat en mist de nodige diepgang.
Al met al waardevol als kennismaking, maar het biedt naar mijn gevoel geen algehele samenvatting van het debat en mist de nodige diepgang.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews