'Een fascinerend boek over de Parijse Mengele.' Le Figaro
Huisarts Marcel Petiot beloofde tussen 1942 en 1944 tientallen Joodse mensen te helpen vluchten naar Zuid-Amerika. In plaats daarvan martelde, vermoordde en verbrandde hij zijn slachtoffers. ‘Dokter Satan’ werd ter dood veroordeeld en geëxecuteerd in het voorjaar van 1946, aan het einde van een proces dat heel Frankrijk in de ban hield. Hoewel de rechters probeerden te voorkomen dat de zaak-Petiot een politiek proces zou worden, werd al in 1946 de vervolging van Franse Joden aan de kaak gesteld. Dokter Satan is het indringende samengaan van true crime en historische analyse. Op basis van onder meer opgespoorde documenten uit het politieonderzoek en gesprekken met familieleden van de slachtoffers weet de auteur dit verschrikkelijke hoofdstuk uit de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog nauwgezet te reconstrueren.
‘Satanisch vernuft, zwarte humor en verpletterend cynisme.’ De Groene Amsterdammer
Een boek met een klinkende titel, zo eentje waar je naartoe gezogen wordt. Maar al snel verdrink je in de veelheid van namen en details. De chronologie ontbreekt - typerend voor een boek van dit genre - waardoor je er bijna pen en papier moet bijnemen om bij de les te blijven. Ook typerend: het levert meer vragen dan antwoorden op.
Enquête poussée, le nombre des protagonistes est tellement important que je me suis perdue par moments. L'affaire est effectivement relativement oubliée aujourd'hui (face aux tueurs en série français dont on a beaucoup plus entendu parler après les années 70).
Ce que je regrette, c'est qu'au final, on ne saura pas vraiment qui il aura tué, le nombre de ses victimes. On n'en apprends pas beaucoup plus que ce qui était connu avant.
Je suppose qu'il n'est pas si fréquent qu'un tueur en série soit condamné et exécuté sans qu'on puisse déterminer avec certitude qu'il est coupable ni qu'il avoue (je n'ai pas l'impression qu'il ait avoué des morts en particulier, plutôt un nombre de victimes).
Petiot était mythomane, probablement fou dans une certaine mesure, et ses crimes sont arrivés à une période "trop chargée" (avec trop peu de connaissance forensique) pour qu'une enquête puisse être menée de façon efficiente.
Merci à Netgalley et à l'éditeur pour la mise à disposition du manuscrit en échange d'un retour honnête.
De schrijver heeft duizenden pagina's uit dossiers van verschillende archieven doorgeworsteld om de geschiedenis van dokter Petiot te reconstrueren. Opvallend is het gigantische aantal namen dat de revue passeert. Hierdoor is het, naar mijn mening, geen makkelijk leesbaar boek geworden. Hij zegt op bladzijde 148 zelf: 'Er lijkt geen einde te komen aan de getuigenverklaringen en in de wirwar van personages raakt het publiek algauw de kluts kwijt.' Dit laatste geldt voor de toeschouwers bij het proces tegen Petiot, maar voor de lezer van dit boek zou hetzelfde kunnen opgaan.