What do you think?
Rate this book
Miasteczko #1
Tuż obok
Gdy w małych miasteczkach czają się wielkie zbrodnie…
Kiedy Anna przyjeżdża do Czarnego, by zamieszkać w poniemieckiej willi na uboczu, nie spodziewa się, że znajdzie w tym miejscu wszystko, tylko nie święty spokój.
Pewnego dnia jej nieodłączny towarzysz, wyżeł weimarski o poetyckim imieniu Dante, przynosi swojej pani ludzki palec. Przerażona kobieta zgłasza znalezisko na policję. Tak poznaje komisarza Wiktora Grykę, podobnie jak ona pokiereszowanego przez życie.
W spokojnym dotychczas miasteczku zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Osoby, z którymi Anna rozmawia, próbując wyjaśnić kryminalną zagadkę, giną w tajemniczych okolicznościach. Wkrótce jej samej zaczyna grozić niebezpieczeństwo…
Tej książki nie da się czytać obojętnie. Emocje są gorące, zbrodnie makabryczne, relacje namiętne, bohaterowie pełni tajemnic, a Dante - niezawodny.
Kiedy Anna przyjeżdża do Czarnego, by zamieszkać w poniemieckiej willi na uboczu, nie spodziewa się, że znajdzie w tym miejscu wszystko, tylko nie święty spokój.
Pewnego dnia jej nieodłączny towarzysz, wyżeł weimarski o poetyckim imieniu Dante, przynosi swojej pani ludzki palec. Przerażona kobieta zgłasza znalezisko na policję. Tak poznaje komisarza Wiktora Grykę, podobnie jak ona pokiereszowanego przez życie.
W spokojnym dotychczas miasteczku zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Osoby, z którymi Anna rozmawia, próbując wyjaśnić kryminalną zagadkę, giną w tajemniczych okolicznościach. Wkrótce jej samej zaczyna grozić niebezpieczeństwo…
Tej książki nie da się czytać obojętnie. Emocje są gorące, zbrodnie makabryczne, relacje namiętne, bohaterowie pełni tajemnic, a Dante - niezawodny.
- GenresPolish Literature
336 pages, Paperback
First published July 30, 2025
10 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
July 29, 2025
4,25!
Ale to była świetna, przyjemna i lekka książka! Dawno już tak szybko niczego nie przeczytałam, dosłownie połknęłąm ją w jeden dzień, więc jeśli też macie ochotę na coś takiego szybkiego, ale jednocześnie ciekawego to bardzo baaardzo polecam.
Anna jest bibliotekarką, ma 36 lat i mieszka samotnie w poniemieckiej willi, do której wprowadziła się ponad rok wcześniej, aby uciec przed poprzednim życiem i wspomnieniami, które ją prześladują. W małej miejscowości - Czarnem - nie ma zbyt wielu przyjaciół. Prowadzi samotniczy tryb życia, a towarzystwa dotrzymuje jej głównie pies Dante, z którym codziennie wychodzi na długie spacery.
To właśnie podczas jednego z takich spacerów, Dante przynosi jej ludzki palec. Tajemnicze znalezisko rozpoczyna trudne i żmudne śledztwo, które ciągnie się przez całą ksiażkę, prowadząc czytelnika przez różne historie, domysły i ślepe zaułki. Z jakiegoś powodu Anna jest bardzo zaangażowana w całą tą zagmatwaną historię, prowadzi swoje własne śledztwo, wypytując niektórych mieszkańców miasteczka o tajemnicze historie z przeszłości. Niestety, każdy kto mógłby zdradzić Annie jakąś tajemnice, ginie w niewyjaśnionych okolicznościach, zanim nawet zdążą porozmawiać.
Śledztwo prowadzi również komisarz Wiktor Gryka - brzydki (jak określiła go Anna), ale jednocześnie niezwykle męski i doświadczony przez życie mężczyzna. Między głównymi bohaterami wrze od samego początku, chociaż ich znajomość na pewno nie zaczyna się w standardowy sposób. Bardzo podobała mi się ich relacja, ich dynamika, a nawet problemy, które musieli razem przezwyciężyć. Wiktor naprawdę jest bardzo męski - czasami aż do bólu, może nawet trochę szowinistyczny, ale przy tym niezwykle prosty, opiekuńczy i uroczy.
Co do samego wątku kryminalnego - nie jest on głównym wątkiem. To znaczy chyba miał być, ale w rezultacie przeważa tutaj jednak wątek obyczajowy, co absolutnie mi nie przeszkadzało. Śledztwo jest tłem historii Anny, a poźniej Anny i Wiktora i zdecydowanie dostarcza wielu emocji. Zakończenie było zaskakujące, ale też satysfakcjonujące.
Książka jest prosta, łatwa, przyjemna. Porusza wiele różnych, ciekawych tematów. Nie jest to spektakularny kryminał, ani thriller, niektóre wątki są spłycone, bądź mało ciekawe, ale nie zmienia to faktu, że jest to przyjemna i bardzo wciągająca obyczajówka.
Myślę, że od teraz, częściej będę sięgała po książki pani Agnieszki.
Ale to była świetna, przyjemna i lekka książka! Dawno już tak szybko niczego nie przeczytałam, dosłownie połknęłąm ją w jeden dzień, więc jeśli też macie ochotę na coś takiego szybkiego, ale jednocześnie ciekawego to bardzo baaardzo polecam.
Anna jest bibliotekarką, ma 36 lat i mieszka samotnie w poniemieckiej willi, do której wprowadziła się ponad rok wcześniej, aby uciec przed poprzednim życiem i wspomnieniami, które ją prześladują. W małej miejscowości - Czarnem - nie ma zbyt wielu przyjaciół. Prowadzi samotniczy tryb życia, a towarzystwa dotrzymuje jej głównie pies Dante, z którym codziennie wychodzi na długie spacery.
To właśnie podczas jednego z takich spacerów, Dante przynosi jej ludzki palec. Tajemnicze znalezisko rozpoczyna trudne i żmudne śledztwo, które ciągnie się przez całą ksiażkę, prowadząc czytelnika przez różne historie, domysły i ślepe zaułki. Z jakiegoś powodu Anna jest bardzo zaangażowana w całą tą zagmatwaną historię, prowadzi swoje własne śledztwo, wypytując niektórych mieszkańców miasteczka o tajemnicze historie z przeszłości. Niestety, każdy kto mógłby zdradzić Annie jakąś tajemnice, ginie w niewyjaśnionych okolicznościach, zanim nawet zdążą porozmawiać.
Śledztwo prowadzi również komisarz Wiktor Gryka - brzydki (jak określiła go Anna), ale jednocześnie niezwykle męski i doświadczony przez życie mężczyzna. Między głównymi bohaterami wrze od samego początku, chociaż ich znajomość na pewno nie zaczyna się w standardowy sposób. Bardzo podobała mi się ich relacja, ich dynamika, a nawet problemy, które musieli razem przezwyciężyć. Wiktor naprawdę jest bardzo męski - czasami aż do bólu, może nawet trochę szowinistyczny, ale przy tym niezwykle prosty, opiekuńczy i uroczy.
Co do samego wątku kryminalnego - nie jest on głównym wątkiem. To znaczy chyba miał być, ale w rezultacie przeważa tutaj jednak wątek obyczajowy, co absolutnie mi nie przeszkadzało. Śledztwo jest tłem historii Anny, a poźniej Anny i Wiktora i zdecydowanie dostarcza wielu emocji. Zakończenie było zaskakujące, ale też satysfakcjonujące.
Książka jest prosta, łatwa, przyjemna. Porusza wiele różnych, ciekawych tematów. Nie jest to spektakularny kryminał, ani thriller, niektóre wątki są spłycone, bądź mało ciekawe, ale nie zmienia to faktu, że jest to przyjemna i bardzo wciągająca obyczajówka.
Myślę, że od teraz, częściej będę sięgała po książki pani Agnieszki.
October 16, 2025
Człowiek ogląda te filmy, czyta książki o miłości i marzy o wielkich uniesieniach, a kiedy coś takiego się naprawdę dzieje, to oddałoby się wszystko za zwyczajną, spokojną miłość.
„Czasem najbliżej prawdy jesteśmy tam, gdzie najmniej się spodziewamy… tuż obok.”
„Milczenie miasteczka kryje więcej sekretów niż jego mieszkańcy są w stanie udźwignąć.”
„Niebezpieczeństwo ma twarz zwyczajną, a jednak potrafi zmienić wszystko w jednej chwili.”
„Dante nie tylko strzeże jej domu – strzeże też jej życia w świecie, który już dawno przestał być bezpieczny.”
„Blizny przeszłości uczą, że zaufanie jest najcenniejszym, a zarazem najniebezpieczniejszym darem.”
„Makabryczne odkrycia to nie tylko dowód zbrodni – to lustro, w którym odbija się ludzka samotność i strach.”
„Czasami trzeba przejść przez strach, by naprawdę zobaczyć ludzi wokół siebie.”
Ania Andrysiak przyjechała do Czarnego -niewielkiej wsi , gdzie mieszkańcy znają się od kilku pokoleń , a największą sensację może wywołać nieślubna ciąża, by złapać oddech po bardzo trudnym doświadczeniu z jakim pozostawił ją były ukochany -Artur.
Kobieta zatrudniła się w lokalnej bibliotece i kupiła starą , poniemiecką willę, jednak mimo ,że szybko przywykła do swego nowego miejsca zamieszkania nie nawiązała bliskich relacji z sąsiadami- wyjątkami są lokalna zielarka i masażystka Magda i starszy ogrodnik Tomasz Turek.
Pewnego dnia Dante -pies Ani przynosi swej pani znalezisko, które odmieni jej życie- ludzki palec.
Kobieta początkowo wpada w panikę, jednak , gdy odzyskuje trzeźwość osadu zgłasza się na policję, a dochodzenie przejmuje komisarz Wiktor Gryka , który działa na Panią Andrysiak silniej niż ta była gotowa przyznać..
Mniej więcej w tym samym czasie w lesie zostają ujawnione zwłoki mężczyzny.
Kim jest i dlaczego zapłacił najwyższą cenę?
Jakie mroczne tajemnice zostaną ukazane w nowym świetle i jakimi motywami kieruje się sprawca?
Czy w tak niesprzyjająch okolicznościach jest szansa na szczęście i miłość?
Bardzo lubię , gdy trafiam na książki i autorów pozwalająch mi przenieść się do innego świata niż ten w którym funkcjonuję na co dzień.
Pani Agnieszka jak zwykle nie zawiodła- historia, którą stworzyła od początku miała w sobie coś niepokojącego.
A jedno morderstwo wcale nie kończy sprawy.
Wprost przeciwnie.
W tym miejscu muszę powiedzieć o bohaterach- Ania i Wiktor to ludzie głęboko zranieni , marzący o byciu kochanym i o tym by mieć do kogo wracać. Szybko ich polubiłam czego nie da się powiedzieć na przykład o Mateuszu.
Jak ten facet mnie wkurzał to aż ciężko opisać.
Książkę przeczytałam jednego wieczoru i czekam na jej drugą część z niecierpliwością.
„Czasem najbliżej prawdy jesteśmy tam, gdzie najmniej się spodziewamy… tuż obok.”
„Milczenie miasteczka kryje więcej sekretów niż jego mieszkańcy są w stanie udźwignąć.”
„Niebezpieczeństwo ma twarz zwyczajną, a jednak potrafi zmienić wszystko w jednej chwili.”
„Dante nie tylko strzeże jej domu – strzeże też jej życia w świecie, który już dawno przestał być bezpieczny.”
„Blizny przeszłości uczą, że zaufanie jest najcenniejszym, a zarazem najniebezpieczniejszym darem.”
„Makabryczne odkrycia to nie tylko dowód zbrodni – to lustro, w którym odbija się ludzka samotność i strach.”
„Czasami trzeba przejść przez strach, by naprawdę zobaczyć ludzi wokół siebie.”
Ania Andrysiak przyjechała do Czarnego -niewielkiej wsi , gdzie mieszkańcy znają się od kilku pokoleń , a największą sensację może wywołać nieślubna ciąża, by złapać oddech po bardzo trudnym doświadczeniu z jakim pozostawił ją były ukochany -Artur.
Kobieta zatrudniła się w lokalnej bibliotece i kupiła starą , poniemiecką willę, jednak mimo ,że szybko przywykła do swego nowego miejsca zamieszkania nie nawiązała bliskich relacji z sąsiadami- wyjątkami są lokalna zielarka i masażystka Magda i starszy ogrodnik Tomasz Turek.
Pewnego dnia Dante -pies Ani przynosi swej pani znalezisko, które odmieni jej życie- ludzki palec.
Kobieta początkowo wpada w panikę, jednak , gdy odzyskuje trzeźwość osadu zgłasza się na policję, a dochodzenie przejmuje komisarz Wiktor Gryka , który działa na Panią Andrysiak silniej niż ta była gotowa przyznać..
Mniej więcej w tym samym czasie w lesie zostają ujawnione zwłoki mężczyzny.
Kim jest i dlaczego zapłacił najwyższą cenę?
Jakie mroczne tajemnice zostaną ukazane w nowym świetle i jakimi motywami kieruje się sprawca?
Czy w tak niesprzyjająch okolicznościach jest szansa na szczęście i miłość?
Bardzo lubię , gdy trafiam na książki i autorów pozwalająch mi przenieść się do innego świata niż ten w którym funkcjonuję na co dzień.
Pani Agnieszka jak zwykle nie zawiodła- historia, którą stworzyła od początku miała w sobie coś niepokojącego.
A jedno morderstwo wcale nie kończy sprawy.
Wprost przeciwnie.
W tym miejscu muszę powiedzieć o bohaterach- Ania i Wiktor to ludzie głęboko zranieni , marzący o byciu kochanym i o tym by mieć do kogo wracać. Szybko ich polubiłam czego nie da się powiedzieć na przykład o Mateuszu.
Jak ten facet mnie wkurzał to aż ciężko opisać.
Książkę przeczytałam jednego wieczoru i czekam na jej drugą część z niecierpliwością.
August 10, 2025
Tuż po przeczytaniu dedykacji uświadomiłam sobie, ze przecież czytałam już kiedyś tę książkę 😊. Choć pod innym tytułem - „Dante na tropie”. Teraz „Tuż obok” i jako zapowiedź cyklu pod nazwą „Miasteczko”.
Ponieważ książka dobrze mi się kojarzyła, postanowiłam ją sobie odświeżyć. Lektura niezmiennie sprawiła mi przyjemność i cieszę się, że autorka, znana głównie z literatury obyczajowej, czy młodzieżowej, zdecydowała się, że będzie kontynuować cykl kryminalny. Ta pierwsza część naprawdę ciekawie jej wyszła. Już zawiązanie historii jest intrygujące. Główna bohaterka, Anna (a dokładnie jej pies) znajduje w lesie ludzki palec, który, hmm- nie jest częścią osoby zmarłej, leżącej nieopodal… Przyznacie, dobrze się zaczyna…
Książka ma swój klimat. Agnieszka Olejnik świetnie go buduje i bardzo wiarygodnie przedstawia też niemałe emocje swoich bohaterów. Z wyczuciem, bez niepotrzebnej emfazy, w sposób delikatny pokazuje, jakie uczucia targają bohaterami.
Właściwie trudni określić czy więcej tu książki obyczajowej, czy kryminału, ale oba watki są bardzo dobrze prowadzone. Jesteśmy ciekawi, o co chodzi z tym palcem, tak samo jak tego, czy oni (czyli Anna oraz komisarz Wiktor Gryka) w końcu będą razem. Wątek romansowy również jest poprowadzony bardzo umiejętnie.
Bardzo dobrze oddaje też autorka klimat małomiasteczkowej społeczności, funkcjonującej ściśle od lat, splątanej uczuciami i rozgrywającej swoje małe i większe dramaty w dość ciasnej przestrzeni, od rozmowy do rozmowy, od małego gestu do dramatu. Pokazuje precyzyjnie, jak nowa osoba, trafiając do takiej społeczności, swoimi pytaniami lub działaniami, choćby bez złych intencji, uruchamia cienie przeszłości. Dobrze to jest napisane.
Podczas lektury wszechobecne jest poczucie samotności właściwie każdego z bohaterów. Jest tak dojmujące, że wręcz nie możemy się doczekać, by ci ludzie coś z tym zrobili, by zmienili swoje życie. Kibicujemy im całym sercem, bo też autorka stworzyła bardzo sympatycznych bohaterów. Świetna lektura, przy której można odpocząć!
Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.
Ponieważ książka dobrze mi się kojarzyła, postanowiłam ją sobie odświeżyć. Lektura niezmiennie sprawiła mi przyjemność i cieszę się, że autorka, znana głównie z literatury obyczajowej, czy młodzieżowej, zdecydowała się, że będzie kontynuować cykl kryminalny. Ta pierwsza część naprawdę ciekawie jej wyszła. Już zawiązanie historii jest intrygujące. Główna bohaterka, Anna (a dokładnie jej pies) znajduje w lesie ludzki palec, który, hmm- nie jest częścią osoby zmarłej, leżącej nieopodal… Przyznacie, dobrze się zaczyna…
Książka ma swój klimat. Agnieszka Olejnik świetnie go buduje i bardzo wiarygodnie przedstawia też niemałe emocje swoich bohaterów. Z wyczuciem, bez niepotrzebnej emfazy, w sposób delikatny pokazuje, jakie uczucia targają bohaterami.
Właściwie trudni określić czy więcej tu książki obyczajowej, czy kryminału, ale oba watki są bardzo dobrze prowadzone. Jesteśmy ciekawi, o co chodzi z tym palcem, tak samo jak tego, czy oni (czyli Anna oraz komisarz Wiktor Gryka) w końcu będą razem. Wątek romansowy również jest poprowadzony bardzo umiejętnie.
Bardzo dobrze oddaje też autorka klimat małomiasteczkowej społeczności, funkcjonującej ściśle od lat, splątanej uczuciami i rozgrywającej swoje małe i większe dramaty w dość ciasnej przestrzeni, od rozmowy do rozmowy, od małego gestu do dramatu. Pokazuje precyzyjnie, jak nowa osoba, trafiając do takiej społeczności, swoimi pytaniami lub działaniami, choćby bez złych intencji, uruchamia cienie przeszłości. Dobrze to jest napisane.
Podczas lektury wszechobecne jest poczucie samotności właściwie każdego z bohaterów. Jest tak dojmujące, że wręcz nie możemy się doczekać, by ci ludzie coś z tym zrobili, by zmienili swoje życie. Kibicujemy im całym sercem, bo też autorka stworzyła bardzo sympatycznych bohaterów. Świetna lektura, przy której można odpocząć!
Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.
August 8, 2025
Czy lubisz książki stanowiące mieszankę gatunkową? Znasz w ogóle takie?
Mam dzisiaj dla Ciebie taki przykład, bo „Tuż obok” to połączenie kryminału i romansu. Kryminały uwielbiam, a jeśli chodzi o romanse… powoli się do nich przekonuję. Lubię te subtelne, delikatne, takie, które tylko muskają serce, brzmią cicho, nienachalnie. I tu tej subtelności jest naprawdę sporo, choć nie ukrywam, że to właśnie wątek kryminalny stał się moim faworytem.
Kiedy czytam, mam nadzieję, że historia zaprosi mnie na spacer po gęstym lesie. Najbardziej lubię takie drzewa, które nachylają się ku sobie, tworząc dach z liści i igieł. Lubię czuć, jak las zamyka się nade mną, jak gałęzie i liście muskają moją twarz i ramiona , jak zapadam się w jego chłodnym półmroku. Tym razem jednak las, który wyrósł z tej historii, był rzadszy. Promienie słońca swobodnie wpadały między gałęzie, a ścieżki były wydeptane i proste. Nie zgubiłam się ani razu. Przeszłam go żwawym krokiem, nie zatrzymując się na dłużej. I choć to była przyjemna wędrówka, nie poczułam się jego częścią. To był po prostu popołudniowy spacer po ciężkim dniu, miły, lekki, ale bez tej dzikiej magii, która zapiera dech i zostaje w Twoich myślach.
Mimo to chcę wiedzieć, co dalej wydarzy się u Anny i Dantego, cudownego psa, którego od razu polubiłam. Byłam bardzo ciekawa, jak dziewczyna z miasta odnajdzie się w małej miejscowości i fakt, na nudę nie mogła narzekać, mam nadzieję, że limit na wizyty w szpitalu już wyczerpała 😀Autorka w tej opowieści dotyka też trudnych tematów: alkoholizmu, problemów z posiadaniem dziecka, a także z samą ciążą. Dzięki temu ta książka, choć lekka w odbiorze, ma w sobie nutę powagi i goryczy, która sprawia, że z pewnością wiele czytelniczek zatrzyma ją w sercu na długo.
Warto zaznaczyć, że ta historia jest historią sprzed lat, bowiem pierwsze wydanie książki miało miejsce dziesięć lat temu, ale teraz czytelnik już wie, że to dopiero początek, bo przecież cykl nie może kończyć
się na jednej książce 😉
Mam dzisiaj dla Ciebie taki przykład, bo „Tuż obok” to połączenie kryminału i romansu. Kryminały uwielbiam, a jeśli chodzi o romanse… powoli się do nich przekonuję. Lubię te subtelne, delikatne, takie, które tylko muskają serce, brzmią cicho, nienachalnie. I tu tej subtelności jest naprawdę sporo, choć nie ukrywam, że to właśnie wątek kryminalny stał się moim faworytem.
Kiedy czytam, mam nadzieję, że historia zaprosi mnie na spacer po gęstym lesie. Najbardziej lubię takie drzewa, które nachylają się ku sobie, tworząc dach z liści i igieł. Lubię czuć, jak las zamyka się nade mną, jak gałęzie i liście muskają moją twarz i ramiona , jak zapadam się w jego chłodnym półmroku. Tym razem jednak las, który wyrósł z tej historii, był rzadszy. Promienie słońca swobodnie wpadały między gałęzie, a ścieżki były wydeptane i proste. Nie zgubiłam się ani razu. Przeszłam go żwawym krokiem, nie zatrzymując się na dłużej. I choć to była przyjemna wędrówka, nie poczułam się jego częścią. To był po prostu popołudniowy spacer po ciężkim dniu, miły, lekki, ale bez tej dzikiej magii, która zapiera dech i zostaje w Twoich myślach.
Mimo to chcę wiedzieć, co dalej wydarzy się u Anny i Dantego, cudownego psa, którego od razu polubiłam. Byłam bardzo ciekawa, jak dziewczyna z miasta odnajdzie się w małej miejscowości i fakt, na nudę nie mogła narzekać, mam nadzieję, że limit na wizyty w szpitalu już wyczerpała 😀Autorka w tej opowieści dotyka też trudnych tematów: alkoholizmu, problemów z posiadaniem dziecka, a także z samą ciążą. Dzięki temu ta książka, choć lekka w odbiorze, ma w sobie nutę powagi i goryczy, która sprawia, że z pewnością wiele czytelniczek zatrzyma ją w sercu na długo.
Warto zaznaczyć, że ta historia jest historią sprzed lat, bowiem pierwsze wydanie książki miało miejsce dziesięć lat temu, ale teraz czytelnik już wie, że to dopiero początek, bo przecież cykl nie może kończyć
się na jednej książce 😉
August 1, 2025
Nieczęsto trafiam na książkę, w której obyczaj, kryminał i romans tak pięknie się splatają. Na początku miałam lekkie obawy – czy te trzy światy się ze sobą pogodzą, czy każdy z nich wybrzmi tak, jak powinien? Okazało się jednak, że autorka z niezwykłą lekkością i wyczuciem tka tę opowieść, pozwalając każdemu wątkowi rozwinąć się we właściwym tempie.
Anna, nasza główna bohaterka, przyjeżdża do Czarnego, by zaszyć się w spokojnym zakątku. Zamieszkuje w poniemieckiej willi, ale zamiast świętego spokoju znajduje ludzki palec. Tak, dobrze czytacie – palec. A przynosi go nie kto inny, tylko jej pies Dante – wyżeł weimarski. Od razu go pokochałam 😍
No i pojawia się ON. Komisarz Wiktor Gryka. Człowiek z bagażem doświadczeń, równie poturbowany przez życie co Anna. Już od pierwszych stron między nimi iskrzy, ale to nie taki banalny romansik – tu jest subtelność, napięcie, niepewność i to, co lubię najbardziej – czy on, czy nie on? 🤭
W miarę jak historia się rozwija, robi się coraz bardziej mrocznie i intrygująco. Anna nie wie już, komu może zaufać. Postanawia więc spisać wszystko, co wie o makabrycznych zbrodniach. Tak powstaje książka w książce (kocham takie smaczki!), która staje się nietypowym sposobem komunikacji między nią a Wiktorem.
Postacie poboczne? Świetne. Każda coś wnosi, żadna nie jest tylko tłem. Napięcie? Było! Podejrzenia? Miałam swoje typy (oczywiście kompletnie nietrafione). I właśnie za to ogromny plus dla autorki – za to, że mnie wywiodła w pole. Uwielbiam takie plot twisty!
A Dante ach, Dante! Nie dość, że piękny i mądry, to jeszcze ma nosa do kłopotów. Jako wielka psiara czułam, że jego rola w tej historii to nie tylko dodatek – on był pełnoprawnym bohaterem. I pewnie najwierniejszym ze wszystkich 🐶
Styl Agnieszki Olejnik bardzo mi odpowiada – lekki, płynny, z nutą humoru, kiedy trzeba, ale też z odpowiednią dawką emocji. Czytałam z zapartym tchem. Końcowa dedykacja sprawiła, że pierwszy raz na książce uroniłam łzę 🥹
Anna, nasza główna bohaterka, przyjeżdża do Czarnego, by zaszyć się w spokojnym zakątku. Zamieszkuje w poniemieckiej willi, ale zamiast świętego spokoju znajduje ludzki palec. Tak, dobrze czytacie – palec. A przynosi go nie kto inny, tylko jej pies Dante – wyżeł weimarski. Od razu go pokochałam 😍
No i pojawia się ON. Komisarz Wiktor Gryka. Człowiek z bagażem doświadczeń, równie poturbowany przez życie co Anna. Już od pierwszych stron między nimi iskrzy, ale to nie taki banalny romansik – tu jest subtelność, napięcie, niepewność i to, co lubię najbardziej – czy on, czy nie on? 🤭
W miarę jak historia się rozwija, robi się coraz bardziej mrocznie i intrygująco. Anna nie wie już, komu może zaufać. Postanawia więc spisać wszystko, co wie o makabrycznych zbrodniach. Tak powstaje książka w książce (kocham takie smaczki!), która staje się nietypowym sposobem komunikacji między nią a Wiktorem.
Postacie poboczne? Świetne. Każda coś wnosi, żadna nie jest tylko tłem. Napięcie? Było! Podejrzenia? Miałam swoje typy (oczywiście kompletnie nietrafione). I właśnie za to ogromny plus dla autorki – za to, że mnie wywiodła w pole. Uwielbiam takie plot twisty!
A Dante ach, Dante! Nie dość, że piękny i mądry, to jeszcze ma nosa do kłopotów. Jako wielka psiara czułam, że jego rola w tej historii to nie tylko dodatek – on był pełnoprawnym bohaterem. I pewnie najwierniejszym ze wszystkich 🐶
Styl Agnieszki Olejnik bardzo mi odpowiada – lekki, płynny, z nutą humoru, kiedy trzeba, ale też z odpowiednią dawką emocji. Czytałam z zapartym tchem. Końcowa dedykacja sprawiła, że pierwszy raz na książce uroniłam łzę 🥹
August 9, 2025
Kiedy Anna przeprowadza się do Czarnego, liczy na spokój w swojej nowej, poniemieckiej willi. Jej codzienność burzy jednak nieoczekiwane zdarzenie - wyżeł weimarski o imieniu Dante przynosi swojej pani ludzki palec. To makabryczne znalezisko prowadzi ją prosto do komisarza Wiktora Gryki, mężczyzny równie doświadczonego przez życie jak ona.
Spokojne dotąd miasteczko zaczyna ogarniać fala dziwnych i niebezpiecznych wydarzeń. Kolejne osoby, z którymi Anna próbuje rozmawiać w poszukiwaniu prawdy, giną w tajemniczych okolicznościach. Wkrótce i ona sama staje się celem.
Autorka w swojej historii łączy elementy thrillera i romansu, co mi osobiście bardzo odpowiada i kojarzy się z twórczością Tess Gerritsen, po której książki zawsze bardzo chętnie sięgam. Wątek kryminalny jest prowadzony z intrygującym napięciem, a choć zagadka nie należy do najbardziej skomplikowanych, to siła książki tkwi właśnie połączeniu tych dwóch wyżej wymienionych gatunków.
Anna i Wiktor są postaciami z krwi i kości; i choć mają swoje wady i zalety, a ich życiu daleko do bajki, zyskują sympatię czytelnika od pierwszych stron. Ich relacja rozwija się stopniowo, naturalnie. Całokształt tego wątku oceniam jako przyjemny w odbiorze.
Styl autorki jest lekki i przystępny, co sprawia, że powieść czyta się szybko i z przyjemnością. Umiejętne dawkowanie informacji i emocji utrzymuje właściwe napięcie aż do finału. „Tuż obok” to lekka, a zarazem wciągająca lektura. Jest to idealna propozycja dla tych, którzy lubią, gdy romans przeplata się z mroczną zagadką.
Spokojne dotąd miasteczko zaczyna ogarniać fala dziwnych i niebezpiecznych wydarzeń. Kolejne osoby, z którymi Anna próbuje rozmawiać w poszukiwaniu prawdy, giną w tajemniczych okolicznościach. Wkrótce i ona sama staje się celem.
Autorka w swojej historii łączy elementy thrillera i romansu, co mi osobiście bardzo odpowiada i kojarzy się z twórczością Tess Gerritsen, po której książki zawsze bardzo chętnie sięgam. Wątek kryminalny jest prowadzony z intrygującym napięciem, a choć zagadka nie należy do najbardziej skomplikowanych, to siła książki tkwi właśnie połączeniu tych dwóch wyżej wymienionych gatunków.
Anna i Wiktor są postaciami z krwi i kości; i choć mają swoje wady i zalety, a ich życiu daleko do bajki, zyskują sympatię czytelnika od pierwszych stron. Ich relacja rozwija się stopniowo, naturalnie. Całokształt tego wątku oceniam jako przyjemny w odbiorze.
Styl autorki jest lekki i przystępny, co sprawia, że powieść czyta się szybko i z przyjemnością. Umiejętne dawkowanie informacji i emocji utrzymuje właściwe napięcie aż do finału. „Tuż obok” to lekka, a zarazem wciągająca lektura. Jest to idealna propozycja dla tych, którzy lubią, gdy romans przeplata się z mroczną zagadką.
August 6, 2025
{współpraca reklamowa}
Pierwszy tom serii „Miasteczko”, który jest mieszanką kryminału i subtelnego romansu.
Główna bohaterka - Anna zmienia swoje miejsce zamieszkania, aby od nowa zacząć spokojne życie. Jednak pewnego dnia, na jednym ze spacerów ze swoim pieskiem on przynosi jej…. Ludzki palec. Od razu biegnie na komisariat i tak właśnie rozpoczyna się jej współpraca z Wiktorem - policjantem, który został odrobinę pokiereszowany przez życie.
Ale to dopiero początek tragedii, bo zaraz w mieście zaczynają ginąć ludzie.
Miasteczko, które miało być spokojne zmienia się w groźne i pełne nieufności.
Od samego początku jesteśmy wprowadzani w mroczny klimat, od którego naprawdę nie mogłam się oderwać nawet na chwilę. Książka wciągnęła mnie w otchłań, chciałam tylko dalej brnąć do przodu aby już znać wyjaśnienie sprawy. Nie sądziłam, że spodoba mi się ona tak bardzo.
Mamy tu świetny balans między kryminałem w romansem - ani jednego, ani drugiego nie jest za mało czy za dużo.
To moje pierwsze spotkanie z tą autorką, ale stworzyła piękne miejsce i cudownie wykreowała bohaterów. Na pewno sięgnę po kolejne części z tej serii, bo jestem ciekawa kolejnych przygód bohaterów.
Pierwszy tom serii „Miasteczko”, który jest mieszanką kryminału i subtelnego romansu.
Główna bohaterka - Anna zmienia swoje miejsce zamieszkania, aby od nowa zacząć spokojne życie. Jednak pewnego dnia, na jednym ze spacerów ze swoim pieskiem on przynosi jej…. Ludzki palec. Od razu biegnie na komisariat i tak właśnie rozpoczyna się jej współpraca z Wiktorem - policjantem, który został odrobinę pokiereszowany przez życie.
Ale to dopiero początek tragedii, bo zaraz w mieście zaczynają ginąć ludzie.
Miasteczko, które miało być spokojne zmienia się w groźne i pełne nieufności.
Od samego początku jesteśmy wprowadzani w mroczny klimat, od którego naprawdę nie mogłam się oderwać nawet na chwilę. Książka wciągnęła mnie w otchłań, chciałam tylko dalej brnąć do przodu aby już znać wyjaśnienie sprawy. Nie sądziłam, że spodoba mi się ona tak bardzo.
Mamy tu świetny balans między kryminałem w romansem - ani jednego, ani drugiego nie jest za mało czy za dużo.
To moje pierwsze spotkanie z tą autorką, ale stworzyła piękne miejsce i cudownie wykreowała bohaterów. Na pewno sięgnę po kolejne części z tej serii, bo jestem ciekawa kolejnych przygód bohaterów.
August 6, 2025
Ej, fajne to było:) I bardzo się cieszę, że trafnie był określony gatunek: dramat obyczajowy z elementem kryminału. Bo typowym kryminałem to to nie było.
.
Jeśli lubicie choć jeden motyw to to dla Was:
✨ Świetne połączenie mrocznej sensacji z subtelnymi niuansami romansu, osadzone w klimatycznym miasteczku.
✨ Świetnie budowana atmosfera tajemnicy, w której każda scena trzyma w napięciu, a finał zaskakuje do ostatniej strony.
✨ Postać Anny, samotnej bibliotekarki, i jej wiernego towarzysza – wyżła Dantégo – nadaje opowieści unikalny ton.
.
Trzy największe zalety książki?
✨Małe miasteczko skrywa mroczne sekrety, a ja bardzo lubię motyw małomiasteczkowy.
✨Wątki psychologiczne bohaterów — zagubienie Anny, trauma komisarza Gryki, lojalność Dantégo — są wiarygodne i wzruszające.
✨Nietypowe połączenie gatunków, ale takie które faktycznie się sprawdza.
.
To więcej niż kryminał — to opowieść o samotności, poszukiwaniu prawdy i wszystkich cieniach, które mogą czaić się dosłownie obok nas. Idealna propozycja na lato 2025!🔥
.
Polecam 🔥
.
Jeśli lubicie choć jeden motyw to to dla Was:
✨ Świetne połączenie mrocznej sensacji z subtelnymi niuansami romansu, osadzone w klimatycznym miasteczku.
✨ Świetnie budowana atmosfera tajemnicy, w której każda scena trzyma w napięciu, a finał zaskakuje do ostatniej strony.
✨ Postać Anny, samotnej bibliotekarki, i jej wiernego towarzysza – wyżła Dantégo – nadaje opowieści unikalny ton.
.
Trzy największe zalety książki?
✨Małe miasteczko skrywa mroczne sekrety, a ja bardzo lubię motyw małomiasteczkowy.
✨Wątki psychologiczne bohaterów — zagubienie Anny, trauma komisarza Gryki, lojalność Dantégo — są wiarygodne i wzruszające.
✨Nietypowe połączenie gatunków, ale takie które faktycznie się sprawdza.
.
To więcej niż kryminał — to opowieść o samotności, poszukiwaniu prawdy i wszystkich cieniach, które mogą czaić się dosłownie obok nas. Idealna propozycja na lato 2025!🔥
.
Polecam 🔥
July 25, 2025
Coś niezwykłego
Displaying 1 - 9 of 9 reviews