Marek Kędzierski - Po śmierci Thomasa Bernharda Thomas Bernhard - Bratanek Wittgensteina, przeł. Marek Kędzierski Marek Kędzierski - Egocentryk w poszukiwaniu bliźniego swego. Proza Thomasa Bernharda Theodor W. Adorno - Zapiski o Kafce, przeł. Anna Wołkowicz Karol Sauerland - Gdy wybuchnie pożar wśród racjonalistów Barbara L. Surowska - Dwie opinie Walter Benjamin - List do Gerharda Scholema, przeł. Anna Wołkowicz Autorzy tego numeru od A do Z Jan Koprowski - Poezja Teodora Kramera Theodor Kramer - Wiersze, przeł. Jan Koprowski Pozostaną same pale - rozmowa ze Stanisławem Cichowiczem Czesław Dziekanowski - Tułaczka nieświadomych pragnień Joyce'a Zygmunt Bauman - Postmodernizm a socjalizm Stefan Morawski - Glosa do szkicu Zygmunta Baumana Jerzy Łukosz - „Romanse" Tomasza Manna Wacław Sadkowski - „Alchemia słowa tłumaczonego", Pryzmaty Nadchodzi czas „drugiej Europy" - Ryszard Wasita rozmawia z Janem Michalskim Andrzej Lam - Z waleta - król Krzysztof Zabłocki - Silva rerum Eugeniusz Kabatc - Zmarł Alberto Moravia Nagrody
Thomas Bernhard was an Austrian writer who ranks among the most distinguished German-speaking writers of the second half of the 20th century.
Although internationally he’s most acclaimed because of his novels, he was also a prolific playwright. His characters are often at work on a lifetime and never-ending major project while they deal with themes such as suicide, madness and obsession, and, as Bernhard did, a love-hate relationship with Austria. His prose is tumultuous but sober at the same time, philosophic by turns, with a musical cadence and plenty of black humor.
He started publishing in the year 1963 with the novel Frost. His last published work, appearing in the year 1986, was Extinction. Some of his best-known works include The Loser (about a student’s fictionalized relationship with the pianist Glenn Gould), Wittgenstein’s Nephew, and Woodcutters.
Nie sądziłem, że ten numer da mi aż tyle frajdy. Z pewnością zapamiętam wybitny tekst Adorno o Kafce i świetne komentarze Marka Kędzierskiego do Bernharda, które skłoniły mnie do tego, aby spróbować odświeżyć sobie jego twórczość. Jest trochę tekstów o znaczeniu historycznym, ale i tam pojawiają się rzeczy ciekawe. Poezja Theodora Kramera to dla mnie nieporozumienie, a biogram autorów tego numeru, który sprowadza się do jednego zdania o Bernhardzie jest kuriozalny.