Ömer Seyfettin Seçmeler

by Ömer Seyfettin

1884 yılında Gönen,Balıkesir'de doğdu.Yüzbaşı Ömer Şevki Bey'le,Fatma Hanım'ın ikisi küçük yaşlarda ölen dört çocuğundan biridir.Öğrenimine Gönen'de bir mahalle mektebinde başladı.Ömer Şevki Bey'in görevinin nakli dolayısıyla Gönen'den ayrılan aile İnebolu ve Ayancık'tan sonra İstanbul'a geldi.
Ömer Seyfettin,mezuniyetten sonra piyade asteğmeni rütbesiyle,merkezi Selanik'te bulunan Üçüncü Ordu'nun İzmir Redif Taburu'na tayin edildi.1906'da İzmir Jandarma Okulu'na öğretmen olarak atandı.Bu,Ömer Seyfettin için Önemlidir;zira bu vesileyle İzmir'deki fikri ve edebi faaliyetleri takip edecek ve bunlar içerisinde yer alan Gençlerle tanışacaktır.Nitekim batı kültürünü Tanıyan Baha Tevfik'ten Fransızca bilgisini artırmak için teşvik gördü; Necip Türkçü'den ise sade Türkçe ve milli bir dille yapılan milli edebiyat konusunda önemli fikirler Aldı.
Ömer Seyfettin Ocak 1909'da Selanik Üçüncü Ordu'da görevlendirildi.. Selanik'te çıkmakta olan Hüsün ve Şiir dergisinin ismi Akil Koyuncu'nun ısrarı üzerine Genç Kalemler'e çevrildikten sonra 11 Nisan 1911'de Ömer Seyfettin Yeni Lisan isimli ilk başyazısı imzasız olarak yayımlandı.
1915'te Ittihat ve Terakki Fırkası ileri gelenlerinden Doktor Besim Ethem Bey'in kızı Calibe Hanım'larda evlenmiştir.Bu evlilik Güner isimli bir kız çocuğuna rağmen bozulunca tekrar yalnızlığına döndü.
1917'den ölüm tarihi olan 6 Mart 1920'ye kadar geçen zaman birçok acı ve sıkıntıya rağmen verimli bir hikayecilik dönemini içine alır.Bu dönemde 10 kitap dolduran yazar 125 de hikaye yazdı.Hikaye ve makaleleri Yeni Mecmua,Şair,Donanma,Büyük Mecmua,Yeni Dünya,Diken,Türk Kadını gibi dergilerle Vakit,Zaman ve İflham gazetelerinde yayımlandı.Bir yandan öğretmenlik yapmayı sürdürdü.
En yakın Arkadaşı Ali Canip Yöntem,onun hayatını ve mizacını anlatan, en kuvvetli hikayelerini içeren Ömer Seyfettin ve Hayatı adlı bir kitap yazdı ve bu kitap 1935 yılında yayımlandı.Kısa bir süre sonra da bütün hikayeleri bir kitap serisi halinde basılmıştır ve bu hikayeler günümüzde de okunmaktadır.

365 pages, Mass Market Paperback

First published January 1, 2013

About the author

Ömer Seyfettin was born in 1884 in Gönen. He wrote under various aliases such as Ayas, Camsâp, C. Nazmi, C. Nizami, Ç. Kemal, F. Nezihi, Feridun Perviz, Kâf-ı Farsî, Kaygusuz, M. Enver, M. Enver Perviz, Ömer Perviz, Süheyl Feridun, Tarhan, and Tekin. Just like his father, Ömer Seyfettin was educated at the Kuleli Military Academy, and it was in this school that his love for literature bloomed. Some poems that he wrote during this period appeared in the publications Kadın and Bahçe. Following the declaration of the second constitutional monarchy, he was assigned to Thessalonica, and witnessed the awakening of nationalistic feelings among Balkan tribes.

In 1911 Omer Seyfettin cofounded a literary and cultural magazine entitled Genç Kalemler (Young Pens) with Ziya Gokalp and Ali Canip in Salonica.[4] Seyfettin began the early efforts in using Turkish in his literary output as opposed to Ottoman Turkish, as he outlined to Ali Canip in a letter.[5] He was recalled to the army under mobilization orders at the beginning of the Balkan War and after his units were defeated in Yanina in January 1913, he spent approximately 12 months in Greece as a prisoner of war.[6] After his release from captivity at the end of 1913, he returned to Constantinople, and was nominated the executive editor of the Türk Sözü, a publication which was related to the Committee for Union and Progress.[6] In 1914, after leaving the army for the second time, Omer Seyfettin became a literature teacher in an Istanbul High school. He became, also in 1914, the chief-author (Bashyazar) of the magazine Türk Yurdu. Between the years 1914 and 1917 he mainly wrote turanist poems, which were published in the outlets such as Tanin, Türk Yurdu or Halka Doğru. In 1917 he was to publish most of his literary work, which included a wide array of short stories. From 1919 to 1920 he published articles in Büyük Mecmua which was a supporter of the Turkish independence war. He died of diabetes in 1920, at the age of 36.

Reviews

[Ökkeş Zortuk · Rating 2 out of 5]

Türk edebiyatı için önemli bir isim olabilir, tarzı iç karartıcı bir dünyadan geliyor. İyi başlayan ve kötü biten bir dünyanın sonucudur bu hikayeler.

Gerçek yaşam mı diye düşündüm, lakin bir Emrah Serbes karşılaştırmasına sokunca gerçek yaşam ile farkını anlamak çok zor değil. Karamsarlık kaldıramayacaklara tavsiye etmem.

[Ceren☀️ · Rating 4 out of 5]

Çok travmatik, vahşet dolu , üzücü hikayeler var. Güzel bir hikaye anlatıcısı