What do you think?
Rate this book
Groter dan de hemel
Elsa en Vincent komen elkaar elke woensdag tegen in de wachtkamer van hun psychiater. Zij is fel en op haar hoede. Hij is dromerig en rusteloos. Zij is begrafenisondernemer. Hij is romanschrijver. Zij heeft net haar vader verloren. Hij verbergt zijn grootste pijn. Zij is laat. Hij is vroeg.
Groter dan de hemel is een onvergetelijke roman over de breekbare momenten waarop de afdruk van het verleden samenkomt met de belofte van een ontmoeting.
Groter dan de hemel is een onvergetelijke roman over de breekbare momenten waarop de afdruk van het verleden samenkomt met de belofte van een ontmoeting.
257 pages, Kindle Edition
Published October 7, 2025
21 people are currently reading
273 people want to read
About the author
Virginie Grimaldi
30 books1,440 followers(Du site officiel de l'auteur) :
Je suis née le en 1977 près de Bordeaux, où je vis toujours.
J’ai commencé à dévorer les livres dès que j’ai su lire. La Bibliothèque rose, la Bibliothèque verte, puis de nombreux romans qui me faisaient vivre mille et une vies.
J’avais huit ans quand j’ai écrit mon premier roman sur un cahier de brouillon vert au dos duquel figuraient des tables de multiplication. Il parlait d’amour, de mer et d’un soleil qui mettait trente pages à se coucher.
En sixième, je répondais « Écrire des livres » à la question « Que voulez-vous faire plus tard ? » sur les fiches que l’on remplissait en début d’année. Pas à chaque fois, parce qu’il m’est aussi arrivé de vouloir être styliste. Ça n’a pas duré longtemps : tout le monde voit une voiture quand je dessine une chaussure.
Au lycée, j’ai gagné un concours de nouvelles. Ma prof de français m’a encouragée à poursuivre mon rêve de devenir écrivain.
Je l’ai écoutée, jusqu’à ce que la vie active le fasse passer au second plan. Ce n’était pas réaliste, je ne connaissais personne dans le milieu de l’édition, je ne savais pas comment m’y prendre et je n’étais pas sûre d’être à la hauteur.
Alors j’écrivais des histoires sur des carnets, des poèmes pour les anniversaires de mes proches, la liste des courses.
Jusqu’au 23 mars 2009, date à laquelle j’ai créé un blog.
Jusque là, mes histoires n’étaient lues que par mes proches, qui les trouvaient très belles, mais qui trouvent également que je cuisine bien. Là, j’étais confrontée à des lecteurs objectifs, qui venaient chaque jour lire mes billets d’humeur et d’humour.
Ce sont eux qui ont rallumé l’étincelle. Ils m’ont poussée à écrire sur plus long format, ils m’ont encouragée à y croire.
Ce sont eux qui m’ont poussée à participer au concours de nouvelles « E-crire Au féminin », dont j’ai été lauréate avec la nouvelle « La peinture sur la bouche« .
C’est une de mes lectrices qui, un jour, m’a envoyé un lien pour participer à un concours organisé par une maison d’édition. Il me restait quelques semaines pour écrire un roman. Si je gagnais, il serait publié.
C’est ainsi qu’est né « Le premier jour du reste de ma vie ».
Mon manuscrit est arrivé en finale mais c’est un autre qui a gagné, je l’ai donc rangé dans un dossier de mon ordinateur et j’ai mis un mouchoir sur mon rêve.
Un jour, une amie qui n’avait plus rien à lire m’a demandé si je pouvais le lui envoyer. Elle l’a tellement aimé qu’elle m’a harcelée pour que je l’envoie à un éditeur. Je ris quand je relis ses messages en lettres majuscules, me promettant les pires sévices si je ne m’exécute pas.
Persuadée que c’était peine perdue, je n’ai pas voulu perdre de temps à l’imprimer, le relier et l’envoyer par courrier. J’ai cherché des éditeurs qui acceptaient les manuscrits par mail, j’en ai trouvé un seul, je le lui ai envoyé.
Deux jours plus tard, il m’appelait.
Mon premier roman, « Le premier jour du reste de ma vie », est paru en janvier 2015 chez City et en mai 2016 chez Le livre de poche.
Mon deuxième roman, « Tu comprendras quand tu seras plus grande », est sorti en mai 2016 chez Fayard et en mai 2017 chez Le livre de poche. Il est traduit en plusieurs langues et une adaptation cinématographique est en cours.
Mon troisième roman, « Le parfum du bonheur est plus fort sous la pluie », est paru en mai 2017 chez Fayard. Il est sélectionné pour le Prix maisons de la presse.
Depuis toute petite, j’étais persuadée que voir son nom sur la couverture d’un roman devait être fabuleux.
Ça l’est, mais ce n’est pas le plus fort.
Le plus fort, ce sont les étoiles dans les yeux de mes proches, et les échanges avec vous, lecteurs. Vos messages, vos regards, votre bienveillance rend cette aventure tellement plus belle…
Merci pour tout cela. J’espère que notre chemin commun sera long !
Virginie Grimaldi
Je suis née le en 1977 près de Bordeaux, où je vis toujours.
J’ai commencé à dévorer les livres dès que j’ai su lire. La Bibliothèque rose, la Bibliothèque verte, puis de nombreux romans qui me faisaient vivre mille et une vies.
J’avais huit ans quand j’ai écrit mon premier roman sur un cahier de brouillon vert au dos duquel figuraient des tables de multiplication. Il parlait d’amour, de mer et d’un soleil qui mettait trente pages à se coucher.
En sixième, je répondais « Écrire des livres » à la question « Que voulez-vous faire plus tard ? » sur les fiches que l’on remplissait en début d’année. Pas à chaque fois, parce qu’il m’est aussi arrivé de vouloir être styliste. Ça n’a pas duré longtemps : tout le monde voit une voiture quand je dessine une chaussure.
Au lycée, j’ai gagné un concours de nouvelles. Ma prof de français m’a encouragée à poursuivre mon rêve de devenir écrivain.
Je l’ai écoutée, jusqu’à ce que la vie active le fasse passer au second plan. Ce n’était pas réaliste, je ne connaissais personne dans le milieu de l’édition, je ne savais pas comment m’y prendre et je n’étais pas sûre d’être à la hauteur.
Alors j’écrivais des histoires sur des carnets, des poèmes pour les anniversaires de mes proches, la liste des courses.
Jusqu’au 23 mars 2009, date à laquelle j’ai créé un blog.
Jusque là, mes histoires n’étaient lues que par mes proches, qui les trouvaient très belles, mais qui trouvent également que je cuisine bien. Là, j’étais confrontée à des lecteurs objectifs, qui venaient chaque jour lire mes billets d’humeur et d’humour.
Ce sont eux qui ont rallumé l’étincelle. Ils m’ont poussée à écrire sur plus long format, ils m’ont encouragée à y croire.
Ce sont eux qui m’ont poussée à participer au concours de nouvelles « E-crire Au féminin », dont j’ai été lauréate avec la nouvelle « La peinture sur la bouche« .
C’est une de mes lectrices qui, un jour, m’a envoyé un lien pour participer à un concours organisé par une maison d’édition. Il me restait quelques semaines pour écrire un roman. Si je gagnais, il serait publié.
C’est ainsi qu’est né « Le premier jour du reste de ma vie ».
Mon manuscrit est arrivé en finale mais c’est un autre qui a gagné, je l’ai donc rangé dans un dossier de mon ordinateur et j’ai mis un mouchoir sur mon rêve.
Un jour, une amie qui n’avait plus rien à lire m’a demandé si je pouvais le lui envoyer. Elle l’a tellement aimé qu’elle m’a harcelée pour que je l’envoie à un éditeur. Je ris quand je relis ses messages en lettres majuscules, me promettant les pires sévices si je ne m’exécute pas.
Persuadée que c’était peine perdue, je n’ai pas voulu perdre de temps à l’imprimer, le relier et l’envoyer par courrier. J’ai cherché des éditeurs qui acceptaient les manuscrits par mail, j’en ai trouvé un seul, je le lui ai envoyé.
Deux jours plus tard, il m’appelait.
Mon premier roman, « Le premier jour du reste de ma vie », est paru en janvier 2015 chez City et en mai 2016 chez Le livre de poche.
Mon deuxième roman, « Tu comprendras quand tu seras plus grande », est sorti en mai 2016 chez Fayard et en mai 2017 chez Le livre de poche. Il est traduit en plusieurs langues et une adaptation cinématographique est en cours.
Mon troisième roman, « Le parfum du bonheur est plus fort sous la pluie », est paru en mai 2017 chez Fayard. Il est sélectionné pour le Prix maisons de la presse.
Depuis toute petite, j’étais persuadée que voir son nom sur la couverture d’un roman devait être fabuleux.
Ça l’est, mais ce n’est pas le plus fort.
Le plus fort, ce sont les étoiles dans les yeux de mes proches, et les échanges avec vous, lecteurs. Vos messages, vos regards, votre bienveillance rend cette aventure tellement plus belle…
Merci pour tout cela. J’espère que notre chemin commun sera long !
Virginie Grimaldi
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 33 reviews
December 5, 2025
Mijn eerste kennismaking met Viriginie Grimaldi was tijdens het lezen van Onder de sterren. Dit boek vond ik geweldig en ik dacht meteen ik wil meer! Groter dan de hemel voelde voor mij heel anders dan Onder de sterren en daar moest ik in het begin echt een beetje aan wennen, desondanks is het wel een mooi verhaal.
In dit boek volg je de twee hoofdsperonages, Ella en Vincent, op hun bezoeken aan de psychiater. Veel hoofdstukken lees je dus monologen (in ik-vorm) van een van de hoofdpersonages aan de psychiater, die eigenlijk nagenoeg nooit iets zegt. Tussen de hoofdstukken door volgen we de karakters (in derde vorm) ook een beetje buiten hun bezoeken om en ontdekken we hoe hun paden elkaar af en toe kruisen.
Doordat de personages zichzelf zo open geven bij de psych, krijg je sneller dan normaal veel informatie over het personage. Je krijgt een inkijkje in hun gedachtes, hun struggles en ontdekt wie ze zijn en zie je ze uiteindelijk stappen maken. De problemen die worden besproken zijn alledaags, maar wel belangrijk. Zo dealen de karakters oa met rouw, depressie en alleenstaand ouderschap.
Ik moest in het begin van het boek een beetje wennen aan de monologen, maar ook aan de traagheid die het boek een beetje in zich heeft. Vooral omdat je in het begin veel monologen hebt en de karakters nog aan het leren kennen bent. Ik miste ook wel een beetje het gevoel wat ik wel had bij onder de sterren. Toch groeide dit boek naar me toe naarmate ik verder las.
Wat me zo enorm aansprak was het realistische aspect van dit boek. Ik kan me voorstellen dat grote delen van dit boek iemands leven zou kunnen zijn en de schrijfster heeft heel goed omschreven hoe die karakters zich voelden. Maar ook de problemen die ze hebben, hoe de beiden karakters op hun eigen manier ermee om gaan, hoe de buitenwereld erop reageert en hoe ze op elkaar reageren. Dit boek heeft me laten lachen en een traantje weg laten pinken.
Bedankt Oceaan boeken voor het recensie exemplaar.
In dit boek volg je de twee hoofdsperonages, Ella en Vincent, op hun bezoeken aan de psychiater. Veel hoofdstukken lees je dus monologen (in ik-vorm) van een van de hoofdpersonages aan de psychiater, die eigenlijk nagenoeg nooit iets zegt. Tussen de hoofdstukken door volgen we de karakters (in derde vorm) ook een beetje buiten hun bezoeken om en ontdekken we hoe hun paden elkaar af en toe kruisen.
Doordat de personages zichzelf zo open geven bij de psych, krijg je sneller dan normaal veel informatie over het personage. Je krijgt een inkijkje in hun gedachtes, hun struggles en ontdekt wie ze zijn en zie je ze uiteindelijk stappen maken. De problemen die worden besproken zijn alledaags, maar wel belangrijk. Zo dealen de karakters oa met rouw, depressie en alleenstaand ouderschap.
Ik moest in het begin van het boek een beetje wennen aan de monologen, maar ook aan de traagheid die het boek een beetje in zich heeft. Vooral omdat je in het begin veel monologen hebt en de karakters nog aan het leren kennen bent. Ik miste ook wel een beetje het gevoel wat ik wel had bij onder de sterren. Toch groeide dit boek naar me toe naarmate ik verder las.
Wat me zo enorm aansprak was het realistische aspect van dit boek. Ik kan me voorstellen dat grote delen van dit boek iemands leven zou kunnen zijn en de schrijfster heeft heel goed omschreven hoe die karakters zich voelden. Maar ook de problemen die ze hebben, hoe de beiden karakters op hun eigen manier ermee om gaan, hoe de buitenwereld erop reageert en hoe ze op elkaar reageren. Dit boek heeft me laten lachen en een traantje weg laten pinken.
Bedankt Oceaan boeken voor het recensie exemplaar.
October 26, 2025
Elke woensdag kruisen hun wegen. Elsa en Vincent ontmoeten elkaar steeds opnieuw in de wachtkamer van hun psychiater. Elsa is fel, scherp en op haar hoede. Vincent is dromerig, rusteloos en verloren in gedachten. Zij runt een uitvaartonderneming. Hij schrijft romans. Zij rouwt om haar vader. Hij verbergt een pijn die niemand ziet. Zij komt altijd te laat. Hij is er altijd te vroeg. Wat begint als een toevallige ontmoeting, groeit uit tot iets dat hun levens voorgoed verandert.
Groter dan de hemel is een ontroerende en onvergetelijke roman over twee mensen die elkaar vinden op het breekbare snijvlak tussen verleden en toekomst, verlies en hoop, stilte en woorden. Virginie Grimaldi laat op haar kenmerkende, gevoelige manier zien hoe één ontmoeting genoeg kan zijn om alles in een ander licht te zetten.
Mijn ervaring:
Wat een prachtige, ontroerende en meeslepende roman. Vanaf de eerste pagina wist Groter dan de hemel mij diep te raken. Virginie Grimaldi heeft zo’n bijzondere manier van schrijven: warm, empathisch en doordrenkt van emotie, zodat je zonder moeite wordt meegezogen in het leven en de gevoelens van haar personages.
We volgen twee totaal verschillende mensen: Elsa en Vincent. Beiden bezoeken ze iedere woensdag dezelfde psychiater en ontmoeten ze elkaar in de wachtkamer. Wat begint als een toevallige ontmoeting, groeit langzaam uit tot een bijzondere band tussen twee mensen die ieder op hun eigen manier worstelen met verlies, pijn en de zoektocht naar zichzelf. Virginie Grimaldi weet deze ontwikkeling zó subtiel en geloofwaardig te beschrijven dat je als lezer met elk hoofdstuk dichter bij hen komt.
Wat ik zo knap vind, is hoe realistisch en menselijk de personages zijn. Elsa en Vincent voelen als echte mensen met hun twijfels, hun verdriet, maar ook hun hoop. Hun emoties zijn herkenbaar en soms pijnlijk eerlijk, waardoor ik me meerdere keren in hun gevoelens herkende. Iedereen kent wel dat moment waarop verdriet te groot lijkt om te delen, of dat gevoel van stil verlangen naar verbinding.
De schrijfstijl van Virginie Grimaldi is, zoals altijd, heerlijk vlot en sfeervol. Ze schrijft met een zacht soort humor, maar ook met een enorme diepgang. Het verhaal begint als twee losse levensverhalen, maar gaandeweg vloeien ze prachtig in elkaar over. De manier waarop hun band zich ontwikkelt met afstand, tijd en uiteindelijk een ontroerende hereniging vond ik bijzonder mooi gedaan.
Groter dan de hemel is een roman die je recht in het hart raakt. Een verhaal over rouw, liefde, veerkracht en het vinden van licht na donkerte. Ik heb gelachen, geslikt en meerdere keren even stilgestaan bij mijn eigen emoties. Virginie Grimaldi weet opnieuw te laten zien hoe helend woorden kunnen zijn. Een indrukwekkend, warm en menselijk boek dat nog lang bij me zal blijven.
Groter dan de hemel is een ontroerende en onvergetelijke roman over twee mensen die elkaar vinden op het breekbare snijvlak tussen verleden en toekomst, verlies en hoop, stilte en woorden. Virginie Grimaldi laat op haar kenmerkende, gevoelige manier zien hoe één ontmoeting genoeg kan zijn om alles in een ander licht te zetten.
Mijn ervaring:
Wat een prachtige, ontroerende en meeslepende roman. Vanaf de eerste pagina wist Groter dan de hemel mij diep te raken. Virginie Grimaldi heeft zo’n bijzondere manier van schrijven: warm, empathisch en doordrenkt van emotie, zodat je zonder moeite wordt meegezogen in het leven en de gevoelens van haar personages.
We volgen twee totaal verschillende mensen: Elsa en Vincent. Beiden bezoeken ze iedere woensdag dezelfde psychiater en ontmoeten ze elkaar in de wachtkamer. Wat begint als een toevallige ontmoeting, groeit langzaam uit tot een bijzondere band tussen twee mensen die ieder op hun eigen manier worstelen met verlies, pijn en de zoektocht naar zichzelf. Virginie Grimaldi weet deze ontwikkeling zó subtiel en geloofwaardig te beschrijven dat je als lezer met elk hoofdstuk dichter bij hen komt.
Wat ik zo knap vind, is hoe realistisch en menselijk de personages zijn. Elsa en Vincent voelen als echte mensen met hun twijfels, hun verdriet, maar ook hun hoop. Hun emoties zijn herkenbaar en soms pijnlijk eerlijk, waardoor ik me meerdere keren in hun gevoelens herkende. Iedereen kent wel dat moment waarop verdriet te groot lijkt om te delen, of dat gevoel van stil verlangen naar verbinding.
De schrijfstijl van Virginie Grimaldi is, zoals altijd, heerlijk vlot en sfeervol. Ze schrijft met een zacht soort humor, maar ook met een enorme diepgang. Het verhaal begint als twee losse levensverhalen, maar gaandeweg vloeien ze prachtig in elkaar over. De manier waarop hun band zich ontwikkelt met afstand, tijd en uiteindelijk een ontroerende hereniging vond ik bijzonder mooi gedaan.
Groter dan de hemel is een roman die je recht in het hart raakt. Een verhaal over rouw, liefde, veerkracht en het vinden van licht na donkerte. Ik heb gelachen, geslikt en meerdere keren even stilgestaan bij mijn eigen emoties. Virginie Grimaldi weet opnieuw te laten zien hoe helend woorden kunnen zijn. Een indrukwekkend, warm en menselijk boek dat nog lang bij me zal blijven.
October 26, 2025
“Het voelt nog net zo zwaar als de eerste dag, ondraaglijk diep. Je raakt niet gewend aan afwezigheid. Je zit het uit, omdat je niet anders kunt. Het heeft niets met dapperheid te maken. Hooguit met berusting. Of met overgave. Het gaat niet minder pijn doen na verloop van de tijd. Het doet alleen minder vaak pijn”.
“Ik heb slechte en goede dagen. Ik had nooit iets tegen de achtste”. Sinds jij er niet meer bent, zie ik de achtste vol wantrouwen tegemoet. Het is ineens het symbool van jouw afwezigheid”.
•
•
Wat was dit een prachtig boek. Ik heb het in 2 dagen uitgelezen, ik kon het gewoon niet weg leggen. Het verhaal beschrijft heel mooi de rouw, verdriet en het verlies van een belangrijk iemand. Hoe je in tijden van rouw ook gelukkig kan zijn of verliefd kan worden. Rouw verbind mensen, je voelt je gezien, je kan het kwijt bij bepaalde mensen. Echt een prachtig verhaal en ik ga deze zeker niet vergeten!✨❤️
•
Bedankt voor het recensie exemplaar Oceaan!
“Ik heb slechte en goede dagen. Ik had nooit iets tegen de achtste”. Sinds jij er niet meer bent, zie ik de achtste vol wantrouwen tegemoet. Het is ineens het symbool van jouw afwezigheid”.
•
•
Wat was dit een prachtig boek. Ik heb het in 2 dagen uitgelezen, ik kon het gewoon niet weg leggen. Het verhaal beschrijft heel mooi de rouw, verdriet en het verlies van een belangrijk iemand. Hoe je in tijden van rouw ook gelukkig kan zijn of verliefd kan worden. Rouw verbind mensen, je voelt je gezien, je kan het kwijt bij bepaalde mensen. Echt een prachtig verhaal en ik ga deze zeker niet vergeten!✨❤️
•
Bedankt voor het recensie exemplaar Oceaan!
February 1, 2026
Ik wil het eigenlijk 3,5 ster geven.
Dit was nu precies een oké boek, het leest makkelijk. het is een prima verhaal, herkenbaar niets nieuws maar het zal mij ook niet echt bij blijven.
Ik zal het niet snel aanraden naar ook niet afraden.
Dit was nu precies een oké boek, het leest makkelijk. het is een prima verhaal, herkenbaar niets nieuws maar het zal mij ook niet echt bij blijven.
Ik zal het niet snel aanraden naar ook niet afraden.
October 28, 2025
'Het voelt nog net zo zwaar als de eerste dag, ondraaglijk diep. Je raakt niet gewend aan afwezigheid. Je zit het uit, omdat je niet anders kunt. Het heeft niets met dapperheid te maken. Hooguit met berusting. Of met overgave.
Het gaat niet minder pijn doen na verloop van tijd. Het doet alleen minder vaak pijn.' ✨
Het gaat niet minder pijn doen na verloop van tijd. Het doet alleen minder vaak pijn.' ✨
January 17, 2026
Ik ben blij dat ik eens heb kunnen proeven van de schrijfstijl van Virginie Grimaldi. Die vond ik zeker goed! Het verhaal op zich was naar mijn mening niet zo speciaal en diepgaand. Op sommige momenten heb ik de humor in het boek wel kunnen smaken.
January 20, 2026
3,5! Mooi verhaal, vaak clichématig verteld, maar nog niet zo erg als Al het blauw van de hemel.
October 24, 2025
Groter dan de hemel van Virginie Grimaldi vertelt het verhaal van twee mensen die allebei worstelen met hun verleden. Elsa is haar vader verloren en probeert haar leven weer op te pakken, terwijl Vincent, een schrijver, vastzit in verdriet en schuldgevoel.
Elke woensdag zitten ze toevallig in dezelfde wachtkamer bij hun psychiater. In het begin praten ze niet met elkaar, maar langzaam ontstaat er een band. Door hun ontmoetingen beginnen ze hun eigen pijn onder ogen te zien en ontdekken ze dat ze niet alleen zijn.
Het verhaal laat zien hoe twee gebroken mensen elkaar kunnen helpen om weer hoop te vinden en verder te gaan met hun leven.
Ik vond het tempo in het begin wat traag maar de oprechte emoties en de diepgang van de personages maakten dat ruimschoots goed. De auteur behandelt zware thema’s als rouw en geestelijke gezondheid met veel empathie en lichtheid, zonder de ernst te verliezen. Haar schrijfstijl vind ik even beeldend en warm als in haar eerdere boek. De humor en tederheid waarmee ze schrijft zorgen ervoor dat het verhaal niet bedrukt aanvoelt, maar juist troost en hoop biedt. ‘Groter dan de hemel’ is voor mij een ontroerende en hoopvolle roman over de kracht van menselijke verbinding, geschreven met de kenmerkende warmte en menselijkheid van Virginie Grimaldi, maar iets minder sterk dan ‘Onder de sterren’.
Elke woensdag zitten ze toevallig in dezelfde wachtkamer bij hun psychiater. In het begin praten ze niet met elkaar, maar langzaam ontstaat er een band. Door hun ontmoetingen beginnen ze hun eigen pijn onder ogen te zien en ontdekken ze dat ze niet alleen zijn.
Het verhaal laat zien hoe twee gebroken mensen elkaar kunnen helpen om weer hoop te vinden en verder te gaan met hun leven.
Ik vond het tempo in het begin wat traag maar de oprechte emoties en de diepgang van de personages maakten dat ruimschoots goed. De auteur behandelt zware thema’s als rouw en geestelijke gezondheid met veel empathie en lichtheid, zonder de ernst te verliezen. Haar schrijfstijl vind ik even beeldend en warm als in haar eerdere boek. De humor en tederheid waarmee ze schrijft zorgen ervoor dat het verhaal niet bedrukt aanvoelt, maar juist troost en hoop biedt. ‘Groter dan de hemel’ is voor mij een ontroerende en hoopvolle roman over de kracht van menselijke verbinding, geschreven met de kenmerkende warmte en menselijkheid van Virginie Grimaldi, maar iets minder sterk dan ‘Onder de sterren’.
October 9, 2025
3.5 ⭐️
De eerste 100 pagina’s deden me twijfelen of ik wel verder zou gaan, maar toch van Vincent en Elsa gaan houden. Niet per se hoogstaand te noemen, maar zo’n liefdevol verhaal.
De eerste 100 pagina’s deden me twijfelen of ik wel verder zou gaan, maar toch van Vincent en Elsa gaan houden. Niet per se hoogstaand te noemen, maar zo’n liefdevol verhaal.
November 22, 2025
Het idee van de verhaal, vond ik wel aanspreken en origineel. Het kwam alleen wat traag op gang.
Wel mooie boodschap in: liefde kan overal groeien en schuilt soms in kleine hoekjes. Ook tussen al het verdriet.
Wel mooie boodschap in: liefde kan overal groeien en schuilt soms in kleine hoekjes. Ook tussen al het verdriet.
January 20, 2026
Hele mooie stukken afgewisseld met hele cheesy stukken. Al met al wel genoten, maar zou het niet per se aanraden
February 1, 2026
⭐️⭐️⭐️⭐️,5
December 1, 2025
een toevallige ontmoeting tussen man en vrouw, die na elkaar ontmoeten in de wachtkamer van de psychiater, en elkaar geregeld daar zien. en een relatie krijgen. orgineel, diepzinnig en humoristisch verhaal.
January 30, 2026
Groter dan de hemel is zo’n boek dat me niet meteen helemaal omver blies, maar me tijdens het lezen langzaam raakte. De schrijfstijl is mooi, grappig en vlot, en het speciale concept waarbij je in de hoofdstukken leest wat er tijdens de therapiesessies besproken wordt, gaf me echt het gevoel dat ik even mocht meekijken in iemands gevoelswereld. Dit is geen spannend, op het puntje van je stoel, plotgedreven verhaal, maar als je op zoek bent naar een boek waarin gevoelens herkenbaar en echt aanvoelen vind ik dit zeker een aanrader. Het laat heel mooi zien hoe rouw, verlies, gevoelens van teleurstelling en onuitgesproken gevoelens een invloed hebben op je leven en op wie je wordt. En hoewel de thema’s misschien zwaar lijken, slaagt het verhaal er toch in om je aan het einde het boek met een fijn gevoel te laten dichtslaan.
Quote: “Je raakt er nooit aan gewend om teleurgesteld te worden door je vader, elke mislukking is een klap.”
Quote: “Het voelt nog net zo zwaar als de eerste dag, ondraaglijk diep. Je raakt niet gewend aan afwezigheid. Je zit het uit, omdat je niet anders kunt. (…) Het gaat niet minder pijn doen na verloop van tijd. Het doet alleen minder vaak pijn.”
Ik heb dit boek ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening
Quote: “Je raakt er nooit aan gewend om teleurgesteld te worden door je vader, elke mislukking is een klap.”
Quote: “Het voelt nog net zo zwaar als de eerste dag, ondraaglijk diep. Je raakt niet gewend aan afwezigheid. Je zit het uit, omdat je niet anders kunt. (…) Het gaat niet minder pijn doen na verloop van tijd. Het doet alleen minder vaak pijn.”
Ik heb dit boek ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening
December 9, 2025
Bedankt @oceaanboeken voor dit recensieboek
Elsa en Vincent komen elkaar elke woensdag tegen in de wachtkamer van hun psychiater. Zij is fel en op haar hoede. Hij dromerig en rusteloos. Zij is begrafenisondernemer, hij schrijver. Zij net haar vader verloren. Hij verbergt zijn grootste pijn.
Ik kwam er niet helemaal lekker in deze keer. Haar vorige boek vond ik beter.
Ik snapte niet zo goed waar het verhaal nu precies heen wilde.
Naar mijn idee ontbrak er een duidelijk punt en duidelijk verhaal.
Als het geen recensieboek was geweest, had ik het naar alle waarschijnlijkheid niet uitgelezen.
Helaas was dit het niet voor mij.
Elsa en Vincent komen elkaar elke woensdag tegen in de wachtkamer van hun psychiater. Zij is fel en op haar hoede. Hij dromerig en rusteloos. Zij is begrafenisondernemer, hij schrijver. Zij net haar vader verloren. Hij verbergt zijn grootste pijn.
Ik kwam er niet helemaal lekker in deze keer. Haar vorige boek vond ik beter.
Ik snapte niet zo goed waar het verhaal nu precies heen wilde.
Naar mijn idee ontbrak er een duidelijk punt en duidelijk verhaal.
Als het geen recensieboek was geweest, had ik het naar alle waarschijnlijkheid niet uitgelezen.
Helaas was dit het niet voor mij.
October 24, 2025
𝗕𝗼𝗲𝗸𝗿𝗲𝗰𝗲𝗻𝘀𝗶𝗲: 𝗚𝗿𝗼𝘁𝗲𝗿 𝗱𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗵𝗲𝗺𝗲𝗹
Auteur: Virginie Grimaldi
Beoordeling: 4 sterren
Waarom deze score: Omdat de oprechte emoties, herkenbare thema’s en de originele vertelstructuur het verhaal bijzonder en oprecht maken.
Perspectief en tijdsvorm: Derde persoon, afgewisseld met ik-perspectief tijdens de gesprekken met de psychiater. Hoofdgedeelten in verleden tijd, de therapiesessies in tegenwoordige tijd.
Samenvatting:
Groter dan de hemel vertelt het verhaal van Elsa en Vincent, twee mensen die elkaar wekelijks ontmoeten in de wachtkamer van hun psychiater. Beiden dragen een verleden vol verlies, kwetsuren en verborgen pijn. Hun gesprekken – soms scherp, soms teder – vormen de rode draad in een roman die draait om rouw, zelfreflectie en verbinding. In hedendaags Frankrijk ontvouwt zich een verhaal waarin verdriet en hoop hand in hand gaan, en waarin kleine ontmoetingen grote veranderingen teweegbrengen.
Schrijfstijl:
Virginie Grimaldi schrijft met een zachte, empathische toon en een opmerkelijk oog voor menselijke emoties. Haar stijl is vloeiend, herkenbaar en oprecht – met afwisselend luchtige dialogen en diepzinnige reflecties. De keuze om het verhaal deels te vertellen via de therapiesessies zorgt voor een intieme en persoonlijke leeservaring, alsof de lezer zelf aanwezig is in de kamer. De zinnen zijn beeldend, doordrenkt met warmte en levensechte observaties.
Verhaallijn:
De afwisseling tussen gesprekken bij de psychiater en de derde persoonsvertelling houdt het tempo levendig en zorgt voor een natuurlijke opbouw. De structuur is origineel en effectief: via zelfreflectie en terugblikken ontvouwt zich stap voor stap het leven van Elsa en Vincent. Hun paden kruisen zich steeds opnieuw – soms onverwacht, soms onvermijdelijk – wat het verhaal een gelaagde en menselijke diepgang geeft.
Karakterontwikkeling:
Elsa en Vincent hebben elk hun eigen stem, ritme en kwetsbaarheid. Hun groei is realistisch en subtiel; ze ontwikkelen zich door herkenbare worstelingen, kleine overwinningen en oprechte gesprekken. Grimaldi weet hun innerlijke wereld tastbaar te maken, waardoor hun pijn, humor en herstel dicht bij de lezer komen. De manier waarop zij door elkaar heen leren ademen en helen, maakt hun ontwikkeling des te overtuigender.
Thema’s en boodschap:
De roman onderzoekt thema’s als rouw, psychische gezondheid, ouderschap, identiteit, en de zoektocht naar rust na verlies. Ook onderwerpen als burn-out, scheiding, alcoholmisbruik en ADHD worden invoelbaar en zonder oordeel behandeld. Grimaldi laat zien hoe zelfinzicht en verbinding helend kunnen zijn, en hoe humor soms het mooiste tegengif is tegen verdriet.
Emotionele impact:
Het boek roept een breed palet aan emoties op: ontroering, herkenning, warmte en soms ook pijn. Vooral de gesprekken met de psychiater en de herinneringen aan jeugdtrauma’s raken diep. Voor lezers die zelf ervaring hebben met therapie of zelfreflectie, voelt het boek bijzonder echt en nabij. De menselijke kant van kwetsbaarheid staat centraal, en dat maakt het verhaal des te krachtiger.
Sterke punten:
De originele vertelstructuur, de gelaagde thema’s en de menselijke herkenbaarheid maken Groter dan de hemel bijzonder. De humor tussen Elsa en Vincent, de realistische groei, en de evenwichtige combinatie van licht en zwaar geven het boek een unieke charme.
Conclusie:
Groter dan de hemel is een ontroerende, herkenbare en warm geschreven roman over twee mensen die elkaar precies op het juiste moment in hun leven tegenkomen, maar ook weer niet. Het is een verhaal dat laat zien hoe heling ontstaat in de kleinste gesprekken en hoe verlies kan leiden tot nieuwe verbinding. Een aanrader voor lezers die houden van literaire romans met diepgang en emotionele echtheid.
Leeservaring:
De afwisseling tussen de therapiesessies en de verhalende hoofdstukken vond ik ontzettend sterk. Het voelde persoonlijk en levensecht, met veel herkenningsmomenten die me raakten – vooral de passages over ADHD en zelfreflectie. Door de realistische groei van Elsa en Vincent en hun oprechte interactie vloog ik door het boek heen. Het einde is warm, afgerond en laat je met een glimlach achter.
Ik heb dit boek als recensie-exemplaar gelezen, dit is mijn persoonlijk mening.
Auteur: Virginie Grimaldi
Beoordeling: 4 sterren
Waarom deze score: Omdat de oprechte emoties, herkenbare thema’s en de originele vertelstructuur het verhaal bijzonder en oprecht maken.
Perspectief en tijdsvorm: Derde persoon, afgewisseld met ik-perspectief tijdens de gesprekken met de psychiater. Hoofdgedeelten in verleden tijd, de therapiesessies in tegenwoordige tijd.
Samenvatting:
Groter dan de hemel vertelt het verhaal van Elsa en Vincent, twee mensen die elkaar wekelijks ontmoeten in de wachtkamer van hun psychiater. Beiden dragen een verleden vol verlies, kwetsuren en verborgen pijn. Hun gesprekken – soms scherp, soms teder – vormen de rode draad in een roman die draait om rouw, zelfreflectie en verbinding. In hedendaags Frankrijk ontvouwt zich een verhaal waarin verdriet en hoop hand in hand gaan, en waarin kleine ontmoetingen grote veranderingen teweegbrengen.
Schrijfstijl:
Virginie Grimaldi schrijft met een zachte, empathische toon en een opmerkelijk oog voor menselijke emoties. Haar stijl is vloeiend, herkenbaar en oprecht – met afwisselend luchtige dialogen en diepzinnige reflecties. De keuze om het verhaal deels te vertellen via de therapiesessies zorgt voor een intieme en persoonlijke leeservaring, alsof de lezer zelf aanwezig is in de kamer. De zinnen zijn beeldend, doordrenkt met warmte en levensechte observaties.
Verhaallijn:
De afwisseling tussen gesprekken bij de psychiater en de derde persoonsvertelling houdt het tempo levendig en zorgt voor een natuurlijke opbouw. De structuur is origineel en effectief: via zelfreflectie en terugblikken ontvouwt zich stap voor stap het leven van Elsa en Vincent. Hun paden kruisen zich steeds opnieuw – soms onverwacht, soms onvermijdelijk – wat het verhaal een gelaagde en menselijke diepgang geeft.
Karakterontwikkeling:
Elsa en Vincent hebben elk hun eigen stem, ritme en kwetsbaarheid. Hun groei is realistisch en subtiel; ze ontwikkelen zich door herkenbare worstelingen, kleine overwinningen en oprechte gesprekken. Grimaldi weet hun innerlijke wereld tastbaar te maken, waardoor hun pijn, humor en herstel dicht bij de lezer komen. De manier waarop zij door elkaar heen leren ademen en helen, maakt hun ontwikkeling des te overtuigender.
Thema’s en boodschap:
De roman onderzoekt thema’s als rouw, psychische gezondheid, ouderschap, identiteit, en de zoektocht naar rust na verlies. Ook onderwerpen als burn-out, scheiding, alcoholmisbruik en ADHD worden invoelbaar en zonder oordeel behandeld. Grimaldi laat zien hoe zelfinzicht en verbinding helend kunnen zijn, en hoe humor soms het mooiste tegengif is tegen verdriet.
Emotionele impact:
Het boek roept een breed palet aan emoties op: ontroering, herkenning, warmte en soms ook pijn. Vooral de gesprekken met de psychiater en de herinneringen aan jeugdtrauma’s raken diep. Voor lezers die zelf ervaring hebben met therapie of zelfreflectie, voelt het boek bijzonder echt en nabij. De menselijke kant van kwetsbaarheid staat centraal, en dat maakt het verhaal des te krachtiger.
Sterke punten:
De originele vertelstructuur, de gelaagde thema’s en de menselijke herkenbaarheid maken Groter dan de hemel bijzonder. De humor tussen Elsa en Vincent, de realistische groei, en de evenwichtige combinatie van licht en zwaar geven het boek een unieke charme.
Conclusie:
Groter dan de hemel is een ontroerende, herkenbare en warm geschreven roman over twee mensen die elkaar precies op het juiste moment in hun leven tegenkomen, maar ook weer niet. Het is een verhaal dat laat zien hoe heling ontstaat in de kleinste gesprekken en hoe verlies kan leiden tot nieuwe verbinding. Een aanrader voor lezers die houden van literaire romans met diepgang en emotionele echtheid.
Leeservaring:
De afwisseling tussen de therapiesessies en de verhalende hoofdstukken vond ik ontzettend sterk. Het voelde persoonlijk en levensecht, met veel herkenningsmomenten die me raakten – vooral de passages over ADHD en zelfreflectie. Door de realistische groei van Elsa en Vincent en hun oprechte interactie vloog ik door het boek heen. Het einde is warm, afgerond en laat je met een glimlach achter.
Ik heb dit boek als recensie-exemplaar gelezen, dit is mijn persoonlijk mening.
November 13, 2025
"Maar ik ben er niet klaar voor. Ik wil wegduiken, mezelf beschermen. Ik wil mijn wonden likken en wachten tot de tijd ze heelt"
Twee mensen, twee verhalen, een onverwachte ontmoeting. In 'Groter dan de hemel' ontmoeten Vincent en Elsa elkaar in de wachtkamer van hun psychiater. Ze zijn heel verschillend zowel van karakter als coping maar dragen beide een groot verlies, ze zijn beide beschadigd van binnen en zoeken beiden naar houvast in het leven. Elsa heeft haar vader verloren, die heel belangrijk voor haar was. Vincent heeft zijn pijn begraven, diep vanbinnen. Bij Elsa zitten de emoties hoog, Vincent heeft ze verborgen.
"Je raakt niet gewend aan afwezigheid. Je zit het uit, omdat je niet anders kunt. Het heeft niets met dapperheid te maken. Hooguit met berusting. Of met overgave."
In eerste instantie ergert Elsa zich aan deze man die veel te vroeg op zijn afspraken verschijnt maar langzamerhand ontstaat er meer contact. Buiten de praktijk kruisen hun paden zich een aantal keer op onverwachte momenten en plaatsen. Met het verstrijken van de tijd en door het vertellen van hun verhaal ontstaat er langzaam ruimte voor meer dan alleen het verdriet.
"Haar wereld begon weer groter te voelen, groter dan de hemel"
Met Groter dan de hemel heeft Grimaldi weer een prachtig boek geschreven met een originele opbouw. De gesprekken met de psychiater worden in het ik-perspectief geschreven (afwisselend vanuit Vincent en Elsa) en tussendoor zijn er hoofdstukken vanuit de derde persoon. Deze afwisseling zorgt voor een vlotlezend verhaal. Elsa is veel feller, meer explosief, waar Vincent het lastig vindt om bij de kern te komen. Zijn boeken (hij is auteur) helpen hem daarbij. Door de gesprekken (eigenlijk monologen) bij de psychiater leert de lezer de beide personages steeds beter kennen. Zij delen hun gedachten, hun worstelingen en rauwe emoties, en op een natuurlijke en realistische manier ontwikkelen zij zich, met vallen en opstaan. Ook hun ontmoetingen zijn realistisch en ongekunsteld, wat een extra dimensie geeft aan het verhaal; de waarde van menselijk contact, erkenning, herkenning.
Grimaldi heeft een beeldende, invoelende manier van schrijven. Ze schuwt moeilijke onderwerpen niet, maar haar schrijfstijl, de afwisseling met humor en het dagelijks leven zorgen ervoor dat het geen zwaar verhaal wordt. De impact van herinneringen, trauma's verlies. Het komt heel dichtbij. De pijn, de leegte, het verdriet, maar ook de lichtpuntjes, de veerkracht, de hoop, de kracht van onderlinge relaties. Veel lezers zullen herkenning vinden in dit verhaal.
Groter dan de hemel is een hartverwarmend verhaal over verlies, maar ook over heling en verbinding. Een verhaal dat de kracht van kwetsbaarheid laat zien, een verhaal dat gelezen mag worden.
Ik wil Oceaan uitgeverij hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.
Twee mensen, twee verhalen, een onverwachte ontmoeting. In 'Groter dan de hemel' ontmoeten Vincent en Elsa elkaar in de wachtkamer van hun psychiater. Ze zijn heel verschillend zowel van karakter als coping maar dragen beide een groot verlies, ze zijn beide beschadigd van binnen en zoeken beiden naar houvast in het leven. Elsa heeft haar vader verloren, die heel belangrijk voor haar was. Vincent heeft zijn pijn begraven, diep vanbinnen. Bij Elsa zitten de emoties hoog, Vincent heeft ze verborgen.
"Je raakt niet gewend aan afwezigheid. Je zit het uit, omdat je niet anders kunt. Het heeft niets met dapperheid te maken. Hooguit met berusting. Of met overgave."
In eerste instantie ergert Elsa zich aan deze man die veel te vroeg op zijn afspraken verschijnt maar langzamerhand ontstaat er meer contact. Buiten de praktijk kruisen hun paden zich een aantal keer op onverwachte momenten en plaatsen. Met het verstrijken van de tijd en door het vertellen van hun verhaal ontstaat er langzaam ruimte voor meer dan alleen het verdriet.
"Haar wereld begon weer groter te voelen, groter dan de hemel"
Met Groter dan de hemel heeft Grimaldi weer een prachtig boek geschreven met een originele opbouw. De gesprekken met de psychiater worden in het ik-perspectief geschreven (afwisselend vanuit Vincent en Elsa) en tussendoor zijn er hoofdstukken vanuit de derde persoon. Deze afwisseling zorgt voor een vlotlezend verhaal. Elsa is veel feller, meer explosief, waar Vincent het lastig vindt om bij de kern te komen. Zijn boeken (hij is auteur) helpen hem daarbij. Door de gesprekken (eigenlijk monologen) bij de psychiater leert de lezer de beide personages steeds beter kennen. Zij delen hun gedachten, hun worstelingen en rauwe emoties, en op een natuurlijke en realistische manier ontwikkelen zij zich, met vallen en opstaan. Ook hun ontmoetingen zijn realistisch en ongekunsteld, wat een extra dimensie geeft aan het verhaal; de waarde van menselijk contact, erkenning, herkenning.
Grimaldi heeft een beeldende, invoelende manier van schrijven. Ze schuwt moeilijke onderwerpen niet, maar haar schrijfstijl, de afwisseling met humor en het dagelijks leven zorgen ervoor dat het geen zwaar verhaal wordt. De impact van herinneringen, trauma's verlies. Het komt heel dichtbij. De pijn, de leegte, het verdriet, maar ook de lichtpuntjes, de veerkracht, de hoop, de kracht van onderlinge relaties. Veel lezers zullen herkenning vinden in dit verhaal.
Groter dan de hemel is een hartverwarmend verhaal over verlies, maar ook over heling en verbinding. Een verhaal dat de kracht van kwetsbaarheid laat zien, een verhaal dat gelezen mag worden.
Ik wil Oceaan uitgeverij hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.
October 15, 2025
In Groter dan de hemel volgen we twee mensen die elk op hun manier proberen om opnieuw grip te krijgen op het leven. De 42-jarige Elsa worstelt met het verlies van haar vader en slaagt er maar niet in dat verlies een plaats te geven. Vincent Privat, een succesvolle romanschrijver, zit gevangen in een depressie en voelt zich leeg en richtingloos. Beiden zoeken hulp en belanden bij dezelfde psychiater. Omdat Vincents afspraak telkens na die van Elsa valt, is een ontmoeting slechts een kwestie van tijd. Wat begint in een wachtzaal, groeit langzaam uit tot een bijzondere connectie tussen twee beschadigde zielen.
Virginie Grimaldi ken ik van het prachtige Onder de sterren, een roman die me diep wist te raken. Met hoge verwachtingen begon ik aan dit boek. Hoewel Groter dan de hemel me net iets minder wist te beroeren dan zijn voorganger, is het opnieuw een warme, betekenisvolle roman die zeker indruk maakt.
Het verhaal is bijzonder sterk opgebouwd. Virginie Grimaldi wisselt af tussen hoofdstukken in het ik-perspectief van Elsa en Vincent – in feite hun monologen tijdens de therapiesessies – en hoofdstukken waarin hun ontmoetingen buiten de spreekkamer beschreven worden.
Die afwisseling geeft het verhaal dynamiek. In de monologen krijgen we zicht op hun innerlijke worstelingen: hun verdriet, hun gemis, hun kwetsbaarheid. Toch voelde ik daar soms enige afstand, vooral bij Vincent. Zijn emoties bleven voor mij net iets te veel onder de oppervlakte, waardoor zijn verhaal me minder raakte dan dat van Elsa.
Daar tegenover staan de scènes waarin Elsa en Vincent elkaar buiten de therapie ontmoeten. Die vond ik heerlijk om te lezen. Hun interacties zijn warm, levendig en vol fijne humor en zelfspot. De manier waarop hun band langzaam groeit voelt authentiek en natuurlijk aan.
Virginie Grimaldi staat bekend om haar vermogen om zware thema’s toegankelijk en menselijk te brengen, en dat doet ze ook hier. Het is een verhaal over rouw & verlies, mentale gezondheid, (onvoorwaardelijke) liefde, het verwerken van trauma, de impact van familiebanden.
Ze doet dit met respect, warmte en een vleugje lichtheid, zonder de ernst van de onderwerpen te minimaliseren.
Groter dan de hemel is een mooie, gevoelige roman over twee mensen die leren dat je niet altijd sterk hoeft te zijn en dat je soms iemand anders nodig hebt om opnieuw vooruit te kunnen. Het boek is misschien minder intens dan Onder de sterren, maar het bevat voldoende diepgang en emotie om te blijven nazinderen. Een verhaal dat herinnert aan wat echt telt: verbinding, liefde en het lef om opnieuw te beginnen.
Virginie Grimaldi ken ik van het prachtige Onder de sterren, een roman die me diep wist te raken. Met hoge verwachtingen begon ik aan dit boek. Hoewel Groter dan de hemel me net iets minder wist te beroeren dan zijn voorganger, is het opnieuw een warme, betekenisvolle roman die zeker indruk maakt.
Het verhaal is bijzonder sterk opgebouwd. Virginie Grimaldi wisselt af tussen hoofdstukken in het ik-perspectief van Elsa en Vincent – in feite hun monologen tijdens de therapiesessies – en hoofdstukken waarin hun ontmoetingen buiten de spreekkamer beschreven worden.
Die afwisseling geeft het verhaal dynamiek. In de monologen krijgen we zicht op hun innerlijke worstelingen: hun verdriet, hun gemis, hun kwetsbaarheid. Toch voelde ik daar soms enige afstand, vooral bij Vincent. Zijn emoties bleven voor mij net iets te veel onder de oppervlakte, waardoor zijn verhaal me minder raakte dan dat van Elsa.
Daar tegenover staan de scènes waarin Elsa en Vincent elkaar buiten de therapie ontmoeten. Die vond ik heerlijk om te lezen. Hun interacties zijn warm, levendig en vol fijne humor en zelfspot. De manier waarop hun band langzaam groeit voelt authentiek en natuurlijk aan.
Virginie Grimaldi staat bekend om haar vermogen om zware thema’s toegankelijk en menselijk te brengen, en dat doet ze ook hier. Het is een verhaal over rouw & verlies, mentale gezondheid, (onvoorwaardelijke) liefde, het verwerken van trauma, de impact van familiebanden.
Ze doet dit met respect, warmte en een vleugje lichtheid, zonder de ernst van de onderwerpen te minimaliseren.
Groter dan de hemel is een mooie, gevoelige roman over twee mensen die leren dat je niet altijd sterk hoeft te zijn en dat je soms iemand anders nodig hebt om opnieuw vooruit te kunnen. Het boek is misschien minder intens dan Onder de sterren, maar het bevat voldoende diepgang en emotie om te blijven nazinderen. Een verhaal dat herinnert aan wat echt telt: verbinding, liefde en het lef om opnieuw te beginnen.
October 24, 2025
Toevallige ontmoetingen kunnen je leven veranderen.
De één is depressief, de ander in de rouw, ze treffen elkaar steeds even in de wachtkamer bij een psychiater. Een zwijgzame psychiater. Om en om lees je wat Elsa en Vincent deze zwijgende man toevertrouwen en zo krijg je een steeds completer beeld over hun leven, hun struggles.. het lijkt een soort dagboek zo.
Zij is gescheiden, haar zoon woont bij zijn vader, en haar eigen vader is pas overleden.
Hij is verlaten door zijn vrouw en ziet zijn twee dochters geregeld, hij is schrijver. Zij is uitvaartbegeleider.
Tussendoor lees je ook korte stukjes over hun leven buiten de afspraken bij de psychiater. Hun wegen kruizen ook op deze momenten af en toe..en dan blijkt -uiteindelijk- dat ze meer met elkaar gemeen hebben dan ze eerst dachten.
Er zit veel humor in dit boek, wat het luchtig maakt.. Het verhaal leest heel vlot en je wilt doorlezen..ik vond het boeiend om te lezen hoe ze elkaar proberen af te houden, althans, vooral Elsa. Zij is nogal bot en recht voor de raap. Zijn humor vond ik heel leuk.
Ik hou van psychologische romans.. Dat je een kijkje krijgt in de gedachten van de personages.. Ze komen heel echt over.
Het is gemakkelijk om met ze mee te leven al vond ik de rouw van Elsa op een gegeven moment wel overdreven overkomen.. De bezoekjes aan de psychiater hebben gelukkig wel effect uiteindelijk, ook dat proces is mooi om te volgen.
Soms kunnen we zo ingewikkeld doen in de liefde omdat we ons kwetsbaar voelen...?
Inmiddels lees ik ook het eerdere boek van Grimaldi ~Onder de sterren, die ik vooral mooi vind vanwege de beschrijvingen van de natuur! Ik wil die reis, vooral Noorwegen, ook nog es maken.
De één is depressief, de ander in de rouw, ze treffen elkaar steeds even in de wachtkamer bij een psychiater. Een zwijgzame psychiater. Om en om lees je wat Elsa en Vincent deze zwijgende man toevertrouwen en zo krijg je een steeds completer beeld over hun leven, hun struggles.. het lijkt een soort dagboek zo.
Zij is gescheiden, haar zoon woont bij zijn vader, en haar eigen vader is pas overleden.
Hij is verlaten door zijn vrouw en ziet zijn twee dochters geregeld, hij is schrijver. Zij is uitvaartbegeleider.
Tussendoor lees je ook korte stukjes over hun leven buiten de afspraken bij de psychiater. Hun wegen kruizen ook op deze momenten af en toe..en dan blijkt -uiteindelijk- dat ze meer met elkaar gemeen hebben dan ze eerst dachten.
Er zit veel humor in dit boek, wat het luchtig maakt.. Het verhaal leest heel vlot en je wilt doorlezen..ik vond het boeiend om te lezen hoe ze elkaar proberen af te houden, althans, vooral Elsa. Zij is nogal bot en recht voor de raap. Zijn humor vond ik heel leuk.
Ik hou van psychologische romans.. Dat je een kijkje krijgt in de gedachten van de personages.. Ze komen heel echt over.
Het is gemakkelijk om met ze mee te leven al vond ik de rouw van Elsa op een gegeven moment wel overdreven overkomen.. De bezoekjes aan de psychiater hebben gelukkig wel effect uiteindelijk, ook dat proces is mooi om te volgen.
Soms kunnen we zo ingewikkeld doen in de liefde omdat we ons kwetsbaar voelen...?
Inmiddels lees ik ook het eerdere boek van Grimaldi ~Onder de sterren, die ik vooral mooi vind vanwege de beschrijvingen van de natuur! Ik wil die reis, vooral Noorwegen, ook nog es maken.
October 27, 2025
In ‘Groter dan de hemel’ geschreven door Virginie Grimaldi, uitgeverij Oceaan, ontmoeten Elsa en Vincent elkaar in de wachtkamer van hun psychiater. Beiden dragen ze een pijn die ze maar niet verwerkt krijgen en ze hopen dat hun psychiater hen kan helpen. Hun wekelijkse ontmoetingen op woensdag betekenen veel voor hen. Het zijn niet zomaar loze ontmoetingen maar ontmoetingen die hun leven helemaal op zijn kop zet...
Elsa en Vincent zijn qua karakter elkaars tegenpolen. Zij is telkens laat, hij is altijd veel te vroeg op de wekelijkse afspraak. Zij is fel en op haar hoede, hij is dromerig. Zij is begrafenisondernemer en kan haar gevoelens gemakkelijk verbergen, hij is een romanschrijver en gaat zweverig door het leven. Zij kan over haar verdriet praten, hij verbergt zijn grootste pijn.
Het verhaal is heel origineel opgebouwd. Door de afwisselende therapiegesprekken van Elsa en Vincent komen we te weten waarom ze hulp zochten. Beetje bij beetje ontdekken we hun muizenissen, hun angsten, de reden van hun verdriet. Ze leggen hun ziel volledig bloot. De auteur schrijft het op zo’n beeldende wijze dat je het gevoel krijgt dat je bij de sessies aanwezig bent.
Thema’s zoals rouw, verlies, verdriet, alcoholmisbruik, ADHD komen veelvuldig in het boek voor. De pijnlijke gebeurtenissen raken de lezer. Deze worden afgewisseld met de nodige soms wat zwartgallige humor die ik wel kon appreciëren. Net deze humor zorgt ervoor dat het boek luchtiger, beter verteerbaar wordt.
‘Groter dan de hemel’ is een meeslepende roman over twee mensen die op het dieptepunt van hun leven toch nog dat ene sterretje aan de hemel zien flikkeren en hen hoop geeft dat het licht ooit nog op een dag in hun leven zal verschijnen
Elsa en Vincent zijn qua karakter elkaars tegenpolen. Zij is telkens laat, hij is altijd veel te vroeg op de wekelijkse afspraak. Zij is fel en op haar hoede, hij is dromerig. Zij is begrafenisondernemer en kan haar gevoelens gemakkelijk verbergen, hij is een romanschrijver en gaat zweverig door het leven. Zij kan over haar verdriet praten, hij verbergt zijn grootste pijn.
Het verhaal is heel origineel opgebouwd. Door de afwisselende therapiegesprekken van Elsa en Vincent komen we te weten waarom ze hulp zochten. Beetje bij beetje ontdekken we hun muizenissen, hun angsten, de reden van hun verdriet. Ze leggen hun ziel volledig bloot. De auteur schrijft het op zo’n beeldende wijze dat je het gevoel krijgt dat je bij de sessies aanwezig bent.
Thema’s zoals rouw, verlies, verdriet, alcoholmisbruik, ADHD komen veelvuldig in het boek voor. De pijnlijke gebeurtenissen raken de lezer. Deze worden afgewisseld met de nodige soms wat zwartgallige humor die ik wel kon appreciëren. Net deze humor zorgt ervoor dat het boek luchtiger, beter verteerbaar wordt.
‘Groter dan de hemel’ is een meeslepende roman over twee mensen die op het dieptepunt van hun leven toch nog dat ene sterretje aan de hemel zien flikkeren en hen hoop geeft dat het licht ooit nog op een dag in hun leven zal verschijnen
January 2, 2026
Elsa en Vincent zien elkaar iedere woensdag in de wachtkamer van de psychiater. Zij is begrafenisondernemer, fel van aard en altijd op haar hoede. Hij is schrijver, een dromer en rusteloos. Beiden komen ze met een reden bij de psychiater. Elsa is net haar moeder verloren; Vincent draagt een pijn met zich mee waar hij niet over spreekt. Beiden hebben ze verschillen, maar ook zeker overeenkomsten.
Elsa en Vincent komen allebei bij dezelfde psychiater. In Groter dan de hemel leer je hen kennen via deze sessies. Beiden hebben ze een hoop meegemaakt en beiden hebben ze de wens om op een andere manier verder te gaan. Doordat het boek grotendeels is geschreven vanuit de sessies bij de psychiater, voelt het zwaar en emotioneel. Grimaldi weet op een mooie manier de pijn en emoties in het boek te verwoorden. Daarnaast zijn er ook luchtige passages. Met name de interacties tussen Elsa en Vincent wanneer ze elkaar in de wachtkamer treffen, zijn op een luchtige en soms grappige manier beschreven. Dit zorgt ervoor dat het boek niet te zwaar aanvoelt.
Groter dan de hemel is een erg mooie roman, waarin thema’s als rouw, jezelf (terug)vinden en liefde een rol spelen. De groei die Elsa en Vincent doormaken, is op een mooie en liefdevolle manier beschreven en komt realistisch over. Grimaldi heeft een beeldende schrijfstijl, waarmee ze emoties en gevoelens op een prachtige manier op papier weet te zetten. Ik werd door het boek gegrepen en zat helemaal in het verhaal.
Ben je op zoek naar een prachtige roman over liefde, rouw en jezelf terugvinden? Dan is Groter dan de hemel zeker een boek dat je moet oppakken. Het was voor mij het eerste boek van Grimaldi dat ik las, maar zeker niet het laatste.
Ik ontving dit boek via de uitgeverij. Dit beïnvloedt mijn mening niet.
Elsa en Vincent komen allebei bij dezelfde psychiater. In Groter dan de hemel leer je hen kennen via deze sessies. Beiden hebben ze een hoop meegemaakt en beiden hebben ze de wens om op een andere manier verder te gaan. Doordat het boek grotendeels is geschreven vanuit de sessies bij de psychiater, voelt het zwaar en emotioneel. Grimaldi weet op een mooie manier de pijn en emoties in het boek te verwoorden. Daarnaast zijn er ook luchtige passages. Met name de interacties tussen Elsa en Vincent wanneer ze elkaar in de wachtkamer treffen, zijn op een luchtige en soms grappige manier beschreven. Dit zorgt ervoor dat het boek niet te zwaar aanvoelt.
Groter dan de hemel is een erg mooie roman, waarin thema’s als rouw, jezelf (terug)vinden en liefde een rol spelen. De groei die Elsa en Vincent doormaken, is op een mooie en liefdevolle manier beschreven en komt realistisch over. Grimaldi heeft een beeldende schrijfstijl, waarmee ze emoties en gevoelens op een prachtige manier op papier weet te zetten. Ik werd door het boek gegrepen en zat helemaal in het verhaal.
Ben je op zoek naar een prachtige roman over liefde, rouw en jezelf terugvinden? Dan is Groter dan de hemel zeker een boek dat je moet oppakken. Het was voor mij het eerste boek van Grimaldi dat ik las, maar zeker niet het laatste.
Ik ontving dit boek via de uitgeverij. Dit beïnvloedt mijn mening niet.
November 7, 2025
In dit verhaal volgen we Elsa en Vincent, twee mensen die elk hun eigen verleden en emotionele bagage meedragen. Elsa is 42 jaar en moeder van Tristan, haar vijftienjarige zoon. De relatie met de vader van haar kind is al een tijd voorbij, maar ze hebben nog steeds goed contact. Al tien jaar werkt ze bij hetzelfde bedrijf als uitvaartadviseur, maar sinds het overlijden van haar vader zit ze in een dip en is ze tijdelijk uitgevallen. Om weer grip te krijgen op haar leven, heeft ze hulp gezocht bij een psycholoog.
Vincent is een bekende schrijver, gescheiden en vader van twee dochters. Zijn recente relatie met Manon is stukgelopen en ook hij voelt zich verloren. Daarom zoekt ook hij professionele hulp. Op een dag komt hij te vroeg aan voor zijn afspraak en ontmoet in de wachtkamer een vrouw die hem meteen bits aanspreekt, Elsa. Vanaf dat moment kruisen hun paden steeds weer in diezelfde wachtkamer. Terwijl ze elkaar elke week kort zien, ontstaat er langzaam iets van nieuwsgierigheid onder de oppervlakte. Maar durft Elsa haar muur ooit te laten zakken en hem echt binnen te laten?
Ik had hoge verwachtingen van dit boek, maar helaas viel het me wat tegen. Op sommige momenten voelde het verhaal wat afgeraffeld en onsamenhangend aan. Het sprong geregeld van de hak op de tak, waardoor ik soms even kwijt was waar het precies over ging. De emoties van de personages waren daarentegen wel oprecht en mooi neergezet, vooral het verlies van haar vader werd op een ontroerende manier beschreven, met mooie herinneringen die naar boven kwamen. Het verhaal kwam wat traag op gang en wist me uiteindelijk niet echt te raken. Toch ben ik benieuwd naar haar volgende boek, omdat het vorige verhaal me destijds wel een prachtige leeservaring heeft gegeven.
Vincent is een bekende schrijver, gescheiden en vader van twee dochters. Zijn recente relatie met Manon is stukgelopen en ook hij voelt zich verloren. Daarom zoekt ook hij professionele hulp. Op een dag komt hij te vroeg aan voor zijn afspraak en ontmoet in de wachtkamer een vrouw die hem meteen bits aanspreekt, Elsa. Vanaf dat moment kruisen hun paden steeds weer in diezelfde wachtkamer. Terwijl ze elkaar elke week kort zien, ontstaat er langzaam iets van nieuwsgierigheid onder de oppervlakte. Maar durft Elsa haar muur ooit te laten zakken en hem echt binnen te laten?
Ik had hoge verwachtingen van dit boek, maar helaas viel het me wat tegen. Op sommige momenten voelde het verhaal wat afgeraffeld en onsamenhangend aan. Het sprong geregeld van de hak op de tak, waardoor ik soms even kwijt was waar het precies over ging. De emoties van de personages waren daarentegen wel oprecht en mooi neergezet, vooral het verlies van haar vader werd op een ontroerende manier beschreven, met mooie herinneringen die naar boven kwamen. Het verhaal kwam wat traag op gang en wist me uiteindelijk niet echt te raken. Toch ben ik benieuwd naar haar volgende boek, omdat het vorige verhaal me destijds wel een prachtige leeservaring heeft gegeven.
November 1, 2025
✨️ Review Tijd ✨️
Van oceaanboeken mocht ik het boek 'Groter dan de hemel' lezen en dit is wat ik ervan vond.
Het verhaal gaat over Elsa, zij is begrafenisondernemer en zit nu zelf in een rouwproces. Zij gaat naar een therapeut toe om het te verwerken. Daar ziet zij Vincent zitten in de wachtkamer want hij is altijd veelste vroeg voor zijn afspraak. Vincent is schrijver en hij moest naar therapie toe van zijn publisher om om te gaan met zijn depressie, zodat er geen rare stunts meer gedaan werden.
En zo ontkom je er niet aan om even een praatje te maken. Ookal heb je er totaal geen zin in.
Het verhaal heeft een dubbele POV, bij Elsa lezen we over haar dag/leven en bij Vincent praat hij tegen je alsof je de therapeut bent.
De schrijfstijl was fijn, alhoewel ik er in begin veel moeite mee had om erin te komen. De karakter praatte zo direct met elkaar dat ik dacht; dit zeg je toch niet, hoezo deel je dit?!
Naarmate ik verder las begon ik steeds meer begrip te krijgen waardoor ik het ook meer snapte hoe ze waren. Daarna kon ik ook niet meer stoppen met lezen.
Het was een mooi verhaal en ook hoe realistisch het was. Soms denk je; jaa dit is het, en soms heb je even de tijd nodig.
Dus mocht je hiervan houden dan raad ik het je zeker aan om te lezen.
Ik heb dit boek 3 sterren gegeven.
Dankjewel oceaanboeken voor dit recensie exemplaar.
Van oceaanboeken mocht ik het boek 'Groter dan de hemel' lezen en dit is wat ik ervan vond.
Het verhaal gaat over Elsa, zij is begrafenisondernemer en zit nu zelf in een rouwproces. Zij gaat naar een therapeut toe om het te verwerken. Daar ziet zij Vincent zitten in de wachtkamer want hij is altijd veelste vroeg voor zijn afspraak. Vincent is schrijver en hij moest naar therapie toe van zijn publisher om om te gaan met zijn depressie, zodat er geen rare stunts meer gedaan werden.
En zo ontkom je er niet aan om even een praatje te maken. Ookal heb je er totaal geen zin in.
Het verhaal heeft een dubbele POV, bij Elsa lezen we over haar dag/leven en bij Vincent praat hij tegen je alsof je de therapeut bent.
De schrijfstijl was fijn, alhoewel ik er in begin veel moeite mee had om erin te komen. De karakter praatte zo direct met elkaar dat ik dacht; dit zeg je toch niet, hoezo deel je dit?!
Naarmate ik verder las begon ik steeds meer begrip te krijgen waardoor ik het ook meer snapte hoe ze waren. Daarna kon ik ook niet meer stoppen met lezen.
Het was een mooi verhaal en ook hoe realistisch het was. Soms denk je; jaa dit is het, en soms heb je even de tijd nodig.
Dus mocht je hiervan houden dan raad ik het je zeker aan om te lezen.
Ik heb dit boek 3 sterren gegeven.
Dankjewel oceaanboeken voor dit recensie exemplaar.
November 5, 2025
Op de meest onverwachte plaatsen ontstaan soms bijzondere verbindingen. Al helemaal tussen mensen die een verdriet met zich meedragen. Lotgenoten. Het verhaal is een mix van de gesprekken met de psychiater en de ontmoetingen tussen de twee personages binnen en buiten de wachtzaal van de psychiater. Soms is daar de zwaarte en soms een glimlach. Langzaam zie je de beide personages uit hun dal kruipen en de vraag blijft het hele boek lang of hun ontmoeting tijdelijk zal zijn dan wel de basis voor meer. De roman bevat vele levenswijsheden al voelden die op sommige momenten soms te veel. Boeken spelen ook een grote rol in deze roman waardoor veel schrijvers zich zullen herkennen in het leven van Vincent. Een mooie roman, maar zonder het wow gevoel die de vorige roman van deze auteur (Onder de sterren) me bezorgde.
October 31, 2025
Ik heb dit boek geluisterd en kon niet stoppen. Hoe mooi beschreven over rouw . Heel geloofwaardig!
November 3, 2025
Gewoon goed! Fijn boekje en mooi einde in de epioloog!
Een goed tussendoortje dit boekje!
Een goed tussendoortje dit boekje!
November 4, 2025
Lovely story of two vulnerable people with beautiful souls. About mourning and grief, but also hopeful and sweet.
November 23, 2025
Makkelijk leesbaar en licht verteerbaar verhaal over 2 mensen die elkaar ontmoeten in de wachtkamer van ‘n psychiater
Was af en toe geraakt of ontroerd door mooie of rake zinnen en verwoordingen
Was af en toe geraakt of ontroerd door mooie of rake zinnen en verwoordingen
Displaying 1 - 30 of 33 reviews