Σιωπάς για να ακούγεσαι

by Μάρω Βαμβουνάκη

Κανέναν μα κανέναν δεν μπορείς να κερδίσεις, ούτε καν ένα αφελές μικρούλι παιδί, εφόσον του αφαιρείς την ελευθερία τού να μη συμφωνήσει μαζί σου. Αν απαγορεύεις την ελευθερία στον άλλο, και βασιλιά να τον στέψεις δε θα διαρκέσει η λαμπερή συμφωνία σας. Σύντομα θα αισθανθεί δυσφορία, ότι κάπως παγιδεύτηκε και βρέθηκε εκεί που δε θέλει. Τα χρυσά κλουβιά τα ανακάλυψαν τύποι σαν τη γυναίκα της πρώτης ιστορίας μας, όμως, κλειδωμένο, ένα πουλί μαραίνεται. Ο Ελύτης γράφει πως γίνεται να φυλακίσεις ένα αηδόνι αλλά δεν μπορείς να φυλακίσεις τον κελαϊδισμό του. Υπάρχουν όμως προσωπικότητες τόσο ανασφαλείς, εξαρτημένες και εξωφρενικά εγωιστικές, ώστε κρατούν κλειδωμένο το αηδόνι τους, έστω και άλαλο, έστω και νεκρό. Ξέρουν πολύ καλά άλλωστε την τέχνη να ταριχεύουν.
Όλοι μας έχουμε συναπαντηθεί με τέτοιους χαρακτήρες. Δεν είναι λίγοι και γνωρίζουν να πλέκουν ιστούς σαν την αράχνη. Όσο πιο εξαρτημένοι είμαστε εμείς οι ίδιοι τόσο τσιμπάμε στους χειρισμούς τους. Ο ελεύθερος, ο ανεξάρτητος άνθρωπος δεν τους ανέχεται, γρήγορα κάνει πέρα, σύντομα κόβει μαζί τους τις διαπραγματεύσεις. Όμως πόσοι είμαστε εντελώς ανεξάρτητοι; Όλοι έχουμε τις αναγκεμένες πληγές μας, τις μειονεξίες μας, τα παθήματα και τα πάθη μας. Όλοι κουβαλάμε στο αίμα μας τους πειρασμούς της τρέλας. Παρά ταύτα πάντα υπάρχει τρόπος να γιατρεύεσαι όταν όντως το αποφασίζεις, διότι η υγεία είναι πιο επιθετική και δυναμική από την αρρώστια.

Genres: Psychology, Nonfiction

272 pages, Paperback

First published January 1, 2014

About the author

Η Μάρω Βαμβουνάκη (English: Maro Vamvounaki) γεννήθηκε στα Χανιά όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια. Από εννέα χρονών ήρθε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και ψυχολογία. Από το 1972 και για έντεκα χρόνια έζησε στη Ρόδο, όπου εργάστηκε ως συμβολαιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα.

Reviews

[Anastasia · Rating 2 out of 5]

Η Βαμβουνάκη έχει έναν γλυκό τρόπο να γράφει και να αγγίζει συναισθήματα. Το μόνο που με χαλάει στα τελευταία της βιβλία είναι η εμμονή της με την εκκλησία και τις συνεχείς αναφορές σε παπάδες κτλ. Νιώθω πλέον μια υπερβολή. Το βιβλίο το τελείωσα με το ζόρι γιατί με κούρασε αυτό το κομμάτι και δεν νομίζω να αγοράσω το επόμενο που θα γράψει.

[Natalie · Rating 3 out of 5]

3.5*
"Όλοι έχουμε τις αναγκεμενες πληγές μας, τις μειονεξιες μας, τα παθήματα και τα πάθη μας. Παρά ταύτα πάντα υπάρχει τρόπος να γιατρεύεσαι όταν όντως το αποφασίζεις, διότι η υγεία είναι πιο επιθετική και δυναμική από την αρρώστια." (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

[Fay · Rating 3 out of 5]

Αφαίρεσα ένα αστεράκι από τη βαθμολογία κυρίως για το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου. Η αλήθεια είναι πως κι εγώ αισθάνθηκα πως γενικότερα επαναλαμβάνεται στα βιβλία της αλλά επειδή έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στον τρόπο γραφής της, το παραβλέπω αυτό. Δεν μπορώ όμως να παραβλέψω πλέον την εμμονική σχεδόν αναφορά της στη σχέση της με το Θεό. Αισθάνομαι περίεργα να διαπιστώνω πως παρά την μόρφωση της (είναι εμφανές στα κείμενα της ότι είναι ένας πολυδιαβασμένος άνθρωπος) επιμένει να μάς υπενθυμίζει συνεχώς τις θρησκευτικές της αντιλήψεις. Ειδικά το τελευταίο κειμενάκι της, όπως είπα στην αρχή, μού έβγαζε κάτι το παιδαριώδες...

[Isabella Athanassiou · Rating 3 out of 5]

Αν και είναι από τις αγαπημένες μου συγγραφείς σε αυτό το βιβλίο με κούρασε λίγο. Διαβάζοντας είχα συνεχώς την αίσθηση ότι κάπου είχα ξαναδιαβάσει κάποια πράγματα... Άλλωστε το ανάφερε κι η ίδια αρκετές φορές... Δεν ήταν από τα καλύτερα της...

[Alpasar · Rating 2 out of 5]

Η τύπισσα είναι ψυχολόγος και στο βιβλίο αναφέρει σύντομες περιπτώσεις ασθενών και τι προβλήματα είχαν. Το θέμα είναι πως μιλάει σαν να πατρωνάρει και για κάποιον που διαφωνεί, γίνεται πολύ κουραστική η ανάγνωση. Ευτυχώς είναι μικρό βιβλίο.

[Tilly · Rating 1 out of 5]

Πριν απο καιρο, δανεισα αρκετα βιβλια σε μια συγγενη μου και αιφνιδιαστηκα όταν αρνηθηκε να παρει βιβλιο της Μ. Βαμβουνακη. Δεν τη διαβαζει, λεει, και δεν καταλαβαινα το λογο.
Τον καταλαβα τωρα.
Είναι το δευτερο βιβλιο της (μετα τη Μπαλαντα της ζηλειας) περι ψυχολογιας, που διαβαζω και τη βαρεθηκα.
Εκτος απο την υποψια μου ότι παραβιασε το ιατρικο απορρητο γραφοντας τις ιστοριες, τη βρισκω υπεροπτικη, δασκαλιστικη και αφοριστικη.
Επισης, σιχαθηκα τις διαρκεις υπενθυμισεις της ότι είναι θρησκα. Το αντιληφθηκα απο την πρωτη αναφορα, δε χρειαζοταν να με πρηζει με τις επαναληψεις.
Στην ιστορια περι σιωπης ενιωσα ότι πρεπει να είναι κακια πεθερα επειδη εκτιμαει πολύ τη σιωπηλη νυφη της. Προφανως επειδη αυτό επιτρεπει στη συγγραφεα να μιλαει ασταματητα χωρις το φοβο της αντιδρασης της.

[Searchingthemeaningoflife Greece · Rating 5 out of 5]

[...]Αν δεν είσαι ευχαριστημένος με όσα έχεις σήμερα, ποτέ σου δε θα είσαι ευχαριστημένος.[...]

[...]Ας αφαιρέσουν οι νευρωσικοί κάτι από τον εγωισμό τους και θα γίνουν πολύ πιο εύκολα τα πράγματα.[...]

[...]…δυο πρόσωπα με μάσκα δεν μπορούν να φιληθούν.[...]

[...]Σας είπα, για να κρατήσεις ανθρώπους κοντά σου πρέπει να τους κάνεις να νιώθουν καλύτεροι από σένα. Οι άνθρωποι όμως διαρκώς συγκρίνονται. Το χειρότερο, συγκρίνονται με χαζά κριτήρια…[...]

[Elsa Mar · Rating 1 out of 5]

Αλήθεια τώρα είναι βιβλίο αυτό?Απαίσιο ,έχασα τον χρόνο μου διαβάζοντας το με τα χίλια ζόρια.Αυτό το βιβλίο είναι για γυναικούλες,παρωχημένες απόψεις σε όλα τα κεφάλαια,ρομάντζο μέχρι εμέτου..και γενικά καμία επάφη με το 2022.Η Βαμβουνάκη έχει μείνει στο 1960.Ας της πει κάποιος οτι μπαίνουμε στο 2023.Ευχαριστώ.

[Εμμα Νουέλλα · Rating 2 out of 5]

Ένα βιβλίο με μικρές ιστορίες. Μερικά κεφάλαια σε βάζουν σε σκέψεις και άλλα που δεν συμφωνούσα καθόλου. Θα θυμαμαι τις 3 ιστορίες που μου άρεσαν. Το αρνητικό ήταν οι αναφορές στην θρησκεία, που κάπου με χαλούσαν.

[Eleni Traga · Rating 5 out of 5]

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ ΦΟΒΕΡΗ ΓΡΑΦΗ

[Christina Diavati · Rating 1 out of 5]

Η γραφή και η πλοκή δεν με τράβηξαν καθόλου, και η ανάγνωση φάνηκε χλιαρή και χωρίς ουσία.
Δεν ένιωσα σύνδεση με το βιβλίο και η εμπειρία μου ήταν απογοητευτική