Κάποια βιβλία δημιουργούν -και, κατ' επέκταση, μπορούν να ενταχθούν σε- ένα στενό δίκτυο λογοτεχνικών σχέσεων βάσει όχι μόνο της ειδολογικής τους ταυτότητας, αλλά κυρίως μιας βαθύτερης γειτνίασης. Και, σχεδόν πάντα, το δίκτυο αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο τα λογοτεχνικά έργα αυτά καθ' εαυτά, αλλά και τους αναγνώστες τους. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι το "In the Rhododendrons: A Memoir with Appearances by Virginia Woolf".
Μαζί με το "To the River: A Journey Beneath the Surface" της Olivia Laing πλάθουν -το καθένα ξεχωριστά- ένα μωσαικό προσωπικών αφηγήσεων με πυξίδα, αλλά και κάτοπτρο, τη ζωή της Virginia Woolf. Η Christle παραθέτει τα σπαράγματα της οικογενειακής αλλά και προσωπικής της ιστορίας, καθρεφτίζοντάς τα στα αντίστοιχα σπαράγματα της οικογένειας Stephen αλλά και της ίδιας της Woolf, φωτίζοντας εν τέλει όλα εκείνα τα βιώματα και τις στιγμές που ενώνουν κάποιους από εμάς με την ίδια ανεπαίσθητη κλωστή που περιέγραψε κάποτε η Charlotte Brontë στο "Jane Eyre": "As if I had a string somewhere under my left ribs, tightly knotted to a similar string in you". Υπήρχαν στιγμές κατά τις οποίες, προτού διαβάσω την επόμενη πρόταση, ήξερα ακριβώς τι επρόκειτο να εκφράσει η Christle. Διότι, όλοι όσοι έχουμε αγαπήσει τη Virginia Woolf κι έχουμε περπατήσει στους ίδιους Λονδρέζικους δρόμους με εκείνη, έχουμε διαβάσει τα βιβλία και τα ημερολόγιά της, έχουμε επισκεφτεί την τελευταία της κατοικία στο Monk's House, και -το πολυτιμότερο όλων- έχουμε επιλέξει συνειδητά να αναβιώσουμε την πορεία της κατά μήκος του ποταμού Ouse, έχουμε μοιραστεί -όπως αποδεικνύεται- τις ίδιες συγκινήσεις, σκέψεις και συνειδητοποιήσεις πάνω στα κοινά αυτά ερεθίσματα.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως η Christle, όπως και η Laing αντίστοιχα, έχουν διευρύνει αισθητά το λογοτεχνικό είδος του life-writing με τα εν λόγω βιβλία τους, ξεφεύγοντας από τα στενά όρια των (auto)biography, memoir, nature/travel writing ή autofiction, και δημιουργώντας ένα αμάλγαμα αυτών με πολύτιμο επίκεντρο την έννοια της καλλιτεχνικής αλλά και προσωπικής σύνδεσης, παραλληλίας και γειτνίασης.
Εν είδει επιλόγου - μια παραλλαγή στο αλλόκοσμο κομμάτι "Sycamore Trees" των Angelo Badalamenti και David Lynch ως επιστέγασμα της αίσθησης του νοερού ανοίκειν που αφήνει το "In the Rhododendrons":
"And I'll see you
And you'll see me
And I'll see you in the branches that blow
In the breeze
I'll see you in the trees
I'll see you in the trees
Under the Rhododendrons"