Wanneer een schutter een middelbare school in Tilburg binnendringt en gericht leerlingen en docenten begint neer te schieten, kan docent Carmen net op tijd ontsnappen. Zij vlucht met haar klas naar de zolder van het gebouw. Ook concierge Rita weet zich met een paar kinderen te verstoppen. Rita belt 112 en houdt telefonisch contact met de leider van het arrestatieteam. Rita voelt dat ze wordt ingehaald door haar verleden en besluit alles op alles te zetten om de motieven van de dader te achterhalen.
‘De afrekening’: een actuele thriller die spanning en psychologie moeiteloos combineert
Op de Tilburgse middelbare school het Margriet College dringt een schutter binnen en vermoordt meerdere mensen. Docent Carmen weet haar groep leerlingen veilig uit de school te krijgen. Conciërge Rita besluit, om persoonlijke redenen, te achterhalen wat de motieven van de dader zijn.
De schrijfstijl van Oonincx is toegankelijk en zonder poespas. Door korte hoofdstukken en een hoog tempo blijft er vaart in het verhaal, terwijl de personages geloofwaardig worden neergezet. Hun keuzes en gevoelens zijn daardoor goed voelbaar en geloofwaardig.
´De afrekening´ wordt verteld vanuit meerdere perspectieven: Rita, de conciërge, Carmen, de docent, en in terugblikken volgt de lezer Danny. Sprongen in de tijd worden telkens duidelijk gemarkeerd met een datum of tijd, waardoor het verhaal overzichtelijk blijft. De afwisseling in perspectief en de scherpe tijdsprongen houden de lezer alert en zorgen voor voortdurende spanning.
Het boek is opgebouwd uit drie delen. In het eerste deel wordt de spanning langzaam opgebouwd en maakt de lezer kennis met de personages, waaronder de dader. In het tweede deel zakt de spanning kort in, om daarna opnieuw te stijgen wanneer steeds meer duidelijk wordt over de motieven. In het derde deel blijft de spanning voelbaar tot aan de ontknoping.
Oonincx verweeft actuele thema’s in haar verhaal, zoals rechts-extremisme, de gevaren van internet en het darkweb, en de impact van geweld op een gemeenschap.
Met ´De afrekening´ levert Ingrid Oonincx een meeslepende en actuele thriller af die niet alleen spannend is, maar ook aanzet tot nadenken over keuzes, motieven en de gevolgen van geweld.
Hartelijk dank aan Uitgeverij De Fontein voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar, zodat ik mijn eigen, onafhankelijke mening over het boek kon geven.
Wanneer een schutter een middelbare school in Tilburg binnendringt en gericht leerlingen en docenten begint neer te schieten, kan docent Carmen net op tijd ontsnappen. Zij vlucht met haar klas naar de zolder van het gebouw.
Ook concierge Rita weet zich met een paar kinderen te verstoppen. Rita belt 112 en houdt telefonisch contact met de leider van het arrestatieteam. Rita voelt dat ze wordt ingehaald door haar verleden en besluit alles op alles te zetten om de motieven van de dader te achterhalen.
'De afrekening' is opgebouwd in drie delen en bij het eerste deel begin je meteen met de schietpartij. Dit zorgde ervoor dat ik al meteen het verhaal werd ingezogen. De spanning is goed voelbaar en in dit deel maak je kennis met docent Carmen en concierge Rita.
Je leest ook een aantal hoofdstukken die zich eerder hebben afgespeeld en dat vond ik een interessante toevoeging. Hierdoor worden bepaalde stukken namelijk duidelijker.
Vanaf het tweede deel, verandert het verhaal een beetje. Het speelt zich namelijk na de schietpartij af en hier draait het meer om achter de motieven van de dader te komen. In dit deel gebeuren dan weer dingen die ik niet verwacht had en uiteindelijk ging het voor mij dus een andere richting op.
Het tweede deel is misschien iets minder spannend, maar in het derde deel zit er weer meer actie. Ik vertel niet teveel, maar ik vond dit verhaal wel realistisch en het is een eng idee dat dit ook in Nederland zou kunnen gebeuren.
'De afrekening' heeft een actueel en (helaas) realistisch onderwerp. Het verhaal begint enorm sterk. Daarna vond ik het een klein beetje afzwakken en had ik de richting van het verhaal dus heel anders verwacht.
Over de uiteindelijke plot ga ik nog even nadenken. Maar... over het algemeen was het een prima thriller!
Dit is het eerste boe dat ik las van Ingrid Oonicx maar zeker niet het laatste. Een spannende thriller met een thema die je doet nadenken.
We leren eerst Rita, de conciërge van de school kennen en ook een van de leerkrachten. Ze werken op een school met heel wat uitdagingen. De school staat zelfs op het punt om gesloten te worden maar samen met de directeur probeert ze de schouders te zetten onder de school om de toekomst van de school en de leerlingen veilig te stellen.
Daarna is Carmen aan de beurt. Zij is leerkracht op de school. Geen makkelijke job maar met vallen en opstaan leerde ze dat de kinderen op school elk hun eigen rugzakje mee heeft en probeert ze hiermee op een menselijke manier om te gaan.
Op 12 november gaat alles echter fout. Er komt een schutter op school. Zowel Rita als Carmen kunnen de school niet tijdig ontvluchten en moeten zich verstoppen voor de schutter samen met een aantal leerlingen. De schutter blijkt geen onbekende te zijn.
In deel 2 zijn we een tijdje na de schoolshooting en blijkt de psychische pijn nog even hard als vlak na de gebeurtenis. Dit deel voelt minder als een thriller maar de personages krijgen hier echt diepgang, ze voelen als echte mensen.
Deel drie begint dan al meteen spannend. Om geen spoilers te verklappen kan ik op de inhoud niet verder ingaan maar hier komt alles samen. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Ongewild raken personages verstrikt in de handen van een extremistische bende.
Dit boek is een heel goed opgezet verhaal. Het verloop is verrassend. De verhaallijnen zijn heftig. De thema’s die voorbijkomen zijn actueel. Het is echt een boek dat je raakt en je niet meteen loslaat na het dichtklappen van het boek.
Wanneer een schutter een middelbare school in Tilburg binnendringt en gericht leerlingen en docenten begint neer te schieten, weet docente Carmen op het nippertje te ontsnappen. Ze vlucht met haar klas naar de zolder van het gebouw. Ook conciërge Rita weet zich met een paar kinderen te verstoppen. Vanuit haar schuilplaats belt ze 112 en houdt ze contact met de leider van het arrestatieteam. Terwijl de spanning oploopt, voelt Rita dat ze wordt ingehaald door haar verleden en besluit ze alles op alles te zetten om de motieven van de dader te achterhalen.
Het verhaal is opgebouwd uit drie delen en wordt verteld vanuit verschillende perspectieven: Carmen, de docente die met haar klas probeert te overleven; Rita, de conciërge die tijdens de crisis een cruciale rol speelt; en Danny, de jongen van wie we door terugblikken vóór de schoolshooting een indringend beeld krijgen.
In het eerste deel wordt de spanning langzaam maar gestaag opgebouwd. De proloog maakt direct nieuwsgierig, waarna het verhaal begint op wat lijkt op een gewone, rustige schooldag – verteld vanuit de ogen van Rita en Carmen. De lezer leert de belangrijkste personages kennen en voelt tegelijkertijd de dreiging die boven alles hangt. Na enkele hoofdstukken neemt de spanning steeds verder toe en wordt het door de constante dreiging moeilijk om het boek weg te leggen. Soms had ik zelfs het gevoel alsof ik zelf verstopt zat in een klaslokaal, schuilend voor de schutter.
In het tweede deel staan Rita en Carmen centraal. Waar ik in eerste instantie dacht dat de spanning en vaart wat afnamen, werd ik vervolgens juist helemaal meegenomen in de nasleep van de gebeurtenis. De manier waarop beiden op hun eigen manier omgaan met wat hen is overkomen en daarin steun vinden bij elkaar, vond ik bijzonder aangrijpend. Die psychologische laag geeft het verhaal diepte en laat zien dat dit niet alleen een thriller is over spanning en actie, maar ook over veerkracht, verwerking en menselijkheid.
Het derde deel voert de spanning opnieuw op. Het tempo ligt hoog en de dreiging blijft voelbaar tot het einde. De ontknoping zat goed in elkaar, al vond ik sommige elementen iets te ver gezocht en de uiteindelijke dader – de man achter de ideeën – wat té nadrukkelijk aanwezig. Toch bleef ik geboeid tot de laatste pagina.
Wat mij het meest raakte, was hoe realistisch en heftig de schoolshooting wordt beschreven: de gedachten en gevoelens van leraren en leerlingen, de paniek, chaos en angst – en hoe ieder op zijn eigen manier reageert in een moment van pure verschrikking. Ook de manier waarop de hoofdpersonages omgaan met hun trauma vond ik aangrijpend; hun reacties zijn totaal verschillend, en de sporen van wat ze hebben meegemaakt blijven lang zichtbaar. Daarnaast laat de achtergrond van de dader je niet los. Oonincx geeft hem een gezicht, waardoor je hem niet alleen als ‘monster’ ziet, maar ook als mens met een verleden. Zijn wantrouwen en hopeloosheid maakten hem kwetsbaar, waardoor de verkeerde mensen hem konden beïnvloeden.
Ingrid Oonincx schuwt geen zware thema’s. Rechts-extremisme, de beïnvloeding van kwetsbare jongeren die zich niet gezien voelen, seksueel geweld en misbruik, de gevaren van de online wereld en de blijvende impact van geweld en trauma – al deze onderwerpen komen voorbij. De afrekening is niet alleen een spannende thriller, maar ook een confronterend en actueel verhaal dat je nog lang bijblijft.
4,5 sterren.
Dank aan Uitgeverij de Fontein voor het recensie-exemplaar en het organiseren van deze blogtour.
Op een gewone schooldag komt een man naar binnen met een geweer, om zich heen schietend. Docenten proberen hun leerlingen te beschermen, maar niet iedereen komt ongeschonden uit deze schoolshooting.
De afrekening is opgesplitst in drie delen. In deel 1 waan je je in de middelbare school in Tilburg tijdens de schietpartij, en deel 2 ben je opeens een paar maanden verder en gaat het over de nasleep van de gebeurtenis. In dit tweede deel moest ik in het begin even inkomen, terwijl ik het eerste deel bijna ademloos en in een ruk had gelezen. Toch vond ik dit deel ook heel interessant, en een goede opbouw naar deel 3, waarin het weer heel spannend werd. Ook het nawoord vond ik heel interessant om te lezen.
Een spannende thriller die meer is dan een verhaal over een schoolshooting. Juist ook de achtergrond ervan, wat iemand tot zo’n vreselijke daad kan drijven, en de zorgen over polarisatie maken De afrekening een must read.
2,5 ⭐️⭐️💫 Eerste deel van het boek las vlot weg, deel twee zakte het wat in en in deel 3 nam het tempo weer flink toe. Ik vond het verhaal in het begin heel goed en de verschillende perspectieven van de personages waren interessant. Echter vond ik 1 verhaallijn uiteindelijk zo bizar worden dat ik het verhaal ongeloofwaardig vond worden.
Een vlot geschreven thriller die diep in de wereld duikt van de invloed van rechtsextremisme op jongeren en de samenleving. Maatschappelijk kritisch en goed opgebouwd, al voelde de eerste helft wel pakkender en meer doordacht dan de tweede - maar met een krachtig samenhangend einde en een sterke plottwist worden de twee delen toch weer netjes aan elkaar gebreid.
REALISTISCH, HERKENBAAR EN HELAAS VOLLEDIG PASSEND IN HET HUIDIGE TIJDSBEELD
++ ‘Haar hoofd bonkt van de hoofdpijn. Het is aardedonker en het ruikt naar de vieze sloot bij het bos waar ze weleens langs komt. Waar is ze? Dit is eng. En ze is bang in het donker. Haar ademhaling versnelt’ ++
Oorspronkelijke titel: De afrekening ISBN: 978 90 261 7844 3 Uitgegeven door: Uitgeverij De Fontein Pagina’s: 296 Vertaling: Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️, ½ ⭐️
Met acht boeken waarvan het debuut Nickname van de Nederlandse auteur Ingrid Oonincx in 2010 een nominatie kreeg voor de Crimezone Award en in 2011 voor de Schaduwprijs als beste Nederlandstalig debuut, kun je spreken van een meer dan mooie start in de schrijverswereld. Naast het schrijven van psychologische thrillers is ze persvoorlichter en adviseur onderzoekscommunicatie bij een grote hogeschool. Ze woont met haar man en kinderen in Tilburg. In haar dan nog resterende tijd, managet ze haar huisgezin en beoefent haar andere hobby, hardlopen. Na een uitgeverijswitch is ze met veel enthousiasme aan haar achtste thriller begonnen dat zich volledig afspeelt tegen het decor van haar woonplaats Tilburg en het helaas actuele thema schoolshooting met zich meedraagt. Het resultaat De afrekening is in september 2025 verschenen.
Volledig onverwacht krijgt het Margrietcollege in Tilburg bezoek van een schutter die schijnbaar in het wilde weg begint te schieten en een spoor van verderf achter zich laat. De conciërge Rita kan zich met enkele kinderen in veiligheid brengen en docent Carmen lukt het met haar klas naar de zolder te vluchten. De hulpdiensten arriveren in grote getalen en doen er alles aan om het aantal slachtoffers zoveel mogelijk te beperken en de schutter uit te schakelen. Toch vallen ze, zowel onder de docenten als onder de leerlingen. De vraag reist natuurlijk al snel wie de schutter is en wat hem bezielt om de keuze op het VMBO binnen het college te laten vallen. Wellicht een oud-leerling…
++ ‘Ze kijkt naar boven en ziet dat de maan tevoorschijn is gekomen en haar pad verlicht. Even wordt ze sentimenteel, omdat ze daar allerlei betekenissen aan zou kunnen ontlenen maar snel vermant ze zich weer…’ ++
De plotopbouw ontwikkelt zich al snel met het bezoek van de schutter aan de school. De paniek die hij daarmee veroorzaakt leidt tot een volledige wanorde waarbij de schutter alle gelegenheid krijgt zijn slachtoffers uit te kiezen. In een tweede verhaallijn gaat de auteur enkele jaren terug en volgt de ontwikkelingen van een oud-leerling. Oonincx schetst hierin een realistisch beeld van een ‘niet-gezien-kind’ opgegroeid in een disfunctioneel gezin dat weinig succes met vrienden heeft en ook zijn opleiding niet succesvol kan afronden. Met de mogelijkheden van het huidige internet is het dan een kleine stap om wel gehoord te worden en overtuigd te worden dat het niet aan jou heeft gelegen maar aan anderen. Met beloften en indoctrinatie zie je langzaam de oud-leerling radicaliseren…een gevaarlijk traject. De twee volgende delen gaan dieper in op de conciërge Rita en juf Carmen die de hel hebben overleefd maar het hele gebeuren voor hen nog niet afgewerkt zien.
De auteur heeft in eerdere boeken al aangetoond veel zorg te besteden aan de personages. Dat is in De afrekening zeker niet anders. Dat betekent dat duidelijk wordt waarom de schutter de schoolkeuze én de keuze van zijn slachtoffers heeft gemaakt. Het veroorzaakt enkele onverwachte plotwendingen die wel duidelijkheid maar geen excuus verschaffen hoe deze ramp heeft kunnen plaatsvinden. Daarbij worden politiek-gevoelige thema’s zoals de oncontroleerbare instroom van asielzoekers en de extremistische gedachten daarbij, niet geschuwd. Oonincx plaatst alle thema’s die raakvlakken hebben met de schietpartij in een juist perspectief waarbij de neutraliteit volledig gewaarborgd blijft. Daarbij gold het tweede deel om de beide overlevenden, Rita en Carmen, ieder op hun eigen wijze, om te zien gaan met de verwerking van het gebeuren. In het derde deel besluiten de twee te gaan samenwerken om de echte schuldigen te kunnen ontmaskeren, dat ook weer tot een grote verrassing leidt.
Samengevat vertelt De afrekening over een uiterst actueel onderwerp dat door de auteur in al haar facetten wordt belicht. Het verhaal stopt niet bij het tot een einde brengen van de gijzeling en bestorming van de school maar verhaalt ook hoe de dader tot zijn vreselijke keuze is gekomen en wordt vervolgens een poging gedaan, dit kwaad tot en met de wortel onschadelijk te maken. Een uitzonderlijk, bijzonder en realistisch geschreven geheel dat zeer goed geschikt is voor jeugdige lezers om hun op de vele gevaren en beïnvloedingssferen van onbekende figuren op internet te wijzen. Een sterke aanrader dus!
In De afrekening dringt een schutter het Margrietcollege in Tilburg binnen. In het eerste deel volgen we afwisselend Rita en Carmen. 12 november lijkt voor hen een gewone dag te worden.
Rita werkt als conciërge en heeft eigenlijk een vrije dag. Ze wordt gevraagd om bij te springen en komt haar collega's uit de nood helpen. Daarna komt docente Carmen in beeld. Via haar perspectief krijgen we een inkijk in de uitdagingen van het lesgeven. Beide vrouwen vond ik erg sympathiek en realistisch neergezet.
De perspectieven wisselen elkaar elk hoofdstuk af en hierbij wordt ook het tijdstip aangeduid. Om 09u31 breekt de hel los wanneer Rita plots enkele leerlingen in paniek naar buiten ziet rennen. Zij vluchten voor een schutter met een machinegeweer. Rita weet de hulpdiensten te verwittigen en probeert zich dan schuil te houden.
Kort daarna hoort Carmen wat rumoer en gaat ze polshoogte nemen. Ze merkt de schutter op en hij schiet op dat moment de directeur neer. Carmen probeert met haar klas de nooduitgang te gebruiken, maar moet voor de zolder kiezen als verstopplek.
Oonincx heeft een beeldende schrijfstijl waardoor het voelt alsof je zelf aanwezig bent op de school. Door de continue wissel van perspectief en de korte tijdspanne is de spanning te snijden. De angst, de onwetendheid en de drang om iedereen zo goed als mogelijk te beschermen, worden levensecht overgebracht.
Helemaal in het begin is er een soort disclaimer terug te vinden om aan te geven dat bepaalde uitspraken in het boek niet de mening van de auteur weerspiegelen. Op basis daarvan had ik al een eerste vermoeden over het motief. Daarbij voelde ik een lichte teleurstelling omdat dit niet erg verrassend zou zijn.
Tussen de hoofdstukken over Rita en Carmen leren we via flashbacks Danny kennen. Deze jongen bevindt zich in een moeilijke thuissituatie en wordt bovendien gepest door enkele klasgenoten. Na een derde flashback werd bovengenoemd vermoeden versterkt. Na een tijd raakt de identiteit van de schutter bekend dankzij een videoboodschap. Hierin wordt het motief uitgelegd en daarmee werd mijn vermoeden definitief bevestigd. Wat ik wel verrassend vond, is dat er nog een tweede (en voor mij persoonlijk) meer overtuigend motief naar boven kwam.
Het eerste deel vond ik enorm sterk en maakte me benieuwd naar wat de auteur nog meer in petto had. Deel 1 was erg spannend en snel. In deel 2 gaat het verhaal verder aan een trager tempo en lijkt het een beetje stil te vallen. We springen dan naar de periode na de tragische dag. Hierbij volgen we enkele personen die 12 november overleefd hebben en komen we te weten hoe zij met het trauma omgaan.
Het stilvallen van het verhaal was één ding, maar er is nog een tweede reden waarom dit deel mij minder lag: de enorm uitvergrote stereotypen. Zo staan bijvoorbeeld bij een demonstratie aan een asielzoekerscentrum skinheads en neonazi's te betogen. Ik ga absoluut niet ontkennen dat deze mensen en hun verschrikkelijke ideeën bestaan, maar vond het wel erg kort door de bocht om de betogers enkel weg te zetten als dergelijke extremisten. Zeker omdat het in realiteit voornamelijk gaat over normale, ongeruste burgers die deze ideeën niet aanhangen.
In deel 3 werd het verhaal opnieuw meer mijn ding. De spanning nam weer toe en het tempo verhoogde ook. De personages zoeken verder naar een manier om hun trauma een plaats te geven. Bij elk van hen loopt het op een bepaald moment fout en dat zorgt voor een aaneenschakeling van gebeurtenissen die leiden tot een zenuwslopende ontknoping waarin alles samenkomt.
Er waren voor mij een paar mindere elementen, maar dat is natuurlijk een persoonlijke mening. De auteur heeft me zeker kunnen overtuigen van haar talent. Oonincx koos voor een zwaar verhaal met een duidelijke boodschap en die kwam zeker binnen. Ze zet een krachtig verhaal neer en de spanning was te snijden gedurende het merendeel van de pagina's. Hoe zij de paniek in het schoolgebouw wist over te brengen, vond ik heel erg sterk. De afrekening heeft me benieuwd gemaakt naar meer van haar werk.
Dankjewel aan VBK België en Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar!
Veronique las 'De afrekening' geschreven door Ingrid Oonincx.
Haar mening lees je hieronder.⬇️
We zagen een oproep van uitgeverij De Fontein voor de blogtour rond het boek 'De afrekening' van Ingrid Oonincx. We waren erg benieuwd naar dit verhaal, dus meteen gereageerd en we kregen bericht dat we mee mochten doen aan de blogtour.
Een schutter dringt een school in Tilburg binnen. Hierdoor vallen er meerdere doden en een aantal zwaar gewonden. Conciërge Rita wil, om persoonlijke redenen, achterhalen wat de dader tot deze daad gedreven heeft. Wie heeft hem er toe aan gezet en wat was zijn motief? Ze besluit op onderzoek uit te gaan.
Hoe vaak horen we niet in het nieuws dat er een schietpartij op een school geweest is... Ingrid Oonincx heeft deze setting gebruikt om een razend spannend verhaal te schrijven.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Je leest o.a. vanuit conciërge Rita en docente Carmen. Ook komen er verschillende terugblikken, deze worden verteld vanuit Danny. Ook maken we enkele sprongen in de tijd. Dit wordt duidelijk aangegeven, hierdoor blijft het verhaal overal duidelijk en overzichtelijk. Doordat het verhaal vanuit verschillende perspectieven verteld wordt krijg je als lezer een compleet beeld. Maar ondanks dit complete beeld, blijft het verhaal overal spannend.
Het verhaal is met veel vaart geschreven. Tel daar de toegankelijke schrijfstijl en de korte hoofdstukken bij op en je weet dat het boek niet aan de kant te leggen is.
De personages zijn goed uitgewerkt en Oonincx weet ook de gevoelens, die de personages ervaren, goed over te brengen. Dit zorgt er voor dat ik mij goed in de personen kon verplaatsen en zorgt het voor een geloofwaardig verhaal.
Het verhaal is opgebouwd uit drie delen. In het eerste deel maak je kennis met de verschillende personages en kruipt het verhaal langzaam onder je huid. In het tweede deel is de spanning iets minder voelbaar maar het verhaal blijft onder je huid zitten, waardoor je door moet blijven lezen. In het derde deel is de spanning weer volop aanwezig en dit wordt in de richting van de ontknoping nog verder opgebouwd.
Oonincx heeft actuele onderwerpen zoals rechts-extremisme, verwaarlozing als kind en de gevolgen daarvan, in het verhaal verwerkt, maar het verhaal blijft makkelijk leesbaar. Hierdoor denk ik dat dit boek ook geschikt is als young adult, vooral ook omdat dit onderwerpen zijn, die ook bij de jeugd leven.
De afrekening is een actuele thriller die continue spannend is, en zeker ook de jeugd aan zal spreken. Het laat je nadenken over keuzes en de gevolgen daarvan. Niet alleen op de korte termijn maar ook op latere leeftijd. Als je van thrillers houdt is dit een boek wat je zeker niet mag overslaan.
Dit boek ontvingen wij van uitgeverij De Fontein. Dit beïnvloedt onze mening niet. Deze recensie maakt deel uit van een blogtour. Neem zeker ook een kijkje bij de andere deelnemers van deze blogtour.
Van uitgeverij de Fontein mocht ik het nieuwe boek ontvangen van Ingrid Oonincx , De afrekening. En daar was ik heel blij om, want hij klonk zo goed en de cover .. Wauw!
Waar gaat het boek over?
“Wanneer een schutter een middelbare school in Tilburg binnendringt en gericht leerlingen en docenten begint neer te schieten, kan docent Carmen net op tijd ontsnappen. Zij vlucht met haar klas naar de zolder van het gebouw. Ook conciërge Rita weet zich met een paar kinderen te verstoppen. Rita belt 112 en houdt telefonisch contact met de leider van het arrestatieteam. Rita voelt dat ze wordt ingehaald door haar verleden en besluit alles op alles te zetten om de motieven van de dader te achterhalen.”
Wat vond ik ervan?
Het boek is opgedeeld in 3 delen en we krijgen het verhaal vanuit verschillende personages te lezen. Rita de conciërge, Carmen een docente en de leerlingen Danny (vanaf het begin) en Katy en Naomi (later in het boek). Vanaf hoofdstuk 1 zit je er gelijk in. De spanning wordt opgebouwd tot een hoogtepunt, namelijk de schietpartij op een middelbare school in Tilburg. Deze schietpartij is zo ontzettend realistisch beschreven dat ik het gevoel had dat ik in een film zat. Vanaf het tweede deel krijgen we de verhaallijn mee over hoe het gaat met de personages na de schietpartij. In dit deel zijn Rita en Carmen de grote hoofdpersonages. Hoe vergaat het ze na de schietpartij en kunnen ze hun leven weer opbouwen na alle gebeurtenissen? Één ding is zeker, niets is meer hetzelfde! In deel 3 komt alles samen en werkt Ingrid naar een grote climax. Dit deel zit weer vol spanning en dreiging. Het einde is goed omschreven, maar naar mijn idee misschien een klein beetje vergezocht. Wat mij in het boek het meest geraakt heeft zijn de emoties en gedachtes van de hoofdpersonages. Ze ontzettend levensecht. Ik voelde ze zo intens tijdens het lezen. Het gaf zoveel gevoel mee. Ik vind het echt ware kunst als je op deze manier dit kan omschrijven.
De afrekening is een boek vol met actuele onderwerpen. Van rechts-extremisme, verkrachting tot suïcide gedachtes. Alles komt voorbij. Voor mij is De afrekening een knaller van een boek van eigen bodem! Dit was mijn eerste kennismaking met Ingrid Oonincx en ik weet zeker dat er meer gaan volgen.
Het boek krijgt van mij daarom zeker 5 ⭐!
Ik wil graag uitgeverij de fontein en Ingrid bedanken voor dit recensie-exemplaar.
Het verhaal: Wanneer een schutter een middelbare school in Tilburg binnendringt en gericht leerlingen en docenten begint neer te schieten, kan docent Carmen net op tijd ontsnappen. Zij vlucht met haar klas naar de zolder van het gebouw. Ook conciërge Rita weet zich met een paar kinderen te verstoppen. Rita belt 112 en houdt telefonisch contact met de leider van het arrestatieteam. Rita voelt dat ze wordt ingehaald door haar verleden en besluit alles op alles te zetten om de motieven van de dader te achterhalen.
Deze spannende thriller is opgedeeld in drie delen, waarin we uit verschillende perspectieven het verhaal beleven.
We beginnen meteen in de middelbare school in Tilburg waar de schietpartij plaats vindt. Door de gedetailleerde en beeldende beschrijvingen is het alsof je er zelf bij bent. Je probeert aan de schutter te ontsnappen en voelt de spanning en paniek tijdens het lezen.
Het tweede deel speelt zich een paar maanden na het drama af en hierin merk je wat voor een effect en nasleep het op de overlevende heeft. Dit deel begint rustig met een spannende opbouw naar het derde en laatste deel.
We knallen het laatste deel in die ook weer onwijs spannend is, want wie zijn er uiteindelijk allemaal bij de schietpartij betrokken. Niets is wat het lijkt en wie kan je nog vertrouwen?
Tijdens het lezen had ik zo mijn vermoedens wie er achter zat, maar het uiteindelijke plot en de uitwerking hiervan zit heel goed in elkaar. We leren meer over hoe iemand tot deze gruwelijke daden komt en ze ook daadwerkelijk uitvoert. Deze daden komen helaas steeds meer voor in de wereld, en dat maakt deze thriller nog intenser dan hij al is.
De afrekening is een spannende realistische thriller die je op het puntje van je stoel laat zitten. Maar ook één die je aan het denken zet, wat voor een effect pesten en vooroordelen op de lange termijn kunnen hebben. Niemand is met haat geboren. Een echte aanrader.
e Nederlandse auteur Ingrid Oonincx heeft inmiddels al meerdere boeken op haar naam staan, maar De afrekening was voor mij de eerste kennismaking met haar werk. En dat bleek meteen een spannende en meeslepende thriller te zijn. Ingrid Oonincx snijdt grote en actuele thema’s aan, zoals racisme, eenzaamheid, kwetsbare jongeren, manipulatie, school shootings en de gevaren van online fora.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Ik vond de hoofstukken vanuit de dader bijzonder boeiend. Deze beginnen telkens in het verleden, waardoor je als lezer inzicht krijgt in zijn beweegredenen en de weg die hem uiteindelijk naar deze extreme daad leidde.
Daarnaast volgen we Rita en Carmen, twee schoolmedewerkers die geconfronteerd worden met de onvoorstelbare situatie. Hun angst en spanning zijn voelbaar op elke pagina, maar toch weten ze zich groot te houden en kalm te blijven om de kinderen te beschermen. In het tweede deel van het boek wordt ingezoomd op de nasleep: de impact op hun levens, het trauma en de schuldgevoelens die hen achtervolgen omdat zij de aanslag hebben overleefd. Die psychologische laag vond ik een sterke toevoeging.
Het plot zit over het algemeen goed in elkaar, met enkele verrassende wendingen die me als lezer echt op scherp hielden. Toch vond ik één bepaalde verhaallijn wat minder goed passen bij het geheel; voor mij voelde die iets te vergezocht en daardoor minder overtuigend.
Al met al is De afrekening een intens en actueel verhaal dat de lezer niet alleen meeneemt in een spannende thriller, maar ook aan het denken zet over thema’s die helaas maar al te relevant zijn in onze samenleving. Voor mij was dit een geslaagde kennismaking met het werk van Ingrid Oonincx, en ik ben zeker benieuwd naar haar andere boeken.
Een schutter valt binnen op een middelbare school in Tilburg. Hij begint op leerlingen en leraren te schieten, niemand is veilig. Iedereen probeert te vluchten of zich te verstoppen. Het lukt iemand zelfs om contact op te nemen met de politie. Maar hoeveel slachtoffers zullen er vallen voordat de dader wordt uitgeschakeld.
Het verhaal is opgedeeld in drie delen. Het eerste deel gaat over de schietpartij in de school. Dit is zeer spannend en goed geschreven. Er zijn korte hoofdstukken, geschreven vanuit verschillende personen, maar allemaal even interessant. Je wilt alleen maar verder lezen, een mooi begin van het verhaal dus.
Het tweede deel van het boek speelt zich af na de schietpartij en vond ik helaas minder interessant. De spanning was veel minder aanwezig waardoor de toon van het verhaal veranderde. Het was zeker niet slecht, maar na zo’n goede start van het verhaal had ik er meer van verwacht. Gelukkig wordt het derde deel van het boek weer beter. Hier kan ik niet te veel over vertellen zonder spoilers, maar het gaf het boek toch terug wat actie van het begin.
Verder komen er zeer veel zware onderwerpen voor in dit boek. Het is zeer knap hoe de auteur al deze zaken in een mooi aaneensluitend verhaal heeft verwerkt. Ook blijft het gewoon goed leesbaar, het wordt zeker niet te ingewikkeld. Dat bewijst alleen maar dat er sprake is van een zeer goede schrijfstijl.
‘De afrekening’ is een spannend verhaal met veel zware onderwerpen. Hoewel de spanning daalt midden in het boek, maakt de goede schrijfstijl dit allemaal goed en wil je toch door blijven lezen.
Indrukwekkend en pijnlijk dichtbij, maar niet strak genoeg vastgehouden
In De afrekening dringt een schutter een middelbare school in Tilburg binnen. Docent Carmen weet met haar klas te ontsnappen, terwijl conciërge Rita zich met enkele leerlingen verschuilt. Terwijl de politie een klopjacht start, wordt Rita ingehaald door haar verleden en besluit ze zelf op zoek te gaan naar de motieven van de dader. Wat volgt is een confronterende verkenning van trauma, radicalisering en de invloed van online netwerken, akelig dichtbij huis.
Het begin is ijzersterk. De scènes tijdens de schoolshooting zijn intens, beklemmend en voelen realistisch. Juist daarin zit de grote kracht van dit boek. De Nederlandse setting versterkt dat ongemak en maakt het verhaal extra indringend. Helaas laat het verhaal die spanning in het middenstuk te veel los. De focus verschuift, het tempo zakt en het boek wordt verrassend makkelijk weg te leggen voor een thriller.
Richting het laatste deel trekt de dreiging weer aan en voelt de afronding nodig en kloppend. Inhoudelijk staat dit verhaal als een huis en de thematiek is relevant en goed uitgewerkt. Als thriller had het strakker gemogen, met meer durf om langer in die beklemmende beginsituatie te blijven.
Aanrader voor: lezers die houden van maatschappelijk relevante thrillers die schuren en laten voelen hoe dichtbij dit soort geweld is. Minder geschikt voor: wie een constant hoog tempo zoekt of liever leest zonder zware thematiek.
De afrekening brengt een school shooting dichtbij en verhaalt over het rekruteren van jongeren om gewelddaden te plegen.
Auteur Zo blij dat ik de Nederlandse (wel vlakbij in Baarle-Nassau!) Ingrid Oonincx leer kennen! De afrekening is haar achtste thriller naast diverse kortverhalen; ze schrijft ook mee in de Moordwijven.
Cover Pakkend beeld van een lege schoolgang door een kapot deurvenster met wat bloedspetters.
De afrekening: het verhaal Conciërge Rita moet op haar vrije dag toch werken op de middelbare school wegens hoog bezoek. Helaas valt een schutter op de school binnen en maait zowel kinderen als leerkrachten neer. Docente Carmen vlucht net op tijd naar zolder, terwijl Rita zich met een klasje kan verstoppen.
De politie zet alles op alles om de schutter te overmeesteren. Wat is het motief? En hoe komt het dat jongeren tot geweld worden aangezet?
Mijn gedacht De afrekening heeft meer in huis dan slechts het uptempo vertellen van een ‘school shooting’. Meerdere invalshoeken en onverwachte wendingen maken het verhaal nog intenser, gelaagder en helaas nog gruwelijker. Het geeft ons inkijk hoe jongeren gemanipuleerd worden in dark rooms en welke motieven vaak achter deze misdaden schuilen. Enorm knap!
Het onderwerp van mijn boek is heftig en greep me regelmatig bij de keel. (Ingrid Oonincx)
Ik deed een klein vreugdedansje toen ik van uitgeverij De Fontein hoorde dat ik een van gelukkigen was die mee mocht doen aan de blogtour van ‘De Afrekening’ van Ingrid Oonincx. Haar vorige werk vond ik erg interessant en lekker weglezen dus mijn nieuwsgierigheid naar haar nieuwe boek was aangewakkerd!
In de ‘De Afrekening’ staan een aantal heftige onderwerpen centraal. Ik prijs Ingrid om over deze gedurfde onderwerpen in een gepolariseerd klimaat te schrijven. Niet iedereen zou dat aandurven. De onderwerpen die we aandoen zijn o.a vreemdelinghaat, verheerlijking van ultra-rechts gedachtegoed, een schoolshooting en kindermisbruik. Niet de minste onderwerpen dus.
In deel één volgen we vanuit verschillende perspectieven en tijden de levens van Carmen-docent, Rita-conciërge & Danny - oud-leerling die toewerken na een schoolshooting uitgevoerd door Danny op zijn oude VMBO-school. In korte, krachtige hoofdstukken werken we toe naar deze climax. Dit gedeelte leest als een trein en weet de lezer tot op het puntje van de stoel te boeien. Chapeau!
In deel twee zijn we een paar weken tot maanden na de vreselijke schietpartij aanbeland. Hier stort het verhaal voor mij compleet in. De spanning is weg; de vaart is er uit en het wordt een beetje langdradig. Ik las het en dacht hè, hoe kan dit? Waarom is het zo anders? Wat gaat hier mis? Toch las ik door en gelukkig was daar deel 3. Hierin herpakt Ingrid zich en weet ze de spanning weer terug te brengen, komt de vaart er weer in en komen de verhaallijnen uiteindelijk samen in een toch wel verrassend plot. En sluit ze dit heftige verhaal goed af.
Conclusie sterk begin en einde met een wat taai middenstuk. Raad ik hem je aan om te lezen? Zeer zeker wel. Mijn beoordeling is 3,5 ster. Nu denk je misschien waarom dan maar 3,5 ster? Nou dat zit hem echt in het tweede deel. Anders had ik zeker 4 en misschien zelfs wel 4,5 ster gegeven….
Ik dank uitgeverij De Fontein hartelijk voor het recensie-exemplaar.
Laat me beginnen met het volgende: dit boek is bizar goed!
Het is het eerste boek dat ik lees van deze auteur en ik ben zeker niet teleurgesteld. Het boek gaat over een school shooting in Nederland en is erg heftig. Houd alsjeblieft rekening met de trigger warnings van dit boek, want it ain’t for the weak.
Het boek is zó ontzettend goed geschreven, maar vooral ook actueel. Op sommige momenten misschien zelfs pijnlijk, aangezien ik zelf een vrouw van kleur ben. Maar juist daarom zijn dit soort boeken nodig!
Er komen onderwerpen naar voren als: rechts extremisme, racisme, discriminatie, vrouwenhaat, moslimhaat, verkrachting, het misbruik maken van kwetsbare jongeren, corruptie, pedofilie, het effect van opvoeding op de gedachtegang van kinderen, polarisatie binnen de samenleving en haat naar buitenlanders in het algemeen.
Nogmaals: dit boek is niet voor iedereen!!
Maar petje af voor deze auteur 🫡 Minder dan 5 sterren kan ik dan ook zeker niet geven.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven en tijdlijnen. Er wordt echter niet vermeld aan het begin van het hoofdstuk, vanuit wie het perspectief wordt verteld. We komen dit wel te weten tijdens het lezen, maar voor mij was dit om te beginnen wel verwarrend en onduidelijk om te lezen. De hoofdstukken krijgen wel een tijdstip, zodat we weten in welke tijd of welk moment de situaties zich afspelen.
Het eerste deel gaat voornamelijk over de schietpartij in de school. Na die noodlottige gebeurtenis, wordt er op zoek gegaan naar het motief van de dader, en dit niet alleen door de politie. Ik vind dat er van deel 1 een beetje licht wordt overgegaan naar deel 2. Maar eenmaal in het tweede deel werd er wel wat meer ingespeeld op het motief en de aanzet tot die schietpartij waardoor het verhaal wel wat emotionele lading kreeg, en dit niet alleen tot de personages beperkt bleef.
Het is een zwaar verhaal en er komen zware onderwerpen aan bod, die de dag van vandaag ook enorm accuraat en actueel zijn. De zaken die aan bod komen zijn heel realistisch beschreven, en komen helaas nog heel veel voor in de wereld. Ook kan dit verhaal heel heftig overkomen hierdoor en was het voor mij iets minder mijn ding, net doordat het zo actueel is. Ik verdwijn liever in een verhaal dat minder realistisch is en ook meer aanvoelt als een ver-van-mijn-bed-show.
Uiteindelijk komt er aan het einde van het boek nog een plottwist aan bod die ik niet had zien aankomen, maar ik voelde wel dat er een twist zat aan te komen, dit ook omdat het boek bijlange na nog niet uitgelezen was. Die plottwist heeft me naar adem doen happen door dat het zo realistisch beschreef dat sommige diensten enorm corrupt kunnen zijn. Het zou zo echt gebeurd kunnen zijn dat ik er rillingen van kreeg.
Ook al was dit boek niet echt mijn ding net door die accuraatheid, toch verdient dit boek wel deze sterren. Daarom mijn score van 2,5 sterren. De weinige sterren zijn vooral omdat dit boek mijn smaak was, niet omdat het geen goed verhaal was.
Ik mocht meelezen voor de blogtour van dit boek en hier is mijn recensie! Ik wil eerst nog even @fontijn bedanken voor deze kans en het boek wat ik heb mogen ontvangen. Verder wil ik vooraf ook delen dat het verhaal gaat over een schoolshooting. Dit is een heftig onderwerp en het is zo levendig verteld dat het als heftig kan worden ervaren. Ik vond het zelf soms wel pittig.
Laat ik maar meteen eerlijk zijn: ik vond dit boek ontzettend goed. Vanaf het begin was het al zó spannend dat ik de eerste 130 pagina’s in één ruk heb gelezen (tot half drie ’s nachtsi!). Ik kon gewoon niet stoppen met lezen. Vanaf het begin volg je het verhaal vanuit verschillende perspectieven. Dit vond ik echt een meerwaarde, omdat je zo de schoolshooting door de ogen van meerdere personages beleeft.
Na de schoolshooting is het verhaal nog niet voorbij. Een van de overlevenden gaat op zoek naar de waarheid achter de dader. Ze raakt verstrikt in een web van geheimen, en de ene na de andere plottwist volgt. Je blijft continue in spanning tijdens het lezen van het boek en dat is iets wat ik zoek in een goede thriller!
Dit boek was nog maar net uit of ik zag overal lovende recensies verschijnen. Nieuwsgierig als ik ben, liet ik jullie kiezen welk boek ik eerst zou lezen — en jullie kozen massaal voor De afrekening. Goeie keuze, want wow… wat. een. boek. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 🤯 Het verhaal is verdeeld in drie delen en sleurt je meteen mee in een wervelstorm van emoties, spanning en intriges. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 🔫 Deel 1 Je zit midden in een schoolshooting, recht in de actie. Alles beleef je vanuit verschillende perspectieven: leerkrachten, leerlingen én de dader. Heftig, realistisch en verontrustend. En dan die onthulling op het einde… kippenvel! ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 💔 Deel 2 Hier draait alles om de verwerking, de mentale littekens en de impact op de slachtoffers. Rustiger, maar aangrijpend en zo menselijk. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⚡️ Deel 3 Adem in, adem uit… want dit is spanning van het hoogste niveau. Geheimen komen boven, twists volgen elkaar razendsnel op en het eindigt in een bloedstollende finale. 🔥 De korte hoofdstukken en eindeloze cliffhangers zorgen ervoor dat je gewoon moet blijven lezen. Sommige passages las ik letterlijk met ingehouden adem. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ✨ Mijn eerste boek van Ingrid Oonincx, maar zeker niet mijn laatste. Wat een ontdekking! En bedankt aan jullie om dit boek te kiezen — jullie hadden helemaal gelijk. Als ik kon, gaf ik het ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️