Er is iets vreemds aan de hand met de dertienjarige Lucy Applewhite. Een paar jaar geleden vertelde haar moeder haar dat ze ooit is verkracht door een onbekende man en dat toen Lucy is verwekt. En sinds ze dat weet, is Lucy bang om volwassen te worden. Wat als ze een slecht mens wordt, net als haar vader? Ze klampt zich vast aan haar kind-zijn, maar het volle leven trekt aan haar. Niet lang na haar dertiende verjaardag ondervindt ze zelf de vernietigende macht van mannen. Die gebeurtenis wakkert onvermoede krachten in haar aan en ze ontdekt dat ze de levens van de mensen om haar heen kan veranderen. Maar maakt dat haar niet juist een slecht mens? Een heks zelfs?
Ik was zo verrast door dit boek. Toen ik zag dat dit boek zou uitkomen, was ik meteen geïntrigeerd. Ik werd aangetrokken door de synopsis en had al veel positieve dingen gehoord over Mary. Nu ik het gelezen heb, weet ik zonder twijfel dat ik een verborgen parel heb ontdekt.
Het eerste wat me opviel, was dat dit echt aanvoelde als girlhood. De zelftwijfel en de bijna vreemde sfeer die het had, voelden allemaal heel echt aan. We hebben allemaal weleens rare gedachten, maar het verschil tussen haar en mij was dat zij die gedachten ook echt uitvoerde of erin geloofde. Ik weet dat dit ongelooflijk klinkt, maar ik denk niet dat een man dit ooit echt zal kunnen begrijpen. Ik vond het geweldig om vanuit Lucy's perspectief te lezen; ze voelde als een echt persoon.
Over het geheel genomen voelde het alsof niets me hierop had kunnen voorbereiden, maar ik heb er enorm van genoten. Toen ik het uit had, begon ik echt alles wat er gebeurd was in twijfel te trekken.
English version here
4.5 🌟
I was so surprised by this book. When I saw that this book would come out, I was intrigued. I was pulled in by the synopsis, and I heard a lot of positive things about Mary. Now that I have read this, I know without a doubt that I discovered a hidden gem.
The first thing that I noticed was that this was girlhood. The self-doubt and the almost weirdness this had all felt very real. We all get some weird things going through our minds, but the difference between her and me was that she actually executed those thoughts or, well, believed them. I know this sounds unbelievable, but I don't think a man will ever be able to understand this. I really enjoyed reading from Lucy's POV; she felt like a real person.
Overall, I felt like nothing could ever prepare me for this, but I enjoyed it so much. When I finished this, I truly questioned everything that happened.
Anne Eekhout is een Nederlandse auteur die sinds haar debuut Dogma (2014) romans schrijft waarin het alledaagse vaak een duistere of magische twist krijgt. Ze laat zich inspireren door film en literatuur met een gothic inslag, en in haar werk speelt de spanning tussen werkelijkheid en verbeelding een grote rol. In Kind van de aarde kiest ze opnieuw voor een coming-of-age verhaal dat balanceert op de grens van realisme en het bovennatuurlijke.
Het boek draait om Lucy Applewhite, een meisje van dertien dat worstelt met de onthulling dat haar vader een onbekende man is die haar moeder ooit heeft verkracht. Dat gegeven is zwaar en beklemmend, en het beïnvloedt Lucy’s angst om volwassen te worden. Ze klampt zich vast aan haar kindertijd, maar de wereld laat haar niet met rust. Wanneer ze zelf geconfronteerd wordt met de macht van mannen, ontdekt ze dat ze over vreemde krachten beschikt. Die krachten geven haar de mogelijkheid om levens te veranderen, maar ze brengen ook een beklemmende vraag met zich mee: maakt dat haar een heks, een slecht mens, of juist iemand die haar lot kan herschrijven? Het verhaal voelt persoonlijk en intens, omdat je als lezer voortdurend in Lucy’s hoofd zit en haar twijfels en angsten meebeleeft.
De schrijfstijl van Eekhout is beeldend en soms bijna filmisch. Ze legt subtiele aanwijzingen neer, kleine valkuiltjes die de lezer alert houden. Dat werkt goed: je voelt dat er onder de oppervlakte van het verhaal iets broeit. Tegelijkertijd kan die stijl ook wat traag aanvoelen; sommige passages lijken te lang te blijven hangen in Lucy’s innerlijke strijd. De personages zijn interessant, vooral Lucy zelf, die overtuigend wordt neergezet als een meisje dat balanceert tussen kind en jongvolwassene. Wat sterk is aan het boek, is de manier waarop Eekhout de spanning tussen fantasie en realiteit laat doorsijpelen. Je weet nooit helemaal of Lucy’s krachten echt zijn of dat ze voortkomen uit haar psychische worsteling. Dat maakt het verhaal intrigerend en geeft het een beklemmende sfeer.
Een duistere, meeslepende roman die je meeneemt in de belevingswereld van een meisje op de rand van volwassenheid.
Kind van een verkrachte moeder vraagt zich af of zij het kwaad in zich draagt. Of zij soms een heks is. Sommige fragmenten zijn wel mooi, goed geschreven, zoals de fragmenten over een vriendin die sterft en over het gaan naar het concert van de Beatles. Het geheel is fragmentarisch, zweverig, onduidelijk.