De Honden Die We Zijn is een gesprek tussen deze twee vrienden die drie liefdes literatuur, vechtsport, en honden. Een ode aan de hond en de band tussen dier en mens. Het boek verkent de hond in populaire cultuur, films en literatuur. Leon en Alex vragen vragen zich af waarom zoveel mensen honden nodig hebben. Wat ze betekenen. Wat ze ons geven. Wat ze ons nalaten. Hoe ze naar ons kijken, als de honden die ze denken dat we zijn, als de mensen die we zijn, de mensen die we kunnen zijn, die we misschien moeten zijn.
Van Cesar Millan tot de honden in verhalen van Franz Kafka, van de legendarische Japanse hond Hachi tot de puppy van John ze komen allemaal langs in de levendige, sprankelende dialoog van Boogers en Verdonschot, die ook zichzelf en elkaar bevragen, uitdagen en troosten over hun liefde voor honden, en alles waar die voor staat.
Alex Boogers is een Nederlandse schrijver. Hij woont en werkt in Vlaardingen, dat hij zelf steevast ‘het Naamloze Gat’ noemt. Ondanks een rommelige en turbulente jeugd waarin hij veel tijd op straat doorbracht en vocht, volgde Boogers het mavo, havo en vwo. Boogers was een begenadigd vechtsporter en beoefende taekwondo, jiu-jitsu en thaiboksen tot hij een ernstig ongeluk kreeg en verschillende ruggenwervels brak en verschoof. Later begeleidde hij jonge aanstormende vechttalenten. Drievoudig wereldkampioene Soumia die hij vanaf haar vijftiende begeleidde is zijn bekendste pupil.
Boogers studeerde, nadat hij van het voortgezet onderwijs verwijderd was, uiteindelijk Nederlands recht en filosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. In Leiden studeerde hij voor een zeer korte periode Nederlandse taal. In 1997 stopte hij met zijn studies en had verschillende baantjes. In 1999 debuteerde hij onder het vrouwelijke pseudoniem M.L. Lee met de korte roman Het boek Estee over een opgroeiend meisje dat zichzelf en de wereld om haar heen probeert te verklaren. Boogers schreef de korte roman in drie maanden.
3,5 ster. Bij de stukjes over hondenleed en de relatief korte leventjes van onze lieve vriendjes kreeg ik het af en toe te kwaad. En dat gebeurt me niet zo snel. Al met al een heel sympathiek boekje!
Ik kwam hier echt zo moeilijk doorheen. Wat een ontiegelijk saai boek af en toe zeg. Na het overlijden van Bailey was ik wel toe aan een inspirerend en mooi boek over de liefde van de mens voor honden, en dat was dit boek in sommige opzichten ook wel, maar aan de andere kant enorm langdradig en de vorm waarin het is geschreven (twee auteurs met honden die een soort van veel te lange brieven aan elkaar schrijven) zorgde ervoor dat ik er echt niet inkwam en het boek maanden lang in de kast liet verstoffen. Toch 3 sterren omdat de boodschap ontzettend mooi is en de brieven over de sterfelijkheid van honden deden me wel een aantal traantjes doen laten.
Een discussie van twee schrijvers over hun honden en honden in het algemeen. Ik ben gek op honden en veel was dus ook herkenbaar. Soms kostte het wel wat doorzettingsvermogen om te blijven lezen.
3.5 stars
A discussion between two authors about their dogs and dogs in general. I love dogs, so much of it was relatable. It did take some perseverance to keep reading, though.
Een brievenboek over honden waar eigenlijk gefilosofeerd wordt over de vraag welke plaats honden hebben in ons bestaan. Als lezer ook blij met de vele verwijzingen naar andere boeken (en films) over en met (dus over) honden. Ben er doorheen gevlogen.
Veel belevenissen met honden zijn zeer herkenbaar voor hondenliefhebbers.
Vermakelijk boek vol hondenliefde van de twee schrijvers. Ze halen veel referenties aan uit de literatuur en cultuur over de relatie tussen honden en mensen. Af en toe is het me wat te sentimenteel, maar dat hoort allicht bij een boek van twee verliefde hondenbaasjes.