Wanneer de ambitieuze Margaret de kans krijgt om te dansen bij het prestigieuze gezelschap The National in New York, laat ze zonder aarzelen haar leven en geliefde in Nederland achter. Maar al op de eerste dag van de repetities wordt ze totaal niet alleen door de intensiteit van de choreografie, maar vooral door Olivia, een charismatische en beroemde choreografe die twintig jaar ouder is dan zij.
Wat begint als bewondering, groeit uit tot een allesomvattende obsessie. Margaret raakt verstrikt in een gevaarlijke driehoeksverhouding van verlangen en macht, waarin niet alleen Olivia, maar ook haar man - de artistiek leider van The National - een beslissende rol speelt.
Het lichaam is onschuldig is een beklemmende roman over manipulatie, hartstocht en de grens tussen overgave en verlies van jezelf.
Goed geschreven boek! Intens, puur en rauw, met vele (psychologische) lagen. Daardoor blijf je ook geboeid doorlezen (of in mijn geval: luisteren). Wel zitten er een hoop ‘highbrow’ passages in, soms wat overdreven, hoogdravend liefdesgewauwel. Het einde vond ik vrij plotseling en niet erg sterk.
⭐️4,0 Een intens en schrijnend boek op meerdere vlakken. Ik was elke keer benieuwd wat er zou komen en wanneer Margaret zou gaan reflecteren op haar eigen gedrag en de situatie. Wanneer ze de link zou leggen/het bij zich zelf zou toelaten dat het niet goed met haar ging. Voor lange tijd blijft ze vluchten voor zich zelf, haar gevoel en haar verleden. Ik denk dat dat iets is wat heel herkenbaar kan zijn.
Quote: “Misschien hoeven we over sommige dingen niet te spreken.”
Ik heb het boek geluisterd. Het is voorgelezen door Gaite Jansen zelf, ze doet dit op een heel mooie, beeldende/levendige en prettige manier.
De jonge, ambitieuze danseres Margaret krijgt de kans van haar leven: ze mag zich aansluiten bij het prestigieuze dansgezelschap The National in New York. Zonder een enkele aarzeling laat ze haar leven en geliefde in Nederland achter om haar droom na te jagen. In de bruisende maar meedogenloze wereld van de dans raakt ze al snel gefascineerd door Olivia, een oudere, charismatische choreografe die haar zowel inspireert als ontwricht. Wat begint als bewondering, groeit uit tot een intense en verwarrende obsessie. De relatie tussen die twee én met Olivia’s man, de artistiek leider van het gezelschap, brengt Margaret steeds verder uit balans. Lees mijn volledige recensie op: https://boekenbijlage.nl/het-lichaam-...
Over narcisme. Ik begrijp de bedoeling van het boek en het is ook vlot geschreven maar de beklemming van narcisme op de omgeving mis ik in het boek. Het is meer tell dan show.
Zelden een boek gelezen met zo’n leeg - “was dit het dan?” - einde. Alhoewel er intrigerende thema’s in verwerkt zijn die mooi en beeldend omschreven worden, mist het diepgang en is het op sommige punten zo ongeloofwaardig dat het teveel gaat afleiden. Het boek was origineel bedacht als filmscript. Daarvoor had het zich, met de vaak veel te langdradige omschrijvingen die met beelden beter te vatten zijn, waarschijnlijk een stuk beter geleend.
Ik vond het echt een onverwachts goed boek. Eerst wist ik nog niet helemaal waar het heen ging maar de psychologische lagen in dit boek zijn echt heel goed geschreven. Kreeg er ook wel vaak helemaal de kriebels van.
Erg meeslepend, het verhaal kroop onder mijn huid, maar niet altijd op een prettige manier Tegelijkertijd mist het soms diepgang, doordat de stijl erg beschrijvend blijft. Het einde stelde teleur. 3,5 ✨
I chose this book because the title resonated on a personal level with me - It was an addictive read but in some parts a little bit too dark for my taste at this moment
Het lichaam is onschuldig is precies het soort verhaal dat ik graag lees: intens, gevoelig en geschreven in een mooie, eerlijke stijl. Vanaf de eerste pagina werd ik meegesleept door de personages (soms wilde ik Margaret een knuffel geven) en de sfeer. Ik kon het moeilijk wegleggen en heb vaak tot diep in de nacht doorgelezen.
Het enige wat ik jammer vond, was het einde. Na zo’n opbouw voelde het slot voor mij wat te abrupt of onbevredigend. Maar ondanks dat minpunt blijft het een boek dat me nog lang bij zal blijven.
Prachtig boek, ik werd er enorm door gegrepen. Het enige jammere is zoals de meeste hier al benoemen, het einde. Het doet niet recht aan zowel het narratief, als de complexiteit van trauma verwerking.
Desalniettemin is het verhaal meeslepend en ben ik echt enorm benieuwd naar wat er van bepaalde karakters is gekomen. Deze leegte moet gevuld 🫣
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Gaite Jansen, die we ook kennen als actrice, maakt met 'Het lichaam is onschuldig' een verrassend sterk en beklemmend romandebuut. Ze neemt de lezer mee naar de hypercompetitieve, vaak onverbiddelijke wereld van het professionele ballet in New York, waar ambitie, kunst en persoonlijke grenzen op scherp staan.
We volgen de jonge, ambitieuze Nederlandse danseres Margaret, die haar leven in Nederland achter zich laat voor de droombaan bij het prestigieuze gezelschap The National in New York. De euforie slaat echter al snel om in een overweldigende dynamiek, voornamelijk door de aanwezigheid van Olivia, een charismatische en twintig jaar oudere choreografe.
De aanvankelijke bewondering van Margaret voor Olivia muteert in een allesverslindende obsessie en een gevaarlijke driehoeksverhouding. Hierin spelen niet alleen Olivia's verleiding en manipulatieve trekken een rol, maar ook haar man, de artistiek leider van het gezelschap, die de machtsverhoudingen in het spel verder compliceert. De roman ontrafelt hoe Margaret langzaam maar zeker verstrikt raakt in een web van hartstocht, manipulatie en macht, waarbij de grens tussen overgave en het verliezen van zichzelf steeds verder vervaagt.
Jansen heeft een indringende en haast zinnelijke schrijfstijl. Ze slaagt erin de fysieke intensiteit van de danswereld voelbaar te maken, met zijn discipline, pijn en de onvermijdelijke focus op het lichaam als instrument en als object van verlangen.
De roman is doordrenkt van een constante dreiging en psychologische spanning. De sfeer is beklemmend en claustrofobisch, mede door de gesloten, hiërarchische wereld van het balletgezelschap. Het centrale thema van de roman is de machtsverhouding tussen leraar/mentor en leerling, en de subtiele, destructieve aard van emotionele manipulatie. De manier waarop de oudere Olivia misbruik maakt van Margarets kwetsbaarheid en bewondering is scherp en pijnlijk realistisch neergezet. De dominante David blijft nog lang in je gedachten…
“Hij had al zo lang en zoveel, zo eindeloos gepraat, theorieën weerlegd, dat we niet alleen het ontbijt maar ook de lunch hadden overgeslagen. Zijn woorden putten me uit. David wilde weten wat er precies was gebeurd en waar en wanneer. Ik wilde niet antwoorden, vond dat Olivia’s plek, en hij ‘wilde dat respecteren’ maar we wisten allebei hoe zijn vrouw was en dat ze hem dat niet zou vertellen. Toen ik stil bleef, wilde hij weten hoe ze smaakte, haar speeksel, haar vocht. Hij zei dat we dat gemeen hadden, dat we alles gemeen hadden. Hij zei dat hij en ik dezelfde persoon waren. Dat wij hier het machtigste koppel waren. Dat wij het enige echte koppel waren.”
Margaret is een gelaagd personage wiens transformatie van hoopvolle nieuwkomer naar geobsedeerde minnares invoelbaar is. Jansen verkent de complexe psychologie achter obsessie en de innerlijke strijd om je eigen identiteit te behouden onder extreme druk. Het is een roman die je aan het denken zet over de onschuld van het lichaam versus de schuld van de geest, en hoe ver je gaat voor je kunst en voor de liefde (of wat daarvoor doorgaat).
'Het lichaam is onschuldig' is een zinderend romandebuut dat de lezer met een ijzeren greep vasthoudt. Het is een slimme, sensuele en ongemakkelijke roman over de donkere kanten van ambitie, kunst en destructieve relaties. Voor lezers die houden van psychologische romans met een broeierige sfeer en een diepe duik in complexe karakters, is dit boek een absolute aanrader.
Ik kijk uit naar een volgende roman van Gaite Jansen.
I listened to 'Het lichaam is onschuldig' as an audiobook, and from the very first chapter it became a story that wouldn’t let me go. To be honest, I wasn’t initially drawn to the setting (the world of dance) and I feared it might turn out flatter or more conventional than it did.
It’s been a while since I felt so unable to stop reading. I have been drawn into the main character’s mind(s), thoughts, and even physical experience(s). The novel reveals, through its delicate nuances, the larger and more intense patterns in behavior and the dynamics between the key characters. What struck me most is how the story’s emotional weight sits in the subtle things — a small action, a brief remark, a line spoken almost casually but filled with meaning. you can feel the fear and discomfort seeping through them, sometimes so strongly that it sent chills over my body.
The writing is beautiful; Simple, graceful, descriptive, and at the right moments even kind of poetic. Yet underneath that elegance there’s a rawness, an honesty that intensifies everything simmering underneath.
Het lichaam is onschuldig is een sterk roman gevuld met heftige onderwerpen maar vooral over thema's die voor ieder wel herkenbaar is. Geborgenheid is eigenlijk waar dit boek over gaat. Wanneer is het echt, wanneer is het schijn en wanneer houdt het je enkel tegen. Het gaat over een leegde die ook velen zullen kennen, hoe je dit moet of kunt vullen en over hoe de makkelijkste optie vaak niet de beste is. Het is een erkenning van het pijn van het bestaan, het enige wat we kunnen doen is leren naar onszelf te luisteren on rust en ruimte te gunnen aan onszelf en anderen. Hiernaast komen uiteraard nog vele thema's naar voren, reden tot herlezen dus. Tijd zal bepalen of het 3 of 4 sterren waard is, maar een doorlezer is het sowieso.
Ik vind deze roman heel moeilijk. Het heeft echt wat met me gedaan omdat het onwijs mooi en sterk is geschreven. Maar, ik vind het echt moeilijk dat alle clichés van de balletwereld worden gevolgd als traumatische rand, dat was niet nodig.
Daarnaast vond ik de liefdesdriehoek erg heteroseksueel, terwijl het draait om de liefde tussen twee vrouwen en het omarmen van je lichaam? Ik ben er niet helemaal over uit.
Puur, meeslepend en poëtisch beschreven hoe alle patronen en invloeden vanuit vroeger en het heden met elkaar verweven blijven als een schaduw, altijd dichtbij. Verwerkt in een complexe (niet hetero-normatieve) liefdes driehoek die boeiend blijft tot het einde.
Begon veel belovend en sterk Was benieuwd waar het verhaal naartoe ging omdat het niet helemaal duidelijk was. Maar toen ik midden in het verhaal zat was het erg langdradig en het einde was heeel matig. Het had potentie gehad als het voor mijn gevoel niet afgeraffeld was.
Wat een prachtig geschreven boek. Je voelt de liefde, sensualiteit, beklemming, angst en somberheid. Door het boek heen wil je Margaret vasthouden en haar vertellen dat alles goed komt. Er komen intense, psychologische thema’s aan bod, soms was het veel maar het heeft me enorm geboeid. Aanrader!
Er had meer aandacht besteed mogen worden aan het einde. Het boek voelt niet compleet. Daarnaast mis ik soms wat diepgang en is het soms simpelweg langdradig. Maar, het boek had ook spanning en boeiend geschreven. Ik blijf steken op drie sterren.