Μετά από αρκετούς μήνες, είπα να κάτσω και να αρχίσω να ξαναδιαβάζω τους τόμους της Marvel, μιας και δεν σταμάτησα ποτέ να τους αγοράζω.
Η αλήθεια είναι βέβαια πως έχω πολύ καιρό να γράψω κριτική για έναν από τους τόμους, και φοβάμαι πως ίσως έχω σκουριάσει. Οπότε, απολογούμαι προκαταβολικά για την περίπτωση που η κριτική βγει λίγο πρόχειρη.
Η ιστορία ξεκινάει με τον Deadpool (Γουέιντ Γουίλσον) να καταθέτει στη Γερουσία για το μακελειό που εκείνος και η ομάδα μισθοφόρων με το κωδικό όνομα Ομάδα Χ προκάλεσαν στα σύνορα του Μεξικού, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν -εκτός από καποιους εμπόρους ναρκωτικών- αθώοι.
Ο Γουέιντ ξεκινά την αφήγηση με την αποκάλυψη της ύπαρξης της Ομάδας Χ, που ήταν μέχρι τότε μυστική, και γνωρίζουμε σιγά σιγά και τα υπόλοιπα μέλη της: τον Buulseye, τη Silver Sable και την Domino, ενώ βλέπουμε και πως ξεκίνησε η επιχείρηση που οδήγησε στο μακελειό στο Μεξικό.
Όσο ο Deadpool καταθέτει (πάντα με ειρωνικό και βίαιο τρόπο που θυμώνει τους γύρω του) μεταφερόμαστε στην εταιρεία που χρηματοδότησε τη δημιουργία αυτής της ομάδας. Εκεί γνωρίζουμε τον καινούργιο πρόεδρό της που δεν έχει ιδέα πως η δική του εταιρεία έχει συμβάλει στη δημιουργία κάτι τέτοιου, και μαζί με αυτόν, ανακαλύπτουμε κι εμείς οι αναγνώστες το Όπλο Χ ("θεραπείες" για τη δημιουργία ανθρωπίνων όπλων).
Από 'κεί, ξεκινά η ταυτόχρονη αφήγηση για το πως ο Γουέιντ, έγινε ο Deadpool. Από τη μια έχουμε τον ίδιο να αφηγείται τη "μεταμόρφωσή" του στη Γερουσία σαν κάτι το ευγενές, που το έκανε χωρίς φόβο, με τη δική του θέληση αφού έμαθε πως πάσχει από καρκίνο, για το καλό της χώρας. Σαν να είναι ο Στηβ Ρότζερς ένα πράμα.
Το άλλο μισό όμως της αφήγησης, γίνεται από έναν εργαζόμενο της εταιρείας που έτρεχε το πείραμα. Κι εκεί παρουσιάζεται κάτι τελείως διαφορετικό. Ναι, ο Γουέιντ έπασχε από καρκίνο, αλλά απήχθηκε δια της βίας προκειμένου να είναι στο πρόγραμμα και προσπαθησε πολλές φορές να το σκάσει.
Όσο προχωράει η ιστορία, βλέπουμε στιγμιότυπα από τις αποστελές της Ομάδας Χ. Κι όμως, ανακαλύπτουμε τη μια παρενέργεια του Όπλου Χ. Προκαλεί σχιζοφρένεια.
Η Ομάδα αρχίζει και χάνει την επαφή με την πραγματικότητα. Πιστεύουν πως είναι σούπερ ήρωες και σκοτώνουν αθώους. Η εταιρεία πλέον, έχει αποφασίσει πως η Ομαδα αυτή, πρέπει να εξοντωθεί.
Όμως και για αυτό υπάρχουν δύο εκδοχές.
Ο Deadpool ισχυρίζεται πως με την αποστολή στο Μεξικό, η κυβέρνηση έστειλε ανθρώπους με έξτρα εξοπλισμό, που άνοιξαν πυρ εναντίον τους. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το θάνατο όλων των μελών, εκτός από του Deadpool.
Πίσω όμως στην εταιρία, μαθαίνουμε πως ο τρόπος εξόντωσης που είχε επιλεχθεί, ήταν η δηλητηρίαση, κάτι που έγινε αντιλυπτό από την ομάδα, η οποία και προσπαθεί να το σκάσει. Σε αυτή τη συμπλοκή, πεθαίνουν η Silver Sable και ο Bullseye, ενώ η Domino και ο Deadpool καταφέρουν να το σκάσουν.
Γυρνώντας ξανά στη Γερουσία, βλέπουμε τον Deadpool να παρακαλά τον Γερουσιαστή να τον βοηθήσει να καθαρίσει το όνομά του, αποδεικνύοντας την αθωότητά του. Μα ο Γερουσιαστής, ανακαλύπτει πως γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Deadpool του λέει ψέμματα, μιας και υπαρχει βίντεο που τον δείχνει εκείνον και τη Domino να σκοτώνουν αθώους.
Κι εκείνη τη στιγμή, αποφασίζει να παίξει έναν κρυμμένο άσσο: Αποκαλύπτει στον Deadpool πως και η Domino είναι ζωντανή κι έχει αποφασίσει να καταθέσει και εκείνη.
Η Domino μπαίνει στην αίθουσα και δεν αργεί να στραφεί εναντίον του Deadpool. Τον κατηγορεί ως τον μόνο σχιζοφρενή της Ομαδας Χ που πίστευε πως είχε υπερδυνάμεις. Ο Deadpool μην αντέχοντας, λυγίζει και λέει πως με την αποστολη στο Μεξικό, ήθελαν να αποδείξουν την αξία τους και να κανουν κι ένα καλό για τις Η.Π.Α.
Έχοντας καταφέρει να σοκάρει το κοινό του, προχωρά σε ακόμα μια αποκάλυψη.... Παραδέχεται πως έχει αραδιάσει ένα σορό παραμύθια και πως αυτό, είναι άλλη μια αποστολή.
Με το μακελειό στο Μεξικό, σκοτώνουν μια ομάδα εμπόρων ναρκωτικών για να μοιραστούν οι αντίπαλοί τους την περιοχή, και καταφέρνουν να τραβήξουν την προσοχή της Γερουσίας, έτσι ώστε να σκοτώσουν κι αυτούς (λόγω ενός νομοσχέδιου που ήθελαν να περάσουν.)
Η Domino και ο Deadpool ανοίγουν πυρ και πριν προλαβουν να ανατιναξουν το κτήριο, εμφανίζονται ο Bullseye και η Silver Sable με ελικόπτερο για να τους σώσουν.
Η ιστορία τελειώνει με το ζευγάρι να τρέχει στο ηλιοβασίλεμα.
Ή μπορεί και όχι.
Γιατί αυτό που πραγματικά συνέβη, είναι πως το ζευγάρι Deadpool - Domino, βρίσκεται στη φυλακή/ψυχιατρική κλινική και όλη αυτή η ιστορία, είναι σχεδιασμένη από τον ίδιο τον Γουέιντ, προκειμένου να αντέξει (I see what you did there που ο Γερουσιαστής είναι τελικα ένας από τους φύλακές του.)
Στον τόμο, υπάρχει και μια δεύτερη ιστορία.
Εδώ, έχουμε τον Deadpool να ψάχνει σκηνοθέτη για μια ταινία βασισμένη στη ζωη του. Σκοτώνει όσους δεν συμφωνούν με το δικό του όραμα, μέχρι που φτάνει σε έναν σκηνοθέτη που ενδιαφέρεται κυρίως για να ακούσει τον ίδιο.
Μαθαίνουμε πως έγινε ο Deadpool, αλλά πάμε κι άλλο πίσω, και τον βλέπουμε παιδί να ζει με την οικογένειά του, μαθαίνουμε πως ο πατέρας του τον εγκατέλειψε κι ο ίδιος αργότερα το σκάει από το σπίτο για να μη γίνεται βάρος στη μητέρα του. Γίνεται ένας (όπως λέει και ο ίδιος) ένας μισθοφόρος με συνείδηση κι έχει μια σταθερή σχέση, μέχρι που ο καρκίνος τα ανατρέπει όλα και γίνεται ο Deadpool που ξέρουμε.
Ήρωας και σκηνοθέτης τα βρίσκουν και η ταινία κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες.
Δεν έχει όμως καμία σχέση με το όραμα του Deadpool, που εκνευρίζεται, σκοτώνει τους VIP καλεσμένους και ανατινάσσει το αυτοκίνητο του σκηνοθέτη.
Η ιστορία τελειώνει με τον Deadpool να επισκέπτεται τον πατέρα που έχει να δει χρόνια, και να του αποκαλύπτει το παραμορφωμένο του πρόσωπο.
Λοιπόν, μπορούμε να πούμε χίλια δυο πράγματα για αυτόν τον τόμο, αλλά δεν μπορούμε να αρνηθούμε πως έχει ζουμί.
Ο Deadpool είναι γνωστός ως ο sassy anti-hero που σκοτώνει αβέρτα, μιας και είναι ο μόνος μέσα σε αυτό το σύμπαν που έχει επίγνωση του ότι είναι χαρακτήρας σε κόμικ και οι πράξεις του δεν έχουν αντίκτυπο.
Στην πρώτη ιστορία, αυτή του η ιδιότητα παρουσιάζεται σαν παρενέργεια του Όπλου Χ κι όχι μόνο αυτό, αλλά και οι ίδιες του οι δυνάμεις παρουσιάζονται σαν κάτι που έχει δημιουργήσει ο ίδιος με το μυαλό του σαν μηχανισμό άμυνας για να αντέξει τη ζωή σαν φυλακισμένος.
Είναι ξεκάθαρα ένας αναξιόπιστος αφηγητής που θολώνει τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φανταστικού, και ωφείλω να παραδεχτώ πως την πρώτη ιστορία, χρειάστηκε να τη διαβάσω δύο φορές για να την κατανοήσω πλήρως.
Η δεύτερη είναι αρκετά πιο απλή και έχει και το συναισθηματικό κομμάτι (θέλω να πιστεύω πως δεν έλεγε ψέμματα ΚΑΙ σε αυτή, κάπου λίγο έλεος) αλλά είναι πολύ μικρή, και δεν προλαβαίνει να σε συνεπάρει με την πλοκή της.
Για ακόμη μια φορά, πρόκειται για χαρακτηρα που γνωρίζω μόνο μέσα από τις ταινίες, κι αυτή είναι η πρώτη μου επαφή με τον Γουέιντ σε κόμικ.
Δεν ξέρω πόσο δημοφιλής είναι αυτή η άποψη, αλλά νομίζω πως προτιμώ τον Deadpool των ταινιών.
Σίγουρα προτιμώ το χιούμορ του εκεί, και μ'αρέσει που μπορώ να τον εμπιστευτώ πολύ πιο εύκολα σαν αφηγητή, κι ας σπάει τον 4ο τοίχο (μην κάνετε καμιά πλάκα εκεί στο MCU!) και ναι, είναι μια φονική μηχανή, αλλά (όπως λέει και στη 2η ιστορία) με συνείδηση. Για παράδειγμα, ήθελε να εμποδίσει τον Γκέιμπλ να σκοτώσει ένα παιδί, κι ας γνώριζε πως στο μέλλον αυτό το παιδί γίνεται υπερκακός.
Εδώ και το χιούμορ του δεν με έκανε να γελάσω αλλά και πολλή μαυρίλα βρε παιδί μου, ειδικά η 1η ιστορία...
Σαν σύνολο, οι ιστορίες είναι οκ. Η μια σε βάζει να σκεφτείς και η άλλη σε χαλαρώνει ενώ ταυτόχρονα σε συγκινεί. Αλλά πιστεύω πως η πρώτη μου επαφή με αυτόν τον χαρακτήρα πάνω στο χαρτί, θα μπορούσε να είναι και καλύτερη.
If you made it this far, congratulations!
'Til next time, take care :) :) :)