กฎการอยู่ร่วมกับวิญญาณในหอพักจับจันทร์ เล่ม 1

กฎการอยู่ร่วมกับวิญญาณในหอพักจับจันทร์ #1

by ชานมสีส้ม

“กุมภา” “ปลายฝน” “ไอหมอก” มาเช่าหอพักจับจันทร์อยู่ร่วมกับวิญญาณ เนื่องจากค่าเช่าหอราคาถูก กุมภามี “หมอวณิชย์” เป็นรูมเมต เขาคือคุณหมอที่ตายตั้งแต่ยังหนุ่ม ปลายฝนมี “คิว” ผีนักเรียน ม.ปลาย เป็นรูมเมต เป็นผีเด็กสาวที่มีจิตใจดี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ส่วนไอหมอกอยู่ร่วมกับ “ฟากฟ้า” ผีเด็กหนุ่มที่เกลียดการโกหกและทรยศหักหลังเป็นที่สุด นอกจากนั้นยังมีมนุษย์คนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับหอพักแห่งนี้ จับจันทร์ จันทร์เจ้า เจ้าของสายโซ่ และ รปภ. ของหอพัก

ก่อนหน้าที่กุมภาจะมาเช่าหอพักอยู่ “เต้” เพื่อนของเขาเคยมาเช่าอยู่ร่วมกับ “รสา” ในเวลาสั้น ๆ แต่เมื่อถูกรสาที่คลุ้มคลั่งทำร้ายและได้รับความช่วยเหลือจากวณิชย์ เขาก็รอดพ้นจากเธอและออกจากหอไป เขายับยั้งกุมภาไม่ให้มาเช่าหอพักที่นี่ แต่ไม่เป็นผล มนุษย์ทั้งสามต้องเรียนรู้รูมเมตของตัวเองและเผชิญกับสัมภเวสีในหอพักที่พร้อมจะหาตัวตายตัวแทนตลอดเวลา

ภายหลังที่สมาชิกมนุษย์คนอื่น ๆ เข้ามาเช่าหอพักอยู่ด้วยจุดประสงค์ต่าง ๆ กัน ทุกคนได้รู้ว่าการที่หอพักแห่งนี้มีเหล่าภูตผี วิญญาณและสัมภเวสีมารวมกันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นเพราะ “เขา” ทำสัญญากับเหล่าภูตผีเพื่อดึงดูดสัมภเวสีมาเพิ่มพลังให้ตัวเอง กักขังเหล่าวิญญาณเอาไว้ในหอพัก อีกทั้งยังทำสัญญากับแม่ของสายโซ่ เพื่อยืมพลังของสายโซ่มาใช้ทำสิ่งชั่วร้าย เหล่ามนุษย์ผู้เช่าหอ ผีรูมเมตในหอจึงร่วมมือกันเพื่อปลดพันธนาการ และกำจัด “เขา” เพื่อปลดปล่อยทุกดวงวิญญาณและสัมภเวสีให้เป็นอิสระ

520 pages, Paperback

Published July 1, 2025

Reviews

[DucklingReader · Rating 5 out of 5]

หอพักที่ค่าเช่าถูกกว่าที่อื่น...
ใครจะรู้ว่ามันมาพร้อมเงื่อนไขสุดน่าขนลุก 👻

กุมภา ปลายฝน และไอหมอก ตัดสินใจมาอยู่หอจับจันทร์ แต่ละคนได้รับ “รูมเมต” เป็นวิญญาณ พวกเขาต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับสิ่งที่คนอื่นไม่อาจมองเห็น ท่ามกลางทางเดินมืดสลัว และสายตาลึกลับที่เหมือนคอยเฝ้าจับจ้องอยู่ตลอดเวลา…

ไม่นานนัก ทุกคนก็ได้รู้ว่าหอพักนี้ไม่ได้มีผีอยู่เพราะบังเอิญ แต่เป็นฝีมือของ “เขา” ผู้ทำสัญญากับภูตผี กักขังวิญญาณเพื่อเสริมพลังของตน ความจริงนี้ทำให้ทั้งมนุษย์และผีต้องร่วมมือกันเพื่อปลดพันธนาการให้ได้

เล่มแรกจะพาเราไปสนุกกับ “กฎข้อห้ามต่าง ๆ ของหอพัก” ที่มนุษย์ทุกคนต้องจำและทำตามเพื่ออยู่กับวิญญาณอย่างสงบสุข แน่นอนว่ามันต้องมีใครสักคนเผลอทำผิดกฎ และนั่นทำให้เรื่องราวเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ เต็มไปด้วยความลับของสถานที่แห่งนี้ และปฐมบทของการต่อสู้ที่ตื่นเต้นเกินบรรยาย คนอ่านเองก็ลุ้นจนวางไม่ลง!

สิ่งที่เป็ดน้อยชอบมากคือ ตัวละครทุกตัวมีความเป็น fighter ทั้งคนและผี อ่านแล้วอินสุด ๆ กว่า 520 หน้า สนุกติดมือจริง ๆ ✨

และแม้เล่มแรกจะเปิดโลกและพาเราไปรู้จักกฎเกณฑ์ต่าง ๆ แต่ความลับของหอพักยังไม่ถูกคลี่คลายทั้งหมด… เรื่องราวกำลังรอให้ค้นพบต่อในเล่ม 2 บอกเลยว่าห้ามพลาดค่ะ 🐤📚

ส่วนเล่มนี้โดนใจเป็ดมาก ผีฉ่ำมาก 10 10 10

[YuzuChu · Rating 3 out of 5]

พยายามจะเป็นทุกอย่างแต่ไปไม่สุดสักทาง

ชื่นชมในความพยายามของนักเขียนนะ เก่งมาก เขาเกริ่นไว้ด้วยว่าเป็นนิยายเรื่องแรก (ซึ่งโดยส่วนตัว เอาจริงฉันไม่ชอบให้นักเขียนแนะนำตัวแบบนี้ เพราะฉันรู้สึกว่าตัวเองจะตั้งใจอ่านขึ้นมากแบบ 300% แล้วมันจะจับผิดได้เยอะเกินไป555) ฉันสัมผัสได้ถึงความทะเยอทะยาน Passion หรืออะไรก็ตามแต่ในเรื่องนี้ แน่นอนว่าสัมผัสได้ถึงความพยายามก็จริง

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกความพยายามจะทำให้ผลลัพธ์ออกมาดี

คือช่วงแรก ๆ เขาเกริ่นมาเป็นแนว Rules of Horror เว้ย ซึ่งฉันชอบแนวนี้นะ เมื่อก่อนมันฮิต เล่ากันตรึมอะตามเน็ต แต่พอนิยายแนว ROH มันผุดเยอะขึ้น เหมือนทุกคนพยายามแข่งกันเพิ่มกฎอะ เก็ตป้ะ ช่วงแรก ๆ มันบูมเพราะมันมีกฎไม่กี่ข้อ แล้วแต่ละข้อมันก็หลอน ๆ แปลก ๆ กับเน้นการเผลออ่านข้าม อ่านไม่ละเอียด ทำให้ตัวเอกเผลอทำผิดกฎข้อง่าย ๆ โดนหลอกจากขวาเป็นซ้าย มีลูกล่อลูกชนของผีที่ตั้งใจจะล่อลวงเรา แต่กฎก็บอกข้อห้ามอย่างเคร่งครัด บางเรื่องแม่งหลอกซ้อนหลอก ปีนบันไดศาลาอยู่ดี ๆ เจอกระดาษบอกไอ้เมื่อกี้อะกฎหลอก ผีมันเขียน อันนี้ของจริง!!!5555555 ซึ่งไอ้ที่เกริ่นไปคือเรื่องคนอื่น ไม่ใช่เรื่องนี้

ซึ่งนั่นแหละคือช่วงแรก ก็เกริ่นเรื่องกฎในหอพักจับจันทร์มา จะมีรูมเมตและค่าเช่าห้องแบบนี้นะ รูมเมตเธอจะมีนิสัยแปลก ๆ และร้ายกาจไปตามค่าเช่าที่ลดลงเรื่อย ๆ จนร้ายแรงสุดคือคนที่ไม่เก็บค่าเช่าเลย แต่แม่งเป็นฆาตรโรคจิต ข่มขืนผู้หญิง เอาได้หมดตั้งแต่เด็กม.ปลาย เอาตัวรอดเองละกัน ซึ่งเนื้อเรื่องก็ยินดีใส่ฉากเกย์ชวนจิ้นของตัวละครนี้มาให้ฟินเล่น ซึ่งฉันยังไม่อินกับใครสักคน ใส่ฉากจิ้นมาเลยไม่ได้รู้สึกอะไร ขมวดคิ้วด้วยซ้ำ มันขัดกับมู้ดโทนในเรื่องกับสถานการณ์ ณ ตอนนั้นเกินอะ ขายจิ้นแบบฝืนไปหน่อย ยิ้มแห้งแหะ ๆ เหมือนเห็นศิลปินชายแท้ขายซีนจูบชงจิ้นวายบนเวทีในห้าง

นั่นคือช่วงแรก ก็จะเป็นบทบรรยายแบบ POV 3 สลับกับ 1 ซึ่งความคิดในหัวตัวละครกับคำด่ามันก็คือมีความเด็กน้อยมาก ไม่ได้ว่า แต่ใครชอบก็ชอบอะ จะมีอิโมจิ :) TT //ไหว้ย่อ สารพัดคำวัยรุ่นที่ทำฉันขมวดคิ้วว่าใส่มาทำไม คือเห็นเป็นเรื่องผี แล้วช่วงท้าย ๆ ก็มีความซีเรียสมากด้วยนะ ยิ่งตอนจบเล่มนี้ตัวละครนึงมาพูดแบบมีอิโมจิยิ้ม :) ก็ไม่รู้อะ ใครอินก็อินไป ใครชอบก็ชอบค่ะ

ซึ่งอันนั้นเป็นดีเทลยิบย่อย หลัก ๆ ที่ทำให้ฉันต่อไม่ติดกับเรื่องนี้คือปัจจัยอื่นมากกว่า คือ ฉันไม่รู้อะว่าเรื่องนี้พยายามจะเป็นแนวอะไร จะบอกว่า ROH แต่มันมาแค่ช่วงแรกเว้ย แล้วกฎมันน่ากลัวใช่มะ มันมีความแบบ เห้ย ช่วงเที่ยงคืนห้ามทำแบบนี้ ต้องเซ่นเลือด ต้องบลา ๆ คือ ROH เนี่ย ถ้ากฎเยอะไป ยิบย่อยเกิน มันจะน่าเบื่อ อันนี้เหมือนกฎล่อไป 5 หน้ากระดาษ A4 อะ ใครจะจำ นี่ว่าความสนุกของ ROH คือคนอ่านต้องจำกฎเด่น ๆ ได้ และนักเขียนต้องมี Trick ในการเล่นกับความทรงจำ ความกลัวของนักอ่าน และการปฏิบัติตามกฎของตัวละคร

แต่กลายเป็นว่าเรื่องนี้กฎเยอะเกิ้นนนน แล้วบางกฎตื่นเต้นมาก ยอมรับเลยว่าฉันคาดหวังสุด ๆ ว่าตัวเอกมันจะเอาตัวรอดยังไงวะ เช่น มีฉากนึง ตัวละครนึงต้องไปยืมลูกตามาจากผีตายทั้งกลม ก็จะบอกกฎข้อแรกตั้งแต่ต้องผูกผ้าขาวเดินเข้าป่าช้า ถ้าเจอผู้หญิงคนนี้ห้ามมองหน้า เจอผู้ชายคนนี้ต้องท่องบทสวดนี้ เอาของให้แล้วต้องฟาดผีให้ตายด้วยนะ ปีนขึ้นต้นไม้รอสัมภเวสีมากินซากแล้วค่อยลงมา โห ตื่นเต้นจัด ฉันก็ถูมือระหว่างแอบอ่านในห้องน้ำบริษัทละว่ามันจะดีลไงวะ

ลุ้นจัด แต่ปรากฏว่านักเขียนข้ามเว้ย!!!

นักเขียนข้ามมมมมม Skip มาอีกทีบรรยายว่าตัวเอกคนนี้ผ่านเหตุการณ์ทั้งหมดมาได้แล้ว ยืมลูกตามาเรียบร้อย กำลังออกจากป่าช้าแล้วเจออย่างอื่นแทน ไอ้ซีนที่ฉันอยากอ่านความคิดตัวเอก ความหลอนของบรรยากาศ หายไปหมดเลยยยย เอ๊าาาา เธอไม่คิดจะเล่าตั้งแต่แรกเร้อออออ ว่าตัวละครนี้มันฝ่าความกลัว มันเจอผีล่อลวงแบบไหน เล่นงี้เลยอ่อ โอ้ยยย เล่นบรรยายเล่าเรื่องแบบนี้แล้วใครมันจะไปกลั้ววววว5555555

จะว่าไงดี มันไปไม่สุดสักทางเพราะนักเขียนมีอะไรที่อยากเล่าเยอะเกินอะ สลับมุมมองไปเรื่อยเปื่อย อยากเล่ามุมคนนั้นคนนี้ ตอนแรกก็ว่าจะเป็นแนว ROH แหละ แต่พอถึงช่วงกลางเรื่อง ก็กลายเป็นว่าบรรยายรวบรัดว่าทุกคนอยู่หอพักนี้มาได้ครึ่งปีละ เอ๊า แล้วไอ้กฎที่เขียนไว้นี่ก็มีตั้งหลายข้อ มีสถานการณ์ตามกฎแบบหลอน ๆ (ที่ก็ไม่ได้หลอนขนาดนั้น) แค่ไม่กี่ซีนเอง คุณพี่ก็ทิ้งแนว ROH ในหอพักที่เป็นจุดขายตอนต้นเรื่องไปแล้วเรอะ ก็เลยงง ๆ ก่งก๊ง ไม่สุดสักทาง

พอแนะนำตัวละครในหอพักจับจันทร์หมด หลังจากนั้นมันก็ไม่ใช่ Rules of Horror แล้วอะ ช่วงนี้คือกฎอะไรก็ไม่สำคัญต่อเนื้อเรื่องละ ตอนนี้ที่อยากเล่าคืออดีตของผี ชาติก่อนของผี เท่านั้นเลย พอจะมีซีนต้องช่วยคน ตัวละครที่มีวิชาอาคมก็หยิบยื่นจดหมาย โพย ที่เขียนกฎมาเพื่อไปเอาของมาประกอบพิธี พออ่านถึงจุดนั้นแล้วฉันก็ฮาแบบไม่รู้สาเหตุอะ คือเขาผูกและโยงเนื้อเรื่องให้เข้ากลับมาหาแนว ROH ได้ไม่ค่อย smooth เลย

แล้วตัวละครแต่ละคนน่าจะมีความผูกพันกันมาตั้งแต่อดีตชาติ (ป่าววะ เหมือนเขาเกริ่นไว้อยู่) บางคนก็จะมีความเบียว ความรู้จักกัน ความแอ็คท่ามาก กลายเป็นว่าพอมีซีนดราม่าเกิดขึ้น แล้วตัวละครเขาร้องไห้จะเป็นจะตาย พาลโกรธฟาดงวงฟา���งาไปทั่ว ฉันไม่อินเว้ย เพราะนักเขียนไม่ได้บรรยายการใช้ชีวิตในหอพักจับจันทร์ให้ฉันรู้สึกผูกพันกับตัวละครแต่ละคนให้มากพอ คือ ฉันยังไม่เห็นความสนิทสนม หรือความรักความห่วงใยที่มีให้กันเลยอะ แต่อยู่ดี ๆ เขาเล่าละว่าเสียใจมาก ทำทุกอย่างเพื่อช่วย ฉันก็งงดิว่าไปผูกพันกันตอนไหน

แต่ก็ช่างเหอะ ฉันคงเผลออ่านแบบติดจริงจังไป ดูจากอิโมจิ TT :) //ไหว้ย่อ ที่ปรากฏในเรื่อง ฉันก็น่าจะต้องปล่อยจอยในการอ่านให้มากกว่านี้อะ ใครชอบก็ชอบเลยค่ะ

ส่งท้าย ไม่รู้จะพูดอะไร เอาเป็นว่าถ้าไม่เห็นชื่อสำนักพิมพ์ ฉันจะนึกว่านี่คือนิยายทำมือ

[arthoreads · Rating 5 out of 5]

"ถ้ามัวแต่ไปสนใจศักดิ์ศรีของตัวเองทั้งๆ ที่มีคนกำลังจะตายตรงหน้า ฉันคงไม่กล้าเรียกตัวเองว่าเป็นคนหรอก..."

เป็นงานเขียนที่เปิดด้วย concept ของงานแนว rules of horror แต่กลับพาเราไปไกลกว่าที่คาดคิด สนุกเพลินเกินห้ามใจ ด้วยเส้นเรื่องที่เข้มข้น การใส่ประเด็นที่หนักหน่วง และการบรรยายที่ลื่นไหล จนทำให้เรา surprise ได้อยู่ตลอดเวลาที่อ่าน อีกทั้งเราไม่สามารถเดาเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นใน sequence ต่อๆ ไปได้เลย!
.
จุดที่โดดเด่นที่สุดของงานเขียนเล่มนี้คือความเป็นงานสยองขวัญที่วาง world building ได้อย่างชาญฉลาดและทำให้เชื่อสนิทใจว่าเรื่องราวทั้งหมดที่ดำเนินไปน่าเชื่อถือมากๆ มีการสร้างสรรค์ตัวละครที่มีมิติและน่าสนใจ รวมถึงชวนให้จดจำอย่างถึงที่สุด จากแค่ตั้งใจจะอ่านงานสยองขวัญในกลุ่ม rules of horror ที่เน้น concept และ visual สุดสยอง กลับได้รับมวลอารมณ์ที่ครบถ้วนอย่างไม่คาดคิดว่าจะได้
.
เป็นงานนักเขียนไทยอีกคนที่ส่วนตัวยกให้เป็นเรื่องที่ควรค่าแก่การอ่านด้วยประการทั้งปวง การวางโครงเรื่องที่เหมือนเราดูซีรีส์ขนาดยาว การรังสรรค์ character ที่โคตรจะมีมิติ และชวนให้หลงรักสุดๆ + situation สยองขวัญที่ทำถึง บรรยายได้สยดสยอง, แอคชั่นก็เอามันแบบจัดเต็ม และดราม่าก็เอาจุกอกจนอยากร้องไห้ + structure ของโครงเรื่องที่ถูกจัดวางมาได้อย่างเหมาะสม สร้างสรรค์และสนุกติดมือแบบสุดๆ ส่วนตัว surprise มากๆ ที่นี่เป็นนิยายขนาดยาวเรื่องแรกของนักเขียนท่านนี้ (นิยายเรื่องแรก แต่ world building + character mapping ยิ่งใหญ่สุดๆ แล้วประเด็นคือทำถึงด้วยไง) พาร์ทการบรรยายก็ใช้คำได้ลื่นไหลและสวยงามมากๆ
.
การวางปมของตัวละครและประเด็นทางสังคมทำงานได้อย่างรุนแรง หนักหน่วง อึดอัด เจ็บปวด และทรงพลังมากๆ ตอกย้ำความเชื่อที่ว่า "คนน่ากลัวกว่าผี" ได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง และยิ่งทวีความหนักอึ้งทางอารมณ์ตามเรื่องราวที่ดำเนินไป
.
หนึ่งในสิ่งที่เราชอบมากๆ คือยิ่งได้รู้จักเหล่าผีๆ ยิ่งได้เห็นความเป็นมนุษย์ถูกใส่ไว้ในเหล่าตัวละครมากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะเดียวกัน ตัวละครมนุษย์ต่างๆ ก็มีมิติและพื้นเพที่น่าสนใจ การเชื่อมโยงความสัมพันธ์ การวางน้ำหนักปมของแต่ละตัวละครทำได้ดีมาก ทำถึง ทำเกินความคาดหวังไปไกลเลยแหละ ค่ดจะเริ่ด!

ปล. ฉันว่าสาววายที่ชอบงานสยองขวัญจะต้องรักเรื่องนี้ กลิ่นความวายโดดเด่นแบบเปิดพื้นที่ให้ฟินเต็มรูปแบบเลยล่ะ

[Pandan · Rating 5 out of 5]

Rules of horror ไทยที่กลมกล่อมครบรส หลอนแบบไต่ระดับ วิธีการนำเสนอสร้างสรรค์ ตัวละครและความสัมพันธ์ในหอจับจันทร์ยิ่งน่าสนใจ เราโดนคุณวณิชย์ตกอย่างจัง หลงเสน่ห์คุณหมอค่าาา 😂

พล็อตน่าติดตามมาก ไม่ใช่แนวหนีผีดาษๆ อย่างที่คิด นักเขียนผูกปมดี ผีและคนมีสตอรี่ที่มาที่ไป เนื้อเรื่องและตัวละครมีพัฒนาการชัดเจน อ่านจบแล้วคาดหวังกับเล่มสองมากนะ 555

สุดท้ายนี้ ภาคินทร์ x วณิชย์…รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลอง 👉👈

[summr · Rating 4 out of 5]

'กฎการอยู่ร่วมกับวิญญาณในหอพักจับจันทร์' เป็นนวนิยาย Rules of Horror ฝีมือคนไทยที่สนุกกว่าที่คิด เนื้อหาหนักกว่าที่คาด และสเกลเนื้อเรื่องใหญ่กว่าที่หวังไว้มาก ความรู้สึกตอนที่อ่านแล้วพบว่าเนื้อหาหนักหน่วงราวกับพร้อมจะเข้าสู่โค้งสุดท้ายของเล่มในทุกวินาทีแต่ความจริงแล้วเพิ่งผ่านมาแค่ครึ่งเรื่องเป็นอะไรที่ชวนให้พิศวงปนทรมานพอสมควรเลย (ในทางที่ดีนะ) — เหมือนกับเรากำลังตั้งคำถามในใจว่าคุณนักเขียนยังไหวอยู่เหรอคะ แล้วคุณนักเขียนก็ตอบว่ายังหนักได้มากกว่านี้อีกค่ะ ! ผ่านจำนวนหน้าที่เหลือ . .

ในด้านของเนื้อหา — อย่างที่บอกว่ามีความหนักหน่วงมาก ถ้ามีเขียนเตือนไว้สักหน่อยก็คงมี TW ยาวเป็นพรืด (ส่วนตัวเรายืมอ่านฉบับ E-pub ใน Hibrary ซึ่งไม่มีการเขียน TW กำกับให้ ไม่แน่ใจว่าอีบุ๊กในแอปอื่นหรือฉบับรูปเล่มจะมีไหม) โดยเฉพาะพาร์ตของตัวละครผีตนหนึ่งในหอพักอย่าง 'ภาคินทร์' เป็นตัวละครหนึ่งที่เรียกได้ว่าเลวเสมอต้นเสมอปลายตั้งแต่ตอนเป็นคนยันตายเป็นผี อดสงสัยไม่ได้ว่านรกมีจริงไหม ทำไมถึงยังมาลอยหน้าลอยตาอยู่ในหอได้ งง กับตัวละครอื่นถึงนิสัยไม่ดีก็ยังพอทำเนาเพราะไม่รู้ว่าแต่ละคนรวมถึงตนไปเจออะไรกันมาบ้าง แต่ไอ้นี่คือ . . โมโหอะ สารเลวได้โล่ (TW สำหรับภาคินทร์โดยสังเขป: Rape, Sexual Harassment, Necrophilia, Murder)

แต่เนื้อหาโดยรวมสนุกมาก ๆ ทำเอาติดมือจนวางไม่ลงและอ่านจบภายในหนึ่งวันแม้ว่าจะมีความหนากว่า 520 หน้า ส่วนตัวชอบที่ชูประเด็นความยากแท้หยั่งถึงของจิตใจทั้งมนุษย์และวิญญาณควบคู่ไปกับความน่ากลัวของวิญญาณ ทำให้พบว่ามนุษย์บางคนก็น่ากลัวกว่าผีเสียอีก อีกทั้งตัวละครแต่ละคนก็ยังมีมิติแง่มุมรวมถึงความหลังที่แตกต่างกันไป และด้วยเงื่อนไขเหล่านั้นพวกเขาจึงกลายมาเป็นคนแบบที่เราได้ทำความรู้จักผ่านเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นภายในหอพักจับจันทร์ ทำเอาชอบอยู่หลายคนและเกลียดไม่ลงสักคน (ยกเว้นอยู่คนหนึ่งนะ) — น่าเสียดายที่ในไฟล์ E-pub ไม่มีสัญลักษณ์คั่นระหว่างเนื้อหาในบท บางครั้งในจังหวะที่มีการเปลี่ยนฉากเลยสับสนเล็กน้อย กอปรกับความเข้มข้นของเนื้อเรื่องเลยต้องตั้งสติดี ๆ ไม่อย่างนั้นอาจจะจับต้นชนปลายไม่ถูกได้ค่ะ

ในส่วนของสำบัดสำนวนเราขอชื่นชมตรงนี้ว่าคุณนักเขียนเลือกใช้ภาษาในการบรรยายได้ดี แม้จะมีบางจุดที่อ่านแล้วรู้สึกว่าไม่ลื่นไหลบ้างก็ตาม แต่ก็ถือว่าไม่ได้ทำให้เสียอารมณ์หรือขัดกับบรรยากาศ ณ ฉากนั้น ๆ จนเกินไป เลือกใช้คำบรรยายได้เห็นภาพและเร้าอารมณ์ผู้อ่านได้ดี ชวนให้รู้สึกฮึกเหิมไปกับตัวละคร แต่สิ่งที่พบเสียเยอะคือคำผิด คำตกหล่น และการเว้นวรรคในจุดที่ไม่ควรเว้นค่ะ ส่วนการใช้วิธีการบรรยายมุมมองบุคคลที่หนึ่งมาสลับกับบุคคลที่สามบ้างส่วนตัวแล้วเราไม่ชินเท่าไร ทว่าพอได้อ่านมุมมองของตัวละครเช่นน้องกุมภาที่กลัวมากแต่ก็ติดตลกไม่หยุดก็ทำให้คลายเครียดไปได้เยอะเลย นับว่าคุณนักเขียนปรานีเราแล้ว (ฮา)

ขอบคุณสำหรับผลงานดี ๆ นะคะ :🤍)

[S U E A W O R L D D อ่านกับเสือ · Rating 4 out of 5]

👻 : หอพักจับจันทร์ค่าเช่าแสนถูก ถูกแบบหลักร้อยอ่ะแก ไม่พอฟรีน้ำไฟและไวไฟโคตรแรง แต่!!ประเด็นคือถ้าจะอยู่ที่นี่คุณจะต้องมีรูมเมท โดยราคาค่าเช่าจะขึ้นอยู่กับลักษณะนิสัยของรูมเมทคุณ ยิ่งรูมเมทคุณเฮี้ยนเท่าไหร่ค่าเช่ายิ่งถูก ใช่ค่ะ คุณต้องอาศัยอยู่ร่วมห้องกับผีประจำห้องจ้า พร้อมทั้งต้องทำตามกฎของหอพักอย่างเคร่งครัด ซึ่งกฎเยอะมากแบบครึ่งเล่มแรกได้🤣 ทั้งกฎการอยู่ร่วมกับผีในห้องและการใช้ส่วนกลางทั้งลิฟฟ์เอย บันไดเอย รวมไปถึงการขอความช่วยเหลือจากคุณเพชรเจ้าที่ ลุงยามกะดึก เรื่องนี้คือผีฉ่ำ ผีจัดเต็มมากๆ

👻 : ด้วยความหน้าปกชื่อเรื่องคิดว่าเรื่องนี้มันต้องหลอนแน่ๆ แต่เอาจริงแค่อ่านกฎก็ขำแล้วอ่ะ คุณพี่เขียนกฎแบบจริงจังโคตรแต่ใช้คำพูดแบบแฝงความตลกที่น่าหยิกอ่ะ แต่มันก็เป็นเรื่องขำปนน่ากลัวแหล่ะ เพราะผีเลเวลสูงๆก็น่ากลัวจริง

👻 : กุมภาเฟรชชี่หน้าใสของเราเข้ามาเช่าหอนี้เราก็จะได้เห็นชีวิตความเป็นอยู่ร่วมกับผีของพ่อหนุ่มคนเก่งของเราแบบแนวชีวิตประจำวัน แต่สักพักนึงเรื่องก็จะพาเราไปเจอผู้เช่าห้องอื่นๆและปริศนาเงื่อนงำทำไมหอแห่งนี้ถึงเป็นแหล่งรวมตัวของวิญญาณทั้งหลาย

👻 : ช่วงหลังๆนี่แบบแนวผจญภัยเอาตัวรอด บู๊ก็มา เปลี่ยนโทนเรื่องจากเล่มแรกไปเลย เป็นเรื่องที่สนุกมากอยากแนะนำสุดๆ เห็นหนาๆแต่อ่านเพลิน ไต่ระดับความเข้มข้นของเนื้อเรื่อง นักเขียนคือเขียนเก่งมากในการผูกโยงเรื่องจากเรื่องผีก็เข้าสู่แนวสืบสวน แนะนำค่ะ หนาหน่อยแต่ไม่ผิดหวัง👍🏻