'กฎการอยู่ร่วมกับวิญญาณในหอพักจับจันทร์' เป็นนวนิยาย Rules of Horror ฝีมือคนไทยที่สนุกกว่าที่คิด เนื้อหาหนักกว่าที่คาด และสเกลเนื้อเรื่องใหญ่กว่าที่หวังไว้มาก ความรู้สึกตอนที่อ่านแล้วพบว่าเนื้อหาหนักหน่วงราวกับพร้อมจะเข้าสู่โค้งสุดท้ายของเล่มในทุกวินาทีแต่ความจริงแล้วเพิ่งผ่านมาแค่ครึ่งเรื่องเป็นอะไรที่ชวนให้พิศวงปนทรมานพอสมควรเลย (ในทางที่ดีนะ) — เหมือนกับเรากำลังตั้งคำถามในใจว่าคุณนักเขียนยังไหวอยู่เหรอคะ แล้วคุณนักเขียนก็ตอบว่ายังหนักได้มากกว่านี้อีกค่ะ ! ผ่านจำนวนหน้าที่เหลือ . .
ในด้านของเนื้อหา — อย่างที่บอกว่ามีความหนักหน่วงมาก ถ้ามีเขียนเตือนไว้สักหน่อยก็คงมี TW ยาวเป็นพรืด (ส่วนตัวเรายืมอ่านฉบับ E-pub ใน Hibrary ซึ่งไม่มีการเขียน TW กำกับให้ ไม่แน่ใจว่าอีบุ๊กในแอปอื่นหรือฉบับรูปเล่มจะมีไหม) โดยเฉพาะพาร์ตของตัวละครผีตนหนึ่งในหอพักอย่าง 'ภาคินทร์' เป็นตัวละครหนึ่งที่เรียกได้ว่าเลวเสมอต้นเสมอปลายตั้งแต่ตอนเป็นคนยันตายเป็นผี อดสงสัยไม่ได้ว่านรกมีจริงไหม ทำไมถึงยังมาลอยหน้าลอยตาอยู่ในหอได้ งง กับตัวละครอื่นถึงนิสัยไม่ดีก็ยังพอทำเนาเพราะไม่รู้ว่าแต่ละคนรวมถึงตนไปเจออะไรกันมาบ้าง แต่ไอ้นี่คือ . . โมโหอะ สารเลวได้โล่ (TW สำหรับภาคินทร์โดยสังเขป: Rape, Sexual Harassment, Necrophilia, Murder)
แต่เนื้อหาโดยรวมสนุกมาก ๆ ทำเอาติดมือจนวางไม่ลงและอ่านจบภายในหนึ่งวันแม้ว่าจะมีความหนากว่า 520 หน้า ส่วนตัวชอบที่ชูประเด็นความยากแท้หยั่งถึงของจิตใจทั้งมนุษย์และวิญญาณควบคู่ไปกับความน่ากลัวของวิญญาณ ทำให้พบว่ามนุษย์บางคนก็น่ากลัวกว่าผีเสียอีก อีกทั้งตัวละครแต่ละคนก็ยังมีมิติแง่มุมรวมถึงความหลังที่แตกต่างกันไป และด้วยเงื่อนไขเหล่านั้นพวกเขาจึงกลายมาเป็นคนแบบที่เราได้ทำความรู้จักผ่านเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นภายในหอพักจับจันทร์ ทำเอาชอบอยู่หลายคนและเกลียดไม่ลงสักคน (ยกเว้นอยู่คนหนึ่งนะ) — น่าเสียดายที่ในไฟล์ E-pub ไม่มีสัญลักษณ์คั่นระหว่างเนื้อหาในบท บางครั้งในจังหวะที่มีการเปลี่ยนฉากเลยสับสนเล็กน้อย กอปรกับความเข้มข้นของเนื้อเรื่องเลยต้องตั้งสติดี ๆ ไม่อย่างนั้นอาจจะจับต้นชนปลายไม่ถูกได้ค่ะ
ในส่วนของสำบัดสำนวนเราขอชื่นชมตรงนี้ว่าคุณนักเขียนเลือกใช้ภาษาในการบรรยายได้ดี แม้จะมีบางจุดที่อ่านแล้วรู้สึกว่าไม่ลื่นไหลบ้างก็ตาม แต่ก็ถือว่าไม่ได้ทำให้เสียอารมณ์หรือขัดกับบรรยากาศ ณ ฉากนั้น ๆ จนเกินไป เลือกใช้คำบรรยายได้เห็นภาพและเร้าอารมณ์ผู้อ่านได้ดี ชวนให้รู้สึกฮึกเหิมไปกับตัวละคร แต่สิ่งที่พบเสียเยอะคือคำผิด คำตกหล่น และการเว้นวรรคในจุดที่ไม่ควรเว้นค่ะ ส่วนการใช้วิธีการบรรยายมุมมองบุคคลที่หนึ่งมาสลับกับบุคคลที่สามบ้างส่วนตัวแล้วเราไม่ชินเท่าไร ทว่าพอได้อ่านมุมมองของตัวละครเช่นน้องกุมภาที่กลัวมากแต่ก็ติดตลกไม่หยุดก็ทำให้คลายเครียดไปได้เยอะเลย นับว่าคุณนักเขียนปรานีเราแล้ว (ฮา)
ขอบคุณสำหรับผลงานดี ๆ นะคะ :🤍)