กฎการอยู่ร่วมกับวิญญาณในหอพักจับจันทร์ เล่ม 2

กฎการอยู่ร่วมกับวิญญาณในหอพักจับจันทร์ #2

by ชานมสีส้ม

“กุมภา” “ปลายฝน” “ไอหมอก” มาเช่าหอพักจับจันทร์อยู่ร่วมกับวิญญาณ เนื่องจากค่าเช่าหอราคาถูก กุมภามี “หมอวณิชย์” เป็นรูมเมต เขาคือคุณหมอที่ตายตั้งแต่ยังหนุ่ม ปลายฝนมี “คิว” ผีนักเรียน ม.ปลาย เป็นรูมเมต เป็นผีเด็กสาวที่มีจิตใจดี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ส่วนไอหมอกอยู่ร่วมกับ “ฟากฟ้า” ผีเด็กหนุ่มที่เกลียดการโกหกและทรยศหักหลังเป็นที่สุด นอกจากนั้นยังมีมนุษย์คนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับหอพักแห่งนี้ จับจันทร์ จันทร์เจ้า เจ้าของสายโซ่ และ รปภ. ของหอพัก

ก่อนหน้าที่กุมภาจะมาเช่าหอพักอยู่ “เต้” เพื่อนของเขาเคยมาเช่าอยู่ร่วมกับ “รสา” ในเวลาสั้น ๆ แต่เมื่อถูกรสาที่คลุ้มคลั่งทำร้ายและได้รับความช่วยเหลือจากวณิชย์ เขาก็รอดพ้นจากเธอและออกจากหอไป เขายับยั้งกุมภาไม่ให้มาเช่าหอพักที่นี่ แต่ไม่เป็นผล มนุษย์ทั้งสามต้องเรียนรู้รูมเมตของตัวเองและเผชิญกับสัมภเวสีในหอพักที่พร้อมจะหาตัวตายตัวแทนตลอดเวลา

ภายหลังที่สมาชิกมนุษย์คนอื่น ๆ เข้ามาเช่าหอพักอยู่ด้วยจุดประสงค์ต่าง ๆ กัน ทุกคนได้รู้ว่าการที่หอพักแห่งนี้มีเหล่าภูตผี วิญญาณและสัมภเวสีมารวมกันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นเพราะ “เขา” ทำสัญญากับเหล่าภูตผีเพื่อดึงดูดสัมภเวสีมาเพิ่มพลังให้ตัวเอง กักขังเหล่าวิญญาณเอาไว้ในหอพัก อีกทั้งยังทำสัญญากับแม่ของสายโซ่ เพื่อยืมพลังของสายโซ่มาใช้ทำสิ่งชั่วร้าย เหล่ามนุษย์ผู้เช่าหอ ผีรูมเมตในหอจึงร่วมมือกันเพื่อปลดพันธนาการ และกำจัด “เขา” เพื่อปลดปล่อยทุกดวงวิญญาณและสัมภเวสีให้เป็นอิสระ

504 pages, Paperback

Published July 1, 2025

Reviews

[DucklingReader · Rating 5 out of 5]

จบประทับใจมาก รักพวกเขาไปแล้วอ่ะ มนุษย์กับวิญญาณมันอยู่ด้วยกันได้จริง ๆ

[Pandan · Rating 5 out of 5]

นับว่าเป็นนิยายที่อยู่เหนือความคาดหวังมากๆ สนุกไม่มีช่วงตก วางพล็อตและขมวดปมได้ดี สเกลเรื่องใหญ่กว่าที่จินตนาการไว้ แต่คุณนักเขียนก็ไล่เก็บดีเทลต่างๆ ครบเกือบหมด (เหลือแค่บางเรื่องเล็กๆ ที่เราสงสัยแต่ไม่ได้ขยายความต่อ) ความยาวแค่สองเล่มแต่อ่านจบแล้วกลับรู้สึกผูกพันกับตัวละครอย่างคาดไม่ถึง เป็นเรื่องผีๆ ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเป็นมนุษย์ ความรัก และความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น มิตรภาพในเรื่องมันสวยงามและก้าวข้ามขีดจำกัดของความเป็นความตาย ไหนจะ elements ชายขอบต่างๆ ที่นักเขียนสอดแทรกเข้ามา (ซึ่งทำได้ดีในระดับที่ไม่รู้สึกว่ายัดเยียดเกินไป)

ถึงแม้จะมีโมเมนต์ที่รู้สึกว่าจงใจเขียนเพื่อให้เรื่องเดินไปทางนั้นเกินไปหน่อย แต่พวก plot convenience ต่างๆ ยังนับว่าอยู่ในระดับที่รับได้อยู่ ตอนจบก็เต็มอิ่มและทิ้งทวนได้ดี (ประเด็นคือตั้งใจให้จบแบบนี้แปลว่าจะมีภาคต่อ?) ถ้าจะติดอะไรคงเป็นเรื่องพิสูจน์อักษรที่น่าจะปรับปรุงได้อีก อัญประกาศหันหัวผิดทางบ่อยมาก เวลามองผ่านๆ มันทำให้งงนะว่าอันนี้เริ่มหรือจบประโยค คำผิดมีบ้างประปรายแต่พอให้อภัยได้

ต่อจากนี้เป็นพื้นที่สมองไหล 🫠
ไม่ไหวจริงๆ กับเคมีชวนจิกเนื้อระหว่างภาคินทร์กับคุณหมอ (ขนาดในตอนพิเศษยังจะ…อันนี้นักเขียนจงใจเสิร์ฟเองแล้วใช่มั้ย เราจะได้เข้าข้างตัวเองว่าไม่ได้มโนไปคนเดียว 555) ทำเราเพี้ยนมาก เป็นคสพ.แดงเถือกที่ฝ่ายหนึ่งตั้งมั่นจะไล่ล่าอีกคนจนสุดขอบโลก ไม่ชอบขี้หน้าเขาแต่ในขณะเดียวกันก็ต้องยอมรับว่าถ้าตัดเรื่องความรู้สึกออกไป เขาคือคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อกันที่สุด โอ๊ย ไดนามิคอะไรเนี่ย อร่อย!

ประทับใจการประกอบสร้างตัวละครภาคินทร์ พฤติกรรมระยำชาติหมาสุดๆ เลยแหละ แต่ทำไม๊ทำไมนักเขียนถึงถ่ายทอดคารมคมคายของตัวละครผ่านตัวอักษรเก่งจัง ระหว่างอ่านเหมือนโดนฮีทำเสน่ห์ใส่ เข้าใจแล้วว่าทำไมเหยื่อถึงตกหลุมพราง ขนาดคนอ่านที่รู้ว่ามันชั่วแค่ไหนยังอดชื่นชมไม่ได้ว่าหมอนี่บริหารเสน่ห์เก่งมาก 555