What do you think?
Rate this book
Bohaterowie Zbawcy powracają.
Trzy miesiące po ucieczce Ogara Julia Marzewska nadal nie może poradzić sobie z tym, co się wydarzyło, a Marcin Rau tylko pozornie daje sobie radę jako nowy naczelnik wydziału kryminalnego – szybko okazuje się, że i na nim sprawa Zbawcy odcisnęła piętno, być może głębsze niż na policjantce.
Marzewska próbuje dorwać uciekiniera. Nie wie przy tym, że jedyne, czego Ogar aktualnie pragnie, to właśnie ona. Na drodze stoi mu partner Julii i wieloletni policjant z wydziału kryminalnego Wiktor Rybak. Ich starcie jest nieuniknione. Tymczasem w mieszkaniu Julii pojawia się pewna osoba, która miała od dawna nie żyć. Jaki jest jej cel? Dlaczego zjawia się wtedy, gdy Marzewska i Rybak polują na Ogara?
Zło nie śpi. Czasami tylko zmienia twarz. Ogar to opowieść o traumach funkcjonariuszy i bezwzględnej zemście. Autentyczny policyjny kryminał, bez cenzury i upiększeń.
Mroczniejszy. Brutalniejszy. Prawdziwszy.
Trzy miesiące po ucieczce Ogara Julia Marzewska nadal nie może poradzić sobie z tym, co się wydarzyło, a Marcin Rau tylko pozornie daje sobie radę jako nowy naczelnik wydziału kryminalnego – szybko okazuje się, że i na nim sprawa Zbawcy odcisnęła piętno, być może głębsze niż na policjantce.
Marzewska próbuje dorwać uciekiniera. Nie wie przy tym, że jedyne, czego Ogar aktualnie pragnie, to właśnie ona. Na drodze stoi mu partner Julii i wieloletni policjant z wydziału kryminalnego Wiktor Rybak. Ich starcie jest nieuniknione. Tymczasem w mieszkaniu Julii pojawia się pewna osoba, która miała od dawna nie żyć. Jaki jest jej cel? Dlaczego zjawia się wtedy, gdy Marzewska i Rybak polują na Ogara?
Zło nie śpi. Czasami tylko zmienia twarz. Ogar to opowieść o traumach funkcjonariuszy i bezwzględnej zemście. Autentyczny policyjny kryminał, bez cenzury i upiększeń.
Mroczniejszy. Brutalniejszy. Prawdziwszy.
296 pages, Paperback
First published August 26, 2025
19 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
August 31, 2025
Jestem rozdarty. Z jednej strony odnalazłem w tej książce to, co jest tak bardzo charakterystyczne dla autora, a z drugiej nie jestem usatysfakcjonowany poprowadzeniem fabuły.
“Ogar” obnaża b*utalność sprawcy, jego bezwględność w osiągnięciu wymarzonego celu oraz determinację podsycaną chorą fascynacją. Stolarz świetnie buduje kolejne zdania, jak i całą narracje i sprawnie prowadzi czytelnika przez kolejne wydarzenia. Książka choć zaskakująco krótka jest treściwa. Dzieje się w niej sporo, ale jak zazwyczaj lubię dynamiczne i szybkie powieści, tak tym razem historia przeleciała zbyt prędko.
Przez sporą część książki miałem poczucie, że relacja Julii i Wiktora zdominowała opowieść. Zamiast poszukiwania sprawcy i skupienia się na śledztwie, przyglądamy się ich łóżkowym zapędom, które przez pierwsze rozdziały były wspominane często. Rozumiem potrzebę wejścia w głąb psychiki bohaterów i analizę ich zachowań w różnych sytuacjach, bo oboje doświadczyli traumy, ale przy tak skondensowanej powieści, pewne wątki schodziły na dalszy plan, choć wydawały się być tymi głównymi.
Niestety, w przypadku śledztwa moje wrażenia są bardzo podobne. Rozwiązanie akcji nie było efektem skrupulatnie prowadzonego dochodzenia, a raczej dziełem przypadku. Pozostawię to jednak w formie niedopowiedzenia, by uniknąć spoilerów. Niemniej, taka forma przebiegu najważniejszego elemntu książki nie przekonała mnie.
Były pewne elementy, które mnie zaskoczyły. Autor potrafi zatrząsnąć fundamentami swoich książek. Ale pokusił się też o takie wybory fabularne, których ja fanem nie jestem, co, i piszę to z dużą przykrością, także rzutuje na moją finalną ocenę.
“Ogar” obnaża b*utalność sprawcy, jego bezwględność w osiągnięciu wymarzonego celu oraz determinację podsycaną chorą fascynacją. Stolarz świetnie buduje kolejne zdania, jak i całą narracje i sprawnie prowadzi czytelnika przez kolejne wydarzenia. Książka choć zaskakująco krótka jest treściwa. Dzieje się w niej sporo, ale jak zazwyczaj lubię dynamiczne i szybkie powieści, tak tym razem historia przeleciała zbyt prędko.
Przez sporą część książki miałem poczucie, że relacja Julii i Wiktora zdominowała opowieść. Zamiast poszukiwania sprawcy i skupienia się na śledztwie, przyglądamy się ich łóżkowym zapędom, które przez pierwsze rozdziały były wspominane często. Rozumiem potrzebę wejścia w głąb psychiki bohaterów i analizę ich zachowań w różnych sytuacjach, bo oboje doświadczyli traumy, ale przy tak skondensowanej powieści, pewne wątki schodziły na dalszy plan, choć wydawały się być tymi głównymi.
Niestety, w przypadku śledztwa moje wrażenia są bardzo podobne. Rozwiązanie akcji nie było efektem skrupulatnie prowadzonego dochodzenia, a raczej dziełem przypadku. Pozostawię to jednak w formie niedopowiedzenia, by uniknąć spoilerów. Niemniej, taka forma przebiegu najważniejszego elemntu książki nie przekonała mnie.
Były pewne elementy, które mnie zaskoczyły. Autor potrafi zatrząsnąć fundamentami swoich książek. Ale pokusił się też o takie wybory fabularne, których ja fanem nie jestem, co, i piszę to z dużą przykrością, także rzutuje na moją finalną ocenę.
September 1, 2025
Na tle literatury kryminalnej, gdzie przewidywalność bywa walutą, a napięcie często kończy się na obietnicach, Krystian Stolarz pisze prozą jak cięciem noża – boleśnie, bezlitośnie i wprost w samo serce. „Ogar” to powieść, w której zemsta nie jest tylko motorem akcji, ale wręcz chorobą, pasożytem toczącym bohaterów od środka, sprawiającym, że czujemy się współwinny samego aktu czytania.
Julia Marzewska ta sama… a jednak nie ta sama. W „Zbawcy” była policjantką z krwi i kości, teraz jawi się jak cień człowieka, który kiedyś istniał. Zimna. Bezwzględna. Opętana. To już nie oficer ścigający przestępcę – to kobieta zawieszona między obsesją a pragnieniem, które graniczy z samounicestwieniem. Ogar pragnie jej. Ona pragnie jego. To nie jest klasyczne polowanie – to taniec, w którym każdy krok prowadzi bliżej przepaści.
Wiktor Rybak, partner Julii, jest tu nie tyle ochroniarzem, co żywym hamulcem, który rozpaczliwie próbuje zatrzymać maszynę napędzaną żądzą zemsty. Ale czy można ocalić kogoś, kto nie chce być ocalony? Stolarz nie daje odpowiedzi. On tylko rozkłada przed nami szachownicę, na której pionki już dawno zdecydowały, że nie chcą przetrwać – chcą zginąć, byle w ogniu.
I wreszcie on – Ogar. Bestia, cień, koszmar, który nie śpi. Jest jak złośliwy duch przeszłości – niewidzialny, a jednak wszechobecny. Nie jest postacią z krwi i kości – jest ideą zemsty, która zmienia twarze, ale nigdy nie odchodzi. Ogar nie jest „łowcą”. On jest lustrem, w którym Julia odbija swoje własne rozdarcie.
Stolarz nie pisze o morderstwach. On pisze o obsesji, która zjada powoli, niepostrzeżenie, aż w końcu zostaje tylko skorupa. „Ogar” jest brutalniejszy od „Zbawcy” nie dlatego, że krew leje się gęściej, ale dlatego, że autor obdziera nas ze złudzeń. Pokazuje, że zemsta nie ma twarzy zwycięzcy – ma twarz przegranego, który nie potrafi już żyć bez bólu.
To powieść duszna, lepka od emocji, w której nawet dialogi tną jak brzytwa. Nie znajdziemy tu ulgi. Nie ma miejsca na śmiech. Są tylko trzy postaci – Julia, Ogar i Rybak – i ten coraz ciaśniejszy krąg, w którym i my zaczyna się dusić razem z nimi.
„Ogar” to kryminał, który nie pozwala odłożyć książki na półkę z westchnieniem ulgi. To opowieść, która zostawia rany… i nie oferuje opatrunków. Stolarz udowadnia, że prawdziwy mrok nie tkwi w zbrodni. On tkwi w człowieku.
I właśnie dlatego „Ogar” nie jest książką o polowaniu na potwora. To książka o tym, jak łatwo samemu nim zostać 🔥!
Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @proszynski_wydawnictwo @proszynski.emocje, a Autorowi @policjant_czytaipisze za wyśmienitą lekturę (współpraca reklamowa) 🩷.
August 30, 2025
Kontynuacja Zbawcy jest taka jak dotychczasowe powieści Stolarza, czyli gęsta od emocji, pełna traum, obsesji i ociekająca ludzkim brudem, który czytelniczo doświadcza i nie dale chwili na oddech.
Po wydarzeniach ze „Zbawcy” Julia nadal żyje w rozdarciu między obowiązkami a osobistym koszmarem. Marcin w nowych realiach wydaje się odnajdywać znakomicie, jednak okazuje się, że pod pozorną maską pojawiają się pęknięcia. Wielkie uznanie należy się autorowi za to, jak znakomicie potrafi zobrazować emocje bohaterów i skutki traum, które są tak realne, że wręcz można je współodczuwać.
Tytułowy Ogar zasługuje na słów kilka, ponieważ jest równie przerażający, co intrygujący. Właśnie za jego sprawą i chęci, by dopaść Julię, fabuła nabiera osobistego charakteru i wszechobecnej duchoty emocjonalnej. Chociaż z pozoru jest to zwyczajny pościg, niesie on za sobą znacznie więcej emocji, niż mogłoby się wydawać, ponieważ w tym wszystkim jest wola przetrwania, miłość i wyśrubowane granice moralności.
Stolarz pokusił się o małego twista, który dodatkowo nadaje historii smaczek i wprowadza taką ciekawą aurę niepewności i dowodzi, że zło nie znika, a jedynie przybiera nowe oblicze.
Autora niezwykle cenię za opisy, bo są brutalne, ale i rzeczywiste nie skręcając w kierunku taniej sensacji. Precyzja opisu pracy policyjnej nie jest niczym zaskakującym, ale dla mnie to nieustannie mocny punkt, bo zawsze cenie sobie, gdy mogę zobaczyć działania od środka za sprawą kogoś, kto tego wszystkiego doświadczył.
Ogar jest realny, niezwykle autentyczny, ukazujący brutalność świata wymagający emocjonalnej konfrontacji. Stolarz zwraca też uwagę na to, że zbrodnia to nie tylko dochodzenie i sprawą, którą trzeba rozwiązać, to ludzkie dramaty, rany, a w najlepszym wypadku blizny.
Stolarz w pełnej krasie więc to rekomenduje się samo.
Po wydarzeniach ze „Zbawcy” Julia nadal żyje w rozdarciu między obowiązkami a osobistym koszmarem. Marcin w nowych realiach wydaje się odnajdywać znakomicie, jednak okazuje się, że pod pozorną maską pojawiają się pęknięcia. Wielkie uznanie należy się autorowi za to, jak znakomicie potrafi zobrazować emocje bohaterów i skutki traum, które są tak realne, że wręcz można je współodczuwać.
Tytułowy Ogar zasługuje na słów kilka, ponieważ jest równie przerażający, co intrygujący. Właśnie za jego sprawą i chęci, by dopaść Julię, fabuła nabiera osobistego charakteru i wszechobecnej duchoty emocjonalnej. Chociaż z pozoru jest to zwyczajny pościg, niesie on za sobą znacznie więcej emocji, niż mogłoby się wydawać, ponieważ w tym wszystkim jest wola przetrwania, miłość i wyśrubowane granice moralności.
Stolarz pokusił się o małego twista, który dodatkowo nadaje historii smaczek i wprowadza taką ciekawą aurę niepewności i dowodzi, że zło nie znika, a jedynie przybiera nowe oblicze.
Autora niezwykle cenię za opisy, bo są brutalne, ale i rzeczywiste nie skręcając w kierunku taniej sensacji. Precyzja opisu pracy policyjnej nie jest niczym zaskakującym, ale dla mnie to nieustannie mocny punkt, bo zawsze cenie sobie, gdy mogę zobaczyć działania od środka za sprawą kogoś, kto tego wszystkiego doświadczył.
Ogar jest realny, niezwykle autentyczny, ukazujący brutalność świata wymagający emocjonalnej konfrontacji. Stolarz zwraca też uwagę na to, że zbrodnia to nie tylko dochodzenie i sprawą, którą trzeba rozwiązać, to ludzkie dramaty, rany, a w najlepszym wypadku blizny.
Stolarz w pełnej krasie więc to rekomenduje się samo.
September 8, 2025
“Ogar” to dokończenie historii z poprzedniego tomu, czyli “Zbawcy” Krystiana Stolarza. Mimo że często przytaczane są fakty z pierwszego tomu, tak żeby książka była zrozumiała dla osób, które po nią sięgają jako pierwszą, to jednak polecamy zacząć od pierwszego tomu, by dopełnić całą historię.
“Zbawca” i “Ogar” to zdecydowanie najbardziej “filmowe” z książek Krystiana. Dużo się tu dzieje i książki trzymają w napięciu cały czas. Zarówno poszczególne sceny, jak i cała historia dokonywanych zbr0dni to gotowy scenariusz na mocny film kryminalny. “Ogar” jest mroczniejszy od jego poprzednika, bardziej wchodzimy w umysł m0rdercy (nie zdradzając za dużo), a tam wcale nie jest ciekawie. Ogar jest postacią na wskroś przerażającą, wręcz horrorową, co nieraz powodowało, że włos jeżył się na głowie w trakcie czytania. Krystian słynie z autentyzmu i aż strach pomyśleć, czy tę historię również bazował na jakichś podobnych, prawdziwych wydarzeniach 😮.
Bez wątpienia ogromnym atutem tej książki jest jej warstwa psychologiczna, co zresztą można znaleźć w każdej książce autora. Postaci kreowane przez Krystiana są do bólu autentyczne, to policjanci z krwi i kości, których życie prywatne dalekie jest od ideału, a praca w policji i ogrom cierpienia, jakiego są świadkami, nie pozostaje bez wpływu na ich kondycję psychiczną. Tutaj też widzimy, jak ciężko jest radzić sobie z tym wszystkim Julii, na punkcie której w dodatku tytułowy Ogar dostaje obsesji. Przekonajcie się sami, jak Julia sobie z tym poradzi i co będzie musiała poświęcić, by wreszcie złapać m0rdercę…
Ta historia ma największy rozmiar z tych, które do tej pory czytaliśmy Krystiana (czyli wszystkich 😂) i jest najbardziej filmowa. Mroczna, mrożąca krew w żyłach historia o bezwzględności, zemście, okrucieństwie i nieprzejednaniu.
“Zbawca” i “Ogar” to zdecydowanie najbardziej “filmowe” z książek Krystiana. Dużo się tu dzieje i książki trzymają w napięciu cały czas. Zarówno poszczególne sceny, jak i cała historia dokonywanych zbr0dni to gotowy scenariusz na mocny film kryminalny. “Ogar” jest mroczniejszy od jego poprzednika, bardziej wchodzimy w umysł m0rdercy (nie zdradzając za dużo), a tam wcale nie jest ciekawie. Ogar jest postacią na wskroś przerażającą, wręcz horrorową, co nieraz powodowało, że włos jeżył się na głowie w trakcie czytania. Krystian słynie z autentyzmu i aż strach pomyśleć, czy tę historię również bazował na jakichś podobnych, prawdziwych wydarzeniach 😮.
Bez wątpienia ogromnym atutem tej książki jest jej warstwa psychologiczna, co zresztą można znaleźć w każdej książce autora. Postaci kreowane przez Krystiana są do bólu autentyczne, to policjanci z krwi i kości, których życie prywatne dalekie jest od ideału, a praca w policji i ogrom cierpienia, jakiego są świadkami, nie pozostaje bez wpływu na ich kondycję psychiczną. Tutaj też widzimy, jak ciężko jest radzić sobie z tym wszystkim Julii, na punkcie której w dodatku tytułowy Ogar dostaje obsesji. Przekonajcie się sami, jak Julia sobie z tym poradzi i co będzie musiała poświęcić, by wreszcie złapać m0rdercę…
Ta historia ma największy rozmiar z tych, które do tej pory czytaliśmy Krystiana (czyli wszystkich 😂) i jest najbardziej filmowa. Mroczna, mrożąca krew w żyłach historia o bezwzględności, zemście, okrucieństwie i nieprzejednaniu.
September 1, 2025
Bohaterowie Zbawcy powracają. Trzy miesiące po ucieczce Ogara Julia Marzewska nadal nie może poradzić sobie z tym, co się wydarzyło, a Marcin Rau tylko pozornie daje sobie radę jako nowy naczelnik wydziału kryminalnego - szybko okazuje się, że i na nim sprawa Zbawcy odcisnęła piętno, być może głębsze niż na policjantce.
Nie jest to taki łatwy, przyjemny kryminał. Jest gatunku takiego, że zostanie on u Ciebie dłużej. I na półce, w głowie i myślach.
Widać, że Julia dużo przeszła ostatnio, a także jej nieudana próba samobójcza mówi sama za siebie. Stara się być twarda, by nikt niczego niezauważył, ale w głębi siebie jest mała zranioną dziewczynką, która ciągle przeżywa starcie ze Zbawcą i Ogarem.
Nic nie jest takie jak by się wydawało. Julia próbuje kontrolować przestrzeń wokół niej ale przychodzi jej to z trudem. By poradzić sobie częściowo idzie zrobić tatuaż, ale ma on odwrotny skutek od pożądanego.
Jej relacja z Wiktorem też jest bużliwa ze względu na ostatnie wydarzenia. Jednakże starają się znaleźć nić porozumienia. Jak to bywa w związkach, które są ze sobą i w domu i w pracy- ciężko jest, ale dają radę.
Pracują nad kilkoma sprawami jednocześnie, ale w głowie Juli jest tylko jedna - Ogar. Znalezienie go i zatrzymanie. Nawet gdyby musiała skierować do niego broń. Za to co jej zrobił, za to co zrobił tym małym dzieciom.
Sprawy zostają rozwiązane, ale nie będę za dużo mówić by nie psuć radości czytania. Sama musiałam cierpliwie doczytać do końca, który jak się okazuje był inny niż można przypuszczać.
Jest to dobre zakończenie, ale aby napewno? Może będzie kolejna część sądząc po epilogu? Zobaczymy. Ja chętnie przeczytam i wrócę do tego tematu.
Nie jest to taki łatwy, przyjemny kryminał. Jest gatunku takiego, że zostanie on u Ciebie dłużej. I na półce, w głowie i myślach.
Widać, że Julia dużo przeszła ostatnio, a także jej nieudana próba samobójcza mówi sama za siebie. Stara się być twarda, by nikt niczego niezauważył, ale w głębi siebie jest mała zranioną dziewczynką, która ciągle przeżywa starcie ze Zbawcą i Ogarem.
Nic nie jest takie jak by się wydawało. Julia próbuje kontrolować przestrzeń wokół niej ale przychodzi jej to z trudem. By poradzić sobie częściowo idzie zrobić tatuaż, ale ma on odwrotny skutek od pożądanego.
Jej relacja z Wiktorem też jest bużliwa ze względu na ostatnie wydarzenia. Jednakże starają się znaleźć nić porozumienia. Jak to bywa w związkach, które są ze sobą i w domu i w pracy- ciężko jest, ale dają radę.
Pracują nad kilkoma sprawami jednocześnie, ale w głowie Juli jest tylko jedna - Ogar. Znalezienie go i zatrzymanie. Nawet gdyby musiała skierować do niego broń. Za to co jej zrobił, za to co zrobił tym małym dzieciom.
Sprawy zostają rozwiązane, ale nie będę za dużo mówić by nie psuć radości czytania. Sama musiałam cierpliwie doczytać do końca, który jak się okazuje był inny niż można przypuszczać.
Jest to dobre zakończenie, ale aby napewno? Może będzie kolejna część sądząc po epilogu? Zobaczymy. Ja chętnie przeczytam i wrócę do tego tematu.
November 6, 2025
Krystian Stolarz po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać kryminały, które nie tylko trzymają w napięciu, ale też głęboko poruszają. „Ogar”, kontynuacja „Zbawcy”, to książka, która nie daje chwili wytchnienia – od pierwszych stron wciąga w mroczny świat pełen obsesji, traumy i nieuchronnej zemsty.
Akcja rozgrywa się trzy miesiące po dramatycznych wydarzeniach z poprzedniej części. Julia Marzewska, główna bohaterka, nie potrafi poradzić sobie z przeszłością. Ściga Ogara, ale tak naprawdę ściga własne demony. Marcin Rau, nowy naczelnik wydziału kryminalnego, również zmaga się z piętnem przeszłości. Wiktor Rybak, partner Julii, staje się nie tylko wsparciem, ale też emocjonalnym punktem zapalnym w tej skomplikowanej układance.
Stolarz nie owija w bawełnę. Jego styl jest ostry, bezkompromisowy, pozbawiony zbędnych ozdobników. Dialogi są naturalne, często brutalne – ale właśnie dzięki temu autentyczne. Autor pokazuje, że policjanci to nie tylko funkcjonariusze, ale przede wszystkim ludzie – pełni słabości, emocji, bólu i samotności. To nie jest książka o zbrodni. To książka o tym, co zbrodnia robi z człowiekiem.
„Ogar” to opowieść o cienkiej granicy między dobrem a złem, o tym, jak łatwo ją przekroczyć, gdy w grę wchodzi zemsta. Każdy rozdział przynosi nowe pytania, nowe napięcia, nowe emocje. Powrót osoby, która „miała nie żyć”, tylko pogłębia mrok tej historii.
Jeśli szukacie kryminału, który nie tylko wciąga, ale też zostawia ślad – „Ogar” jest właśnie taką książką. Mroczniejszy, brutalniejszy, prawdziwszy niż „Zbawca”. Dla mnie – jedna z najlepszych książek tego roku.
Akcja rozgrywa się trzy miesiące po dramatycznych wydarzeniach z poprzedniej części. Julia Marzewska, główna bohaterka, nie potrafi poradzić sobie z przeszłością. Ściga Ogara, ale tak naprawdę ściga własne demony. Marcin Rau, nowy naczelnik wydziału kryminalnego, również zmaga się z piętnem przeszłości. Wiktor Rybak, partner Julii, staje się nie tylko wsparciem, ale też emocjonalnym punktem zapalnym w tej skomplikowanej układance.
Stolarz nie owija w bawełnę. Jego styl jest ostry, bezkompromisowy, pozbawiony zbędnych ozdobników. Dialogi są naturalne, często brutalne – ale właśnie dzięki temu autentyczne. Autor pokazuje, że policjanci to nie tylko funkcjonariusze, ale przede wszystkim ludzie – pełni słabości, emocji, bólu i samotności. To nie jest książka o zbrodni. To książka o tym, co zbrodnia robi z człowiekiem.
„Ogar” to opowieść o cienkiej granicy między dobrem a złem, o tym, jak łatwo ją przekroczyć, gdy w grę wchodzi zemsta. Każdy rozdział przynosi nowe pytania, nowe napięcia, nowe emocje. Powrót osoby, która „miała nie żyć”, tylko pogłębia mrok tej historii.
Jeśli szukacie kryminału, który nie tylko wciąga, ale też zostawia ślad – „Ogar” jest właśnie taką książką. Mroczniejszy, brutalniejszy, prawdziwszy niż „Zbawca”. Dla mnie – jedna z najlepszych książek tego roku.
September 24, 2025
❓Czy lubicie brutalne thrillery czy może ten łagodniejsze, bardziej tajemnicze❓
📚Julia Marzewska i Marcin Rau powracają w wielkim stylu! Ucieczka Ogara sprawia, że oboje są w rozsypce, jednak pani policjant nie daje za wygraną i postanawia zapolować na morder.cę razem ze swoim partnerem, zarówno w pracy jak i w życiu, Wiktorem Rybakiem. Julia nie wie, że Ogar ma na jej punkcie obsesję - kto z nich ostatecznie stanie się ofiarą: policjantka czy morder.ca?
📚"Ogar" autorstwa Krystiana Stolarza to drugi tom cyklu "Julia Marzewska i Marcin Rau" z gatunku kryminał/thriller. Wbrew pozorom, druga część jest równie wybitna jak pierwsza!
📚Każdy, kto choć raz czytał twórczość Krystiana Stolarza, wie, że każda jego książka to pewniak. Tutaj nie ma przypadków, dostajemy mocny thriller osadzony w policyjnych realiach. Z racji tego, że autor ma ogromne doświadczenie w mundurówce, wie jak sprawić aby fabuła była autentyczna i jak najbardziej zbliżona do faktycznej pracy policji.
📚Tym razem Stolarz zaserwował nam psychopat.ę w najmroczniejszej odsłonie - brutalność, dosadność i masa emocji! Polecam, nie zawiedziecie się!
📚Julia Marzewska i Marcin Rau powracają w wielkim stylu! Ucieczka Ogara sprawia, że oboje są w rozsypce, jednak pani policjant nie daje za wygraną i postanawia zapolować na morder.cę razem ze swoim partnerem, zarówno w pracy jak i w życiu, Wiktorem Rybakiem. Julia nie wie, że Ogar ma na jej punkcie obsesję - kto z nich ostatecznie stanie się ofiarą: policjantka czy morder.ca?
📚"Ogar" autorstwa Krystiana Stolarza to drugi tom cyklu "Julia Marzewska i Marcin Rau" z gatunku kryminał/thriller. Wbrew pozorom, druga część jest równie wybitna jak pierwsza!
📚Każdy, kto choć raz czytał twórczość Krystiana Stolarza, wie, że każda jego książka to pewniak. Tutaj nie ma przypadków, dostajemy mocny thriller osadzony w policyjnych realiach. Z racji tego, że autor ma ogromne doświadczenie w mundurówce, wie jak sprawić aby fabuła była autentyczna i jak najbardziej zbliżona do faktycznej pracy policji.
📚Tym razem Stolarz zaserwował nam psychopat.ę w najmroczniejszej odsłonie - brutalność, dosadność i masa emocji! Polecam, nie zawiedziecie się!
September 12, 2025
Mocne!
January 30, 2026
4.25/5⭐
October 19, 2025
★★★★★★★★☆☆
[ współpraca reklamowa ]
Kolejna książka autora i kolejne zaskoczenia.
Tak jak przy poprzednich pozycjach książkę czytało mi się niesamowicie szybko, wszystkie wątki były poprowadzone w intrygujący sposób, a język którym posługują się bohaterowie nadają tej historii jeszcze lepszego charakteru i klimatu.
"Ogar" to kontynuacja "Zbawcy", więc śledzimy tutaj dalsze losy bohaterów i odkrywamy kolejne tajemnice, intrygi i brutalne zagrywki.
Książka zarąbiście pokazuje jak wydarzenia z pierwszej części wpłynęły na bohaterów. Każdy miał swoje osobiste doświadczenia z poszukiwanym mordercą i każdy z nich inaczej sobie z tym radził lub nie. Pokazane było jak głęboko wszystkie te wydarzenia w nich siedzą, jak wpływają na ich myślenie, postrzeganie rzeczywistości i czyny.
Historia pokazywała nie tylko postrzeganie całej sytuacji przez Julię, Wiktora czy innych policjantów, ale też jak obsesja i chore przekonania co do słuszności swoich czynów mogą doprowadzić do zguby. Bo Ogar miał cel i w porąbany sposób dążył do tego, żeby go osiągnąć.
Same poszukiwania tytułowego Ogara nie raz zaskakiwały i obierały niespodziewany kierunek. Do tego niesamowicie brutalne, mroczne i przepełnione przeżyciami i myślami opisy sprawiły, że z zafascynowaniem śledziłam kolejne kroki bohaterów, choć czytanie o kolejnych ofiarach i rozlewach krwi rozrywały serce.
Było sporo mącenia, zwrotów akcji i nowych wątków przez co jeszcze bardziej zastanowiłam się o co w tym wszystkim chodzi.
Po skończeniu "Zbawcy" byłam na maksa ciekawa kontynuacji, bo końcówka tamtej części po prostu rozwaliła mi głowę. I myślę, że ta część zaspokoiła moją ciekawość co do rozwiązania rozpoczętych w pierwszej części wątków.
[ współpraca reklamowa ]
Kolejna książka autora i kolejne zaskoczenia.
Tak jak przy poprzednich pozycjach książkę czytało mi się niesamowicie szybko, wszystkie wątki były poprowadzone w intrygujący sposób, a język którym posługują się bohaterowie nadają tej historii jeszcze lepszego charakteru i klimatu.
"Ogar" to kontynuacja "Zbawcy", więc śledzimy tutaj dalsze losy bohaterów i odkrywamy kolejne tajemnice, intrygi i brutalne zagrywki.
Książka zarąbiście pokazuje jak wydarzenia z pierwszej części wpłynęły na bohaterów. Każdy miał swoje osobiste doświadczenia z poszukiwanym mordercą i każdy z nich inaczej sobie z tym radził lub nie. Pokazane było jak głęboko wszystkie te wydarzenia w nich siedzą, jak wpływają na ich myślenie, postrzeganie rzeczywistości i czyny.
Historia pokazywała nie tylko postrzeganie całej sytuacji przez Julię, Wiktora czy innych policjantów, ale też jak obsesja i chore przekonania co do słuszności swoich czynów mogą doprowadzić do zguby. Bo Ogar miał cel i w porąbany sposób dążył do tego, żeby go osiągnąć.
Same poszukiwania tytułowego Ogara nie raz zaskakiwały i obierały niespodziewany kierunek. Do tego niesamowicie brutalne, mroczne i przepełnione przeżyciami i myślami opisy sprawiły, że z zafascynowaniem śledziłam kolejne kroki bohaterów, choć czytanie o kolejnych ofiarach i rozlewach krwi rozrywały serce.
Było sporo mącenia, zwrotów akcji i nowych wątków przez co jeszcze bardziej zastanowiłam się o co w tym wszystkim chodzi.
Po skończeniu "Zbawcy" byłam na maksa ciekawa kontynuacji, bo końcówka tamtej części po prostu rozwaliła mi głowę. I myślę, że ta część zaspokoiła moją ciekawość co do rozwiązania rozpoczętych w pierwszej części wątków.
December 4, 2025
" [...] Ogar zerwał się z łańcucha, a jego wolność przyniesie zagładę wielu ludziom. [...]"
Uwielbiam mroczne, brutalne i jednocześnie wciągające kryminały Krystiana Stolarza. Po brutalnym "Zbawcy" przyszedł czas na jeszcze bardziej brutalnego "Ogara". Cieszę się, że otrzymałam tutaj więcej akcji niż gadania.
Jak wiecie, zło nigdy nie śpi, a w "Ogarze" nieźle się zadomowiło. Nie wiem, jak autor to zrobił, ale ta część jest jeszcze bardziej przerażająca. Tytułowy Ogar zerwał się ze smyczy, a właściwiej z łańcucha. Czy policjantka Julia Marzewska może czuć się bezpiecznie? Wydaje mi się, że nie bardzo. Stała się zwierzyną łowną. Poluje na nią, zakochany w niej Ogara. Czy Julia dopadnie go pierwsza?
Marcin Rau zostaje nowym naczelnikiem wydziału kryminalnego. Czy mimo walki ze swoimi demonami poradzi sobie z nowym wyzwaniem? Przekonacie się o tym, podczas czytania.
Na waszą uwagę zasługuje również Wiktor Rybak. On jest policjantem i jednocześnie życiowym partnerem Julii. Razem będą ścigać Ogara. Czy im się to uda? Czy raczej to on ich dopadnie? Jak na tym wyjdą? Nie mogę wam tego zdradzić, ale będzie mocno. Nie zabraknie łez.
Poznajemy historię Ogara, ponieważ on jest jednym z głównych bohaterów. Jego myśli i słowa są mocno szokujące. Nie chciałabym go nigdy spotkać. Jest idealnym odzwierciedleniem Zbawcy. Czy uczeń przerósł mistrza?
Ta część nie jest długa. Ma zaledwie 296 stron, także można ją przeczytać w ciągu jednego dnia. Historia mimo swojej brutalności wciąga od samego początku i nie ucieka z głowy przez kilka dni.
Jedyny małym minusikiem, który stawiam, to za brak słów skierowanych bezpośrednio do czytelnika. Mam nadzieję, że w kolejnej powieści autor się poprawi.
Plusem tej książki oprócz oczywiście samej treści są duże litery, które ułatwiają czytanie. Czytelnik nie męczy się podczas czytania. Brawo. Kolejnym plusikiem jest okładka, która idealnie oddaje charakter tej powieści.
Jeżeli cenicie sobie twórczość Krystiana Stolarza — czynnego policjanta, to nie powinniście przegapić tego tytułu. Bez znajomości "Zbawcy" nie radzę wam sięgać po "Ogara", bo nie zrozumiecie niektórych wątków.
Ze względu na treść, tę historię polecam tylko i wyłącznie czytelnikom pełnoletnim.
Uwielbiam mroczne, brutalne i jednocześnie wciągające kryminały Krystiana Stolarza. Po brutalnym "Zbawcy" przyszedł czas na jeszcze bardziej brutalnego "Ogara". Cieszę się, że otrzymałam tutaj więcej akcji niż gadania.
Jak wiecie, zło nigdy nie śpi, a w "Ogarze" nieźle się zadomowiło. Nie wiem, jak autor to zrobił, ale ta część jest jeszcze bardziej przerażająca. Tytułowy Ogar zerwał się ze smyczy, a właściwiej z łańcucha. Czy policjantka Julia Marzewska może czuć się bezpiecznie? Wydaje mi się, że nie bardzo. Stała się zwierzyną łowną. Poluje na nią, zakochany w niej Ogara. Czy Julia dopadnie go pierwsza?
Marcin Rau zostaje nowym naczelnikiem wydziału kryminalnego. Czy mimo walki ze swoimi demonami poradzi sobie z nowym wyzwaniem? Przekonacie się o tym, podczas czytania.
Na waszą uwagę zasługuje również Wiktor Rybak. On jest policjantem i jednocześnie życiowym partnerem Julii. Razem będą ścigać Ogara. Czy im się to uda? Czy raczej to on ich dopadnie? Jak na tym wyjdą? Nie mogę wam tego zdradzić, ale będzie mocno. Nie zabraknie łez.
Poznajemy historię Ogara, ponieważ on jest jednym z głównych bohaterów. Jego myśli i słowa są mocno szokujące. Nie chciałabym go nigdy spotkać. Jest idealnym odzwierciedleniem Zbawcy. Czy uczeń przerósł mistrza?
Ta część nie jest długa. Ma zaledwie 296 stron, także można ją przeczytać w ciągu jednego dnia. Historia mimo swojej brutalności wciąga od samego początku i nie ucieka z głowy przez kilka dni.
Jedyny małym minusikiem, który stawiam, to za brak słów skierowanych bezpośrednio do czytelnika. Mam nadzieję, że w kolejnej powieści autor się poprawi.
Plusem tej książki oprócz oczywiście samej treści są duże litery, które ułatwiają czytanie. Czytelnik nie męczy się podczas czytania. Brawo. Kolejnym plusikiem jest okładka, która idealnie oddaje charakter tej powieści.
Jeżeli cenicie sobie twórczość Krystiana Stolarza — czynnego policjanta, to nie powinniście przegapić tego tytułu. Bez znajomości "Zbawcy" nie radzę wam sięgać po "Ogara", bo nie zrozumiecie niektórych wątków.
Ze względu na treść, tę historię polecam tylko i wyłącznie czytelnikom pełnoletnim.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews