What do you think?
Rate this book
De wonderen
Amandine en haar tweelingbroer Ambrose groeien eind negentiende eeuw op in een Antwerpse bankiersfamilie die hen met harde hand in een keurslijf van gehoorzaamheid en conventies drijft. Amandine wordt uitgehuwelijkt aan een bankier die een fortuin hoopt te vergaren in de rubberindustrie, terwijl Ambrose met de dramatiek van een bohemien alleen maar bezig is met zelfdestructie. Samen zoeken ze ontsnapping en vrijheid in mysterieuze séances. Midden in de waanzin van de Eerste Wereldoorlog vertelt Amandine het verhaal van haar verzet tegen de chaos van de wereld die haar niet begrijpt.
In De wonderen neemt Jeroen Olyslaegers de lezer mee op een wervelende tijdreis vanuit het perspectief van een veerkrachtige vrouw. Tegelijk is het een scherpzinnige verkenning van het nog steeds uiterst actuele menselijke dilemma van medeplichtigheid en machteloosheid.
In De wonderen neemt Jeroen Olyslaegers de lezer mee op een wervelende tijdreis vanuit het perspectief van een veerkrachtige vrouw. Tegelijk is het een scherpzinnige verkenning van het nog steeds uiterst actuele menselijke dilemma van medeplichtigheid en machteloosheid.
384 pages, Paperback
First published November 18, 2025
128 people are currently reading
720 people want to read
About the author
Jeroen Olyslaegers
26 books245 followersJeroen Olyslaegers is een Vlaamse schrijver.
Jeroen Olyslaegers in de Nederlandstalige Wikipedia
Jeroen Olyslaegers in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Jeroen Olyslaegers bij "Schrijversgewijs"
Jeroen Olyslaegers is a Flemish writer.
Jeroen Olyslaegers in de Nederlandstalige Wikipedia
Jeroen Olyslaegers in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Jeroen Olyslaegers bij "Schrijversgewijs"
Jeroen Olyslaegers is a Flemish writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 48 reviews
January 4, 2026
Een roman in disbalans.
Olyslaegers beschrijft in de geest van Frederik van Eeden die ook is opgevoerd als karakter, de lotgevallen van een vrouw die naar vrijheid hunkert, maar door haar afkomst dit niet wordt vergund. Langdradig verhalend en onderbouwend over de keuzen die zij maakt in het licht van de discriminatie en onderdrukking die vrouwen te beurt valt. Zo benadrukkende dat vrouwen als niet handelingsbekwaam worden beschouwd. Cynisch brengt Olyslaegers de Katholieke Kerk te berde, die aanstichter is van deze verwerpelijke moraal. Ook de hekserij wordt als secundair thema verwerkt. Alsof het niet genoeg is combineert de schrijver dit verder met de kolonisatie en exploitatie van Belgisch Congo en de misstanden die met de rubberwinning gepaard zijn gegaan. Het hoofdthema, althans daar waarnaar steeds wordt teruggekeerd, de karakterontwikkeling van de protagonist en de bewustwording rondom haar keuzen, sneeuwt volledig onder, ook doordat het tempo juist zit op de andere verhaallijnen.
Het boek lijkt één grote aanklacht, behoudens de lofzang op Antwerpen en de ontwikkelingen die in de stad plaatsvonden eind 19e, begin 20e eeuw. Ook deze zijn beschreven. In dit tijdsgewricht hebben alle ontwikkelingen ongetwijfeld simultaan plaatsgevonden en elkaar beïnvloed. In één roman bijeengebracht is het overdaad zonder maat.
Drie sterren omdat binnen deze overdaad de leesbaarheid bewonderingswaardig is.
Gelezen met GR boekenclub Boekenroedel.
Olyslaegers beschrijft in de geest van Frederik van Eeden die ook is opgevoerd als karakter, de lotgevallen van een vrouw die naar vrijheid hunkert, maar door haar afkomst dit niet wordt vergund. Langdradig verhalend en onderbouwend over de keuzen die zij maakt in het licht van de discriminatie en onderdrukking die vrouwen te beurt valt. Zo benadrukkende dat vrouwen als niet handelingsbekwaam worden beschouwd. Cynisch brengt Olyslaegers de Katholieke Kerk te berde, die aanstichter is van deze verwerpelijke moraal. Ook de hekserij wordt als secundair thema verwerkt. Alsof het niet genoeg is combineert de schrijver dit verder met de kolonisatie en exploitatie van Belgisch Congo en de misstanden die met de rubberwinning gepaard zijn gegaan. Het hoofdthema, althans daar waarnaar steeds wordt teruggekeerd, de karakterontwikkeling van de protagonist en de bewustwording rondom haar keuzen, sneeuwt volledig onder, ook doordat het tempo juist zit op de andere verhaallijnen.
Het boek lijkt één grote aanklacht, behoudens de lofzang op Antwerpen en de ontwikkelingen die in de stad plaatsvonden eind 19e, begin 20e eeuw. Ook deze zijn beschreven. In dit tijdsgewricht hebben alle ontwikkelingen ongetwijfeld simultaan plaatsgevonden en elkaar beïnvloed. In één roman bijeengebracht is het overdaad zonder maat.
Drie sterren omdat binnen deze overdaad de leesbaarheid bewonderingswaardig is.
Gelezen met GR boekenclub Boekenroedel.
January 23, 2026
Nee, 'De Wonderen' haalde voor mij nergens het niveau van 'WIL' of 'Wildevrouw', hoewel ook deze roman onmiskenbaar de stempel van Jeroen Olyslaegers draagt. Opnieuw fungeert Antwerpen als decor en opnieuw vloeit het verhaal door een diepe historische bedding die de tijdsgeest knap weet te beschrijven. Maar deze keer ontbreken er wat mij betreft ook twee cruciale krachten.
De eerste ontbrekende kracht is die van een verleidelijke vertelstem. En ja, ik ken behoorlijk wat lezers die afhaken omwille van de unieke, rauwe en soms barokke taal die Jeroen Olyslaegers zijn altijd welgekozen protagonisten in de mond legt. Hij deed dat wat mij betreft echter meesterlijk halfslachtig in 'WIL' en potig-gevoelig in 'Wildevrouw'. Ook de stem van Amandine, hoofdpersonage in deze roman, lonkt aanvankelijk interessant, maar verloor al snel de nodige aantrekkingskracht om mij dieper haar verhaal in te sleuren.
En dat verhaal is de tweede ontbrekende kracht. Terwijl ik in de voorgaande romans stevig bij de hand werd genomen en door de straten van Antwerpen werd geleid in de gouden eeuw van de stad of tijdens de verraderlijke jaren van W.O. II en ik de intriges en historische gebeurtenissen als een aanwezige getuige beleefde, steeds dieper verwikkeld in het narratief, bleef ik tijdens het lezen van 'De Wonderen' slechts op afstand kijken naar de soms best toverachtige, maar nooit zo betoverende plaatjes van een (ook in het boek voorkomende) Lanterna Magica.
Dat neemt niet weg dat ik bij momenten kon genieten van de vlot en sterk geschreven historisch onderbouwde scènes en zeker ook van de toen heersende tijdsgeest, zowel in privé-kringen als op het nationale toneel, zowel qua spiritistisch dwepen als qua katholieke hypocrisie. Amandine blijft een boeiend Olyslaegers-personage: dapper en schrijnend vormgegeven via discussies en gedachtegangen. Maar haar stem en haar verhaal voelden voor mij té ondergeschikt aan, té geplooid naar de rijke historische sfeer die wordt opgeroepen. Ze kwam daardoor nooit echt tot leven en slaagde er dan ook niet in mij dat leven écht binnen te leiden. Een gemiste kans, omdat je weet dat Jeroen Olyslaegers er wél toe in staat is. 3,5*
De eerste ontbrekende kracht is die van een verleidelijke vertelstem. En ja, ik ken behoorlijk wat lezers die afhaken omwille van de unieke, rauwe en soms barokke taal die Jeroen Olyslaegers zijn altijd welgekozen protagonisten in de mond legt. Hij deed dat wat mij betreft echter meesterlijk halfslachtig in 'WIL' en potig-gevoelig in 'Wildevrouw'. Ook de stem van Amandine, hoofdpersonage in deze roman, lonkt aanvankelijk interessant, maar verloor al snel de nodige aantrekkingskracht om mij dieper haar verhaal in te sleuren.
En dat verhaal is de tweede ontbrekende kracht. Terwijl ik in de voorgaande romans stevig bij de hand werd genomen en door de straten van Antwerpen werd geleid in de gouden eeuw van de stad of tijdens de verraderlijke jaren van W.O. II en ik de intriges en historische gebeurtenissen als een aanwezige getuige beleefde, steeds dieper verwikkeld in het narratief, bleef ik tijdens het lezen van 'De Wonderen' slechts op afstand kijken naar de soms best toverachtige, maar nooit zo betoverende plaatjes van een (ook in het boek voorkomende) Lanterna Magica.
Dat neemt niet weg dat ik bij momenten kon genieten van de vlot en sterk geschreven historisch onderbouwde scènes en zeker ook van de toen heersende tijdsgeest, zowel in privé-kringen als op het nationale toneel, zowel qua spiritistisch dwepen als qua katholieke hypocrisie. Amandine blijft een boeiend Olyslaegers-personage: dapper en schrijnend vormgegeven via discussies en gedachtegangen. Maar haar stem en haar verhaal voelden voor mij té ondergeschikt aan, té geplooid naar de rijke historische sfeer die wordt opgeroepen. Ze kwam daardoor nooit echt tot leven en slaagde er dan ook niet in mij dat leven écht binnen te leiden. Een gemiste kans, omdat je weet dat Jeroen Olyslaegers er wél toe in staat is. 3,5*
December 8, 2025
‘De Wonderen’ gaat over de hunkering van een zelfverklaarde wildevrouw, haar wil om iets te betekenen in een door mannen gedomineerde wereld.
Denk ik.
Want waar Olyslaegers’ barokke stijl in vorig werk het doel nog heiligde, lijkt die nu alleen maar een poging tot imponeren.
Alsof hij zelf in een soort trance verkeerde tijdens het schrijven, een verschijning hem opjutte om meer, méér, nóg meer op papier te zetten.
Tot het verhaal in woorden versmacht en het boek een stille dood sterft.
Een kever op zijn rug.
__
https://www.goodreads.com/review/show...
Denk ik.
Want waar Olyslaegers’ barokke stijl in vorig werk het doel nog heiligde, lijkt die nu alleen maar een poging tot imponeren.
Alsof hij zelf in een soort trance verkeerde tijdens het schrijven, een verschijning hem opjutte om meer, méér, nóg meer op papier te zetten.
Tot het verhaal in woorden versmacht en het boek een stille dood sterft.
Een kever op zijn rug.
__
https://www.goodreads.com/review/show...
December 7, 2025
Na zijn wervelende “Wildevrouw” doet Jeroen Olyslaegers het opnieuw: hij neemt je mee in een duizelingwekkende boeiende trip doorheen de tijd.
Ditmaal vanuit het standpunt van de knappe Amandine, lid van de rijke bourgeoisie in het Antwerpen aan het einde van de 19e eeuw. We leerden haar al kennen in de novelle “Willem en zijn wellust”, maar hier krijgt ze het hoofdpodium, en wat levert dat een interessant verhaal op.
In de 400 pagina’s van deze roman zit ook hier weer een schat aan informatie en onderwerpen verwerkt: plantkunde, mysticisme, spiritualiteit, maatschappijkritiek, politiek, industriële revolutie, Congo, … Er wordt stilgestaan bij de positie en rechten/plichten van de vrouw, de arbeidersklasse, kritisch gekeken naar het Christelijke geloof.
Heel mooi en goed geschreven, met al een klapper als openingstuk, was ik ook ditmaal weer mee vanaf de eerste pagina. Heel fijn om even deel te mogen uitmaken van Amandine’s leefwereld.
Ditmaal vanuit het standpunt van de knappe Amandine, lid van de rijke bourgeoisie in het Antwerpen aan het einde van de 19e eeuw. We leerden haar al kennen in de novelle “Willem en zijn wellust”, maar hier krijgt ze het hoofdpodium, en wat levert dat een interessant verhaal op.
In de 400 pagina’s van deze roman zit ook hier weer een schat aan informatie en onderwerpen verwerkt: plantkunde, mysticisme, spiritualiteit, maatschappijkritiek, politiek, industriële revolutie, Congo, … Er wordt stilgestaan bij de positie en rechten/plichten van de vrouw, de arbeidersklasse, kritisch gekeken naar het Christelijke geloof.
Heel mooi en goed geschreven, met al een klapper als openingstuk, was ik ook ditmaal weer mee vanaf de eerste pagina. Heel fijn om even deel te mogen uitmaken van Amandine’s leefwereld.
December 26, 2025
Het verhaal zelf kreeg me niet echt te pakken maar wel genoten van de mooie schrijfstijl. Amandine is een sterke madam die misschien nog wel in een volgend boek mee kan.
November 18, 2025
Toch wel het minst interessante W-boek/-verhaal dat ik Olyslaegers heb weten vertellen. Je raakt nog steeds aan je trekken qua literaire hoogstandjes en onderdompeling in Antwerpse vervlogen tijden, maar bij Wil en Wildevrouw gebeurde er ook wat. Ik voelde niks tijdens het lezen, de opbouw bleef heel vlak en magertjes. Jammer dat we hier zo lang op hebben gewacht.
December 18, 2025
Wandelen door andere werelden
En daar is alweer die W. De stempel, het brandmerk, de verbondenheid. 'Want mijn boeken praten met elkaar', zegt de schrijver. Personages keren terug, gaan in dialoog met elkaar, werelden overlappen, contrasteren, lopen in elkaar over. En telkens ook weer die stad.
Maar De Wonderen is ook een V-boek, een boek over verbondenheid, over verzet, over vrijheid. Het begint bij het begin. De geboorte van Amandine en Ambrose, een tweeling die opgroeit in het strakke stramien van een laat-19e-eeuwse bankiersfamilie (waar komt toch al dat geld van die banken vandaan?). Man en vrouw. Ambrose verliest zichzelf als zelfverklaarde poète maudit in een bohemienbestaan, Amandine bewandelt een ander pad. Als jonge vrouw ontdekt ze de wereld en zichzelf en samen met haar komt de lezer erachter dat niet alles vatbaar is en dat er meer moet zijn tussen hemel en hel.
In de roman wordt beweerd dat exotische objecten het samengaan van traditie en vernieuwing belichamen. In zekere zin kan hetzelfde beweerd worden over de roman zelf. Traditie en vernieuwing komen samen. Olyslaegers blikt terug naar de Belle Epoque in Antwerpen maar schrijft tegelijk over onze tijd. Hij legt menselijke relaties en maatschappelijke verschuivingen bloot en hij schildert opnieuw een zeer geloofwaardige wereld waarin de lezer op avontuur kan gaan.
Lees ’m bij kaarslicht. Met een Elixir d’Anvers.
En daar is alweer die W. De stempel, het brandmerk, de verbondenheid. 'Want mijn boeken praten met elkaar', zegt de schrijver. Personages keren terug, gaan in dialoog met elkaar, werelden overlappen, contrasteren, lopen in elkaar over. En telkens ook weer die stad.
Maar De Wonderen is ook een V-boek, een boek over verbondenheid, over verzet, over vrijheid. Het begint bij het begin. De geboorte van Amandine en Ambrose, een tweeling die opgroeit in het strakke stramien van een laat-19e-eeuwse bankiersfamilie (waar komt toch al dat geld van die banken vandaan?). Man en vrouw. Ambrose verliest zichzelf als zelfverklaarde poète maudit in een bohemienbestaan, Amandine bewandelt een ander pad. Als jonge vrouw ontdekt ze de wereld en zichzelf en samen met haar komt de lezer erachter dat niet alles vatbaar is en dat er meer moet zijn tussen hemel en hel.
In de roman wordt beweerd dat exotische objecten het samengaan van traditie en vernieuwing belichamen. In zekere zin kan hetzelfde beweerd worden over de roman zelf. Traditie en vernieuwing komen samen. Olyslaegers blikt terug naar de Belle Epoque in Antwerpen maar schrijft tegelijk over onze tijd. Hij legt menselijke relaties en maatschappelijke verschuivingen bloot en hij schildert opnieuw een zeer geloofwaardige wereld waarin de lezer op avontuur kan gaan.
Lees ’m bij kaarslicht. Met een Elixir d’Anvers.
Read
December 26, 2025Prachtig geschreven door Jeroen en ingesproken door zijn vrouw Nikkie.
November 23, 2025
Reikhalzend keek ik uit naar dit boek want ik ben een grote fan van Jeroen Olyslaegers.
Ik ga ook niet ontkennen dat zijn schrijfstijl literair en zeer rijk is en daarvoor geef ik dit boek ook nog twee sterren.
Maar daar stoppen de superlatieven voor mij.
Het verhaal was erg saai, er was geen spanning en de hoofdpersonages waren erg “leeg” geschreven/omschreven. Het kon me geen moer schelen wat er met hen gebeurde.
Als ik geen zin heb om overdag/ ‘s avonds dit boek te lezen, dan is er iets mis.
Erg jammer, een gemiste kans!
Ik ga ook niet ontkennen dat zijn schrijfstijl literair en zeer rijk is en daarvoor geef ik dit boek ook nog twee sterren.
Maar daar stoppen de superlatieven voor mij.
Het verhaal was erg saai, er was geen spanning en de hoofdpersonages waren erg “leeg” geschreven/omschreven. Het kon me geen moer schelen wat er met hen gebeurde.
Als ik geen zin heb om overdag/ ‘s avonds dit boek te lezen, dan is er iets mis.
Erg jammer, een gemiste kans!
December 20, 2025
Een wisselvallige leeservaring... Fantastische opening zoals alleen Olyslaegers dat kan. Vervolgens een langdradig stuk waarin de context wordt geschetst en het lang duurde voor ik mee was met de personages... dan komt het verhaal wel op gang, al stoor ik me aan de vele weetjes en beelden van Antwerpen in die tijd, het kwam me wat kunstmatig over. Hoewel ik van het stuk rond de Wereldexpo wel heb gesnoept en de plot meer verrassing bood dan ik had verwacht. En gelukkig ook genoeg prachtige zinnen doorheen dit boek!
January 4, 2026
Sorry Jeroen, dit boek kon me niet boeien. Volgende keer beter!
January 19, 2026
"Wat doe je wanneer de leugen als een wurgkoord rond je keel hangt?
Hoe rouw je om iets waar niemand in je buurt om rouwt?
Wat doe je met de waan je zelf deel uit van maakt?"
Dat vraagt Amandine, het hoofdpersonage van dit boek zich af op het einde van dit boek en het zijn voor mij de kernvragen van dit boek. De titel De Wonderen verwijst zowel naar de mirakels van de technologische vooruitgang in dienst van het Kapitaal, verpersoonlijkt door haar vader en echtgenoot, als naar de seances, zwarte magie en andere verschijningen die het esoterisme bieden en waar de tweeling Amandine en Ambrose hun soelaas in zoeken.maar het boek lijkt te suggereren dat die schijnbare tegenstellingen twee net twee zijden van dezelfde medaille zijn.
Ik heb er genoten van de fascinerende beschrijvingen van de Antwerpse 19e eeuw, de clashende ideeën, de verborgen geschiedenissen zoals de bankiers die de kolonisering financieren en de zinnenprikkelende, erotiek die steeds verborgen moet blijven.
Knappe, historische roman met een boeiend hoofdpersonage in een verleden dat zowel erg vertrouwd als een exotisch ver land voelt.
Hoe rouw je om iets waar niemand in je buurt om rouwt?
Wat doe je met de waan je zelf deel uit van maakt?"
Dat vraagt Amandine, het hoofdpersonage van dit boek zich af op het einde van dit boek en het zijn voor mij de kernvragen van dit boek. De titel De Wonderen verwijst zowel naar de mirakels van de technologische vooruitgang in dienst van het Kapitaal, verpersoonlijkt door haar vader en echtgenoot, als naar de seances, zwarte magie en andere verschijningen die het esoterisme bieden en waar de tweeling Amandine en Ambrose hun soelaas in zoeken.maar het boek lijkt te suggereren dat die schijnbare tegenstellingen twee net twee zijden van dezelfde medaille zijn.
Ik heb er genoten van de fascinerende beschrijvingen van de Antwerpse 19e eeuw, de clashende ideeën, de verborgen geschiedenissen zoals de bankiers die de kolonisering financieren en de zinnenprikkelende, erotiek die steeds verborgen moet blijven.
Knappe, historische roman met een boeiend hoofdpersonage in een verleden dat zowel erg vertrouwd als een exotisch ver land voelt.
December 28, 2025
"Hier viel niets of niemand te redden. Het was mijn wereld. De waan van de welvaart had ons allemaal verteerd. De leugen heerste, omgeven door knechten zonder ziel, met lijken tussen vergelend krantenpapier."
December 11, 2025
Heftig boek. Een 2tal maanden geleden beluisterde ik de podcast over Leopold 2. Dat heeft het lezen nog intenser gemaakt.
November 16, 2025
De 19de eeuw:
Tijd van grote hervormingen, grote bouwwerken (niet alleen te Antwerpen) …
Kunst, architectuur, wetenschap en technologie, vrouwenrechten én mensenrechten, …
De hang naar het occulte, heropleving van oude (of heruitgevonden) tradities, bizarre rituelen, geesten en seances.
Dit alles mengt meester tovenaar Jeroen Olyslaegers tot zijn koortsachtige nieuwe roman.
Laat je meeslepen in deze wervelwind en lees dit boek!
Tijd van grote hervormingen, grote bouwwerken (niet alleen te Antwerpen) …
Kunst, architectuur, wetenschap en technologie, vrouwenrechten én mensenrechten, …
De hang naar het occulte, heropleving van oude (of heruitgevonden) tradities, bizarre rituelen, geesten en seances.
Dit alles mengt meester tovenaar Jeroen Olyslaegers tot zijn koortsachtige nieuwe roman.
Laat je meeslepen in deze wervelwind en lees dit boek!
January 3, 2026
Dit verhaal speelt zich af eind 19de begin 20ste eeuw in Antwerpen,waar de rijke mensen nog Frans spraken. Hoofdpersonnages zijn de tweeling Ambrose en Amandine,telgen uit een welstellend bankiersgeslacht.
De esoterische experimenten van die tijd en de misdaden in de “vrijstaat Congo” worden uitgebreid behandeld,en ook de rol van de vrouw in de toenmalige maatschappij,waartegen de feministische Amandine zich stevig verzet.
De esoterische experimenten van die tijd en de misdaden in de “vrijstaat Congo” worden uitgebreid behandeld,en ook de rol van de vrouw in de toenmalige maatschappij,waartegen de feministische Amandine zich stevig verzet.
January 13, 2026
Na de vorige boeken van Olyslaegers keek ik erg uit naar deze volgende 'W'.
Helaas voor mij maar één ster. Slechts één ster omdat ik me gewoon verveeld heb tijdens het lezen. De sprankelende taal van eerder werk ontbrak voor mij, ik struikelde hier en daar zelfs over wat taalvauten. Het verhaal kon me in het geheel niet naar binnen zuigen.
Waarom dan toch één ster? De schets van het tijdsgewricht en zeker het Congo aspect deed me doorzetten tot de laatste pagina.
Helaas voor mij maar één ster. Slechts één ster omdat ik me gewoon verveeld heb tijdens het lezen. De sprankelende taal van eerder werk ontbrak voor mij, ik struikelde hier en daar zelfs over wat taalvauten. Het verhaal kon me in het geheel niet naar binnen zuigen.
Waarom dan toch één ster? De schets van het tijdsgewricht en zeker het Congo aspect deed me doorzetten tot de laatste pagina.
January 1, 2026
De wonderen van Jeroen Olyslaegers is een rijke historische roman die je meeneemt naar het einde van de negentiende eeuw in de wereldstad Antwerpen.
Het verhaal volgt vooral Amandine, die samen met haar tweelingbroer Ambrose opgroeit binnen een streng, burgerlijk milieu in een Antwerpse bankiersfamilie. Hun zoektocht naar vrijheid en opstandigheid krijgt een uitlaatklep door séances, waarin ze ontsnapping proberen te vinden aan het strenge keurslijf van de familie. Deze séances zijn, wat mij betreft, de mindere kanten van de roman. Ik ben namelijk niet zo into geesten en verschijningen.
Olyslaegers’ taalgebruik is sterk en sfeervol; hij beschrijft een tijd en plaats met veel oog voor detail en emotie en sleurt er veel bekende namen en gebeurtenissen bij o.a. de dichter Emile Verhaeren, de ontdekkingsreiziger Stanley, de wereldtentoonstelling in Antwerpen in 1894 ...
De manier waarop Amandine haar ervaringen en worstelingen deelt, zorgt dat de roman niet enkel historisch interessant is, maar ook een diepe persoonlijke kant heeft. Uiteraard sterk gerefereerd naar de toenmalige tijdsgeest.
Verder voelt het verhaal op sommige momenten wat inert aan, sommige delen blijven wat in de sfeer hangen zonder grote dramatische gebeurtenissen.
Allezins is " De Wonderen " een sterk werkstuk waaraan door de schrijver gevijld en geslepen werd. Het boek verdient om die reden al zeer veel respect. Vooral het eerste grote dansfeest van Amandine is meesterlijk beschreven en is me bijgebleven. Ook is het slot vh boek beklijvend en verrassend.
Samengevat : Een fijne roman, tijdloos en vol historische details. Het leest misschien niet zo vlot en vraagt volledige concentratie en diepgang. Geen roman om aan het zwembad te lezen.
Het verhaal volgt vooral Amandine, die samen met haar tweelingbroer Ambrose opgroeit binnen een streng, burgerlijk milieu in een Antwerpse bankiersfamilie. Hun zoektocht naar vrijheid en opstandigheid krijgt een uitlaatklep door séances, waarin ze ontsnapping proberen te vinden aan het strenge keurslijf van de familie. Deze séances zijn, wat mij betreft, de mindere kanten van de roman. Ik ben namelijk niet zo into geesten en verschijningen.
Olyslaegers’ taalgebruik is sterk en sfeervol; hij beschrijft een tijd en plaats met veel oog voor detail en emotie en sleurt er veel bekende namen en gebeurtenissen bij o.a. de dichter Emile Verhaeren, de ontdekkingsreiziger Stanley, de wereldtentoonstelling in Antwerpen in 1894 ...
De manier waarop Amandine haar ervaringen en worstelingen deelt, zorgt dat de roman niet enkel historisch interessant is, maar ook een diepe persoonlijke kant heeft. Uiteraard sterk gerefereerd naar de toenmalige tijdsgeest.
Verder voelt het verhaal op sommige momenten wat inert aan, sommige delen blijven wat in de sfeer hangen zonder grote dramatische gebeurtenissen.
Allezins is " De Wonderen " een sterk werkstuk waaraan door de schrijver gevijld en geslepen werd. Het boek verdient om die reden al zeer veel respect. Vooral het eerste grote dansfeest van Amandine is meesterlijk beschreven en is me bijgebleven. Ook is het slot vh boek beklijvend en verrassend.
Samengevat : Een fijne roman, tijdloos en vol historische details. Het leest misschien niet zo vlot en vraagt volledige concentratie en diepgang. Geen roman om aan het zwembad te lezen.
January 7, 2026
Meesterlijk verhaal. Weinig schrijvers kunnen zich zo inleven in hun hoofdpersonage als Jeroen Olyslagers. De onmogelijkheid én de onwil om iemand te begrijpen of aanvaarden worden hier subliem verwoord.
January 7, 2026
literaire mooie schrijfstijl, maar ik kwam niet echt in het verhaal. Had er meer van verwacht.
December 18, 2025
Jeroen Olyslaegers is door voor mij toch wel magistrale romans als Wildevrouw en Wil beginnen toebehoren aan mijn favoriete schrijvers. Ik keek enorm uit naar zijn nieuwste boek De Wonderen. De eerste stukken en verwijzingen die ik op Jeroen zijn Facebook las wisten me wel wat te boeien maar ik wist niet volledig in welke richting het boek zou uitgaan. Maar nu ik het gelezen heb, kan ik meteen zeggen dat het volledig in mijn straatje past. Dit is alweer een magistrale roman die zich in Antwerpen afspeelt maar dit keer wel in een andere periode en met andere onderliggende thema’s. Een andere periode die zich vooral afspeelt tussen het einde van de 19de eeuw en de Eerste Wereldoorlog. Dat was een hele belangrijke periode voor het erg prille België. Het land was zich nog aan het settelen en de eerste koning Leopold I was in 1865 overleden. Het was het begin van de regeerperiode van de controversiële Leopold II en dat is ook te merken aan De Wonderen.
Het land begon er anders uit te zien en mensen begonnen te worstelen met de richting waar alles naartoe ging. Centraal in De Wonderen staan de tweeling Amandine en haar tweelingbroer Ambrose. Zij groeien aan het einde van deze negentiende eeuw op in een Antwerpse bankiersfamilie. Hun ouders proberen ze met harde hand in een soort van keurslijf te duwen. Amandine moet trouwen met een bankier die hoopt fortuinen te vergaren in de rubberindustrie. En als je het woord rubberindustrie hoort in België dan weet je al snel dat de impact van Leopold II zijn beslissingen en zijn prestigeproject Congo deel gaan uitmaken van het boek. Want laat ons wel wezen, zelfs toen worstelden mensen met het dilemma dat ze medeplichtig waren bij alles wat er gebeurde. Want op momenten bracht de toenmalige journalistiek de zaken wel uit naar buiten door getuigen die zich uitlieten over wat er in het Afrikaanse land was aan het gebeuren.
Maar door de enorme geldstroom die uit de kolonie vandaan kwam sloten vele mensen hun ogen. Het is dit verhaal langs de ene kant die het boek zo overrompelend maakt, maar daarnaast staat ook het hele gebeuren van mysterieuze séances die in de toenmalige maatschappij ook groots waren. Mystiek begon maatschappelijk een steeds grotere plek op te eisen. Het zorgt voor een roman op waarin een hele sterke vrouw centraal staat. Een sterke vrouw waarvan de tweelingbroer door het leven wandelt als een losgeslagen bohemien met alle gevolgen vandien. Olyslaegers toont zich weer een taalvirtuoos die je ook echt wel meesleept door een wereld die weer erg vlot wegleest. Ook de plek van de vrouw in de toenmalige maatschappij krijgt een plek in de roman toebedeeld. Olyslaegers laat alweer zien dat hij een van onze beste schrijvers is die de vinger op de pols kan houden van wat er leeft in de maatschappij en dat weet te spiegelen aan ons verleden en onze geschiedenis. Jeroen Olyslaegers zet ons een spiegel neer en laat zien hoe we omgaan met hoe we machteloos staan tegenover onze eigen medeplichtigheid. De Wonderen is een fenomenaal boek dat hopelijk op alweer een groot leespubliek mag rekenen. Topwerk !
Het land begon er anders uit te zien en mensen begonnen te worstelen met de richting waar alles naartoe ging. Centraal in De Wonderen staan de tweeling Amandine en haar tweelingbroer Ambrose. Zij groeien aan het einde van deze negentiende eeuw op in een Antwerpse bankiersfamilie. Hun ouders proberen ze met harde hand in een soort van keurslijf te duwen. Amandine moet trouwen met een bankier die hoopt fortuinen te vergaren in de rubberindustrie. En als je het woord rubberindustrie hoort in België dan weet je al snel dat de impact van Leopold II zijn beslissingen en zijn prestigeproject Congo deel gaan uitmaken van het boek. Want laat ons wel wezen, zelfs toen worstelden mensen met het dilemma dat ze medeplichtig waren bij alles wat er gebeurde. Want op momenten bracht de toenmalige journalistiek de zaken wel uit naar buiten door getuigen die zich uitlieten over wat er in het Afrikaanse land was aan het gebeuren.
Maar door de enorme geldstroom die uit de kolonie vandaan kwam sloten vele mensen hun ogen. Het is dit verhaal langs de ene kant die het boek zo overrompelend maakt, maar daarnaast staat ook het hele gebeuren van mysterieuze séances die in de toenmalige maatschappij ook groots waren. Mystiek begon maatschappelijk een steeds grotere plek op te eisen. Het zorgt voor een roman op waarin een hele sterke vrouw centraal staat. Een sterke vrouw waarvan de tweelingbroer door het leven wandelt als een losgeslagen bohemien met alle gevolgen vandien. Olyslaegers toont zich weer een taalvirtuoos die je ook echt wel meesleept door een wereld die weer erg vlot wegleest. Ook de plek van de vrouw in de toenmalige maatschappij krijgt een plek in de roman toebedeeld. Olyslaegers laat alweer zien dat hij een van onze beste schrijvers is die de vinger op de pols kan houden van wat er leeft in de maatschappij en dat weet te spiegelen aan ons verleden en onze geschiedenis. Jeroen Olyslaegers zet ons een spiegel neer en laat zien hoe we omgaan met hoe we machteloos staan tegenover onze eigen medeplichtigheid. De Wonderen is een fenomenaal boek dat hopelijk op alweer een groot leespubliek mag rekenen. Topwerk !
November 29, 2025
‘De wonderen, daar zijn mijn wonderen!’ riep tante Bella toen ze de tweeling Amandine en Ambrose voor de deur van haar landgoed zag staan en er zich op verheugde hen eindelijk iets meer van de wereld te kunnen tonen dan de bekrompen kleinburgerlijkheid van hun ouders, een Antwerpse bankier en zijn brave vrouw. Ze liet hen kennismaken met de pracht en het mysterie van planten en bloemen en bij het nuttigen van een glaasje Chartreuse legde ze uit dat de waan van de mannelijke rationaliteit alleen kon bestaan bij gratie van de verdrukking van een vrouwelijke verwondering. Waarom was Bella hun echte moeder niet, vroeg de tweeling zich hoopvol af, nog niet beseffend hoezeer die vrouw hen emotioneel en intellectueel zou beïnvloeden. In De wonderen speelt Jeroen Olyslaegers graag met dergelijke tegenstellingen, tussen mannelijk en vrouwelijk, en rede en irrationaliteit, maar ook die tussen stad en platteland, tussen kapitaal en arbeid, en tussen kolonie en gekoloniseerde.
Het boek begint in 1915, met de 47-jarige Amandine die terugblikt op het leven van haarzelf en haar broer. In het Edegemse huis dat ze van Bella erfde verzorgt ze de zwaar alcoholische Ambrose, terwijl haar zoon Louis aan het front zit. Geboren onder het sterrenbeeld vissen werd de tweeling getekend door een drang naar vrijheid die hen tegenovergestelde richtingen uit zou drijven. Ambrose omarmde Baudelaire en zijn Fleurs du Mal en zocht verlichting in de roes en het occultisme, terwijl Amandine weliswaar séances organiseerde, maar daarbij nooit de wereld om zich heen verloochende. Ze kwam op voor het algemeen stemrecht en keerde zich tegen de wreedheden die gepaard gingen met de Congolese rubberwinning waar haar familie flinke winsten uit puurde. Vrijheid, besefte Amandine gaandeweg, was voor een vrouw een verre wensdroom, ook in zogezegd progressieve middens, want geilde Rops in zijn werk niet op onderdrukte vrouwen en deed dokter Charcot niet hetzelfde wanneer hij voor een groot publiek vrouwen hypnotiseerde en hen kunstjes liet uitvoeren? Het zijn ideeën die komen bovendrijven in salonscènes die de schwung soms wat uit de roman halen.
Maar uiteindelijk spelen niet Amandine en Ambrose de hoofdrol in De wonderen, maar net zoals in Olyslaegers’ vorige romans de stad Antwerpen. We bezoeken de zoo en de wereldtentoonstelling van 1894, zien hoe de Middenstatie wordt gebouwd en hoe de eerste auto’s over de Avenue De Keyser rijden. Het levert prachtige scènes op met veel oog voor historische details. Eind negentiende eeuw leek alles in een stroomversnelling te belanden, maar waar zou de ongeziene kloof tussen rijk en arm eindigen? Bij Louis in de loopgraaf, lijkt de schrijver te suggereren.
Het boek begint in 1915, met de 47-jarige Amandine die terugblikt op het leven van haarzelf en haar broer. In het Edegemse huis dat ze van Bella erfde verzorgt ze de zwaar alcoholische Ambrose, terwijl haar zoon Louis aan het front zit. Geboren onder het sterrenbeeld vissen werd de tweeling getekend door een drang naar vrijheid die hen tegenovergestelde richtingen uit zou drijven. Ambrose omarmde Baudelaire en zijn Fleurs du Mal en zocht verlichting in de roes en het occultisme, terwijl Amandine weliswaar séances organiseerde, maar daarbij nooit de wereld om zich heen verloochende. Ze kwam op voor het algemeen stemrecht en keerde zich tegen de wreedheden die gepaard gingen met de Congolese rubberwinning waar haar familie flinke winsten uit puurde. Vrijheid, besefte Amandine gaandeweg, was voor een vrouw een verre wensdroom, ook in zogezegd progressieve middens, want geilde Rops in zijn werk niet op onderdrukte vrouwen en deed dokter Charcot niet hetzelfde wanneer hij voor een groot publiek vrouwen hypnotiseerde en hen kunstjes liet uitvoeren? Het zijn ideeën die komen bovendrijven in salonscènes die de schwung soms wat uit de roman halen.
Maar uiteindelijk spelen niet Amandine en Ambrose de hoofdrol in De wonderen, maar net zoals in Olyslaegers’ vorige romans de stad Antwerpen. We bezoeken de zoo en de wereldtentoonstelling van 1894, zien hoe de Middenstatie wordt gebouwd en hoe de eerste auto’s over de Avenue De Keyser rijden. Het levert prachtige scènes op met veel oog voor historische details. Eind negentiende eeuw leek alles in een stroomversnelling te belanden, maar waar zou de ongeziene kloof tussen rijk en arm eindigen? Bij Louis in de loopgraaf, lijkt de schrijver te suggereren.
January 12, 2026
Antwerpen, eind 19de eeuw
De jonge Amandine en haar tweelingbroer Ambrose groeien op in een welvarende bankiersfamilie. Terwijl Amandine steevast te horen krijgt wat ze moet doen, en voornamelijk wat ze niet mag doen om een voorname dame te worden, geniet Ambrose van het leven op zijn eigen zelfdestructieve manier. Hetgeen hun nog weet samen te brengen zijn de mysterieuze seances waarbij Amandine zich openstelt voor de geesten van het hiernamaals en hiermee vele mensen weet te verbazen en tegen de borst te stoten.
Wanneer de Eerste Wereldoorlog zich aandient, en Amandine in een ongelukkige huwelijk gestrand is, vind ze het eindelijk tijd voor verzet. Een gevecht voor eigenwaarde, dat van andere ongelukkigen en het stoppen van de wereldse waanzin drijft haar verder dan ooit weg van haar vooraf uitgestippelde pad.
De Wonderen verteld het verhaal van Amandine. Ze blikt terug op haar leven in al zijn dimensies.
Ik luisterde De Wonderen, en werd hierdoor helemaal ingepakt door de vertelstem van Nikkie van Lierop die erin slaagde om de vele Franstalige verwoordingen krachtig over te brengen en me mee te nemen in het niet zo alledaagse leven van Amandine.
Naast de fantastische voorleesstem, was het luisterboek niet altijd even makkelijk te volgen. Het verhaal wist me met momenten enorm te boeien, en op andere momenten merkte ik dan weer dan mijn aandacht wat verslapte Soms waren er plots onaangekondigd sprongen in de tijd en moest ik weer even oriënteren waar in het verhaal we net terecht gekomen waren. De zoek naar samenhang zorgde er soms voor dat de intensiteit van het verhaal wat verloren ging. Naarmate het verhaal vorderde, had ik hier wel steeds minder moeite mee.
Ik hou van de ellenlange, poëtische zinsbouw die heel sterk naar voren komt in De Wonderen. Jeroen Olyslaergers haalde werkelijk het onderste uit de kan wat zijn schrijfskills betreft en heeft me hier aangenaam mee verrast. Natuurlijk bleef ook zijn typerende, eigenste schrijfstijl behouden in De Wonderen.
Jeroen Olyslaegers slaagde erin om tal van historische feitjes doorheen het verhaal te verweven. Hij brengt het Antwerpen van toen als het ware tot leven en schuwt de gebeurtenissen in Congo door toedoen van onze toenmalige koning niet. Vrouwenrechten, hekserij en wandaden zijn dan ook belangrijke leidraden in het verhaal.
De Wonderen is een bijzonder, poëtisch verhaal dat een zekere tragiek in zich draagt. Een verhaal dat een blik geeft in het verleden van Antwerpen in al zijn facetten.
De jonge Amandine en haar tweelingbroer Ambrose groeien op in een welvarende bankiersfamilie. Terwijl Amandine steevast te horen krijgt wat ze moet doen, en voornamelijk wat ze niet mag doen om een voorname dame te worden, geniet Ambrose van het leven op zijn eigen zelfdestructieve manier. Hetgeen hun nog weet samen te brengen zijn de mysterieuze seances waarbij Amandine zich openstelt voor de geesten van het hiernamaals en hiermee vele mensen weet te verbazen en tegen de borst te stoten.
Wanneer de Eerste Wereldoorlog zich aandient, en Amandine in een ongelukkige huwelijk gestrand is, vind ze het eindelijk tijd voor verzet. Een gevecht voor eigenwaarde, dat van andere ongelukkigen en het stoppen van de wereldse waanzin drijft haar verder dan ooit weg van haar vooraf uitgestippelde pad.
De Wonderen verteld het verhaal van Amandine. Ze blikt terug op haar leven in al zijn dimensies.
Ik luisterde De Wonderen, en werd hierdoor helemaal ingepakt door de vertelstem van Nikkie van Lierop die erin slaagde om de vele Franstalige verwoordingen krachtig over te brengen en me mee te nemen in het niet zo alledaagse leven van Amandine.
Naast de fantastische voorleesstem, was het luisterboek niet altijd even makkelijk te volgen. Het verhaal wist me met momenten enorm te boeien, en op andere momenten merkte ik dan weer dan mijn aandacht wat verslapte Soms waren er plots onaangekondigd sprongen in de tijd en moest ik weer even oriënteren waar in het verhaal we net terecht gekomen waren. De zoek naar samenhang zorgde er soms voor dat de intensiteit van het verhaal wat verloren ging. Naarmate het verhaal vorderde, had ik hier wel steeds minder moeite mee.
Ik hou van de ellenlange, poëtische zinsbouw die heel sterk naar voren komt in De Wonderen. Jeroen Olyslaergers haalde werkelijk het onderste uit de kan wat zijn schrijfskills betreft en heeft me hier aangenaam mee verrast. Natuurlijk bleef ook zijn typerende, eigenste schrijfstijl behouden in De Wonderen.
Jeroen Olyslaegers slaagde erin om tal van historische feitjes doorheen het verhaal te verweven. Hij brengt het Antwerpen van toen als het ware tot leven en schuwt de gebeurtenissen in Congo door toedoen van onze toenmalige koning niet. Vrouwenrechten, hekserij en wandaden zijn dan ook belangrijke leidraden in het verhaal.
De Wonderen is een bijzonder, poëtisch verhaal dat een zekere tragiek in zich draagt. Een verhaal dat een blik geeft in het verleden van Antwerpen in al zijn facetten.
December 20, 2025
The writer has this extrordinary style of being able to write real baroque style. The first chapter, i always need to get used to that particular style. As it can feel wuite intimidati g and heavy. As each page catapults the reader back into history. But then again, i do not know any other writer who can immerse the reader into such an intensive and passionate manner into the middle ages, or the 1900 years.
Specifically when Jeroen’s books take place in Antwerp. It is very interesting to read well-known current street names in Antwerp in the book, but pictured as many years ago. It gives the reader a glimpse of Antwerp in the past. The writer is able to highlight the importance of Antwerp in the past.
Why did i like this book particularly ?
It’s an unbelievable “feminine” book ! The book is proof of the fact that the writer must have an enormous identification with female intuition, female thinking. The story of Amandine reflects how hard women had to fight their way into obtaining their rights. The book is a direct indictment about society’s hypocrisy and delusion. Which works its way into marriage relationships. This woman is a rebel. She fights in her own way the husband’s intimidations & manipulations.
This book is written exquisitely ! It is a book written for women. And each woman who is very sensitive to male manipulation, and to today’s society & its fake artifacts & the hypocrisy of society with it’s false status & power, as is these solely lead to happiness. The woman rebels. And still, she becomes a prisoner of her own fights as she does not have the force to escape. And once she does hve that force, she is on the verge of collapse and exhaustion because of all the energy it took her !
Another sensitive topic being handled here is Congo’s colonial guilt Belgium still carries as per today. A topic recurring also as in the other book WIL i.e. when bad things happen, who looks away & who protests. Who is guilty of collaborating with the powerful. Still very relevant today. Where power is misused & abused, it is the man in the street who suffers from it.
Quite a complex book how it is written.
Jeroen - this is a masterwork ! Becuse of the insights you demonstrate in what triggers the female human being.
I wonder…..how many men will be able to value this book & actually feel the book.
As a woman, one can most of all FEEL the book!
Wandelen door Werelden…..doen we dit niet allemaal ?
Specifically when Jeroen’s books take place in Antwerp. It is very interesting to read well-known current street names in Antwerp in the book, but pictured as many years ago. It gives the reader a glimpse of Antwerp in the past. The writer is able to highlight the importance of Antwerp in the past.
Why did i like this book particularly ?
It’s an unbelievable “feminine” book ! The book is proof of the fact that the writer must have an enormous identification with female intuition, female thinking. The story of Amandine reflects how hard women had to fight their way into obtaining their rights. The book is a direct indictment about society’s hypocrisy and delusion. Which works its way into marriage relationships. This woman is a rebel. She fights in her own way the husband’s intimidations & manipulations.
This book is written exquisitely ! It is a book written for women. And each woman who is very sensitive to male manipulation, and to today’s society & its fake artifacts & the hypocrisy of society with it’s false status & power, as is these solely lead to happiness. The woman rebels. And still, she becomes a prisoner of her own fights as she does not have the force to escape. And once she does hve that force, she is on the verge of collapse and exhaustion because of all the energy it took her !
Another sensitive topic being handled here is Congo’s colonial guilt Belgium still carries as per today. A topic recurring also as in the other book WIL i.e. when bad things happen, who looks away & who protests. Who is guilty of collaborating with the powerful. Still very relevant today. Where power is misused & abused, it is the man in the street who suffers from it.
Quite a complex book how it is written.
Jeroen - this is a masterwork ! Becuse of the insights you demonstrate in what triggers the female human being.
I wonder…..how many men will be able to value this book & actually feel the book.
As a woman, one can most of all FEEL the book!
Wandelen door Werelden…..doen we dit niet allemaal ?
January 3, 2026
“Ik werd ziek van mijn eigen schijn. Hier viel niets of niemand te redden. Het was mijn wereld. De waan van de welvaart had ons allemaal verteerd.” (p.382)
De Wonderen dompelt je onder in de zieke waan van het fin-du-siècle. Zeker het begin van het boek bevat veel sfeerschepping, weinig verhaal. Het is een wereld van charlatans en hypnotiseurs. Esoterisch en esthetisch, decadent en erotisch. Zwoel, dandy, kinky.
Spiritisten, rationalisten, occultisten, kapitalisten, kolonialisten, satanisten, katholicisten, socialisten, feministen, oriëntalisten, aliënisten, mensongisten, sincéristen en af en toe ook wat viezentisten…ze passeren allemaal de revue.
Overdaad schaadt niet, lijkt Olyslaegers te denken. Hij slaat je om de oren met een pandemonium aan namen en verwijzingen. Sommigen zijn bekend (Baudelaire, Flaubert, Poe, Van Eeden, Khnopff, Rops…), anderen niet. Op de duur heb je de neiging om bij elke versgedropte naam wikipedia te gaan checken. Ja, die Péladan heeft echt bestaan. Idem voor Charcot. Enzovoort, enzoverder.
Er is nijver en doorzetterij nodig om De Wonderen te appreciëren, maar het loont. Binnen de bourgeoisie die gesteund door kerk, kapitaal en kolonie teert op uitbuiting en klasseveschillen, vecht een eigenzinnige vrouw voor vrijheid. Vanaf ruwweg halfweg het boek – het memorabel kerstdiner – krijgt het boek merkelijk meer vaart. Het wordt best wel meeslepend dan. Volhouden dus, teergeliefde lezer!
En uiteraard is ook dit boek van Jeroen weer een lofzang op mijn stad. Hier is "the good, the bad and the ugly" van de metropool op het eind van de 19de eeuw. (Enkel de oprichting van mijn geliefde voetbalclub ontbreekt.) De staking van den bougie, de wereldtentoonstelling, de zoölogie, de bouw van de Middenstatie… Het is een wereld die ten onder zou gaan in de loopgraven van de Grote Oorlog. Om daar een nieuwe te creëren. The torture never stops.
“Waan. Dat bleef ik zien. Overal waan.” (p.398)
January 3, 2026
Schoonheid die schuurt, wanneer taal het tempo inhaalt
De wonderen is voor mij een boek met twee gezichten. Het is mijn minst favoriete verhaal van Olyslaegers, en tegelijk misschien wel het boek waarin zijn schrijftalent het meest onmiskenbaar schittert.
We belanden in Antwerpen aan het einde van de negentiende eeuw. Amandine - dochter van een welgestelde bankiersfamilie - kijkt terug op haar jeugd, haar band met haar broer Ambrose en haar plaats in een wereld die vrouwen liefst klein houdt. In die achtergrond verweeft Olyslaegers thema’s als vrouwenrechten, hekserij en Congo, zorgvuldig en ambitieus.
Toch kabbelde het verhaal voor mij te veel. Ik miste vaart, richting, een gevoel van samenhang. De vele thema’s bleven soms naast elkaar liggen in plaats van elkaar te dragen. En precies omdat het verhaal me minder meesleepte, begon ik steeds scherper te letten op de zinnen zelf. Alsof ik loskwam van het verhaal en rechtstreeks naar de taal keek.
Na Wil en Wildevrouw wist ik al wat Olyslaegers kan, maar hier leek hij soms bewust elke zin te polijsten tot ze glansde. Dat is bewonderenswaardig… en tegelijk ook wat het boek voor mij uit balans bracht. Schoonheid kreeg voorrang op houvast.
Geen zes, maar ook geen acht. Een zachte, weloverwogen zeven voelt juist. Al laat Goodreads dat helaas niet toe. ;)
Kortom: een prachtig geschreven roman die door zijn literaire rijkdom wat tempo en stevigheid verliest. Niettemin een waardevol boek van een groots Belgisch schrijver, vooral voor wie graag leest met aandacht voor taal.
*Gelezen met Boekenroedel*
De wonderen is voor mij een boek met twee gezichten. Het is mijn minst favoriete verhaal van Olyslaegers, en tegelijk misschien wel het boek waarin zijn schrijftalent het meest onmiskenbaar schittert.
We belanden in Antwerpen aan het einde van de negentiende eeuw. Amandine - dochter van een welgestelde bankiersfamilie - kijkt terug op haar jeugd, haar band met haar broer Ambrose en haar plaats in een wereld die vrouwen liefst klein houdt. In die achtergrond verweeft Olyslaegers thema’s als vrouwenrechten, hekserij en Congo, zorgvuldig en ambitieus.
Toch kabbelde het verhaal voor mij te veel. Ik miste vaart, richting, een gevoel van samenhang. De vele thema’s bleven soms naast elkaar liggen in plaats van elkaar te dragen. En precies omdat het verhaal me minder meesleepte, begon ik steeds scherper te letten op de zinnen zelf. Alsof ik loskwam van het verhaal en rechtstreeks naar de taal keek.
Na Wil en Wildevrouw wist ik al wat Olyslaegers kan, maar hier leek hij soms bewust elke zin te polijsten tot ze glansde. Dat is bewonderenswaardig… en tegelijk ook wat het boek voor mij uit balans bracht. Schoonheid kreeg voorrang op houvast.
Geen zes, maar ook geen acht. Een zachte, weloverwogen zeven voelt juist. Al laat Goodreads dat helaas niet toe. ;)
Kortom: een prachtig geschreven roman die door zijn literaire rijkdom wat tempo en stevigheid verliest. Niettemin een waardevol boek van een groots Belgisch schrijver, vooral voor wie graag leest met aandacht voor taal.
*Gelezen met Boekenroedel*
January 10, 2026
Eens te meer bewijst Olyslaegers zich als een meester van de historische roman, al zal hij zichzelf waarschijnlijk niet zo willen noemen. Als geen ander word je telkens meegezogen in het tijdsgewricht waarin de roman zich afspeelt, of het nu om de Tweede Wereldoorlog, de 16de eeuw of zoals nu, de belle epoque gaat. Telkens voel je, proef je de realia uit die tijd en als het niet helemaal accuraat zou zijn, wat je nooit vermoedt, dan heeft het er toch alle schijn van. Het perspectief van waaruit deze laatste roman geschreven wordt, een vrouwelijke ik-persoon, is merkwaardig, alsook de hele rist aan details ivm het mystieke, occulte, plantengeneeskunde, hekserij, mysterieuze seances, iets wat de auteur duidelijk zelf uitermate boeit.
Geleidelijk ontrafelt Amandine zich als een enorm complexe, gelaagde en ook weer gewoon een puur menselijke persoonlijkheid. Een roman die aanvankelijk een pleitbezorger lijkt voor meer vrouwenrechten blijkt uiteindelijk gewoon een diep menselijk, verhaal, zij het dan geobserveerd door iemand uit de hogere lagen van de bevolking die tegelijk gruwelijkheden en onrecht aanklaagt en daarvoor de prijs betaalt. Amandines gedachtegoed weerspiegelt zich in dat van Jeroen en is ongemeen scherp voor de tijdloze waan van de maatschappij.
Geleidelijk ontrafelt Amandine zich als een enorm complexe, gelaagde en ook weer gewoon een puur menselijke persoonlijkheid. Een roman die aanvankelijk een pleitbezorger lijkt voor meer vrouwenrechten blijkt uiteindelijk gewoon een diep menselijk, verhaal, zij het dan geobserveerd door iemand uit de hogere lagen van de bevolking die tegelijk gruwelijkheden en onrecht aanklaagt en daarvoor de prijs betaalt. Amandines gedachtegoed weerspiegelt zich in dat van Jeroen en is ongemeen scherp voor de tijdloze waan van de maatschappij.
January 26, 2026
Hoewel ik hier en daar af en toe wat vaart miste (vooral in het eerste stuk) heb ik toch erg genoten van dit boek.
Amandine (en haar voorbeeld, haar tante Bella) zijn bewonderenswaardig sterke, oprechte vrouwen in een tijd waar dat nog niet zo vanzelfsprekend was. De klappen die Amandine te verwerken krijgt (vooral het wegsturen van haar zoontje en haar jarenlange opsluiting na haar openlijke protest tegen de uitbuiting in Congo) kwamen hard aan, ik leefde enorm met haar mee.
Naast het verhaal heb ik ook erg genoten van de prachtige taal in het boek, hoewel deze af en toe toch iets té hoogdravend was - woorden als 'teneinde' of 'aldaar' zijn wat mij betreft toch echt passé. Het is een kunst het verhaal genoeg vaart te laten houden met zulke prachtige zinnen maar Jeroen Olyslaegers slaagt daar wonderwel in.
Het historisch kader was heel interessant, zeker de wereldtentoonstelling en de rubberhandel met Congo. Deze laatste gruwel gaat me zeker nog lang bijblijven! Ik had verwacht meer over de eerste wereldoorlog te lezen omdat dit ook in de korte inhoud van het boek stond maar dat was dus gek genoeg helemaal niet het geval.
Ik ga zeker nog andere boeken van de auteur lezen. Wildevrouw komt nu nog hoger op m'n leeslijstje te staan!
Amandine (en haar voorbeeld, haar tante Bella) zijn bewonderenswaardig sterke, oprechte vrouwen in een tijd waar dat nog niet zo vanzelfsprekend was. De klappen die Amandine te verwerken krijgt (vooral het wegsturen van haar zoontje en haar jarenlange opsluiting na haar openlijke protest tegen de uitbuiting in Congo) kwamen hard aan, ik leefde enorm met haar mee.
Naast het verhaal heb ik ook erg genoten van de prachtige taal in het boek, hoewel deze af en toe toch iets té hoogdravend was - woorden als 'teneinde' of 'aldaar' zijn wat mij betreft toch echt passé. Het is een kunst het verhaal genoeg vaart te laten houden met zulke prachtige zinnen maar Jeroen Olyslaegers slaagt daar wonderwel in.
Het historisch kader was heel interessant, zeker de wereldtentoonstelling en de rubberhandel met Congo. Deze laatste gruwel gaat me zeker nog lang bijblijven! Ik had verwacht meer over de eerste wereldoorlog te lezen omdat dit ook in de korte inhoud van het boek stond maar dat was dus gek genoeg helemaal niet het geval.
Ik ga zeker nog andere boeken van de auteur lezen. Wildevrouw komt nu nog hoger op m'n leeslijstje te staan!
Displaying 1 - 30 of 48 reviews