Uf

by Jojanneke van den Berge

Tijdens het greppelen, een onderdeel van de ontgroening, bevindt Eline Balfour zich met haar broek op haar knieën tussen haar medenovieten. Het is de poort naar het lidmaatschap van de uvsv, het Utrechtse vrouwencorps. Samen met haar nieuwe vriendin Binkie vindt ze al snel haar plek in een jaarclub en in een fijn huis met eigenzinnige meisjes en een hond die tampons eet. Maar dan ontmoet ze David, een charmante jongen die worstelt met een geheim en de verwachtingen binnen het usc. Onbedoeld stelt hij Eline bloot aan de schaduwzijden van het corpsleven. In een wereld waarin status en saamhorigheid hand in hand gaan met ongeschreven regels, laat Uf zien wat het betekent om jezelf te blijven binnen een systeem dat daar niet altijd om vraagt.

368 pages, Paperback

Published October 14, 2025

Reviews

[Marleen de Sterke · Rating 1 out of 5]

Ik heb een paar heel goede boeken gelezen de laatste tijd, dus deze steekt extra schril af. Rommelig, vermoeiend, te lang, ik was het corpssfeertje snel spuugzat (maar aan dat laatste kan de schrijfster weinig doen) en lelijke taal: “whoohaa”, “yesss”. Het enige positieve wat ik erover kan zeggen is dat het in Utrecht is en ik het allemaal voor me zag, maar behalve de stad zelf was het niet fraai.

[Merol · Rating 3 out of 5]

een kritische analyse van het corpsleven biedt een mooi vertrekpunt voor een roman - maar dit boek wilde te veel. De kritieken waren voor mij een beetje 'on the nose', ik had het sterker gevonden als socialisering van het corps subtieler naar voren kwamen. Nu voelde het niet altijd realistisch, met name de eind scene met de publieke speech voelde meer als een fanatasie van wat zou moeten gebeuren dan hoe het daadwerkelijk zou gaan.

[Noortje · Rating 2 out of 5]

(eigenlijk 2.5 ster en btw ik verhuis naar Fable dus dit is mn laatste review xx vind mij daar) ja ik had wel wat meer verwacht van dit boek, vooral vanwege de nabijheid van de setting (niet dat ik ooit lid was van het corps of corps-adjacent) maar it was not hitting the right spot. sommige passages voelden heel geforceerd, de auteur wilde heel duidelijk een activistische, feministische boodschap overbrengen en laat de personages dan heel geforceerd praten over alledaagse seksisme en mysogonie waarbij iedereen het met elkaar eens is en nogal verzucht dat het leven zo oneerlijk is ingedeeld. ben het ermee mee eens, daar niet van, maar het is super saai om een niet-schurend gesprek te lezen over iets waarvan we het toch wel redelijk over eens zijn. en het was niet echt een kritisch boek, dat probeerde het wel te zijn door spottend over rijke families te praten die stuk voor stuk lid worden van het corps, maar uiteindelijk wordt diezelfde traditie waar die mensen onderdeel van zijn ook aangeprezen.

[Lotte van der Biezen · Rating 4 out of 5]

“mannen hebben over het algemeen zo’n blik in hun ogen (…) de blik die jouw plek in de wereld bepaalt. Die zegt dat vrouwen er zijn om beoordeeld te worden door mannen.”

[Heleen Dols · Rating 4 out of 5]

Ik was sceptisch: een verhaal over het corpsleven, kan dat nog geschreven worden zonder alle open deuren in te trappen? Maar dat kan zeker: Uf is een goed geschreven verhaal dat goed de aantrekkingskracht en daarmee de complexiteit van corpora laat zien. Tot het einde toe verrassend en vooral de vrouwelijke bijpersonages zijn bijzonder charmant en geestig neergezet. Ik vond de dialogen iet wat ongeloofwaardig: zo belerend praat men over het algemeen niet met elkaar, in sociale situaties. Verder denk ik dat je een bepaalde fascinatie voor dan wel ervaring met het onderwerp moet hebben om dit boek leuk te kunnen vinden.

[Ellen Leijten]

Halverwege gestopt met luisteren, omdat dit boek zo uitleggerig was. De personages zijn elkaar constant van alles aan het uitleggen. Bovendien heeft Van den Berge alle nieuwsberichten over het corps van de afgelopen decennia in dit boek willen verwerken. Ik vroeg me echt af voor wie dit boek nou is geschreven, want het ligt er zo dik bovenop allemaal.

Voor mij kreeg het boek daarmee zo'n hoog Floortje Bellefleur-gehalte, dat ik ben afgehaakt...

[Brechtje Poldermans · Rating 3 out of 5]

3,5 ster!

Er zit super veel herkenbaars in. Het boek laat mooie kanten zien van saamhorigheid binnen een vereniging. Ook de ‘vanzelfsprekendheid’ van een succesvol leven en kritiek daarop wordt genoemd. Het zijn haast te veel thema’s bij elkaar. Het verhaal neemt een wending waarop je eigenlijk de hele tijd zat te wachten. Je wist dat zoiets zou gaan gebeuren. Hoe het eindigt is wat irrealistisch denk ik. Maar wel mooi voor het verhaal.

Wat ik ervan vond kan ik verder niet goed omschrijven. Vraag mij dat maar persoonlijk joe!

[bdr0 · Rating 5 out of 5]

Een feest van herkenning als je zelf in Utrecht woont (/gewoond hebt), maar daar houdt de gezelligheid ook wel op.
Het verhaal zelf kwam een beetje traag op gang, maar op een gegeven moment greep het me bij de keel en kon ik niet meer stoppen met lezen. Als je denkt dat je het afschuwelijkste gehad hebt, komt het volgende alweer.
Een heel boeiend (en heftig) inkijkje in het corpsleven, maar ik kan niet zeggen dat mijn afkeer ervan minder is geworden na het lezen van dit boek.

[Kim Stolk · Rating 4 out of 5]

Een rauwe inkijk in het corporale studentenleven in Utrecht. Soms (lees: vaak) shockerend, soms ook herkenbaar. Veel stigma’s rondom het koor worden bevestigd, uitgediept en bekritiseerd, met feut Eline als hoofdpersoon en tevens lijdend voorwerp. Fijn geschreven! Aan het einde vraag ik me wel af waar David is gebleven..

[Julia Swiebel · Rating 4 out of 5]

3,5 ⭐️ Bijzonder inkijkje in de corporale verenigingen (op zich extra grappig dat het vooral om Utrecht gaat) , met vooral de negatieve homofobische kant die ik best schokkend vond! De anti-feministische kant kenden we natuurlijk al ;) Lekker geschreven, maar niet een favoriet boekje ofzo

[Sarah · Rating 3 out of 5]

3.5 ⭐️

[Brechtje B · Rating 3 out of 5]

Zou het 3,5 willen geven. Leest vooral lekker weg, en is leuk je even onder te dompelen in de ‘vo wereld.

[Meneer Van Kuppevelt · Rating 4 out of 5]

Krachtig verhaal verteld vanuit twee perspectieven; in eerste instantie was ik bang dat het verhaal de stereotypen behorend bij het corps niet zou ontstijgen. Langzaamaan bouwt Jojanneke van den Berge op naar een apotheose.

Het is een boek dat ik mijn leerlingen aanraad; de kracht van het boek zit 'm ook in het bespreekbaar maken van de thema's voor deze leeftijdscategorie: seksisme, doofpotcultuur en de verantwoordelijkheid die ook oud-leden hebben.

Ik ben benieuwd hoe dit boek in corporale kringen ontvangen wordt - waar ligt de grens tussen werkelijkheid en fictie? Wat mij betreft brengt het verhaal de werkelijkheid dichterbij. Een roman om over in gesprek te gaan. Een roman om over na te denken.

[Mirjam Veenhof · Rating 3 out of 5]

Interessant inkijkje in een wereld die ik, bij nader inzien nogmaals bevestigd, terecht gesloten heb gehouden voor mezelf. Het boek probeert een genuanceerd beeld van het corpsleven neer te zetten en ondanks dat het de auteur lukt om je het gevoel mee te geven waarom het ook zo competitief mooi, thrilling en traditie-gedreven kan zijn, bekroop mij toch continude vraag waarom je je vrijwillig zou blootstellen aan de potentiële goedkeuring van een groep die, op veel fronten, minder progressief is dan de rest van de studentenwereld, ten koste van, always, vrouwen en queerpersonen. Joejoe.

[Laura Van Rijnsbergen · Rating 4 out of 5]

Eigenlijk 4,5 ster. Ik vind het een heel interessant boek, en echt goed uitgewerkte personages. Heel aangrijpende gebeurtenissen. Ik miste alleen op het einde een soort afloop voor David, vandaar de halve ster. Maar zeker een aanrader ook al heb je niks met studentenleven te maken!

[Julia · Rating 3 out of 5]

3,5🌟

[Anna Piccardt Brouwer · Rating 4 out of 5]

serieus verrassend prima boek

[Maarten Teunissen · Rating 3 out of 5]

Af en toe een beetje roman equivalent van serie ‘feuten’ maar wel van genoten.

[Merel Hilderink · Rating 3 out of 5]

3.5 sterren. Geen literatuur van de bovenste plank maar heerlijk om weer even terug te gaan naar het corporale studentenleven. Ik blijf me altijd verbazen over dit wereldje van oud geld met kastelen, zegelringen, polopaarden en champagne… en helaas ook diepgeworteld racisme en vrouwenhaat.

[Daphne Hartman · Rating 3 out of 5]

3 ⭐️
Wel magere sterren als ik eerlijk ben. Dit verhaal was voor mij een teleurstelling. Toen ik dit boek in de boekhandel zag liggen en las waar het overging, keek ik hier enorm naar uit. Het leek me heerlijk om een kijkje te krijgen in het leven van een studentenvereniging, iets wat ik zelf (bewust) niet ken. Echter, het verhaal kabbelde voort en er zat niet echt een verhaal in. Lange tijd vroeg ik me af waar het verhaal nou heen ging. Pas aan het einde kreeg het een beetje een verhaallijn. Heel jammer, er had mijns inziens veel meer ingezeten.

[Sanne · Rating 3 out of 5]

Veel tell, minder show (al wordt dit gaandeweg het boek beter). Mede daardoor krijg je weinig inzicht in de persoonlijkheid en gedachten van de personages. Wat beweegt hen om in het keurslijf van het corps te willen? Waarom stellen de vrouwen, die zich erg bewust zijn van hun feministische voorgeschiedenis, zichzelf vrijwillig bloot aan een haag van 'hoeren' roepende mannen? Ik had het graag willen begrijpen.

Het boek leest verder als een afrekening met media die van een afstandje schrijven over het seksisme binnen het corps.

[Missha · Rating 3 out of 5]

Een Nederlandstalig boek van eigen bodem, iets wat ik vaker wil gaan lezen en waarbij dit een naar mijn idee goede start is geweest. Uf is niet een boek dat ik zelf tegen het lijf ben gelopen, maar wat pas vorige maand is uitgekomen, en waar ik bar weinig promotie voor ben tegengekomen.

Dat is het fijne van boekenclubs, je krijgt aanraders gebaseerd op wat anderen weten, leuk vonden, of via via hebben gehoord, in plaats van dat je iets voorgeschoteld krijgt door je eigen gepersonaliseerde algoritme dat de meeste social medias voor je hebben.

Uf is een boek dat zich afspeelt in de corpswereld, iets wat voor mij totaal vreemd is. Ik ben, zoals dit boek zo leuk zegt, 'maar een HBO student', en die weten toch niet hoe het hoort. De manier waarop de maniertjes, de rituelen en de verwachtingen worden beschreven in dit boek is een vermakelijk maar soms ook heftig inkijkje in dit toch meestal exclusieve wereldje.

Het doel van het boek was dan ook vrij snel duidelijk, de kritische noot stond er vanaf het begin in. En hoewel soms toch ook wat naïeve personages, waren er genoeg analyses van gedrag en 'waarom-doet-men-dit' verwerkt in het boek.

Eline is een leuk, maar ondanks haar intelligentie, toch wat naïef meisje die niet voldoende is gewaarschuwd door haar ouders over de wereld waar ze vanaf nu deel van gaat maken. Waar ze een leuk mens is om te volgen in het boek, denk ik dat de auteur met haar schrijfstijl en keuzes de plank net missloeg.

Door de wisselende perspectieven lijkt het een hele periode alsof zowel David als Eline een hoofdpersoon in dit boek zijn, maar dit is na ongeveer de helft van het boek toch ineens een stuk minder het geval, waarin blijkt dat David en zijn bijkomende verhaallijnen meer gebruikt worden om Eline's verhaal verder te helpen.

David begint heel sterk maar maakt niet de persoonlijke ontwikkelingen die ik had verwacht, maar je kunt het ook niet volledig evalueren omdat er heel veel losse eindjes zijn. Bijna alsof de auteur een tweede boek voor hem had bewaard terwijl deze op andere gebieden van het verhaal er totaal niet lijkt te komen.

Overigens heeft van den Berge het dan wel heel goed gedaan met haar schrijfstijl als het aankomt op spanning opbouwen en de lezers maar laten gokken en invullen wat er is gebeurd op de momenten dat al deze wisselende perspectieven je niet het volledige beeld gaven.

Het was, buiten mijn kritiek om, een heel vermakelijk boek en ik wil ook graag mijn complimenten geven voor het prettig voorgelezen Nederlandse audioboek, wat maakte dat ik er zo doorheen vloog. De humor en manier van brengen deed dit boek ten goede.

Ik blijf echter bij mijn punt dat van den Berge echter of de focus meer op Eline had moeten leggen, of gewoon twee losstaande boeken had moeten schrijven zodat zowel Eline als David tot hun recht hadden kunnen komen.

Het einde had wat hoge "eind-goed-al-goed met een musical twist" gevoel, maar ik kon het hebben.

[Lisanne · Rating 5 out of 5]

In Uf maken we kennis met Eline Balfour, die vanuit Groningen naar Utrecht verhuist om te studeren. Ze wordt lid van het Utrechtse vrouwencorps en belandt tijdens haar ontgroening al snel in een wereld vol tradities, ongeschreven regels en sterke onderlinge banden. Ze sluit vriendschap met Binkie en voelt zich al snel thuis binnen haar jaarclub en het Poppenhuis, waar ze samenwoont met andere vrouwelijke corpsleden. Eline voelt zich steeds meer als een vis in het water.

Dan ontmoet ze David, die al enkele jaren lid is van het corps. David worstelt met zijn plek binnen een omgeving waarin status, aanzien en conformiteit centraal staan. Door haar relatie met David wordt Eline geconfronteerd met een andere, donkerdere kant van het corpsleven—een kant die haaks staat op het veilige en warme gevoel dat zij aanvankelijk ervaart.

Jojanneke van den Berge beschrijft het reilen en zeilen van het corpsleven afwisselend vanuit het perspectief van Eline en David. Hierdoor krijgt de lezer zowel het vrouwelijke als het mannelijke gezicht van deze wereld te zien. Beide personages kampen met onzekerheden en innerlijke conflicten, wat hen herkenbaar maakt. De schrijfstijl is vlot en meeslepend. Je kruipt diep in hun gedachten en gevoelens, die soms rauw en confronterend worden neergezet.

Van den Berge weet zowel de aantrekkelijke als de problematische kanten van het corpsleven scherp te schetsen. Ze laat zien hoe moeilijk het is om trouw te blijven aan je eigen normen en waarden binnen een systeem van decennialange tradities, waarin afwijkend gedrag nauwelijks wordt getolereerd. Tegelijkertijd is er aandacht voor de hechte vriendschappen en het warme bad dat het corps ook kan bieden. Daarmee geeft Uf een inkijk in een wereld die voor veel buitenstaanders gesloten blijft.
Uf is een intense en meeslepende roman die je niet koud laat. Het boek zet aan tot nadenken over identiteit, groepsdruk en de prijs die je soms betaalt om ergens bij te horen. Het beschrijft de zoektocht van jonge mensen naar zichzelf binnen een strak omlijnd systeem.

[Swen Zuiderwijk · Rating 3 out of 5]

Studenten die lid zijn schermen er maar al te graag mee dat de sociale structuur van hun vereniging voor een buitenstaander niet te begrijpen is en dat het heus niet zo is dat daar andere dingen gebeuren dan in de 'normale' samenleving. 'Uf', de debuutroman van Jojanneke van den Berge zet het beeld van het leven in zo'n vereniging eigenlijk niet iet eens zo zeer op zijn kop, maar het lukt Van den Berge om een aantal behoorlijke kritische kanttekeningen te plaatsen, zonder het verenigingsleven te verketteren en neer te zetten als een karikatuur.
Daar heeft Van den Berge een aantal verhaallijnen nodig die soms te denken geven, soms verwerpelijk zijn, maar soms vanuit de mores die heersen binnen de verenigingen ook wel weer te begrijpen zijn. Van den Berge gebruikt veel woorden: het boek bevat veel inhoudelijke discussies over het al dan niet toelaten van 'nieuwe sociale klimmers', de positie van de vrouw, de rol van de familie en het al dan niet vinden van een partner die niet alleen bezig is met scoren, maar ook inhoudelijk iets brengt. Tegelijkertijd is het pijnlijk en tekenend hoe er aangekeken wordt tegen homoseksualiteit, al geeft Van den Berge aan het eind wel een relativering: niet altijd winnen traditionele waarden het van de wat modernere kijk op het leven.
De vraag is, ook in Van den Berges boek, waar je goed aan doet als je als vrouw aangerand wordt. Vanuit de corpora lijkt de doofpot nog steeds een optie. Wat dat betreft eindigt dit boek niet op alle fronten zoals je hoopt dat het voor de hoofdpersonen eindigt. Mores en het behouden de goede naam overheersen, en dat is eigenlijk een heel nare conclusie.
Het boek leest vlot en de vele gesprekken zijn helder opgeschreven. Het boek leest dan ook als een trein!

[Julia · Rating 3 out of 5]

vond het mezelf toch wel verschuldigd dit boek te lezen, op zoek naar herkenbaarheid maar ook de kritiek. was heel benieuwd naar hoe de schrijfster dit onderwerp en deze boodschap in een roman zou kunnen verwerken en dat ging toch best goed. er zit wel heeel veel in 1 (corps)jaar (lol) gepropt waardoor het soms een beetje onrealistisch overkomt. sommige stukken staan vol van de uitleg maar dat is om een bredere doelgroep te bereiken misschien ook wel noodzakelijk. een vrouwonvriendelijk stereotype dat natuurlijk geheel bevestigd wordt maar waarbij ook een duidelijke kanttekening is dat het overál gebeurt. ik hoop dat het kan dienen een eyeopener voor niet alleen corpora maar voor de samenleving in het algemeen. overigens vond ik de wijze lessen over vriendschap en jezelf ontwikkelen heel leuk!

[Agnita Veld · Rating 5 out of 5]

Dit boek vond ik eerst saai. Het was voor mij vooral informatief en een ver-van-mijn-bed-show. 20 jaar geleden was niemand van mijn hbo-studie lid. Het zou ook werkelijk niets voor mij geweest zijn. Afijn, later werd het boek alsnog boeiend. Helaas vanwege problemen die in dit boek fictief zijn, maar voor veel anderen bittere realiteit.
Jojanneke zegt in een interview dat het risico op seksueel geweld groter is binnen de context van dergelijke studentenverenigingen en dat de kans dat jongens daders worden in deze context maar liefst driemaal groter is (volgens onderzoek uit de VS). Echt bizar. Het is alleen maar positief dat hier meer aandacht voor komt. Verder ben blij dat mijn nichtjes lid werden van Navigators, vast niet perfect, maar i.i.g. minder grof.

[Angelique · Rating 2 out of 5]

Leest lekker weg, een zogenaamde chicklit. Het is een aardig verhaal, zeker als je bekend bent met 'de' studentenwereld. Van den Berge wilde vooral een tegengeluid laten horen (het corps is ook leuk) en het seksisme aan de kaak stellen om daar de volledige vrijheid in te hebben koos ze voor een roman (fictie). Vooral het aanzwengelen van de discussie om een cultuurverandering te bewerkstelligen vindt ze daarbij belangrijk; dat ook oud-leden hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Zie hier, deze roman ;-)

[Gijs Zandbergen · Rating 4 out of 5]

Luisterboek. Ruim vijftig scènes uit de levens van de twee Utrechse corpsleden Eline en David. Er wordt uit de school geklapt, maar echte verrassingen ben ik niet tegengekomen, ook niet bij de vrouwelijke corpsballen, al zijn die iets minder kinderachtig dan hun mannelijke tegenvoeters. Clubgenootjes, huisgenootjes, sociëteitsgenootjes en ontzettend veel drank, kinderachtigheden en pikordegedoe. Maar als wandelluisterboek heb ik ervan genoten, ook omdat het boek zo overzichtelijk en herkenbaar is.

[Femke De · Rating 3 out of 5]

Leuk, maar ook cliché. Ik was benieuwd wat de overeenkomsten zouden zijn met mijn studentenvereniging. Erg veel. Ik begrijp erg goed waarom ik van die tijd heb genoten, het fijne huis, het groepsgevoel, maar ik kan er nog steeds niet helemaal bij dat ik niet meer afkeer heb gehad tegen de ontgroening en dat we dat allemaal ondergingen. En de man-vrouw verhoudingen, niet meer van deze tijd, een "eerstejaarsmeisjesfestijn", dat kan toch niet?! Voortschrijdend inzicht.

[Floor Jansen · Rating 4 out of 5]

Heeel leuk om een boek te lezen over je eigen stad. Prachtige thema’s waaronder seksueel overschrijdend gedrag, gay zijn binnen het corps, en seksisme binnen de maatschappij en studentenverenigingen!
Ik vond wel dat er veel open eindjes waren (hoe eindigt het met David, Binkie, en het zusje van Eline??), en de laatste scène in de Club vond ik onrealistisch. Anders had hij een mooie 5 sterren van mij gekregen :)