Aangespoord door die ene, telkens terugkerende vraag - 'wanneer ga je nu eens over iets anders schrijven dan voetbal?' - treedt Michel van Egmond in Writer'sBlock buiten de lijnen van het sportveld. Op zijn vertrouwde lichte toon - bekend van bestsellers als Gijp, Kieft, Derksen en Topshow - bericht hij dit keer over zijn persoonlijke fascinaties, over bijzondere mensen met bijzondere levens, over zijn eigen leven, over ongelooflijke en ten onrechte vergeten gebeurtenissen en nog steeds, af en toe, ook over voetbal...
Het resultaat is een originele en voortrazende mozaïek-vertelling, met verhalen over een bonte verzameling aan kunstenaars, avonturiers, muzikanten, zwervers, schrijvers, voetballers, acteurs, tv-persoonlijkheden, terroristen, boksers en politici, alsmede een wonderkind, een oorlogsfotograaf en zelfs een paar honden. Van Pablo Picasso tot René van der Gijp, van Wilfried de Jong tot Joe DiMaggio, van Robert F. Kennedy tot Willy van de Kerkhof en van Matthijs van Nieuwkerk tot Errol allemaal komen ze voorbij in Van Egmonds zoektocht naar het perfecte verhaal, met als resultaat een boek dat bijna ongemerkt bomvol bijzondere levensgeschiedenissen zit.
De schrijfstijl van Michel van Egmond is wat mij betreft altijd subliem. Hierdoor vlieg je door zijn boek(en) heen.
Meestal wanneer ik zijn boeken lees, weet ik een beetje wat ik kan verwachten, aangezien het dan over 1 persoon gaat. Nu merkte ik dat de stukken die over een persoon of personen gingen die ik kende, dat ik het weer erg leuk vond om te lezen. Maar andere stukken haakte ik ook weer net zo makkelijk volledig af.
Wat een verteller. Of hij nou praat of schrijft, het is altijd leuk. En meestal interessant. Ik heb geen voetballeesboek van hem gelezen omdat ik voetballers niet per se interessant vind, maar de omschrijving van dit boek en zijn interview bij nooit meer slapen overtuigde me. geen spijt van, maar wel een paar problemen met dit boek. Toch weer verhalen over voetballers en die verhalen zijn echt de minste, en het hele mislukte verhaal van MATTHIJS, het boek over Matthijs van Nieuwkerk vind ik vreemd. Hun vriendschap is na het afzeggen van van Nieuwkerk verbroken. Dan zou ik er ook geen woorden aan vuil maken. Nu voelt het een beetje als een naaistreek om het toch over hem te hebben. Zo begint dit boek geweldig en eindigt het een beetje matig. Wel lol aan beleefd.
Van Egmond schrijft licht, vlot en geestig, waardoor het boek moeiteloos leest. De vele leuke, absurde en soms komische anekdotes maken het een vermakelijke bundel. Perfect voor tussendoor.
van Egmond (niet Egmond zoals bij dit boek staat) schrijft in dit boek wat minder over voetbal, en wat meer over zichzelf en zijn Amerikaanse voorbeelden. Dat levert weer een geslaagd boek op, en bij mij ook zin om ook weer eens wat van bijvoorbeeld Joseph Mitchell te lezen. Kapstok is een schrijver die niet schrijft, en toch heb je wonder boven wonder een boek in handen. dat is al wel vaker gedaan. van Nieuwkerk komt langs (onsympathiek) en Wilfried de Jong (sympathiek), en heel veel jazzmusici. al bij al een lekkere weglezer, goed cadeau voor de weiniglezer ook, en qua thematiek iets intellectueler dan de biografieën.
Eerste boek van Van Egmond dat ik daadwerkelijk kocht, nu het niet uitsluitend over voetbal zou gaan. Dat klopt, maar alsnog passeert het vaak genoeg de revue om zo nu en dan wat alinea’s over te slaan, iets wat ik vrijwel nooit doe en als een zonde beschouw. Toch is het een sterk boek omdat Van Egmond hiermee uit zijn comfortzone stapt en alsnog ijzersterk is in het beschrijven van personen en ervaringen. Het is een kwestie van tijd voordat hij met een portret komt van een boeiend karakter (en dus niet Patty Brard) buiten de voetbalwereld. Daarom zonde dat het project met Matthijs van Nieuwkerk geen doorgang heeft mogen vinden.
⭐️⭐️⭐️✨ Een van de beste reportageschrijvers met een writer’s block. De korte verhalen gaan van hot naar her, maar zijn op een creatieve manier verbonden. Na het lezen heb ik het gevoel dat ik erbij was daar in die koffiebar met Wilfried de Jong. En eigenlijk ook dat ik meevloog met de vliegende tuinstoel. En dat ik wc-papier meenam van het toilet van Gay Talese. Een vermakelijke, snelle bundeling van verhalen, die ik met regelmatig een glimlach heb gelezen
Prima boekje, zoals alles wat Michel schrijft altijd prima is. Leest makkelijk weg, vrij komisch bij vlagen en lekker boek om af en toe ff een halfuurtje in te lezen.
Verder geen bijster verrassend boek oid. Wat iemand al schreef; lijkt ook erg op een deadline die maar gehaald moest worden, waarbij echt antwoord op de vraag waarom er geen verhaal kwam, niet werd gevonden.
Het boek leest weg alsof iemand je een verhaal vertelt en dan een zijweg neemt met een heel ander verhaal om toch weer bij het verhaal terug te keren. En het waren leuke verhalen. Uiteindelijk heb ik me er mee vermaakt, dus helemaal prima.