What do you think?
Rate this book
Πανθέρας
«Το να με εμπνέει είναι προτιμότερο από το να με αγαπά…» Η Βικτώρια Κορνέλη έχασε και τους δύο της γονείς σε ένα φρικτό αυτοκινητιστικό δυστύχημα όταν ήταν μόλις δύο μηνών. Μεγάλωσε με την αδερφή του πατέρα της, τη Νόνα, και ποτέ δε στερήθηκε τίποτα. Οι κανόνες της, απλοί! Παίξε. Διασκέδασε. Ζωγράφισε. Φύγε!
Επιστρέφει στην Κέρκυρα για να περάσει ένα ανέμελο καλοκαίρι, λίγο πριν ξεκινήσει την τελευταία της χρονιά στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού.
Δεν έχει ιδέα πως ο άντρας με το τατουάζ του λιονταριού στην πλάτη, που βγαίνει μέσα από τα γαλαζοπράσινα νερά του Ιονίου, θα ανατρέψει τους κανόνες της.
Δεν έχει ιδέα πως, για τον Έκτορ Ντράγκαν Ράτκοβιτς, οι δικοί του κανόνες… δεν ανατρέπονται.
Εκείνος θα παίξει. Εκείνη θα παίξει. Εκείνος θα διασκεδάσει. Εκείνη θα διασκεδάσει.
Και όταν βαρεθεί το παιχνίδι της, πόσο εύκολο θα είναι να ξεφύγει από τον Πανθέρα;
«Όπου κι αν πας, θα έρχομαι πάντα για σένα…»
Επιστρέφει στην Κέρκυρα για να περάσει ένα ανέμελο καλοκαίρι, λίγο πριν ξεκινήσει την τελευταία της χρονιά στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού.
Δεν έχει ιδέα πως ο άντρας με το τατουάζ του λιονταριού στην πλάτη, που βγαίνει μέσα από τα γαλαζοπράσινα νερά του Ιονίου, θα ανατρέψει τους κανόνες της.
Δεν έχει ιδέα πως, για τον Έκτορ Ντράγκαν Ράτκοβιτς, οι δικοί του κανόνες… δεν ανατρέπονται.
Εκείνος θα παίξει. Εκείνη θα παίξει. Εκείνος θα διασκεδάσει. Εκείνη θα διασκεδάσει.
Και όταν βαρεθεί το παιχνίδι της, πόσο εύκολο θα είναι να ξεφύγει από τον Πανθέρα;
«Όπου κι αν πας, θα έρχομαι πάντα για σένα…»
656 pages, Paperback
First published July 4, 2025
17 people are currently reading
131 people want to read
About the author
Οφηλία
6 books154 followersΗ Οφηλία κατά κόσμον Έλενα Μεγαρίτη, είναι απόφοιτος Πληροφορικής και εργάζεται ως web designer. Μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στην Αθήνα και το Λουτράκι μαζί με τον σύζυγό της, Σπύρο. Λατρεύει τη μουσική, τα ροκ φεστιβάλ, την Αυστρία, τη Φλόρενς Γουέλτς, τον Ντέρμοτ Κένεντι, και οι αγαπημένες της ταινίες είναι ο Scarface και ο Godfather, ενώ η πρώτη της αγάπη είναι ο Δανός πρίγκιπας Άμλετ. Οδηγός στη ζωή της είναι τα λόγια του Σαίξπηρ: Θεέ μου, ξέρουμε τι είμαστε, μα δεν ξέρουμε τι μπορεί να γίνουμε.
Επικοινωνήστε με τη συγγραφέα
στον ιστότοπό της: www.opheliabooks.gr
στο Facebook: Ophelia Author
στο Instagram: @ophelia_isdreaming
στο TikTok: @ophelia author
Επικοινωνήστε με τη συγγραφέα
στον ιστότοπό της: www.opheliabooks.gr
στο Facebook: Ophelia Author
στο Instagram: @ophelia_isdreaming
στο TikTok: @ophelia author
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 41 reviews
July 8, 2025
Αυτό το βιβλίο είναι ένα τεράστιο σοκ!!!! Απίστευτες ερωτικες σκηνές που κάνουν τον εγκέφαλο σου και το κορμί σου να κάνουν ΜΠΑΜ!! Μια ερωτική σχέση που χτίζεται λίγο λίγο πάνω σε αυτές τις ερωτικες στιγμές για να μας φανερώσουν τα πιο δυνατά συναισθήματα!! Η Βικτώρια που είναι ένας άνθρωπος που έχει τραύματα και τα καλύπτει με την δυναμικότητα έρχεται αντιμέτωπη με όλα αυτά που φοβόταν! Έρωτας, πόθος και αγάπη!! Παρασύρεται από όλα αυτά μπροστά στον γορίλα που έθεσε σαν στόχο! Στην αρχή ξεκίνησε σαν παιχνίδι αλλά κάθε στιγμή μαζί του δημιουργούσε κι άλλη ρωγμή στην πανοπλία της!!! Τα συναισθήματα που σου δημιουργούνται εδώ είναι αυτά της πρώτης αγάπης που σου έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις και ταράζεται όλο σου το σύστημα λες και έχεις πυρετό!! Μυστικά του παρελθόντος τους περιμένουν στην γωνία!! Ο Έκτορ είναι ένα μυστήριο!! Ενας γορίλας που την παίζει και την κρατάει σε απόσταση!οι ερωτικες σκηνές πραγματικά είναι σοκαριστικές!!!! Η τέλεια επιλογή
September 5, 2025
Δεν μπόρεσα να ταυτιστω με την ηρωίδα. Διαλογοι, συμπεριφορες, αλλοπροσαλλες ανεπίτρεπτες και επαναλαμβανομενες.
Κάπου χάθηκε καθε μετρό, κάθε όριο..Συντηρητική δεν ειμαι σε καμια περιπτωση! Αλλο όμως η επιμονή του θελω κάτι πολυ και αλλο η αρωστημμενη εμμονή!
Υπάρχουν ο αυτοσεβασμός και η περηφανια!
Κάπου χάθηκε καθε μετρό, κάθε όριο..Συντηρητική δεν ειμαι σε καμια περιπτωση! Αλλο όμως η επιμονή του θελω κάτι πολυ και αλλο η αρωστημμενη εμμονή!
Υπάρχουν ο αυτοσεβασμός και η περηφανια!
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 20, 2025
Δείτε επίσης και στο Chill and read
Όσοι διαβάζουν ερωτική λογοτεχνία στην Ελλάδα, γνωρίζουν σίγουρα την Οφηλία, αν όχι και τη γραφή της. Όσοι γνωρίζουν και τη γραφή της, ανυπομονούν κάθε φορά για το νέο της βιβλίο και το καταβροχθίζουν όπως ο πεινασμένος την τροφή, ή λες και είναι ένα ποτήρι νερού στην καυτή έρημο.
Μετά το πολύ αγαπημένο «Πορτιέρο», η Οφηλία επιστρέφει με ένα μυθιστόρημα που καταφέρνει να αναστατώσει τις αισθήσεις, να ανεβάσει παλμούς και να δημιουργήσει εκείνη τη γνώριμη εξάρτηση που μόνο τα έντονα ερωτικά romance μπορούν να δημιουργήσουν. Το «Πανθέρας» είναι ένα βιβλίο που κινείται ανάμεσα στο πάθος και τον κίνδυνο, ανάμεσα στην επιθυμία και τον φόβο του να παραδοθείς ολοκληρωτικά σε κάποιον που μοιάζει να είναι φτιαγμένος από σκοτάδι και φωτιά μαζί.
Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται η Βικτώρια Κορνέλη, μια ηρωίδα με πλούσιο ψυχικό υπόβαθρο και έντονη προσωπικότητα. Μια ζωγράφος που αγαπάει τη «Λολίτα» του Ναμπόκοφ και ζει την κάθε μέρα. Αν και μεγαλωμένη από τη θεία της μετά τον τραγικό χαμό των γονιών της, δεν παύει να διατηρεί την ανεξαρτησία και το πάθος της για τη ζωή και την τέχνη. Η επιστροφή της στην Κέρκυρα και η γνωριμία της με τον Έκτορ Ντράγκαν Ράτκοβιτς, έναν άντρα που φωνάζει από μακριά «κίνδυνος», είναι το σημείο μηδέν. Από εκεί και πέρα, ξεκινάει ένα ερωτικό παιχνίδι γεμάτο ένταση, ανατροπές, ρίσκα και πειρασμούς.
Ο Έκτορ είναι από εκείνους τους ήρωες που δεν περνούν απαρατήρητοι. Μυστηριώδης, επιβλητικός, σκοτεινός, με ένα παρελθόν που τον στοιχειώνει και μια παρουσία που μαγνητίζει. Δεν προσπαθεί να είναι ευγενής ή να κρύψει τον επικίνδυνο εαυτό του. Αντίθετα, προκαλεί. Διεκδικεί. Κυριαρχεί. Και αυτή του η φύση τον καθιστά ιδανικό «αντίπαλο» σε μια σχέση που δοκιμάζει τα όρια της Βικτώριας, σωματικά και συναισθηματικά.
Το βιβλίο αποτελείται από δεκαεπτά κεφάλαια. Δεκαεφτά ιστορίες που μιλάνε για δεκαεφτά έργα τέχνης που έχουν να κάνουν κυρίως με ιστορίες από το παρελθόν της ηρωίδας και εμπειρίες που έζησε η ίδια είτε άμεσα είτε έμμεσα. Ιστορίες που με κάποιες από τις οποίες, ελπίζω με ελάχιστες, θα ταυτιστούμε ή θα ανασύρουμε από τη μνήμη μας σαν γεγονότα που γνωρίσαμε ή ήρθαμε σε επαφή. Ιστορίες που μιλάνε για τα εμπειρίες που καμιά μας δε θα ήθελε και που θα θέλαμε να αποφύγουμε αν έχουμε αυτή την επιλογή. Είναι όμως όλες τους ιστορίες – μαθήματα για να μην ξεχνάμε, να έχουμε το νου μας. Από μικρές.
Ο λόγος της Οφηλίας είναι μεστός, γεμάτος ένταση, που κρατά τον αναγνώστη παγιδευμένο στις σελίδες. Η συγγραφέας έχει ένα ιδιαίτερο ταλέντο στο να χτίζει ερωτική χημεία ανάμεσα στους ήρωές της, αλλά και στο να σκάβει βαθύτερα στις πληγές και τα τραύματα που τους καθορίζουν. Η ιστορία εξελίσσεται με δυναμικό ρυθμό. Υπάρχουν σκηνές που κόβουν την ανάσα, άλλες που σε κάνουν να αναρωτιέσαι για τις πραγματικές προθέσεις των χαρακτήρων και πολλές που απλώς… καίνε. Δεν είναι απλώς μια ιστορία πάθους. Είναι μια ιστορία για τη λύτρωση, για τη σύγκρουση με το παρελθόν, για την ανάγκη να μας αγαπήσει κάποιος με όλα τα ελαττώματα και τα σκοτάδια μας.
Ένα μυθιστόρημα με έντονη πλοκή, γεμάτο ανατροπές, έντονα συναισθήματα και πρωταγωνιστές που θυμίζουν ότι ο έρωτας, όταν είναι αληθινός, μπορεί να γίνει ακόμη και επικίνδυνος. Η Οφηλία δημιουργεί έναν κόσμο γεμάτο επιθυμία, πόθο, μα και ουσία. Δεν πρόκειται για μια επιφανειακή ερωτική ιστορία, πρόκειται για έναν έρωτα που γεννήθηκε μέσα σε χαοτικές συνθήκες και που για να επιβιώσει, πρέπει να ξεπεράσει και τον ίδιο τον εαυτό του. Το «Πανθέρας» είναι ένα πυκνογραμμένο βιβλίο 652 σελίδων που πολύ απλά δε σε αφήνει να το αφήσεις!
Read
August 30, 20252,5/5🌟🌟
Κάπου την έχασα ή κάπου με έχασε η συγκεκριμένη ιστορία...
Αρκετά ηχηρά μηνύματα για τις γυναίκες κάθε ηλικίας. Αυτό ήταν το πολύ θετικό του βιβλίου. Ιδιαίτερα καυτές ερωτικές σκηνές, κάτι αναμενόμενο για το είδος του. Υπήρχε χημεία και ένταση ανάμεσα στο ζευγάρι. Κατά την ανάγνωση όμως όλα αυτά δε κατάφερα να τα δω σα σύνολο. Αρκετές επαναλήψεις. Μακριές αναφορές σε έργα τέχνης, που είχαν τη σημασία τους μεν αλλά η έκταση τους με κούρασε λίγο. Ένιωθα ότι διάβαζα ένα βιβλίο μέσα σε ένα άλλο. Δε με παρέσυρε όπως θα ήθελα.
Κάπου την έχασα ή κάπου με έχασε η συγκεκριμένη ιστορία...
Αρκετά ηχηρά μηνύματα για τις γυναίκες κάθε ηλικίας. Αυτό ήταν το πολύ θετικό του βιβλίου. Ιδιαίτερα καυτές ερωτικές σκηνές, κάτι αναμενόμενο για το είδος του. Υπήρχε χημεία και ένταση ανάμεσα στο ζευγάρι. Κατά την ανάγνωση όμως όλα αυτά δε κατάφερα να τα δω σα σύνολο. Αρκετές επαναλήψεις. Μακριές αναφορές σε έργα τέχνης, που είχαν τη σημασία τους μεν αλλά η έκταση τους με κούρασε λίγο. Ένιωθα ότι διάβαζα ένα βιβλίο μέσα σε ένα άλλο. Δε με παρέσυρε όπως θα ήθελα.
August 3, 2025
17 κεφαλαία
17 πίνακες
17 βιώματα
1 γυναίκα
Ο Πανθέρας δεν είναι μια απλή ιστορία, είναι τα βιώματα κάθε γυναίκας εκεί έξω που ίσως να φοβήθηκε, να φιμώθηκε ή να ντράπηκε να μιλήσει. Η φωνή της γυναίκας που ουρλιάζει πίσω από ένα στόμα που σφίγγει στην σιωπή. Μηνύματα τρανταχτά που η συγγραφέας περνάει μέσα από έναν πολύπτυχο γυναικείο χαρακτήρα που ή θα μισήσεις ή θα λατρέψεις.
Η τέχνη μπλέκεται στην ιστορία μας με έναν πολύ έξυπνο και ομαλό τρόπο για να μας θυμίσει ποσό περίπλοκη και πολυδιάστατη είναι και πως η οπτική που βλέπουμε τα πράγματα μπορεί να καθορίσει τον τρόπο ζωής μας.
Κοινωνικά θέματα που θίγονται με έναν πιο αληθοφανή και σκληρό τρόπο και ένας έρωτας που διχάζει….
Ναι, γιατί η Βικτόρια και ο Έκτορ δεν είναι ένα ευκολοπεπτο ζευγάρι και αυτό μπορεί να ταράξει πολλούς 🤫
Προσωπικά λάτρεψα και δέθηκα με την Βικτόρια αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσα να συνδεθώ με τον Έκτορ, ωστόσο παραδέχομαι πως ο χαρακτήρας του είναι αληθινός, ένας άνδρας που συχνά θα συναντήσεις εκεί έξω και θα έρθεις αντιμέτωπη μαζί του ακόμα και αν επιλέξεις να γυρίσεις την πλάτη σου και να φύγεις και αυτή η αληθοφάνεια των χαρακτήρων είναι το στοιχείο που πολλοί αγαπάμε στις ιστορίες της Οφηλίας.
Το προτείνω σίγουρα σε όσους ψάχνουν κάτι 🔥🔥🔥 για το καλοκαίρι τους αλλά ταυτόχρονα ψάχνουν να φύγουν από τα συνηθισμένα, γιατί τίποτα σε αυτό το βιβλίο δεν είναι συνηθισμένο και αυτό στο υπογράφω 😉
17 πίνακες
17 βιώματα
1 γυναίκα
Ο Πανθέρας δεν είναι μια απλή ιστορία, είναι τα βιώματα κάθε γυναίκας εκεί έξω που ίσως να φοβήθηκε, να φιμώθηκε ή να ντράπηκε να μιλήσει. Η φωνή της γυναίκας που ουρλιάζει πίσω από ένα στόμα που σφίγγει στην σιωπή. Μηνύματα τρανταχτά που η συγγραφέας περνάει μέσα από έναν πολύπτυχο γυναικείο χαρακτήρα που ή θα μισήσεις ή θα λατρέψεις.
Η τέχνη μπλέκεται στην ιστορία μας με έναν πολύ έξυπνο και ομαλό τρόπο για να μας θυμίσει ποσό περίπλοκη και πολυδιάστατη είναι και πως η οπτική που βλέπουμε τα πράγματα μπορεί να καθορίσει τον τρόπο ζωής μας.
Κοινωνικά θέματα που θίγονται με έναν πιο αληθοφανή και σκληρό τρόπο και ένας έρωτας που διχάζει….
Ναι, γιατί η Βικτόρια και ο Έκτορ δεν είναι ένα ευκολοπεπτο ζευγάρι και αυτό μπορεί να ταράξει πολλούς 🤫
Προσωπικά λάτρεψα και δέθηκα με την Βικτόρια αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσα να συνδεθώ με τον Έκτορ, ωστόσο παραδέχομαι πως ο χαρακτήρας του είναι αληθινός, ένας άνδρας που συχνά θα συναντήσεις εκεί έξω και θα έρθεις αντιμέτωπη μαζί του ακόμα και αν επιλέξεις να γυρίσεις την πλάτη σου και να φύγεις και αυτή η αληθοφάνεια των χαρακτήρων είναι το στοιχείο που πολλοί αγαπάμε στις ιστορίες της Οφηλίας.
Το προτείνω σίγουρα σε όσους ψάχνουν κάτι 🔥🔥🔥 για το καλοκαίρι τους αλλά ταυτόχρονα ψάχνουν να φύγουν από τα συνηθισμένα, γιατί τίποτα σε αυτό το βιβλίο δεν είναι συνηθισμένο και αυτό στο υπογράφω 😉
September 7, 2025
" Μην επιτρέψεις σε κανέναν να σε κάνει αυτό που δεν οφείλεις σε κανέναν τους να γίνεις! ...Να τους φέρνεις σε αμηχανία! Τόση αμηχανία που να ντρέπονται να σε κοιτάξουν στα μάτια για να μην δουν κατάματα όλη τους την ψευτιά. " ~ η θεία Νόνα
Η αλήθεια είναι πως θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω οποιαδήποτε από τις αμέτρητες φράσεις που έχω σημειώσει στον Πανθέρα, όμως με αυτή θα καταλάβετε καλύτερα ποια είναι η ηρωίδα μας. Βικτώρια Κορνέλη, μια εικοσιτριάχρονη που σπουδάζει ζωγραφική στο Παρίσι, απελευθερωμένη, πνευματώδης, περιπετειώδης, με αυτοπεποίθηση που χτυπάει κόκκινο, τσαμπουκαλού και... κυνηγός αρσενικών. Μοναδικά της ελαττώματα το ανύπαρκτο συναίσθημα και η εμμονή της μέχρι να πετύχει τον στόχο της. Να ξεκαθαρίσω, φυσικά, πως η εμμονή της εκδηλώνεται με την εμφάνιση του Έκτορ στη ζωή της, και δημιουργεί κομματάκι μια πιο spicy ατμόσφαιρα ανάμεσα στους. Η χημεία ανάμεσα τους είναι απίστευτη, ενίοτε τοξική αλλά με βάθος, την ένιωθα να μεγαλώνει και να μεταμορφώνεται ακόμη κι όταν τα λόγια τους υποδήλωναν το αντίθετο. Οι πράξεις τους όμως; Ωωω, αυτές φώναζαν με πάθος χωρίς να ακούγονται. Και τις λάτρεψα!
"Μέχρι και στην τραγωδία μας πρέπει να είμαστε ολότελα χαριτωμένες."
Το να καταφέρει ένας συγγραφέας να συνδέσει τα πιο καυτά κοινωνικά ζητήματα, που αφορούν τις γυναίκες, στην ιστορία του, δίχως να χαιδέψει το αυτί των αναγνωστών του, χρησιμοποιώντας λόγο ώμο αλλά έχοντας σεβασμό στις τραγικές αυτές ιστορίες, είναι άξιο λόγου και εκτίμησης. Με τον λόγο της, η συγγραφέας θέλει να εμπεδώσουμε μία και καλή πόσο σημαντικό είναι να μην ξεχνάμε. Πόσο σημαντικό είναι να υποστηρίζουμε η μία την άλλη και όχι να ζηλεύουμε η μία την ζωή της άλλης. Να βοηθάμε και να ζητάμε βοήθεια. Η Βικτώρια δεν είναι το μοναδικό θύμα σε αυτό το βιβλίο. Είμαστε όλες και πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό, πριν ξεχαστούν όλα. Ναι, αυτή η σύνδεση είναι μια ακόμα λεπτομέρεια που με άφησε να προσεγγίσω τον Πανθέρα πιο πολυεπίπεδα από ότι αρχικά περίμενα.
"Ποιος είναι ο αγαπημένος σου πίνακας;"
Όταν έχεις ονειρευτεί την ηρωίδα σου καλλιτέχνη, και δη ανερχόμενη ζωγράφος, με μία πρώτη σκέψη, η Βικτώρια ίσως δεν θα ταίριαζε στο κάδρο. Σίγουρα όχι! Όμως αυτή επέλεξες και, τελικά, όχι απλά ταίριαξε στον ρόλο αυτό αλλά τον αναβάθμισε κιόλας. Η Βικτώρια είναι η τέχνη προσωποποιημένη. Σκοτεινή, πολύπλευρη, πολύπλοκη, όμορφη. Δεν θυμάμαι αν μισεί τον ρεαλισμό ή όχι, μα όσο οι πίνακες που αποδομεί κάθε φορά παίζουν τον δικό τους ρόλο μέσα στην ιστορία της, τότε μόνο ρεαλιστικές προσδοκίες μού φαίνεται πως έχει από την δική της πραγματικότητα. Είναι τόσο απτή η ανάγκη της να βιώσει τον απόλυτο έρωτα κάτω από το έντονο βλέμμα ή μέσα στα χέρια του κατάλληλου σε εκείνη άντρα, που ήθελα να την ταρακουνήσω και να την αγκαλιάσω ταυτόχρονα, για τον τρόπο που μεταχειρίζεται η ίδια τον εαυτό της όλα αυτά τα χρόνια.
Μπορεί η σχέση που έχω γενικά με την τέχνη να είναι μερικώς έως ανύπαρκτη, η αναφορά της οπουδήποτε κινεί απίστευτα το ενδιαφέρον μου, πόσο μάλλον όταν αναφέρεται σε μια ιστορία όπου παίζει τον πιο βασικό ρόλο. Η εικόνα που αποκτούσα για την Βικτώρια, όσο προχωρούσε η ιστορία, σταδιακά αναβαθμιζόταν μέσα από την αναφορά της στους συγκεντρωμένους πίνακες και στον τρόπο που τους αποδομούσε. Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται με την πρώτη ματιά. Και η Βικτώρια ήθελε από την αρχή να μου ρίξει στάχτη στα μάτια, όπως έκανε τόσο καιρό για την ίδια. Δεν τα κατάφερε.
"Τουλάχιστον αν είναι να διαφθαρείς, ας έχεις επιλέξει συνειδητά την διαφθορά σου! Και φυσικά, δίχως ίχνος μεταμέλειας!"
Αυτή είναι η Βικτώρια! Μια κοπέλα που οι περισσότεροι θα της βάλουν αμέσως ταμπέλα, λόγο του βίου και του χωρίς φίλτρο λόγου της. Είναι όμως; Τυχεροί όσοι την έχουν επιλέξει για φίλη τους, θα πω εγώ. Είναι ένας άνθρωπος γεμάτη πάθος, τρέλα και τσακπινιά. Δεν την βαριέσαι ποτέ! Αυτό με κέρδισε πρώτα σε αυτή και είμαι σίγουρη πως το ίδιο συνέβη και με τον Εκτορ. Την απόλαυσα σε κάθε κεφάλαιο, γεμίζοντας με με μπόλικο συναίσθημα, όταν ακόμα η ίδια προσπαθούσε να μου περάσει πως είναι μια αναίσθητη bitch. Οι δεύτεροι ρόλοι στην ιστορία μας είναι επίσης πολύτιμοι στυλοβάτες και αναφορικά είναι η θεία της η Νόνα, η μοναδική οικογένειά της, η κολλητή της Σοφία που είναι το στήριγμα και ο πιο κοντινό της άνθρωπος, ο Στεφάν, ο κολλητός του Έκτορ και ο Νίκος, το υπέροχο αυτό πλάσμα που χάρισε απλόχερα και με ανιδιοτέλεια το πιο καθαρό και πιο λαμπερό φως στους ήρωες μας, αλλά και σε μένα την ίδια. Κάποιες φορές η αλήθεια δεν πρέπει να κρύβεται και ο Νίκος μοιράστηκε από την αρχή τις αλήθειες του. Όσο για τον λατρεμένο μου Έκτορ, θα πω πως κράτησε την αλήθεια του από την αρχή μέχρι το τέλος. Στο λιγομίλητο, σοβαρό, macho αρσενικό που έφερε τα πάνω κάτω στην ζωή και ιδιοσυγκρασία της Βικτώριας, τρέφω μεγάλη συμπάθεια κι ας έχασε σε κάποιο σημείο την εκτίμηση μου. Ήταν το φως στο σκοτάδι της!
"Με αγκάλιασε έτσι όπως ακριβώς ημουν."
Κι επειδή έγραψα πάλι σεντόνι, που λέει και η φιλενάδα μου, θα το κόψω εδώ γιατί αν με αφήσετε να συνεχίσω, θα πω πολλά. Καλύτερα να το διαβάσετε κι εσείς το βιβλίο και αν το θελήσετε είμαι εδώ να το συζητήσουμε παρέα. Όσο φυσικά αιωρείται στην βιόσφαιρα μου η ένταση πού μού χάρησε. Με την Βάσω που το διαβάσαμε μαζί απολαύσαμε πολύ καθε ευκαιρία που μας χάρισε για ανάλυση και θεωρία αυτή η ιστορία. Για μένα, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη να γνωρίσω την γραφή της Οφηλίας μέσα από τον Πανθέρα! Έχει καταφέρει να τσεκάρει σχεδόν όλα τα κουτάκια μου, όσον αφορά τα στοιχεία που θέλω να έχει μια ιστορία μυθοπλασίας, με dark περιεχόμενο ή μη. Για αυτό κι έχει κερδίσει μια θέση στα πιο αγαπημένα μου βιβλία των τελευταίων χρόνων.
Να αναφέρω, κλείνοντας, πώς υπάρχει μια επίμαχη σοκαριστική σκηνή που δεν μας άρεσε, αν κι εγώ την δικαιολόγησα (μέχρις ένα σημείο, γιατί υποψιάστηκα κάτι), από εκεί και πέρα δεν βρήκα κανένα άλλο στοιχείο που να με ξενίσει ή να αλλάξει την άποψη μου για το βιβλίο. Ο Πανθέρας είναι ένα dark romance, τα έχει όλα και ακόμα παραπάνω, που σημαίνει πώς το διαβάζετε εν γνώση σας και πως είστε έτοιμοι να σας σοκάρει.
"Πως είναι δυνατόν να παραδοθώ στον οποιοδήποτε άνθρωπο, όταν έχω ήδη κάνει έρωτα με ένα επικίνδυνο αιλουροειδές."
Η αλήθεια είναι πως θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω οποιαδήποτε από τις αμέτρητες φράσεις που έχω σημειώσει στον Πανθέρα, όμως με αυτή θα καταλάβετε καλύτερα ποια είναι η ηρωίδα μας. Βικτώρια Κορνέλη, μια εικοσιτριάχρονη που σπουδάζει ζωγραφική στο Παρίσι, απελευθερωμένη, πνευματώδης, περιπετειώδης, με αυτοπεποίθηση που χτυπάει κόκκινο, τσαμπουκαλού και... κυνηγός αρσενικών. Μοναδικά της ελαττώματα το ανύπαρκτο συναίσθημα και η εμμονή της μέχρι να πετύχει τον στόχο της. Να ξεκαθαρίσω, φυσικά, πως η εμμονή της εκδηλώνεται με την εμφάνιση του Έκτορ στη ζωή της, και δημιουργεί κομματάκι μια πιο spicy ατμόσφαιρα ανάμεσα στους. Η χημεία ανάμεσα τους είναι απίστευτη, ενίοτε τοξική αλλά με βάθος, την ένιωθα να μεγαλώνει και να μεταμορφώνεται ακόμη κι όταν τα λόγια τους υποδήλωναν το αντίθετο. Οι πράξεις τους όμως; Ωωω, αυτές φώναζαν με πάθος χωρίς να ακούγονται. Και τις λάτρεψα!
"Μέχρι και στην τραγωδία μας πρέπει να είμαστε ολότελα χαριτωμένες."
Το να καταφέρει ένας συγγραφέας να συνδέσει τα πιο καυτά κοινωνικά ζητήματα, που αφορούν τις γυναίκες, στην ιστορία του, δίχως να χαιδέψει το αυτί των αναγνωστών του, χρησιμοποιώντας λόγο ώμο αλλά έχοντας σεβασμό στις τραγικές αυτές ιστορίες, είναι άξιο λόγου και εκτίμησης. Με τον λόγο της, η συγγραφέας θέλει να εμπεδώσουμε μία και καλή πόσο σημαντικό είναι να μην ξεχνάμε. Πόσο σημαντικό είναι να υποστηρίζουμε η μία την άλλη και όχι να ζηλεύουμε η μία την ζωή της άλλης. Να βοηθάμε και να ζητάμε βοήθεια. Η Βικτώρια δεν είναι το μοναδικό θύμα σε αυτό το βιβλίο. Είμαστε όλες και πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό, πριν ξεχαστούν όλα. Ναι, αυτή η σύνδεση είναι μια ακόμα λεπτομέρεια που με άφησε να προσεγγίσω τον Πανθέρα πιο πολυεπίπεδα από ότι αρχικά περίμενα.
"Ποιος είναι ο αγαπημένος σου πίνακας;"
Όταν έχεις ονειρευτεί την ηρωίδα σου καλλιτέχνη, και δη ανερχόμενη ζωγράφος, με μία πρώτη σκέψη, η Βικτώρια ίσως δεν θα ταίριαζε στο κάδρο. Σίγουρα όχι! Όμως αυτή επέλεξες και, τελικά, όχι απλά ταίριαξε στον ρόλο αυτό αλλά τον αναβάθμισε κιόλας. Η Βικτώρια είναι η τέχνη προσωποποιημένη. Σκοτεινή, πολύπλευρη, πολύπλοκη, όμορφη. Δεν θυμάμαι αν μισεί τον ρεαλισμό ή όχι, μα όσο οι πίνακες που αποδομεί κάθε φορά παίζουν τον δικό τους ρόλο μέσα στην ιστορία της, τότε μόνο ρεαλιστικές προσδοκίες μού φαίνεται πως έχει από την δική της πραγματικότητα. Είναι τόσο απτή η ανάγκη της να βιώσει τον απόλυτο έρωτα κάτω από το έντονο βλέμμα ή μέσα στα χέρια του κατάλληλου σε εκείνη άντρα, που ήθελα να την ταρακουνήσω και να την αγκαλιάσω ταυτόχρονα, για τον τρόπο που μεταχειρίζεται η ίδια τον εαυτό της όλα αυτά τα χρόνια.
Μπορεί η σχέση που έχω γενικά με την τέχνη να είναι μερικώς έως ανύπαρκτη, η αναφορά της οπουδήποτε κινεί απίστευτα το ενδιαφέρον μου, πόσο μάλλον όταν αναφέρεται σε μια ιστορία όπου παίζει τον πιο βασικό ρόλο. Η εικόνα που αποκτούσα για την Βικτώρια, όσο προχωρούσε η ιστορία, σταδιακά αναβαθμιζόταν μέσα από την αναφορά της στους συγκεντρωμένους πίνακες και στον τρόπο που τους αποδομούσε. Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται με την πρώτη ματιά. Και η Βικτώρια ήθελε από την αρχή να μου ρίξει στάχτη στα μάτια, όπως έκανε τόσο καιρό για την ίδια. Δεν τα κατάφερε.
"Τουλάχιστον αν είναι να διαφθαρείς, ας έχεις επιλέξει συνειδητά την διαφθορά σου! Και φυσικά, δίχως ίχνος μεταμέλειας!"
Αυτή είναι η Βικτώρια! Μια κοπέλα που οι περισσότεροι θα της βάλουν αμέσως ταμπέλα, λόγο του βίου και του χωρίς φίλτρο λόγου της. Είναι όμως; Τυχεροί όσοι την έχουν επιλέξει για φίλη τους, θα πω εγώ. Είναι ένας άνθρωπος γεμάτη πάθος, τρέλα και τσακπινιά. Δεν την βαριέσαι ποτέ! Αυτό με κέρδισε πρώτα σε αυτή και είμαι σίγουρη πως το ίδιο συνέβη και με τον Εκτορ. Την απόλαυσα σε κάθε κεφάλαιο, γεμίζοντας με με μπόλικο συναίσθημα, όταν ακόμα η ίδια προσπαθούσε να μου περάσει πως είναι μια αναίσθητη bitch. Οι δεύτεροι ρόλοι στην ιστορία μας είναι επίσης πολύτιμοι στυλοβάτες και αναφορικά είναι η θεία της η Νόνα, η μοναδική οικογένειά της, η κολλητή της Σοφία που είναι το στήριγμα και ο πιο κοντινό της άνθρωπος, ο Στεφάν, ο κολλητός του Έκτορ και ο Νίκος, το υπέροχο αυτό πλάσμα που χάρισε απλόχερα και με ανιδιοτέλεια το πιο καθαρό και πιο λαμπερό φως στους ήρωες μας, αλλά και σε μένα την ίδια. Κάποιες φορές η αλήθεια δεν πρέπει να κρύβεται και ο Νίκος μοιράστηκε από την αρχή τις αλήθειες του. Όσο για τον λατρεμένο μου Έκτορ, θα πω πως κράτησε την αλήθεια του από την αρχή μέχρι το τέλος. Στο λιγομίλητο, σοβαρό, macho αρσενικό που έφερε τα πάνω κάτω στην ζωή και ιδιοσυγκρασία της Βικτώριας, τρέφω μεγάλη συμπάθεια κι ας έχασε σε κάποιο σημείο την εκτίμηση μου. Ήταν το φως στο σκοτάδι της!
"Με αγκάλιασε έτσι όπως ακριβώς ημουν."
Κι επειδή έγραψα πάλι σεντόνι, που λέει και η φιλενάδα μου, θα το κόψω εδώ γιατί αν με αφήσετε να συνεχίσω, θα πω πολλά. Καλύτερα να το διαβάσετε κι εσείς το βιβλίο και αν το θελήσετε είμαι εδώ να το συζητήσουμε παρέα. Όσο φυσικά αιωρείται στην βιόσφαιρα μου η ένταση πού μού χάρησε. Με την Βάσω που το διαβάσαμε μαζί απολαύσαμε πολύ καθε ευκαιρία που μας χάρισε για ανάλυση και θεωρία αυτή η ιστορία. Για μένα, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη να γνωρίσω την γραφή της Οφηλίας μέσα από τον Πανθέρα! Έχει καταφέρει να τσεκάρει σχεδόν όλα τα κουτάκια μου, όσον αφορά τα στοιχεία που θέλω να έχει μια ιστορία μυθοπλασίας, με dark περιεχόμενο ή μη. Για αυτό κι έχει κερδίσει μια θέση στα πιο αγαπημένα μου βιβλία των τελευταίων χρόνων.
Να αναφέρω, κλείνοντας, πώς υπάρχει μια επίμαχη σοκαριστική σκηνή που δεν μας άρεσε, αν κι εγώ την δικαιολόγησα (μέχρις ένα σημείο, γιατί υποψιάστηκα κάτι), από εκεί και πέρα δεν βρήκα κανένα άλλο στοιχείο που να με ξενίσει ή να αλλάξει την άποψη μου για το βιβλίο. Ο Πανθέρας είναι ένα dark romance, τα έχει όλα και ακόμα παραπάνω, που σημαίνει πώς το διαβάζετε εν γνώση σας και πως είστε έτοιμοι να σας σοκάρει.
"Πως είναι δυνατόν να παραδοθώ στον οποιοδήποτε άνθρωπο, όταν έχω ήδη κάνει έρωτα με ένα επικίνδυνο αιλουροειδές."
September 8, 2025
Το καινούργιο βιβλίο της Οφηλίας & η νέα προσθήκη στην βιβλιοθήκη μου.
Κάθε φορά που διαβάζω τα βιβλία της Οφηλίας, με έναν ανεξήγητο τρόπο συνδέομαι πάντα με τους ήρωες - για διαφορετικούς λόγους. Στο συγκεκριμένο όχι μόνο ενώθηκα με την Βικτώρια, αλλά πραγματικά με έκανε να σκεφτώ πολύ τον τρόπο που διαχειρίζομαι κάποια πράγματα και φυσικά να είμαι πιο θαρραλέα σε άλλα, γιατί για την Βικ μιλάμε! Ήξερα από την στιγμή που ξεκίνησα τον Πανθέρα στο Wattpad πως θα είναι από τα αγαπημένα μου βιβλία της συγγραφέας. Εκτός από το γεγονός πως το απόλαυσα στο έπακρο, είναι σημαντικό να αναφερθούν τα διάφορα θέματα που θίγει η συγγραφέας (πχ σεξουαλικές παρενοχλήσεις, αναφορά για τα Τέμπη κλπ - που γενικά θίγει και σε άλλα της βιβλία), κάτι που τα κάνει πραγματικά και όχι μόνο μυθοπλαστικά.
Τέλος, καθώς σπουδάζω Κέρκυρα το ένιωσα ακόμα πιο κοντά μου (και ήλπιζα ότι το καλοκαίρι θα εμφανιστεί κάποιος Έκτωρ και για μένα - spoiler alert: όχι 🥲).
Κάθε φορά που διαβάζω τα βιβλία της Οφηλίας, με έναν ανεξήγητο τρόπο συνδέομαι πάντα με τους ήρωες - για διαφορετικούς λόγους. Στο συγκεκριμένο όχι μόνο ενώθηκα με την Βικτώρια, αλλά πραγματικά με έκανε να σκεφτώ πολύ τον τρόπο που διαχειρίζομαι κάποια πράγματα και φυσικά να είμαι πιο θαρραλέα σε άλλα, γιατί για την Βικ μιλάμε! Ήξερα από την στιγμή που ξεκίνησα τον Πανθέρα στο Wattpad πως θα είναι από τα αγαπημένα μου βιβλία της συγγραφέας. Εκτός από το γεγονός πως το απόλαυσα στο έπακρο, είναι σημαντικό να αναφερθούν τα διάφορα θέματα που θίγει η συγγραφέας (πχ σεξουαλικές παρενοχλήσεις, αναφορά για τα Τέμπη κλπ - που γενικά θίγει και σε άλλα της βιβλία), κάτι που τα κάνει πραγματικά και όχι μόνο μυθοπλαστικά.
Τέλος, καθώς σπουδάζω Κέρκυρα το ένιωσα ακόμα πιο κοντά μου (και ήλπιζα ότι το καλοκαίρι θα εμφανιστεί κάποιος Έκτωρ και για μένα - spoiler alert: όχι 🥲).
August 13, 2025
Δεν γίνεται να διαβάσεις Οφηλία και να μην σου πάρει το μυαλό! 17 κεφάλαια με 17 ιστορίες - τραύματα και έναν παθιασμένο έρωτα να γεννιέται. Προσωπικά δεν μπορώ να διαλέξω μεταξύ του Έκπτωτου και του Πανθέρα αλλά πάντα θα διαλέγω το καινούργιο βιβλίο της Οφηλίας. Καθηλωτικό! 🩷
July 13, 2025
Δεν είναι απλά ένα βιβλίο που ανήκει στην ερωτική λογοτεχνία είναι ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι που θίγει άπειρα κοινωνικά ζητήματα και σε διαλύει σε μικρά κομματάκια αλλά έχει και την δύναμη να σε ξαναφτιάξει..Το λάτρεψα...
August 1, 2025
το αγάπησα το βιβλίο μου άρεσε πάρα πολύ ο Έκτορ είναι μια κατηγορία από μόνος του η Βικτόρια το ίδιο ,υπήρχαν στιγμές που ήθελα να κοπανίσω το κεφάλι του Έκτορ αλλά με κέρδισε στις σκηνές με το σκουλίκι τον Κασίμη .
αγαπημένη πρόταση του βιβλίου
Β. Γιατί με λες έτσι ;
Ε. Πώς σε λέω ;
Β. Φώς μου
Ε Σβελτοστ μόγια ακούγεται πιο ωραίο στα σέρβικα ε;
Β .Και στις δύο γλώσσες ωραίο ακούγετε το θέμα είναι όμως γιατί ακούγεται από εσένα όταν απευθύνεται σε εμένα
Ε. Ξέρω 'γώ μάλλον γατί σου ταιριάζει ...Και μάλλον γιατί μέσα σε όλες τις λέξεις που υπάρχουν και στις δύο μου γλώσσες αυτή είναι η μοναδική που δεν μου φαίνεται λίγη όταν σκέφτομαι εσένα .
αγαπημένη πρόταση του βιβλίου
Β. Γιατί με λες έτσι ;
Ε. Πώς σε λέω ;
Β. Φώς μου
Ε Σβελτοστ μόγια ακούγεται πιο ωραίο στα σέρβικα ε;
Β .Και στις δύο γλώσσες ωραίο ακούγετε το θέμα είναι όμως γιατί ακούγεται από εσένα όταν απευθύνεται σε εμένα
Ε. Ξέρω 'γώ μάλλον γατί σου ταιριάζει ...Και μάλλον γιατί μέσα σε όλες τις λέξεις που υπάρχουν και στις δύο μου γλώσσες αυτή είναι η μοναδική που δεν μου φαίνεται λίγη όταν σκέφτομαι εσένα .
July 10, 2025
Παρόλο που άλλα βιβλία της συγγραφέως αυτής μου άρεσαν (ο Έκπτωτος και το Ναντίγια ) αυτό το βιβλίο με απογοήτευσε. Πρώτον για το λεξιλόγιο, πολλές βρισ��ές από την αρχή μέχρι το τέλος , και δεύτερον η περιγραφή των ερωτικών σκηνών και λεπτομερειών αυτών μου φάνηκε πολύ πρόστυχη.
September 6, 2025
4,5⭐️!!<ΠΑΝΘΈΡΑΣ> 🦍🍭🦁🐆🔥
ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ:ΟΦΗΛΊΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ:SILK EROTICA
Εκδόσεις Silk
ΣΕΛΊΔΕΣ:652 📖
⭐️⭐️⭐️⭐️✨️/5!
🍭< Το να με εμπνέει είναι προτιμότερο από το να με αγαπά >.
🦍< Όπου κι αν πας, θα έρχομαι πάντα για σένα...>.
✨️Ένα μυθιστόρημα πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα βιβλία της Οφηλίας.
Αν περιμένετε να διαβάσετε μία ρομαντική ιστορία αγάπης μάλλο�� δεν είστε εδώ..
Πρόκειται για ένα σκοτεινό παραμύθι dark romance που σίγουρα θα έπρεπε να υπάρχουν trigger warnings ⚠️
Η γραφή ωμή, σκληρή και ιδιαίτερα ρεαλιστική όπως αρμόζει σε αυτό το είδος.
Οι χαρακτήρες ( το κεντρικό ζευγάρι)ιδιαίτεροι,ασυνήθιστοι και ασυμβίβαστοι.Η συμπεριφορά τους ενίοτε τοξική αφού και οι δύο κουβαλούν ένα τραυματικό παρελθόν.
🍭Η Βικτώρια είναι ένα κορίτσι που πίσω από το χαμόγελο της, το πάθος της, τη ζωγραφική και τα πινέλα της αντιμετωπίζει ότι την πληγώνει και τη στεναχωρεί, κάθε συναισθηματική της έλλειψη και απώλεια.
Ιδιαίτερα κοινωνική, ανέμελη και με άγνοια κινδύνου ζει τη ζωή της στο έπακρο.
🦁Αντίθετα ο Έκτωρ με καταγωγή από Κέρκυρα και Σερβία είναι σοβαρός,μυστηριώδης,απόμακρος, αρρενωπός,με επιβλητική και στιβαρή παρουσία .
Η γνωριμία τους επεισοδιακή αφού θα σώσει τη ζωή της. Προσπαθεί να την αποφύγει με κάθε τρόπο πράγμα δύσκολο αφού η Βικτώρια είναι ιδιαίτερα επίμονη και έχει βάλει στόχο να κατακτήσει τον Έκτωρ. Η χημεία τους και η έλξη τους διάχυτη από την πρώτη στιγμή όσο κι αν το αρνείται ο Γορίλας ( όπως τον αποκαλεί η Βικτώρια).
Μαζί του θα τα βρει σκούρα όμως και σταδιακά τα αισθήματά της θα αρχίσουν να αλλάζουν..για πρώτη φορά θα νοιαστεί για κάποιον άλλον, για πρώτη φορά θα βιώσει την αγάπη.
Η γνωριμία τους ορόσημο στη ζωή και των δύο..και όταν θα έρθουν στο φως αλήθειες και μυστικά καλά κρυμμένα οι ισορροπίες θα αλλάξουν. Τα συναισθήματά τους θα δοκιμαστούν.
✨️Η σύνδεση με τον Έκτωρ στην αρχή ήταν αρκετά δύσκολη μπορώ να πω..όχι δεν με ενόχλησε η βωμολοχία, περισσότερο με ενόχλησαν κάποιες πράξεις..όμως στην πορεία και στην εξέλιξη της ιστορίας σίγουρα με κέρδισε η μεταστροφή του και το συναίσθημά του.
Αντίθετα η σύνδεση με την Βικτώρια έγινε από την αρχή..την ένιωσα..την πόνεσα..την κατάλαβα και σίγουρα ήθελα να της προσφέρω την αγκαλιά μου και να την παρηγορήσω.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε 17 κεφάλαια- 17 ζωγραφικούς πίνακες- 17 ιστορίες γυναικών μέσα από τις οποίες η Βικτώρια μας αφηγείται τη δική της και δεν γίνεται να μην συγκινηθείς και να μην την αγαπήσεις. Να μην την ακούσεις και να μην την κατανοήσεις..
✨️Ένα μυθιστόρημα που θίγει καίρια κοινωνικά ζητήματα και κυρίως τη βία κατά των γυναικών που είναι ιδιαίτερα έντονη στις μέρες μας..
Κάποιοι δευτερεύοντες χαρακτήρες που πλαισιώνουν τους κεντρικούς ήρωες έγιναν πολύ αγαπημένοι μου. Η Σοφία, η κολλητή της που αρκετές φορές ήταν η φωνή της λογικής και την συγκρατούσε από τον παρορμητισμό της.Αλλά κυρίως ο Νίκος, ένα φωτεινό πλάσμα που πάντα έβλεπε το καλό στα μάτια των άλλων και την αγάπη.
Ένα ταξίδι σε Κέρκυρα και Παρίσι..
Με αντιθέσεις..με εικόνες..με χρώματα..με αντιφατικά συναισθήματα..με αγάπη..με πόνο..με πάθος..με τέχνη και δικαίωση!
Ένα ταξίδι στο Σκοτάδι και στο Φως!
Και με έναν επίλογο που σίγουρα θα σε αφήσει με ένα χαμόγελο και θα γλυκάνει τη ψυχή σου!
Αν θες μια ιστορία ασυνήθιστη και ιδιαίτερη, μία ιστορία αγάπης ,σκοτεινή και φωτεινή συνάμα, με ήρωες που σίγουρα θα θυμάσαι για καιρό , τότε αυτή είναι η ιδανική! Μου άρεσε πολύ και σίγουρα την προτείνω..πολλά συγχαρητήρια Οφηλίτσα μου! 👏📖🦍🦁🍭🩷
●Το βιβλίο διαβάστηκε σε συνανάγνωση με την αγαπημένη μου Fancy Owl 🦉 και ήταν απολαυστική! 🫶😘
ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ:ΟΦΗΛΊΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ:SILK EROTICA
Εκδόσεις Silk
ΣΕΛΊΔΕΣ:652 📖
⭐️⭐️⭐️⭐️✨️/5!
🍭< Το να με εμπνέει είναι προτιμότερο από το να με αγαπά >.
🦍< Όπου κι αν πας, θα έρχομαι πάντα για σένα...>.
✨️Ένα μυθιστόρημα πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα βιβλία της Οφηλίας.
Αν περιμένετε να διαβάσετε μία ρομαντική ιστορία αγάπης μάλλο�� δεν είστε εδώ..
Πρόκειται για ένα σκοτεινό παραμύθι dark romance που σίγουρα θα έπρεπε να υπάρχουν trigger warnings ⚠️
Η γραφή ωμή, σκληρή και ιδιαίτερα ρεαλιστική όπως αρμόζει σε αυτό το είδος.
Οι χαρακτήρες ( το κεντρικό ζευγάρι)ιδιαίτεροι,ασυνήθιστοι και ασυμβίβαστοι.Η συμπεριφορά τους ενίοτε τοξική αφού και οι δύο κουβαλούν ένα τραυματικό παρελθόν.
🍭Η Βικτώρια είναι ένα κορίτσι που πίσω από το χαμόγελο της, το πάθος της, τη ζωγραφική και τα πινέλα της αντιμετωπίζει ότι την πληγώνει και τη στεναχωρεί, κάθε συναισθηματική της έλλειψη και απώλεια.
Ιδιαίτερα κοινωνική, ανέμελη και με άγνοια κινδύνου ζει τη ζωή της στο έπακρο.
🦁Αντίθετα ο Έκτωρ με καταγωγή από Κέρκυρα και Σερβία είναι σοβαρός,μυστηριώδης,απόμακρος, αρρενωπός,με επιβλητική και στιβαρή παρουσία .
Η γνωριμία τους επεισοδιακή αφού θα σώσει τη ζωή της. Προσπαθεί να την αποφύγει με κάθε τρόπο πράγμα δύσκολο αφού η Βικτώρια είναι ιδιαίτερα επίμονη και έχει βάλει στόχο να κατακτήσει τον Έκτωρ. Η χημεία τους και η έλξη τους διάχυτη από την πρώτη στιγμή όσο κι αν το αρνείται ο Γορίλας ( όπως τον αποκαλεί η Βικτώρια).
Μαζί του θα τα βρει σκούρα όμως και σταδιακά τα αισθήματά της θα αρχίσουν να αλλάζουν..για πρώτη φορά θα νοιαστεί για κάποιον άλλον, για πρώτη φορά θα βιώσει την αγάπη.
Η γνωριμία τους ορόσημο στη ζωή και των δύο..και όταν θα έρθουν στο φως αλήθειες και μυστικά καλά κρυμμένα οι ισορροπίες θα αλλάξουν. Τα συναισθήματά τους θα δοκιμαστούν.
✨️Η σύνδεση με τον Έκτωρ στην αρχή ήταν αρκετά δύσκολη μπορώ να πω..όχι δεν με ενόχλησε η βωμολοχία, περισσότερο με ενόχλησαν κάποιες πράξεις..όμως στην πορεία και στην εξέλιξη της ιστορίας σίγουρα με κέρδισε η μεταστροφή του και το συναίσθημά του.
Αντίθετα η σύνδεση με την Βικτώρια έγινε από την αρχή..την ένιωσα..την πόνεσα..την κατάλαβα και σίγουρα ήθελα να της προσφέρω την αγκαλιά μου και να την παρηγορήσω.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε 17 κεφάλαια- 17 ζωγραφικούς πίνακες- 17 ιστορίες γυναικών μέσα από τις οποίες η Βικτώρια μας αφηγείται τη δική της και δεν γίνεται να μην συγκινηθείς και να μην την αγαπήσεις. Να μην την ακούσεις και να μην την κατανοήσεις..
✨️Ένα μυθιστόρημα που θίγει καίρια κοινωνικά ζητήματα και κυρίως τη βία κατά των γυναικών που είναι ιδιαίτερα έντονη στις μέρες μας..
Κάποιοι δευτερεύοντες χαρακτήρες που πλαισιώνουν τους κεντρικούς ήρωες έγιναν πολύ αγαπημένοι μου. Η Σοφία, η κολλητή της που αρκετές φορές ήταν η φωνή της λογικής και την συγκρατούσε από τον παρορμητισμό της.Αλλά κυρίως ο Νίκος, ένα φωτεινό πλάσμα που πάντα έβλεπε το καλό στα μάτια των άλλων και την αγάπη.
Ένα ταξίδι σε Κέρκυρα και Παρίσι..
Με αντιθέσεις..με εικόνες..με χρώματα..με αντιφατικά συναισθήματα..με αγάπη..με πόνο..με πάθος..με τέχνη και δικαίωση!
Ένα ταξίδι στο Σκοτάδι και στο Φως!
Και με έναν επίλογο που σίγουρα θα σε αφήσει με ένα χαμόγελο και θα γλυκάνει τη ψυχή σου!
Αν θες μια ιστορία ασυνήθιστη και ιδιαίτερη, μία ιστορία αγάπης ,σκοτεινή και φωτεινή συνάμα, με ήρωες που σίγουρα θα θυμάσαι για καιρό , τότε αυτή είναι η ιδανική! Μου άρεσε πολύ και σίγουρα την προτείνω..πολλά συγχαρητήρια Οφηλίτσα μου! 👏📖🦍🦁🍭🩷
●Το βιβλίο διαβάστηκε σε συνανάγνωση με την αγαπημένη μου Fancy Owl 🦉 και ήταν απολαυστική! 🫶😘
November 25, 2025
Καιρό είχα να διαβάσω κάτι spicy με δυνατό στόρι. Χρόνια θα έλεγα.. το απόλαυσα από την αρχή μέχρι το τέλος
July 12, 2025
100 τις 100 το πιο ώριμο κ πιο ερωτικό μυθιστόρημα της Οφηλίας. Θεωρώ ότι είναι ύμνος για την γυναίκα. Έχει πολύ τέχνη τέλεια πλεγμένη με αληθινές ιστορίες που ακούς καθημερινά γύρω σου. Μια ιστορία τέλεια δομημένη για τον έρωτα .. τα τραύματα.. για την κοινωνική θέση της γυναίκας. Κερνάει τις αλήθειες ωμά . Κάποια στιγμή Αναφέρετε κ στα Τέμπη.
Ας μείνουμε μόνο στις απίστευτες σκηνές ερωτικές όπως πάντα από την Οφηλία δεν περίμενα κάτι λιγότερο. Πάρα μόνο στο βιβλίο σας Ενα μάθημα προς όλες μας κ όλους μας .Ενα εξαιρετικό βιβλίο. Σίγουρα θέλω να το ξανά διαβάσω κ μια δεύτερη φορά
Ας μείνουμε μόνο στις απίστευτες σκηνές ερωτικές όπως πάντα από την Οφηλία δεν περίμενα κάτι λιγότερο. Πάρα μόνο στο βιβλίο σας Ενα μάθημα προς όλες μας κ όλους μας .Ενα εξαιρετικό βιβλίο. Σίγουρα θέλω να το ξανά διαβάσω κ μια δεύτερη φορά
July 15, 2025
Τι μπορείς να πεις για αυτό το βιβλίο από τα καλύτερα του είδους του αν όχι το καλύτερο πέρα από το ερωτικό κομμάτι το οποίο ναι μεν είναι έντονο αλλά εντελώς απενεχοποιημένο από δήθεν καθώς πρέπει κανόνες και τα μην που περνάει για τις γυναίκες άψογα και to the point μπράβο φοβερό
July 11, 2025
Τελος, εγω αυτο το κοριτσι το αγαπω! Μου ταιριαζει η γραφη της τοσο πολυ! Λατρευω που παντα θα γραψει με τετοιο τροπο που θα μου παρουσιασει μια υπερτατη ιστορια αγαπης με τοσο υπεροχο τροπο,με τοσο διαφορετικο τροπο,με ιδιαιτερο τροπο, με τον δικο της ΜΟΝΑΔΙΚΟ τροπο!!
Αν λατρεψα τον Πορτιερο με την ποιηση του, στον Πανθερα με τρελανε με τους πινακες της!
Ρε κοριτσι μου ΤΡΕΛΑΝΕ μας κ αλλο!!!
Δεν μας απογοητευει ποτε!
Αν λατρεψα τον Πορτιερο με την ποιηση του, στον Πανθερα με τρελανε με τους πινακες της!
Ρε κοριτσι μου ΤΡΕΛΑΝΕ μας κ αλλο!!!
Δεν μας απογοητευει ποτε!
July 10, 2025
Εεεεε θα το πω, για άλλη μια φορά η Οφηλία κεντούσε στο βιβλίο δεν μπορούσα να το αφήσω κάτω μέχρι να φτάσω στο τέλος πραγματικά 5 αστεράκια
July 8, 2025
1st one !!!
Τι να πρωτοπώ για αυτό τ βιβλίο; ♾️⭐️
Αγαπάμε Εκτορ κ βικ εννοείται !
Πολλά τα μηνύματα μέσα στο βιβλίο!
Οφηλιτσα μας περιμένουμε τα επόμενα πως κ πως γτ ο πήχης ανεβαίνει κάθε φορά🤍
Τι να πρωτοπώ για αυτό τ βιβλίο; ♾️⭐️
Αγαπάμε Εκτορ κ βικ εννοείται !
Πολλά τα μηνύματα μέσα στο βιβλίο!
Οφηλιτσα μας περιμένουμε τα επόμενα πως κ πως γτ ο πήχης ανεβαίνει κάθε φορά🤍
December 9, 2025
Είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που είναι έχω διαβάσει για να μην πω ΤΟ καλύτερο! Η Οφηλία κατάφερε μέσα σε ένα βιβλίο να μιλήσει για ψυχολογικά τραύματα, για ποικίλα κοινωνικά ζητήματα που όλοι λίγο πολύ έχουμε βιώσει, για την τέχνη και φυσικά για έναν θυελλώδη έρωτα! Το ενδιαφέρον ήταν αμείωτο μέχρι και την τελευταία σελίδα του βιβλίου! Δεν μπορώ ούτε να διανοηθω πόση έρευνα έκανε για αυτό το βιβλίο! Το συγγραφικό της ταλέντο είναι απίστευτο, όπως έχουμε δει και από τα προηγούμενα βιβλία της! Επίσης είναι από τις λίγες φορές που όλες οι σκηνές που περιέγραφε στο βιβλίο γίνονταν καθαρές εικόνες στο μυαλό μου! Μπορώ να πω πολλά για αυτό το βιβλίο! όσοι δεν το έχετε διαβάσει ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!
August 11, 2025
Ίσως είναι η πιο συναισθηματική και μεγαλύτερη κριτική που έχω γράψει ποτέ για βιβλίο
Ναι, έκλαψα.
Θα δεις γιατί.
______
Πανθέρας aka το βιβλίο που δεν είναι για σένα… εκτός αν τολμάς.
Λοιπόν. Ένα θα σου πω:
Αν το πιάσεις περιμένοντας μια εύκολη ιστορία -άφησε το κάτω.
Αν θες μόνο μια ερωτική πλοκή - άφησε το κάτω.
Αν σε τρομάζει να δεις ασχήμια και ομορφιά παρέα.
Δεν είναι για σένα.
Αλλά…
Αν ανήκεις σε αυτούς που δεν χωράνε πουθενά.
Που έχουν μάθει να αναπνέουν στο σκοτάδι.
Τότε άφησε τη Βικτώρια να σου πει την ιστορία της.
Δεν χρειάζεται να ταυτιστείς απλά να την καταλάβεις.
⚠️ Disclaimer (+18)
Όχι, δεν είναι απλώς «dark».
Είναι dark romance με όλη τη βαρύτητα που κουβαλάει η λέξη:
Ωμές περιγραφές κακοποίησης.
Σεξουαλικές σκηνές με ένταση και kink.
Γλώσσα που δεν χαϊδεύει αυτιά.
Αν δεν το αντέχεις, γύρνα σελίδα.
Αυτό το καλοκαίρι ήρθε ο Πανθέρας.
Με πήγε στην Κέρκυρα.
Με έκανε κομμάτια και με ένωσε ξανά.
Όμως ήρθε και για να ξεβολέψει κάποιους.
Για να τους αναγκάσει να κοιτάξουν εκεί που δεν θέλουν.
Τη Βικτώρια.
Εμένα με άφησε να αναρωτιέμαι γιατί το βιβλίο δεν ονομάστηκε Βικ.
Το άξιζε.
*****
Η Βικτώρια…
Το κορίτσι που οι περισσότεροι θα κρίνουν με την πρώτη ματιά.
Εγώ όχι.
Η καλλιτεχνική της ελευθερία. Η απερισκεψία της. Η έλλειψη κινδύνου και φίλτρου.
Όλα, μια κραυγή για φως και αγάπη.
Ένα φως που της το πήραν ξανά και ξανά κι όμως, εκείνη συνεχίζει να το ψάχνει.
Όσο την γνωρίζεις θα αναρωτηθείς:
«Μα, γίνονται τόσα πράγματα σε έναν άνθρωπο;»
Ναι θα σου απαντήσω και θα σου σηστυθώ.
Είμαι η Σοφία και κουβαλάω ένα κομμάτι της.
Το τραύμα είναι πιο βίαιο από το ίδιο το γεγονός που στο προκαλεί
Δεν το ξεπερνάς , γιατί αφήνει μέσα σου κάτι πιο τοξικό κι από την πληγή. Προσπαθείς να ζεις μαζί του.
Η Βικτώρια το κουβαλάει αυτό παντού: στον ψυχισμό της, στις εμμονές της, στις μικρές λύσεις της, ακόμη και στις στιγμές που γελάει.
Φοράει τη μάσκα της καλά.
Στο πρόσωπο της είδα κάτι που δεν περίμενα πως θα αγγίζαμε εδώ ποτέ Την οριακή διαταραχή προσωπικότητας (BPD).
Οι έντονες μεταπτώσεις. Ο φόβος εγκατάλειψης.Ο φόβος να αφεθείς, να αγαπήσεις. Οι αυτοκαταστροφικές κινήσεις. Η παρόρμηση.Η έλλειψη κινδύνου.Η εμμονή με το αγαπημένο σου πρόσωπο.
Πείτε μου μετά πως να μη τη καταλάβω και να την αγαπήσω αφού αναγνώρισα αυτα;
Γι’ αυτό και δεν θα την έλεγα ποτέ «τσούλα».
Γιατί ξέρω πως είναι να νιώθεις κάποια από αυτά.
Γιατί, όπως έμαθα κι εγώ μέσα απ’ την ιστορία, αυτό που πρέπει να βλέπω:
Το κορίτσι.
Όπως την φώναζει ο Νίκος.
Ένα παιδί με σύνδρομο Down, που γεμίζει τις σελίδες με φως.
Μέσα απ’ τα μάτια του είδα την αγάπη της, την τρέλα της, την ανιδιοτέλεια, το πάθος για κάθε τι διαφορετικό.
Ένα παιδί που δεν έκρινε ποτέ κανέναν.
Και με έκανε να δω το κορίτσι.
Γιατί όλες κορίτσια δεν είμαστε τελικά;
(Και αγόρια μη το ξεχνάμε)
Κι ύστερα έσκασε ο Έκτορ σαν το κύμα..
Ο άντρας που, αν τον έβλεπα στον δρόμο, θα άλλαζα πεζοδρόμιο.
Μην χαίρεσαι δεν είναι book boyfriend.
Είναι ο τύπος που θα θες να του ρίξεις μπουνιά όπως και εγώ, για όσα έκανε στο κορίτσι μου.
(Ειδικά σε μια σκηνή είχα τα ίδια νεύρα με τη Βικτώρια και ένιωσα το ίδιο ακριβώς όπως εκείνη )
Κι όμως… μέσα στις ρωγμές του βλέπεις κάτι.
Αλλά όπως είπε και μια φίλη μου ο Έκτορ ανοίκει μόνο στη Βικτώρια.
****
Αυτή να ξέρεις δεν είναι ιστορία ενός«κανονικού» ζευγαριού.
Είναι κάτι αντισυμβατικό.
Και το αληθινό στον δικό τους κόσμο.
Ναι, το βιβλίο συζητήθηκε.
Ναι, άκουσες τα αρνητικά.
Αλλά εγώ είδα πράγματα που ήθελα να συζητιούνται σε ελληνικά βιβλία επιτέλους πιο συχνά:
Αντιπροσώπευση LGBTQ+
Ένα παιδί με σύνδρομο Down
Μental health
Καταστάσεις που σε κάνουν να κοιτάξεις ό,τι αποφεύγεις.
Και ένα κορίτσι που όσες ξέρουμε και αναγνωρίζουμε μίλησε με μια φωνή που κάποιοι δεν θέλουν να ακούσουν.
Μια φωνή δική μου,δική σου ή ακόμα και ενός ανθρώπου που έχεις δίπλα σου.
Κι αν σε ενόχλησαν οι βρισιές που άκουσες οι είδες στο βιβλίο, τότε μάλλον η αληθοφάνεια ενός χαρακτήρα δεν είναι για εσένα.
Άστο κάτω.
Και ας μας ενοχλούν όλους οι βρισιές.
Τώρα πάμε στα jucy.
Η ιστορία μου άρεσε από όλες τις πλευρές.
Το κομμάτι της τέχνης μου άρεσε, γιατί θέλω να με κάνει ένα βιβλίο να ψάχνω πράγματα και παρόλο που ζωγραφίζω είδα πως δεν ήξερα τελικά πολλά.
Η πλοκή μου άρεσε πως εξελίχθηκε.
Οι αποκαλύψεις στο τέλος με γονάτισαν και ...
💋 Οι ερωτικές σκηνές; Έκπληξη.
Ένταση, kink, τολμηρές λεπτομέρειες όχι για όλους φυσικά. Γιατί αν σε σοκάρει το σεξ ή τα κινκς ή η ωμή γλώσσα,τι να σου πω μη το πιάνεις.
Για εμένα ήταν όπως πρέπει, γιατί δεν έχω τέτοια θέματα.
Θα μου πεις δεν βρήκες τίποτα σε αρνητικό βρε Σοφάκι;
Θα σου πω ναι γι'αυτό έφυγε ο ένας πόντος.
Χρειάζονταν trigger warnings.
Σημαντικό για εμένα,γιατί παρόλο που διαβάζω σκληρά βιβλία θέλω να ξέρω τι με περιμένει.
Γιατί μου έσκασε τόσο πολύ το trigger που έκλαιγα πόση ώρα με κάποια γεγονότα που ταυτίστηκα.
Εγώ το δούλεψα μετά βέβαια Κάποιοι άλλοι ίσως να μη μπορούν τόσο εύκολα.
Επίσης κάποιες σκηνές και χαρακτήρες ήθελαν πιο δυνατή σύνδεση.
Και ήθελα περισσότερα πράγματα για τη ζωή του Έκτορ.
Αλλά πείτε μου πως μπορώ να αδικήσω κάτι έτσι όταν για πρώτη φορά ένιωσα πως κάποιος με βλέπει;
Γιατί η Βικτώρια δεν μπαίνει σε κουτάκια ούτε και εγώ, όπως εσύ που με διαβάζεις και καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Ζει με πάθος, με τέχνη, με λάθη και με μεγάλα
«fuck you» σε όσα την πλήγωσαν.
Όπως προσπαθούμε και εμείς .
Δεν σου ζήτησε να την αγαπήσεις.
Σου ζήτησε να την ακούσεις και στο λέει άπειρες φορές.
Και αυτό είναι το πιο σημαντικό σε όλο το βιβλίο.
Ναι, έκλαψα.
Θα δεις γιατί.
______
Πανθέρας aka το βιβλίο που δεν είναι για σένα… εκτός αν τολμάς.
Λοιπόν. Ένα θα σου πω:
Αν το πιάσεις περιμένοντας μια εύκολη ιστορία -άφησε το κάτω.
Αν θες μόνο μια ερωτική πλοκή - άφησε το κάτω.
Αν σε τρομάζει να δεις ασχήμια και ομορφιά παρέα.
Δεν είναι για σένα.
Αλλά…
Αν ανήκεις σε αυτούς που δεν χωράνε πουθενά.
Που έχουν μάθει να αναπνέουν στο σκοτάδι.
Τότε άφησε τη Βικτώρια να σου πει την ιστορία της.
Δεν χρειάζεται να ταυτιστείς απλά να την καταλάβεις.
⚠️ Disclaimer (+18)
Όχι, δεν είναι απλώς «dark».
Είναι dark romance με όλη τη βαρύτητα που κουβαλάει η λέξη:
Ωμές περιγραφές κακοποίησης.
Σεξουαλικές σκηνές με ένταση και kink.
Γλώσσα που δεν χαϊδεύει αυτιά.
Αν δεν το αντέχεις, γύρνα σελίδα.
Αυτό το καλοκαίρι ήρθε ο Πανθέρας.
Με πήγε στην Κέρκυρα.
Με έκανε κομμάτια και με ένωσε ξανά.
Όμως ήρθε και για να ξεβολέψει κάποιους.
Για να τους αναγκάσει να κοιτάξουν εκεί που δεν θέλουν.
Τη Βικτώρια.
Εμένα με άφησε να αναρωτιέμαι γιατί το βιβλίο δεν ονομάστηκε Βικ.
Το άξιζε.
*****
Η Βικτώρια…
Το κορίτσι που οι περισσότεροι θα κρίνουν με την πρώτη ματιά.
Εγώ όχι.
Η καλλιτεχνική της ελευθερία. Η απερισκεψία της. Η έλλειψη κινδύνου και φίλτρου.
Όλα, μια κραυγή για φως και αγάπη.
Ένα φως που της το πήραν ξανά και ξανά κι όμως, εκείνη συνεχίζει να το ψάχνει.
Όσο την γνωρίζεις θα αναρωτηθείς:
«Μα, γίνονται τόσα πράγματα σε έναν άνθρωπο;»
Ναι θα σου απαντήσω και θα σου σηστυθώ.
Είμαι η Σοφία και κουβαλάω ένα κομμάτι της.
Το τραύμα είναι πιο βίαιο από το ίδιο το γεγονός που στο προκαλεί
Δεν το ξεπερνάς , γιατί αφήνει μέσα σου κάτι πιο τοξικό κι από την πληγή. Προσπαθείς να ζεις μαζί του.
Η Βικτώρια το κουβαλάει αυτό παντού: στον ψυχισμό της, στις εμμονές της, στις μικρές λύσεις της, ακόμη και στις στιγμές που γελάει.
Φοράει τη μάσκα της καλά.
Στο πρόσωπο της είδα κάτι που δεν περίμενα πως θα αγγίζαμε εδώ ποτέ Την οριακή διαταραχή προσωπικότητας (BPD).
Οι έντονες μεταπτώσεις. Ο φόβος εγκατάλειψης.Ο φόβος να αφεθείς, να αγαπήσεις. Οι αυτοκαταστροφικές κινήσεις. Η παρόρμηση.Η έλλειψη κινδύνου.Η εμμονή με το αγαπημένο σου πρόσωπο.
Πείτε μου μετά πως να μη τη καταλάβω και να την αγαπήσω αφού αναγνώρισα αυτα;
Γι’ αυτό και δεν θα την έλεγα ποτέ «τσούλα».
Γιατί ξέρω πως είναι να νιώθεις κάποια από αυτά.
Γιατί, όπως έμαθα κι εγώ μέσα απ’ την ιστορία, αυτό που πρέπει να βλέπω:
Το κορίτσι.
Όπως την φώναζει ο Νίκος.
Ένα παιδί με σύνδρομο Down, που γεμίζει τις σελίδες με φως.
Μέσα απ’ τα μάτια του είδα την αγάπη της, την τρέλα της, την ανιδιοτέλεια, το πάθος για κάθε τι διαφορετικό.
Ένα παιδί που δεν έκρινε ποτέ κανέναν.
Και με έκανε να δω το κορίτσι.
Γιατί όλες κορίτσια δεν είμαστε τελικά;
(Και αγόρια μη το ξεχνάμε)
Κι ύστερα έσκασε ο Έκτορ σαν το κύμα..
Ο άντρας που, αν τον έβλεπα στον δρόμο, θα άλλαζα πεζοδρόμιο.
Μην χαίρεσαι δεν είναι book boyfriend.
Είναι ο τύπος που θα θες να του ρίξεις μπουνιά όπως και εγώ, για όσα έκανε στο κορίτσι μου.
(Ειδικά σε μια σκηνή είχα τα ίδια νεύρα με τη Βικτώρια και ένιωσα το ίδιο ακριβώς όπως εκείνη )
Κι όμως… μέσα στις ρωγμές του βλέπεις κάτι.
Αλλά όπως είπε και μια φίλη μου ο Έκτορ ανοίκει μόνο στη Βικτώρια.
****
Αυτή να ξέρεις δεν είναι ιστορία ενός«κανονικού» ζευγαριού.
Είναι κάτι αντισυμβατικό.
Και το αληθινό στον δικό τους κόσμο.
Ναι, το βιβλίο συζητήθηκε.
Ναι, άκουσες τα αρνητικά.
Αλλά εγώ είδα πράγματα που ήθελα να συζητιούνται σε ελληνικά βιβλία επιτέλους πιο συχνά:
Αντιπροσώπευση LGBTQ+
Ένα παιδί με σύνδρομο Down
Μental health
Καταστάσεις που σε κάνουν να κοιτάξεις ό,τι αποφεύγεις.
Και ένα κορίτσι που όσες ξέρουμε και αναγνωρίζουμε μίλησε με μια φωνή που κάποιοι δεν θέλουν να ακούσουν.
Μια φωνή δική μου,δική σου ή ακόμα και ενός ανθρώπου που έχεις δίπλα σου.
Κι αν σε ενόχλησαν οι βρισιές που άκουσες οι είδες στο βιβλίο, τότε μάλλον η αληθοφάνεια ενός χαρακτήρα δεν είναι για εσένα.
Άστο κάτω.
Και ας μας ενοχλούν όλους οι βρισιές.
Τώρα πάμε στα jucy.
Η ιστορία μου άρεσε από όλες τις πλευρές.
Το κομμάτι της τέχνης μου άρεσε, γιατί θέλω να με κάνει ένα βιβλίο να ψάχνω πράγματα και παρόλο που ζωγραφίζω είδα πως δεν ήξερα τελικά πολλά.
Η πλοκή μου άρεσε πως εξελίχθηκε.
Οι αποκαλύψεις στο τέλος με γονάτισαν και ...
💋 Οι ερωτικές σκηνές; Έκπληξη.
Ένταση, kink, τολμηρές λεπτομέρειες όχι για όλους φυσικά. Γιατί αν σε σοκάρει το σεξ ή τα κινκς ή η ωμή γλώσσα,τι να σου πω μη το πιάνεις.
Για εμένα ήταν όπως πρέπει, γιατί δεν έχω τέτοια θέματα.
Θα μου πεις δεν βρήκες τίποτα σε αρνητικό βρε Σοφάκι;
Θα σου πω ναι γι'αυτό έφυγε ο ένας πόντος.
Χρειάζονταν trigger warnings.
Σημαντικό για εμένα,γιατί παρόλο που διαβάζω σκληρά βιβλία θέλω να ξέρω τι με περιμένει.
Γιατί μου έσκασε τόσο πολύ το trigger που έκλαιγα πόση ώρα με κάποια γεγονότα που ταυτίστηκα.
Εγώ το δούλεψα μετά βέβαια Κάποιοι άλλοι ίσως να μη μπορούν τόσο εύκολα.
Επίσης κάποιες σκηνές και χαρακτήρες ήθελαν πιο δυνατή σύνδεση.
Και ήθελα περισσότερα πράγματα για τη ζωή του Έκτορ.
Αλλά πείτε μου πως μπορώ να αδικήσω κάτι έτσι όταν για πρώτη φορά ένιωσα πως κάποιος με βλέπει;
Γιατί η Βικτώρια δεν μπαίνει σε κουτάκια ούτε και εγώ, όπως εσύ που με διαβάζεις και καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Ζει με πάθος, με τέχνη, με λάθη και με μεγάλα
«fuck you» σε όσα την πλήγωσαν.
Όπως προσπαθούμε και εμείς .
Δεν σου ζήτησε να την αγαπήσεις.
Σου ζήτησε να την ακούσεις και στο λέει άπειρες φορές.
Και αυτό είναι το πιο σημαντικό σε όλο το βιβλίο.
November 22, 2025
Ο Πάνθερας της Οφηλίας, για μένα, είναι ένα από τα πιο πολυδιάστατα και ισχυρά βιβλία που έχω διαβάσει στο είδος του. Δεν το ένιωσα απλώς ως ρομάντζο· το βίωσα σαν μια σύνθεση μυθικού, παραμυθιού και σκοτεινής έλξης που με τύλιξε από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα.
Η Βικτώρια, η “τοσοδούλα” μου, με ενέπνευσε με τρόπο που δεν περίμενα. Ο τρόπος που μένει πιστή στον εαυτό της, που παλεύει, που εξελίσσεται χωρίς να προδώσει την αλήθεια της… με άγγιξε βαθιά. Ένιωσα την καρδιά της, τη δύναμή της, την επιμονή της να είναι ολόκληρη — ακόμα κι όταν όλα γύρω της έμοιαζαν έτοιμα να τη λιώσουν.
Ο Πάνθερας / Έκτορ ήταν η απόλυτη επιτομή της ισχύος και του πάθους. Η άγρια, επιβλητική του πλευρά συνδυάστηκε με έναν ρομαντισμό δικό του, σχεδόν κρυμμένο, αλλά τόσο έντονο που σε διαπερνά. Αυτό το μείγμα — η σκληράδα με τη βαθιά αφοσίωση — ήταν από τα πιο μαγνητικά στοιχεία του βιβλίου. Είναι ακριβώς ο τύπος του άντρα που όλες κρυφά φανταζόμαστε: αδάμαστος για τον κόσμο, αλλά απίστευτα τρυφερός για εκείνη που θα επιλέξει.
Και μετά είναι ο Νίκος. Η αγάπη του… η αγάπη του με ανασταίνει. Είναι από εκείνες τις παρουσίες που δεν σου “παίρνουν” την ανάσα, αλλά στη δίνουν πίσω. Που δεν σε συντρίβουν, αλλά σε σηκώνουν. Για μένα, ήταν η απόλυτη λύτρωση μέσα στο χάος των συναισθημάτων — η ηρεμία μετά από μια μακριά καταιγίδα.
Και όλα αυτά δένονται μαγικά με τις μικρές ιστορίες στην αρχή κάθε κεφαλαίου. Αυτές οι μικρές εισαγωγές ήταν σαν ψίθυροι, σαν προμηνύματα, σαν καθρέφτες της ψυχής των ηρώων. Έδιναν βάθος, συμβολισμό που έκανε το βιβλίο να μοιάζει σχεδόν τελετουργικό.
Για μένα, ο Πάνθερας δεν είναι απλώς ένα βιβλίο.
Είναι μια ωδή.
Μια ωδή σε όλα όσα μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι όταν αγαπούν — τον άλλον, αλλά και τον ίδιο τους τον εαυτό.
Μια ωδή στη δύναμη, στη θεραπεία, στην άγρια έλξη και στην τρυφερότητα που μπορεί να κρύβεται μέσα της.
Η Βικτώρια, η “τοσοδούλα” μου, με ενέπνευσε με τρόπο που δεν περίμενα. Ο τρόπος που μένει πιστή στον εαυτό της, που παλεύει, που εξελίσσεται χωρίς να προδώσει την αλήθεια της… με άγγιξε βαθιά. Ένιωσα την καρδιά της, τη δύναμή της, την επιμονή της να είναι ολόκληρη — ακόμα κι όταν όλα γύρω της έμοιαζαν έτοιμα να τη λιώσουν.
Ο Πάνθερας / Έκτορ ήταν η απόλυτη επιτομή της ισχύος και του πάθους. Η άγρια, επιβλητική του πλευρά συνδυάστηκε με έναν ρομαντισμό δικό του, σχεδόν κρυμμένο, αλλά τόσο έντονο που σε διαπερνά. Αυτό το μείγμα — η σκληράδα με τη βαθιά αφοσίωση — ήταν από τα πιο μαγνητικά στοιχεία του βιβλίου. Είναι ακριβώς ο τύπος του άντρα που όλες κρυφά φανταζόμαστε: αδάμαστος για τον κόσμο, αλλά απίστευτα τρυφερός για εκείνη που θα επιλέξει.
Και μετά είναι ο Νίκος. Η αγάπη του… η αγάπη του με ανασταίνει. Είναι από εκείνες τις παρουσίες που δεν σου “παίρνουν” την ανάσα, αλλά στη δίνουν πίσω. Που δεν σε συντρίβουν, αλλά σε σηκώνουν. Για μένα, ήταν η απόλυτη λύτρωση μέσα στο χάος των συναισθημάτων — η ηρεμία μετά από μια μακριά καταιγίδα.
Και όλα αυτά δένονται μαγικά με τις μικρές ιστορίες στην αρχή κάθε κεφαλαίου. Αυτές οι μικρές εισαγωγές ήταν σαν ψίθυροι, σαν προμηνύματα, σαν καθρέφτες της ψυχής των ηρώων. Έδιναν βάθος, συμβολισμό που έκανε το βιβλίο να μοιάζει σχεδόν τελετουργικό.
Για μένα, ο Πάνθερας δεν είναι απλώς ένα βιβλίο.
Είναι μια ωδή.
Μια ωδή σε όλα όσα μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι όταν αγαπούν — τον άλλον, αλλά και τον ίδιο τους τον εαυτό.
Μια ωδή στη δύναμη, στη θεραπεία, στην άγρια έλξη και στην τρυφερότητα που μπορεί να κρύβεται μέσα της.
August 1, 2025
Βικτώρια Κορνέλη.
Σε ηλικία δύο μηνών, χάνει τους γονείς της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Μεγάλωσε με την αδερφή του πατέρα της, Νόνα, και δεν ένιωσε ποτέ ότι της λείπουν οι γονείς της. Η περιέργεια για το τι είδους άνθρωποι ήταν και για το πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή της αν μεγάλωνε με εκείνους, φυσικά και υπάρχει. Παρόλα αυτά, μεγαλώνοντας με τη θεία της δεν στερήθηκε ποτέ της τίποτα.
Η 23χρονη φοιτήτρια της Σχοκης Καλών Τεχνών του Παρισιού επιστρέφει στην Κέρκυρα για το καλοκαίρι.
Η τρελά ερωτευμένη με τον εαυτό της Βικ έχει 4 κανόνες: Παίξε. Διασκέδασε. Ζωγράφισε. Φύγε.
Τι γίνεται όμως όταν συναντάει έναν άντρα που θα ανατρέψει τους κανόνες της;
Έκτορ Ντράγκαν Ράτκοβιτς. Ο μισός Σέρβος- μισός Κερκυραίος 38χρονος με τατουάζ λιονταριού στην πλάτη του, μπαίνει στο στόχαστρο της Βικτώρια. Ή μήπως εκείνη μπαίνει στο δικό του;
Και οι δυο θα παίξουν, και οι δύο θα διασκεδάσουν. Οι κανόνες του Έκτορ μένουν αμετάκλητοι. Ή έτσι νομίζει.
Όταν το παιχνίδι μετατρέπεται σε κάτι παραπάνω και δεν μπορεί κανένας από τους δύο να ξεφύγει…
Πρώτη φορά συναντάω πρωταγωνίστρια σαν τη Βικτώρια. Η κοπέλα ήταν τόσο τρελή και ειλικρινής και χύμα που πραγματικά με τρόμαξε! Βέβαια όσο προχωράει το βιβλίο καταλαβαίνεις ότι αυτή είναι η πανοπλία της…
Δεν μπορώ να πω ότι ο Έκτορ με ενθουσίασε ιδιαίτερα ούτε και η δυναμική μεταξύ τους (όταν έχεις υψηλά στάνταρ μετά τον Πορτιέρο αυτά παθαίνεις!)
Αυτό που μου άρεσε πολύ στο βιβλίο είναι το πως συνδέει τα έργα τέχνης με τη ζωή της πρωταγωνίστριας. Το έχει εκτελέσει πολύ όμορφα και σε βάζει σε μια διαδικασία να δεις τους πίνακες ζωγραφικής και εσύ με άλλο μάτι και να τους ψάξεις λίγο παραπάνω. Επιπλέον το θέμα που θίγει είναι πολύ ευαίσθητο αλλά ταυτόχρονα σου δίνει δύναμη να κάνεις κάτι, να κοιτάξεις πέρα από αυτό και να μην το αφήσεις να καθορίσει τη ζωή σου. Να μιλήσεις, γιατί δεν είσαι μόνη σου. Ποτέ.
Αν και δεν είναι από τα αγαπημένα μου, ήταν ένα πάρα πολύ ωραίο βιβλίο, διαβαζόταν εύκολα και έμαθα πολλά από αυτό! Σίγουρα αξίζει να του ρίξεις μια ματιά ανά δεν το έχεις κάνει ήδη!
Σε ηλικία δύο μηνών, χάνει τους γονείς της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Μεγάλωσε με την αδερφή του πατέρα της, Νόνα, και δεν ένιωσε ποτέ ότι της λείπουν οι γονείς της. Η περιέργεια για το τι είδους άνθρωποι ήταν και για το πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή της αν μεγάλωνε με εκείνους, φυσικά και υπάρχει. Παρόλα αυτά, μεγαλώνοντας με τη θεία της δεν στερήθηκε ποτέ της τίποτα.
Η 23χρονη φοιτήτρια της Σχοκης Καλών Τεχνών του Παρισιού επιστρέφει στην Κέρκυρα για το καλοκαίρι.
Η τρελά ερωτευμένη με τον εαυτό της Βικ έχει 4 κανόνες: Παίξε. Διασκέδασε. Ζωγράφισε. Φύγε.
Τι γίνεται όμως όταν συναντάει έναν άντρα που θα ανατρέψει τους κανόνες της;
Έκτορ Ντράγκαν Ράτκοβιτς. Ο μισός Σέρβος- μισός Κερκυραίος 38χρονος με τατουάζ λιονταριού στην πλάτη του, μπαίνει στο στόχαστρο της Βικτώρια. Ή μήπως εκείνη μπαίνει στο δικό του;
Και οι δυο θα παίξουν, και οι δύο θα διασκεδάσουν. Οι κανόνες του Έκτορ μένουν αμετάκλητοι. Ή έτσι νομίζει.
Όταν το παιχνίδι μετατρέπεται σε κάτι παραπάνω και δεν μπορεί κανένας από τους δύο να ξεφύγει…
Πρώτη φορά συναντάω πρωταγωνίστρια σαν τη Βικτώρια. Η κοπέλα ήταν τόσο τρελή και ειλικρινής και χύμα που πραγματικά με τρόμαξε! Βέβαια όσο προχωράει το βιβλίο καταλαβαίνεις ότι αυτή είναι η πανοπλία της…
Δεν μπορώ να πω ότι ο Έκτορ με ενθουσίασε ιδιαίτερα ούτε και η δυναμική μεταξύ τους (όταν έχεις υψηλά στάνταρ μετά τον Πορτιέρο αυτά παθαίνεις!)
Αυτό που μου άρεσε πολύ στο βιβλίο είναι το πως συνδέει τα έργα τέχνης με τη ζωή της πρωταγωνίστριας. Το έχει εκτελέσει πολύ όμορφα και σε βάζει σε μια διαδικασία να δεις τους πίνακες ζωγραφικής και εσύ με άλλο μάτι και να τους ψάξεις λίγο παραπάνω. Επιπλέον το θέμα που θίγει είναι πολύ ευαίσθητο αλλά ταυτόχρονα σου δίνει δύναμη να κάνεις κάτι, να κοιτάξεις πέρα από αυτό και να μην το αφήσεις να καθορίσει τη ζωή σου. Να μιλήσεις, γιατί δεν είσαι μόνη σου. Ποτέ.
Αν και δεν είναι από τα αγαπημένα μου, ήταν ένα πάρα πολύ ωραίο βιβλίο, διαβαζόταν εύκολα και έμαθα πολλά από αυτό! Σίγουρα αξίζει να του ρίξεις μια ματιά ανά δεν το έχεις κάνει ήδη!
July 27, 2025
4.5/5 αστεράκια από μένα για τον Πανθερα!
Όταν ξεκίνησα το βιβλίο δεν ήξερα τι να περιμένω αλλά οι πρωταγωνιστές μας ήταν φωτιά με φωτιά 🔥 🔥!! Αυτό βέβαια ίσως και να έπρεπε να το περιμένω από βιβλίο της αγαπημένης μας Οφηλίας! Πάμε τώρα στην ιστορία... Σε αυτό το βιβλίο γνωρίζουμε την Βικτώρια , 23 ετών, η οποία σπουδάζει στο Παρίσι και έρχεται για τις καλοκαιρινές της διακοπές στο νησί της την Κέρκυρα. Από τις πρώτες της ομω�� μέρες στο νησί γνωρίζει τον Έκτωρ, 38 ετών (ναι ναι τρελό age gap) και από κει και μετά ανοίγει ο ασκός του Αιόλου και για τους δύο ! Παράλληλα με την ιστορία , στην αρχή κάθε κεφαλαίου έχουμε αναφορές της συγγραφέως σε δύσκολα βιώματα που αφορούν είτε την ίδια την Βικτώρια είτε άτομα του κύκλου της. Ήταν εθιστικό αλλά ταυτόχρονα ήθελα και να το διαβάζω σιγά σιγά...δεν ξέρω πως να το εξηγήσω! Και ένα μικρό σποιλερ: έχουμε μια πολύ σύντομη guest εμφάνιση της Έλενας και των φίλων της από το Πορτιέρο!!!
Όταν ξεκίνησα το βιβλίο δεν ήξερα τι να περιμένω αλλά οι πρωταγωνιστές μας ήταν φωτιά με φωτιά 🔥 🔥!! Αυτό βέβαια ίσως και να έπρεπε να το περιμένω από βιβλίο της αγαπημένης μας Οφηλίας! Πάμε τώρα στην ιστορία... Σε αυτό το βιβλίο γνωρίζουμε την Βικτώρια , 23 ετών, η οποία σπουδάζει στο Παρίσι και έρχεται για τις καλοκαιρινές της διακοπές στο νησί της την Κέρκυρα. Από τις πρώτες της ομω�� μέρες στο νησί γνωρίζει τον Έκτωρ, 38 ετών (ναι ναι τρελό age gap) και από κει και μετά ανοίγει ο ασκός του Αιόλου και για τους δύο ! Παράλληλα με την ιστορία , στην αρχή κάθε κεφαλαίου έχουμε αναφορές της συγγραφέως σε δύσκολα βιώματα που αφορούν είτε την ίδια την Βικτώρια είτε άτομα του κύκλου της. Ήταν εθιστικό αλλά ταυτόχρονα ήθελα και να το διαβάζω σιγά σιγά...δεν ξέρω πως να το εξηγήσω! Και ένα μικρό σποιλερ: έχουμε μια πολύ σύντομη guest εμφάνιση της Έλενας και των φίλων της από το Πορτιέρο!!!
August 8, 2025
Τι να πω για αυτό το βιβλίο. Με συγκλόνισε. Και όχι για τις ερωτικές σκηνές του που δεν τις τσιγκουνευτηκε η συγγραφέας αλλά για τα μηνύματα που περνάει και για το πόσο πολύ εμείς οι γυναίκες παλεύουμε για τα πάντα. Πόσο πολύ έχει πονέσει η Βικτώρια και η κάθε Βικτώρια που επειδή δεν αγάπησε τον εαυτό της νιώθει υπεύθυνη επειδή φόρεσε κάτι πρόστυχο, επέλεξε να κοιμηθεί με ένα δύο τρεις άντρες , βιάστηκε και όχι μόνο . Πόσο πολύ δεν ταιριάζει σε όλες τις γυναίκες να λεγόμαστε αδύναμο φύλο ενώ παλεύουμε καθημερινά ακόμη και για αυτονόητα. Αυτό το βιβλίο είναι ένας ύμνος και μια υπενθύμιση σε όλες τις γυναίκες για το πόση δύναμη έχουμε μέσα μας και πόσο πρέπει να αγαπάμε εμείς πρώτα εμας γιατί δεν θα το κάνει κανένας άλλος εάν δεν το κάνουμε εμείς πρώτες. Αγάπησα την Βικ και τον Έκτορ για αυτή την αγάπη που έχουν και λάτρεψα και το Νίκο αυτό το υπέροχο πλάσμα. Ένα τεράστιο μπράβο στην @ophelia_isdreaming και απλά υποκλίνομαι κορίτσι μου. Τίποτα άλλο
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 8, 2025
θα πω οτι ηταν καλύτερο απο τα υπόλοιπα κυρίως απο θεμα γραφής.
προσπάθησε να εχει τοσο σοβαρά ζητήματα που κάπου κουρασε και μπούκωνε.
μέσα σε 17 κεφαλαια προσπάθησε να θίξει τρομερές καταστάσεις, μια καλη σκέψη αλλα δε θεωρω οτι πέτυχε. κυρίως γιατι ανάλογα την ιστορία άλλαζε έπειτα κ ο χαρακτήρας της ηρωίδας. δεν υπήρχε σταθερότητα. Πολυ ανωριμη συμπεριφορά γενικά και με τρομερές εξάρσεις.
η κακοποίηση εμφανίζεται ακομη μια φορά.
πολλές βρισιές. εχω τον ενδοιασμό μ για το τρόπο ομιλίας, μιας κ ειμαι στην ηλικία της ηρωιδας κ όλο αυτο μου φάνηκε φτιαχτό.
η εμμονή με τα μέρη εμενα δε μου αρεσει αλλα αναγνωρίζω τη προσπαθεια και τη διαφορετητικοτητα σε καθε βιβλίο. Η πλοκή μου θύμισε σαπουνόπερα με τόσες αλλαγές που ήρθαν κατευθείαν στα τελευταία κεφαλαια κι όχι ενδιαμεσα. δε θεωρω οτι έφταιγε μονο ο άντρας για τη κατάσταση αλλα κ η ιδια. Η σχέση τους εμενα μ αρεσε οπως αναπτύχθηκε, μου φάνηκε ρεαλιστική και τα συναισθήματα ξεπηδούν σιγα.
προσπάθησε να εχει τοσο σοβαρά ζητήματα που κάπου κουρασε και μπούκωνε.
μέσα σε 17 κεφαλαια προσπάθησε να θίξει τρομερές καταστάσεις, μια καλη σκέψη αλλα δε θεωρω οτι πέτυχε. κυρίως γιατι ανάλογα την ιστορία άλλαζε έπειτα κ ο χαρακτήρας της ηρωίδας. δεν υπήρχε σταθερότητα. Πολυ ανωριμη συμπεριφορά γενικά και με τρομερές εξάρσεις.
η κακοποίηση εμφανίζεται ακομη μια φορά.
πολλές βρισιές. εχω τον ενδοιασμό μ για το τρόπο ομιλίας, μιας κ ειμαι στην ηλικία της ηρωιδας κ όλο αυτο μου φάνηκε φτιαχτό.
η εμμονή με τα μέρη εμενα δε μου αρεσει αλλα αναγνωρίζω τη προσπαθεια και τη διαφορετητικοτητα σε καθε βιβλίο. Η πλοκή μου θύμισε σαπουνόπερα με τόσες αλλαγές που ήρθαν κατευθείαν στα τελευταία κεφαλαια κι όχι ενδιαμεσα. δε θεωρω οτι έφταιγε μονο ο άντρας για τη κατάσταση αλλα κ η ιδια. Η σχέση τους εμενα μ αρεσε οπως αναπτύχθηκε, μου φάνηκε ρεαλιστική και τα συναισθήματα ξεπηδούν σιγα.
July 11, 2025
Η Οφηλία με εκπλήσσει ευχάριστα κάθε φορά με την γραφή της και με τα κοινωνικά ζητήματα που θίγει, την τέχνη και την μουσική σε κάθε της βιβλίο. Στο βιβλίο της αυτό δεν θα διαβάσουμε μονάχα για μια ερωτική ιστορία γεμάτη ένταση, παιχνίδι, έρωτα.. αλλά και για την κακοποίηση που δέχεται ένα κορίτσι και πως μεγαλώνει έπειτα από αυτό. Επίσης, συγκλονιστικές ιστορίες άλλων γυναικών που θα σας έρθουν στο μυαλό αμέσως τι και πως. Ακόμα, θα δούμε έναν υπέροχο χαρακτήρα με σύνδρομο Down και άλλα πολλά. Θεωρώ πως πολλές γυναίκες θα ταυτιστούν σε πολλά κομμάτια του βιβλίου όπως κι εγώ. Γέλασα και έκλαψα και σε αυτό το βιβλίο!! Μου άρεσε πολύ. Η γραφή της Οφηλίας είναι αξεπέραστη και πάντα με αγγίζει βαθιά.
August 31, 2025
αν ειχε παραπανω αστεράκια να βαλω θα έβαζα ....
ενα βιβλίο ωδή στο γυναικείο φύλο.
ενα ζευγάρι που η φλόγα του λιώνει τα παντα στο πέρασμα τους
ολες κρύβουμε μια μικρη Βικτωρία μεσα μας
ενα βιβλιο οχι καθαρά ερωτικό, διότι θίγει πολλα και σημαντικά κοινωνικά ζητήματα...
οι αναφορές σε καλλιτεχνική φυση (πορτιερο ποιήματα εδω πινακες) σε βάζουν σε μια αλλη διάσταση οποτε σε κάποιους μπορεί να μην αρεσει και ειναι δεκτό ωστόσο δίνει αλλη νότα κατα τη ταπεινή μου άποψη στο βιβλίο. και μη ξεχνάμε στη συγκεκριμενη περίπτωση η πρωταγωνίστρια μας ειναι Ζωγράφος🥰
η αγαπημένη μου Οφηλία μας άφησε παλι με τις καλύτερες των εντυπώσεων. δεν ήθελα να τελειώσει το βιβλίο και το πήγα βασανιστικά αργά για μενα ... ας ευχηθώ το επόμενο της διαμάντι να είναι σύντομα εκτυπώσιμο 😅
ενα βιβλίο ωδή στο γυναικείο φύλο.
ενα ζευγάρι που η φλόγα του λιώνει τα παντα στο πέρασμα τους
ολες κρύβουμε μια μικρη Βικτωρία μεσα μας
ενα βιβλιο οχι καθαρά ερωτικό, διότι θίγει πολλα και σημαντικά κοινωνικά ζητήματα...
οι αναφορές σε καλλιτεχνική φυση (πορτιερο ποιήματα εδω πινακες) σε βάζουν σε μια αλλη διάσταση οποτε σε κάποιους μπορεί να μην αρεσει και ειναι δεκτό ωστόσο δίνει αλλη νότα κατα τη ταπεινή μου άποψη στο βιβλίο. και μη ξεχνάμε στη συγκεκριμενη περίπτωση η πρωταγωνίστρια μας ειναι Ζωγράφος🥰
η αγαπημένη μου Οφηλία μας άφησε παλι με τις καλύτερες των εντυπώσεων. δεν ήθελα να τελειώσει το βιβλίο και το πήγα βασανιστικά αργά για μενα ... ας ευχηθώ το επόμενο της διαμάντι να είναι σύντομα εκτυπώσιμο 😅
August 17, 2025
Ένα βιβλίο που ξέρει να μιλάει για τη γυναικεία κακοποίηση, δίνει φωνή σε όσες την έχασαν και κυρίως δίνει κουράγιο να προχωρήσεις μπροστά όσο και αν πονάς. Η Βικτώρια είναι μια γυναίκα που ξέρει να διεκδικεί και να παίρνει όλα όσα θέλει. Ο Έκτωρ από την άλλη είναι ο άντρας που προσπαθεί να βάλει όρια στους άλλους, γιατί δεν μπορεί να κρατήσει τον εαυτό του από το να γίνει ο πιο προστατευτικός άνθρωπος του κόσμου.
Ο μόνος λόγος που αφαιρώ ένα αστέρι έχει να κάνει με την απουσία των trigger warnings και κάποια σημαντικά λάθη στην επιμέλεια που θα έπρεπε να έχουν διορθωθεί.
Ο μόνος λόγος που αφαιρώ ένα αστέρι έχει να κάνει με την απουσία των trigger warnings και κάποια σημαντικά λάθη στην επιμέλεια που θα έπρεπε να έχουν διορθωθεί.
July 22, 2025
3,5 αστέρια!Μου άρεσε η αναφορά στους πίνακες και η σύνδεση τους με την ιστορία!Οι αναφορές σε όλα τα περιστατικά βίας είναι μαχαιριές για την κοινωνία μας!Εθιστικη η ιστορία πολύ δεν θες να το αφήσεις κάτω το βιβλίο!Δεν μπορώ να βγάλω συμπέρασμα ούτε για την Βικτωρια ούτε για τον Έκτωρ!Με μπερδεύουν ως χαρακτήρες!Επισης η σχέση της με τη θεία της ενώ ξεκινάει τόσο ωραία στην πορεία η εξέλιξη της έχει σκαμπανεβάσματα!Ωραιο βιβλίο και διαβάζεται εύκολα και γρήγορα
July 8, 2025
Νόμιζα ότι μετά το Πορτιέρο, δεν μπορεί κανένα βιβλίο να με κάνει να κλαίω όση ώρα το διαβάζω. Ε λοιπόν, στο συγκεκριμένο ηρέμησα ώρες μετά την τελευταία σελίδα. Το βιβλίο έχει τόσα μηνύματα, που εμένα τουλάχιστον δεν μπορούσαν να με αφήσουν ανεπηρέαστη. Λατρεύω απίστευτα την Βικτόρια και την προσωπικότητα της. Αλλά, ακόμα περισσότερο λατρεύω τον έρωτα του Έκτορ για αυτή. Αναμένω τα επόμενα. ♥️
Displaying 1 - 30 of 41 reviews