Gallipoli Diaries: The Anzacs' Own Story Day by Day

by Jonathan King

With Alec Campbells death, a door has closed to which no one has the key. Australia has lost the last direct link to one of the nations most significant events and to a breed of Australians who have become larger than life legends in our national psyche.

Genres: History, Nonfiction

306 pages, Hardcover

First published January 1, 2003

Reviews

[Meltem Akpınar · Rating 5 out of 5]

Kitabı az önce bitirdim. 240 gün süren savaşın içinde askerlerin yazmış olduğu günlük ve mektuplardan derlenen kitap, 25 Nisan 1915’teki Gelibolu Çıkarması ile başlayıp harekâtın son gününe kadar askerlerin sarsıcı dünyasına ışık tutuyor. Zorlu hava koşulları, cesetlerden sinekler yoluyla yayılan hastalıklar,bit, pire çilesi, susuzluk ve her gün silah arkadaşlarını gömen askerlerin ruh halleri gibi Gelibolu’nun çetin koşullarını göz önüne seren kitap, aynı zamanda düşman siperlerinde sigara karşılığında konserve et takas eden askerleri de göstererek Türkler ve Anzaklar arasındaki insani hissiyata dikkat çekiyor.
Birçok askerin notlarında İngilizlerin savaş konusunda beceriksizliklerinden ve yanlış tutumları yüzünden içine düştükleri durumdan ötürü şikayetlerine rastlamak mümkün.
Her an ölebileceklerini bilen askerler, mektup yazarak ve günlük tutarak aklını yitirmemeye çalıştı belki de. Kimileri ise sadece, savaşların ne kadar korkunç olduğunu yakınlarına anlatmak istedi.
“Türkler öyle kötü insanlar değil. Birkaç gün önce Fransızca yazılmış bir mesaj gönderdiler, ‘yiğit Avustralyalı yoldaşlara’ diye başlayan mesajda sigara karşılığında sığır eti konservesi istiyorlardı. Siperler bazı yerlerde sadece 15 metre uzaklıktaydı, bu yüzden birbirimizle haberleşmemiz çok kolaydı.”
Er Caddy, 177.Gün
“Gün içinde yiyecekleri karşılıklı olarak siperin çıkıntısına koyuyor ve gönderiyorduk. Bu sabahın ilk saatlerinde Türklerle bizim arkadaşlar arasında sıradışı bir dostlukla değiş tokuş yapıldı. Bizim çocuklardan bazıları doğruca düşman siperlerine gidip konserve, reçel, sigara vb. takas ettiler. Yapılanlar her şeyiyle çok güzeldi ve buradaki savaşın ne kadar gereksiz olduğunu gösteriyordu.”
Üsteğmen Cozens, 178.Gün

[Pei-jean Lu · Rating 5 out of 5]

This is the story that would give way to the legend of the ANZACs who landed ashore on the Gallipoli peninsula in 1915. Most poignant for me as an Australian is that I finished reading this on the 106 anniversary of the landings.
Most of what I’ve known has been entrenched in legend and so this book seeks to separate the legend with the facts from the eyes of the very men who fought on these shores.
I found it especially interesting that the last of those men all felt that it was a battle that Australia should never have participated and that they felt we shouldn’t be honouring them.

[Kate · Rating 4 out of 5]

The entire Gallipoli campaign in the ANZACs' own words. The events of each day at Gallipoli are covered and excerpts from soldier's diaries and letters for every single day are included. There is a sense that Gallipoli is viewed by the soldiers as a series of mistakes, often blamed on British incompetence and their refusal to admit things were going badly, and a war that Australia had no business being involved in. Very moving and a good alternative to the media glorification/hype that occurs around ANZAC Day every year.