Ο ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΑΝΑΠΤΥΞΗΣ - ΤΟΠΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

by Γιώργος Κολέμπας, Γιάννης Μπίλλας

Ο καπιταλισμός, πριν φανερώσει τα αδιέξοδά του, κατέστρεψε τον ψυχισμό των ανθρώπων, διαμόρφωσε έναν ανθρωπολογικό τύπο μοναχικό, νευρωτικό, αγχώδη, φοβικό και φοβισμένο, ανταγωνιστικό, επιθετικό, ενεργοβόρο, καριερίστα και αμοραλιστή, κάτοικο του "εγώ" και όχι του "εμείς". Ακόμα και σήμερα ο άνθρωπος αυτός διατηρεί την ψευδαίσθηση της ατομικής διαφυγής. Ο ανθρωπολογικός τύπος της ιδιώτευσης, της απάθειας, της συναλλαγής και της αλλοτρίωσης είναι μέρος του προβλήματος που έχουμε να επιλύσουμε. Είναι ανάγκη να υιοθετήσουμε άλλα νοήματα, άλλες σημασίες και άλλα προτάγματα στη ζωή μας, με τα οποία θα αξίζει να ζει κανείς σήμερα και όχι να περιμένει την έφοδο στα "χειμερινά ανάκτορα". Διότι ο άνθρωπος, εκτός από κοινωνική κατασκευή, είναι ταυτόχρονα και δημιουργός της ζωής του. Ο ετερόνομος άνθρωπος που, ως καταναλωτής, υπακούει και εκτελεί νόμους, εντολές και αφηγήσεις άλλων, χωρίς να συμμετέχει ο ίδιος στη λήψη των αποφάσεων, είναι απαραίτητο να αντικατασταθεί από τον αυτόνομο τύπο ανθρώπου, εκείνου που αυτοθεσμίζεται, που διαμορφώνει, δηλαδή, ο ίδιος τους θεσμούς και τους αναιρεί, αν χρειαστεί. Το δικαίωμα του "συνανήκειν" είναι σύμφυτο με το δικαίωμα του "συναποφασίζειν" και είναι ίσως ο μόνος τρόπος προαγωγής της αίσθησης της κοινότητας, και αυτό γιατί ο άνθρωπος πρέπει να επιστρέψει στην κοινότητα των άλλων ανθρώπων ένα μέρος της ύπαρξής του που της το οφείλει. Έτσι, καλλιεργείται και η ξεχασμένη στις μέρες μας αίσθηση της ατομικής ευθύνης απέναντι στην κοινωνία. Η δημιουργία του νέου αυτού ανθρωπολογικού τύπου αποκτά στις μέρες μας τη διαδικασία του κατεπείγοντος, εφόσον μια αυτόνομη, δημοκρατική και οικολογική κοινωνία δεν μπορεί να απαρτίζεται, ούτε φυσικά και να δημιουργηθεί, από τον τύπο του ανθρώπου που δημιουργεί η καταναλωτική κοινωνία.

124 pages, Paperback

First published January 1, 2014

Reviews

[foteini_dl]

Ενδιαφέρουσα εισαγωγή στην (οικονομική και πολιτική) θεωρία της αποανάπτυξης. Βέβαια, το κακό με τα εισαγωγικά βιβλία είναι ότι αναφέρονται στα ίδια πράγματα, οπότε δεν βλέπεις κάτι που δεν έχεις διαβάσει ήδη κάπου αλλού.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι με το κίνημα αυτό ασχολούνται περισσότεροι Έλληνες, όχι μόνο ακαδημαϊκοί/καθηγητές, απ' ό,τι περίμενα, και αυτό είναι ευχάριστο στοιχείο.

[Κατερίνα Ζαφειριάδου]

Όσο κι αν είχα εκτεθεί σε αυτές τις ιδέες, ποτέ δεν έτυχε να διαβάσω κάτι παρόμοιο, και για μένα ήταν άκρως βοηθητικό να βάλω σε μια σείρα σκέψεις που υπήρχαν χαοτικά μέσα στο μυαλό μου. Όσα πραγματεύεται το βιβλίο δεν είναι κοινώς αποδεκτά, δεν φτάνουν στα αυτιά και τα μάτια του καθενός κι έτσι δεν είχαν φτάσει και στα δικά μου, αλλά σίγουρα θα φροντίσω να τα μοιραστώ και να τα συζητήσω γιατί μου έδωσαν πολλή τροφή για σκέψη και διάθεση για πραγματική αλλαγή.