Zeven brieven

by Tina de Bruin

Dit verhaal begint als een meisje van vijf op haar blote voeten naar het huis van haar opa en oma rent. Thuis gaat het niet meer, maar bij haar grootouders ook niet. Haar opa houdt niet van mensen, en misschien nog wel het minst van haar oma. Het meisje voelt dat ze in dit dorp aan de oever van de Rijn niet kan blijven. Dat ze anders is dan Riny van Kleef, Rolton Wekenborg, Fenny Jeuken en Vette François, die hier wel kunnen ademen. Dat ze haar oma kan troosten, maar niet voor altijd. Ze hoopt dat charmezanger Rex Gildo gelijk heeft als hij 'Es muß sich alles doch zum Guten wenden?' Maar vooral hoopt ze dat er ergens een anders is. Zeven brieven is het hartverscheurende maar ook geestige verhaal van een meisje dat zo snel mogelijk wil opgroeien om het anders te kunnen doen.

Genres: Audiobook, Nonfiction

214 pages, Kindle Edition

Published November 4, 2025

Reviews

[Mandy Prins · Rating 5 out of 5]

Ben er stil van… zo’n vrolijke, sterke vrouw met zo’n intens verdrietige start in het leven. En wat heeft Tina een prachtige woorden gekozen om haar jeugd te beschrijven….

Over haar tijd als kleuter: ‘Er zijn ook dagen dat spelen niet lukt. Dan heb ik een dag dat ik zo verdrietig ben, dat ik even niks kan. Juf Riki probeert me op te vrolijken, maar dat is te lief voor mij. Ik kan haar liefheid er niet bij hebben. Er kan niets in en er kan ook helemaal niets uit. De verdrietigheid zit tot in mijn tenen’. Dit breekt mijn juffenhart…

[Yolande · Rating 4 out of 5]

Je kan je bijna niet voorstellen dat zo'n grappig en getalenteerd iemand als Tina de Bruin zo'n verdrietige jeugd heeft gehad. Als je het boek wil lezen, zou ik ook zeker aanraden om hem te luisteren, want haar eigen vertelstem voegt veel toe aan het verhaal.

[Carmel de Groot · Rating 4 out of 5]

In eerste instantie moest ik nogal wennen aan de rauwe hak-op-de-takschrijfstijl, maar naarmate het verhaal vorderde, werd dit juist de kracht van het boek. Door de losstaande anekdotes vanuit het kindperspectief, werd de setting alleen maar nóg schrijnender.
Een meisje dat niet snapt wat er gebeurt, maar van alles ziet en voelt, steeds meer begint te snappen en toch die eindeloze loyaliteit blijft voelen. Het heeft iets weg van De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst en dat is een groot compliment!

[Vera vd Put · Rating 3 out of 5]

Bijzonder boek, heb hem geluisterd voorgelezen door Tina zelf. Interessant om vanuit kindperspectief over haar jeugd te horen en vooral de laatste 30% van het boek werd ik er in meegezogen. De schrijfstijl met mega korte hoofdstukken en wat van de hak op de tak maakte dat ik het lastig vond om de lijn van het verhaal en personages te volgen en me betrokken te voelen. Wat misschien juist een weerspiegeling is van hoe ze haar jeugd heeft ervaren. Maar daarom voor mij nu geen hogere beoordeling.

[Marije · Rating 3 out of 5]

Geluisterd.
Bijzondere stijl van schrijven. Hak op de tak en soms hoofdstukken met slechts enkele woorden/zinnen. Moet je van houden. Ik vond het hierdoor diepgang missen.

[Laura Bosveld · Rating 5 out of 5]

Tina was eigenlijk helemaal niet de bedoeling. Wat een verdrietige jeugd. Wat mooi beschreven. Een heel goed boek.

[Inge Maes · Rating 3 out of 5]

Tina De Bruin is een Nederlandse actrice en theatermaker. Ze werkte ook mee aan diverse podcasts. Zeven brieven is haar debuutroman. In honderddertig korte, tot soms ultra korte hoofdstukken, beschrijft de auteur haar kindertijd, soms aangevuld met fictieve elementen. Het verhaal wordt verteld door de ogen van De Bruin zelf als kind en jongere, waarbij ze zowel fysiek en verbaal geweld ervaart. Eerst in het huis van haar eigen ouders, maar ook later wanneer ze onderdak vindt bij haar grootouders.

De roman start met vlakke opsommende weergaven van gebeurtenissen in korte eenvoudige zinnen. De auteur hanteert aanvankelijk weinig variatie in zinsbouw en woordkeuzes, zoals talloze ik-booschappen en veel herhalingen van het woord ‘bang’. Soms is er weinig samenhang van de ene paragraaf naar de andere. Een andere keer staat een volwassen interpretatie tussen de ervaringen van het kind. Daardoor blijft het verhaal lange tijd oppervlakkig en mist het karakter en gelaagdheid. Het komt over als een eenvoudig relaas waarin de auteur terugblikt op een onveilige jeugd. 

Gaandeweg wordt het verhaal coherenter en groeit de auteur in haar schrijfkunsten. Wat voorheen niet mogelijk was, blijkt plots wel te kunnen: meer variatie, een grotere diepgang en enkele mooie metaforen. Geen plotse stijlbreuk maar een zacht groeien naar een eigen schrijftaal.

Ongetwijfeld zal het boek een diepe indruk nalaten op veel lezers. De wetenschap dat de meeste gebeurtenissen waargebeurd zijn, waarbij ze een gezicht kunnen plakken op het hoofdpersonage, volstaat vaak om emotionele reacties op te roepen en geraakt te worden. De roman kaart bovendien meerdere thematieken aan zoals de positie van de vrouw in de maatschappij, het perspectief van het hulpeloze kind in een ontwricht gezin en de invloed daarvan op de eigenwaarde bij de verdere ontwikkeling.

De Bruin groeit geleidelijk aan naar een eigen persoonlijke stijl waarin zowel de schrijfstijl, het woordgebruik als de uitwerking van de diverse thema’s steeds sterker worden.

[Renee Geldof · Rating 4 out of 5]

Aangrijpend.

[Willemijn · Rating 5 out of 5]

Hartverscheurend mooi. Verdrietig, grappig, droevig, dapper en rauw tegelijk. Door de verzonnen naamkeuze (denk ik?) lijken de inwoners van Blote Voetendorp soms net Duckstadbewoners. Maar dat geeft het zware verhaal ergens juist ook weer lucht.

[Malou Moen · Rating 4 out of 5]

Mooi en verdrietig

[Tanja Nederpelt · Rating 5 out of 5]

In dit luisterboek neemt Tina je mee naar haar moeilijke jeugd, waarin ze opgroeide bij haar opa en oma. Meeslepend verhaal...

[Jody De · Rating 4 out of 5]

Een heftig verhaal, mooi opgeschreven.

[Rianpan · Rating 4 out of 5]

Als luisterboek o.a. in vliegtuig geluisterd, maar ben wel keer in slaap gevallen en weet niet hoeveel ik heb gemist 😂

[Lizanne Langelaan · Rating 5 out of 5]

#Geluisterd

Wat een prachtig en rauw boek. Het raakte me. Ik vond Tina haar stem heel prettig om naar te luisteren en maakte dat haar verhaal nog meer bij mij binnen kwam.

[Floor · Rating 3 out of 5]

Het duurde lang voor het me echt greep - hoewel het duidelijk van meet af aan een aangrijpend verhaal is. Knap hoe De Bruin dat met afstand vertelt, terwijl het haar verhaal is. In het laatste stuk kwamen meer dingen bij elkaar, voelde ik ook meer de betrokkenheid van de schrijver en ontroerde het me erg.

[Evi Kant · Rating 5 out of 5]

Ik was er onder de indruk, ik wist helemaal niet dat dit het verhaal van Tina de Bruin was. Ik dacht dat het een Fictie roman was maar kwam er langzaam achter dat het dus werkelijk is gebeurd. Z'n talentvolle grappige vrouw met dit verleden heel bijzonder. Ik vond het ook heel prettig geschreven. het had iets lichtigs in de zwaarte, dat het je wel echt raakt terwijl het ook makkelijk leest. Erg bijzonder verhaal.

[Sanne Beerta · Rating 4 out of 5]

Geluisterd.
Ik heb even helemaal gemist dat dit over Tina haar eigen jeugd ging. Ik kwam hier in een van de laatste hoofdstukken achter. De verhalen die eerst “gewoon” aangrijpend zijn, kregen daardoor een extra lading.
Mooi hoe je uiteindelijk wordt meegenomen in haar wens om het zelf anders te willen doen dan haar ouders.

[Niek Grotenhuis · Rating 5 out of 5]

In ‘Zeven Brieven’ beschrijft die oh zo grappige en goedlachse Tina de Bruin haar verdrietige, liefdevolle jeugd. Verlaten door haar ouders die haar niet wilden en waarschijnlijk ook niet konden opvoeden maken dat Tina bij haar opa en oma opgroeid.

In een hele vlotte schrijfstijl met korte hoofdstukken vertelt Tina ons haar verhaal. Hoe zwaar, verdrietig, onbegrijpelijk en liefdeloos haar leventje ook moet zijn geweest, iets wat je hart breekt, is het boek toch niet heel zwaarmoedig. Tina gebruikt toch ergens iets van humor en lichtheid van woorden die maken dat je dit verhaal wilt lezen. Ik kon niet stoppen. Ergens deed het me denken aan ‘Lieving’ van Kim van Kooten.

Lieve Tina ik had je zo’n andere jeugd gegund. En ik vind de moed om dit pijnlijke verhaal op papier te zetten krachtig.
Ik kan niet anders zeggen dan lees dit verhaal!

4,5 ⭐️

[Tineke · Rating 3 out of 5]

Ik heb het boek geluisterd en het was prettig dat Tina dit zelf deed. Wat ze allemaal heeft meegemaakt is echt afgrijselijk, onveilig en wens je niemand toe. Ik bewonder Tina in haar acteerkunst en in de podcast vind ik haar ook geniaal. Dit boek vind ik niet zo goed geschreven. Extreem beschrijvend in ieder detail van het huis. Heel veel korte stukjes die vrij kinderlijk zijn geschreven en soms zelfs hap-snap aanvoelen.

[Lotte · Rating 4 out of 5]

Geluisterd

[Demi · Rating 5 out of 5]

Mooi! 🫶

[Janieke]

🎧

[Kirsten Lucas · Rating 4 out of 5]

Indrukwekkend en verdrietig boek. Alles wordt verteld vanuit het perspectief van het kind en dat maakt het treurig, maar ook soms grappig om te lezen.

[Yvonne Prevoo · Rating 4 out of 5]

Hartverscheurend dit verhaal

[Rachel Havinga · Rating 4 out of 5]

Goed boek, even wennen aan de schrijfwijze maar daarna tof

[Shenya Jorke · Rating 3 out of 5]

Bijzonder boek met grappige schrijfstijl, ondanks dat het een verdrietig verhaal is. Aanrader om te luisteren, aangezien Tina het zelf ingesproken heeft.

[Michèle Versluys · Rating 5 out of 5]

Een rauw verhaal. Knap hoe Tina de woorden heeft gevonden om haar lief en leed op papier te zetten. Ben er stil van.

[Liesbeth · Rating 5 out of 5]

Mooi geschreven. Echt in de stijl waarop Tina ook praat. Hele korte soms heftige hoofdstukken. Edouard Louis aan de Rijn. Ik vind het erg goed gedaan. Petje af voor Tina. Ik heb het luisterboek geluisterd, voorgelezen door Tina zelf. Dat maakte het helemaal af.

[Kirsten Buursema · Rating 4 out of 5]

Heel knap geschreven, luchtig en beladen tegelijkertijd. Heb ervoor gekozen om het boek te luisteren omdat Tina het zelf voorleest. Haar intonatie en de manier waarop ze haar verhaal vertelt was een mooie toevoeging.

[Anouk · Rating 4 out of 5]

Mooi en treurig verhaal van een meisje dat opgroeit bij haar Opa en Oma omdat haar ouders niet voor haar kunnen zorgen. Maar bij Opa en Oma is het ook niet altijd even goed. Ik vond het ontroerend om te lezen over de band met haar Oma, de onvoorwaardelijkheid, de oneerlijkheid. Ook de reflecties aan het eind zijn mooi. Over haar ouders zegt ze: "Ik weet niet of ze het wilden, maar ook willen moet je kunnen". Ontschuldigend. Knap.