Zeven brieven

by Tina de Bruin

Dit verhaal begint als een meisje van vijf op haar blote voeten naar het huis van haar opa en oma rent. Thuis gaat het niet meer, maar bij haar grootouders ook niet. Haar opa houdt niet van mensen, en misschien nog wel het minst van haar oma. Het meisje voelt dat ze in dit dorp aan de oever van de Rijn niet kan blijven. Dat ze anders is dan Riny van Kleef, Rolton Wekenborg, Fenny Jeuken en Vette François, die hier wel kunnen ademen. Dat ze haar oma kan troosten, maar niet voor altijd. Ze hoopt dat charmezanger Rex Gildo gelijk heeft als hij 'Es muß sich alles doch zum Guten wenden?' Maar vooral hoopt ze dat er ergens een anders is. Zeven brieven is het hartverscheurende maar ook geestige verhaal van een meisje dat zo snel mogelijk wil opgroeien om het anders te kunnen doen.

Genres: Audiobook, Roman, Book Club, Ebooks, Nonfiction

214 pages, Kindle Edition

Published November 4, 2025

Reviews

[Paulien · Rating 4 out of 5]

Hartverscheurend.

[Mandy Prins · Rating 5 out of 5]

Ben er stil van… zo’n vrolijke, sterke vrouw met zo’n intens verdrietige start in het leven. En wat heeft Tina een prachtige woorden gekozen om haar jeugd te beschrijven….

Over haar tijd als kleuter: ‘Er zijn ook dagen dat spelen niet lukt. Dan heb ik een dag dat ik zo verdrietig ben, dat ik even niks kan. Juf Riki probeert me op te vrolijken, maar dat is te lief voor mij. Ik kan haar liefheid er niet bij hebben. Er kan niets in en er kan ook helemaal niets uit. De verdrietigheid zit tot in mijn tenen’. Dit breekt mijn juffenhart…

[Yolande · Rating 4 out of 5]

Je kan je bijna niet voorstellen dat zo'n grappig en getalenteerd iemand als Tina de Bruin zo'n verdrietige jeugd heeft gehad. Als je het boek wil lezen, zou ik ook zeker aanraden om hem te luisteren, want haar eigen vertelstem voegt veel toe aan het verhaal.

[Carmel de Groot · Rating 4 out of 5]

In eerste instantie moest ik nogal wennen aan de rauwe hak-op-de-takschrijfstijl, maar naarmate het verhaal vorderde, werd dit juist de kracht van het boek. Door de losstaande anekdotes vanuit het kindperspectief, werd de setting alleen maar nóg schrijnender.
Een meisje dat niet snapt wat er gebeurt, maar van alles ziet en voelt, steeds meer begint te snappen en toch die eindeloze loyaliteit blijft voelen. Het heeft iets weg van De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst en dat is een groot compliment!

[Marije · Rating 3 out of 5]

Geluisterd.
Bijzondere stijl van schrijven. Hak op de tak en soms hoofdstukken met slechts enkele woorden/zinnen. Moet je van houden. Ik vond het hierdoor diepgang missen.

[Stephanie · Rating 4 out of 5]

Onbedoeld heb ik een thema te pakken in mijn recent gelezen boeken. Wat een leed voor zo'n klein kind, en wat een bijzondere schrijfstijl om het een plek te geven. Alsof ze slechts haar ogen hoeft te sluiten en alles weer precies zo voor zich ziet zoals het was. Waarschijnlijk is het schrijven ook zo gegaan. Zoals ze in de epiloog zegt, iemand die op tijd hulp heeft gevraagd en ontzettend veel geluk heeft gehad. Want hoeveel Tinaatjes zijn er wel niet...

[Vera vd Put · Rating 3 out of 5]

Bijzonder boek, heb hem geluisterd voorgelezen door Tina zelf. Interessant om vanuit kindperspectief over haar jeugd te horen en vooral de laatste 30% van het boek werd ik er in meegezogen. De schrijfstijl met mega korte hoofdstukken en wat van de hak op de tak maakte dat ik het lastig vond om de lijn van het verhaal en personages te volgen en me betrokken te voelen. Wat misschien juist een weerspiegeling is van hoe ze haar jeugd heeft ervaren. Maar daarom voor mij nu geen hogere beoordeling.

[Jona · Rating 3 out of 5]

Verdrietig verhaal van Tina! Deed me denken aan Lieveling van Kim van Kooten.

[Michella (BoekenMiesje) · Rating 3 out of 5]

2,5 ⭐️

[Laura B · Rating 5 out of 5]

Tina was eigenlijk helemaal niet de bedoeling. Wat een verdrietige jeugd. Wat mooi beschreven. Een heel goed boek.

[Malou Moen · Rating 4 out of 5]

Mooi en verdrietig

[Inge Maes · Rating 3 out of 5]

Tina De Bruin is een Nederlandse actrice en theatermaker. Ze werkte ook mee aan diverse podcasts. Zeven brieven is haar debuutroman. In honderddertig korte, tot soms ultra korte hoofdstukken, beschrijft de auteur haar kindertijd, soms aangevuld met fictieve elementen. Het verhaal wordt verteld door de ogen van De Bruin zelf als kind en jongere, waarbij ze zowel fysiek en verbaal geweld ervaart. Eerst in het huis van haar eigen ouders, maar ook later wanneer ze onderdak vindt bij haar grootouders.

De roman start met vlakke opsommende weergaven van gebeurtenissen in korte eenvoudige zinnen. De auteur hanteert aanvankelijk weinig variatie in zinsbouw en woordkeuzes, zoals talloze ik-booschappen en veel herhalingen van het woord ‘bang’. Soms is er weinig samenhang van de ene paragraaf naar de andere. Een andere keer staat een volwassen interpretatie tussen de ervaringen van het kind. Daardoor blijft het verhaal lange tijd oppervlakkig en mist het karakter en gelaagdheid. Het komt over als een eenvoudig relaas waarin de auteur terugblikt op een onveilige jeugd. 

Gaandeweg wordt het verhaal coherenter en groeit de auteur in haar schrijfkunsten. Wat voorheen niet mogelijk was, blijkt plots wel te kunnen: meer variatie, een grotere diepgang en enkele mooie metaforen. Geen plotse stijlbreuk maar een zacht groeien naar een eigen schrijftaal.

Ongetwijfeld zal het boek een diepe indruk nalaten op veel lezers. De wetenschap dat de meeste gebeurtenissen waargebeurd zijn, waarbij ze een gezicht kunnen plakken op het hoofdpersonage, volstaat vaak om emotionele reacties op te roepen en geraakt te worden. De roman kaart bovendien meerdere thematieken aan zoals de positie van de vrouw in de maatschappij, het perspectief van het hulpeloze kind in een ontwricht gezin en de invloed daarvan op de eigenwaarde bij de verdere ontwikkeling.

De Bruin groeit geleidelijk aan naar een eigen persoonlijke stijl waarin zowel de schrijfstijl, het woordgebruik als de uitwerking van de diverse thema’s steeds sterker worden.

[Rachel · Rating 4 out of 5]

Zo rauw en puur. En deze schrijfstijl hoort bij het verhaal, is het verhaal. Het zuigt je op, leest als een speer, binnen 24 uur uitgelezen. Beklemmend en verdrietig. Ik sluit helemaal aan bij Linda op de achterkant: “Dit is een boek dat je vloert met eenvoud.”

Zo zo bedankt Zoé!

[Renee Geldof · Rating 4 out of 5]

Aangrijpend.

[Willemijn · Rating 5 out of 5]

Hartverscheurend mooi. Verdrietig, grappig, droevig, dapper en rauw tegelijk. Door de verzonnen naamkeuze (denk ik?) lijken de inwoners van Blote Voetendorp soms net Duckstadbewoners. Maar dat geeft het zware verhaal ergens juist ook weer lucht.

[Anne Van den Aker · Rating 4 out of 5]

Dit boek is pijnlijk in zijn eenvoud. Het kindperspectief en de korte hoofdstukken met flarden van herinneringen voegen echt iets toe aan het gevoel. Heftig dat dit echt de jeugd van Tina is geweest, eigenlijk niet te rijmen met de grappige en krachtige vrouw die ze nu is.

[Michelle Weijers · Rating 4 out of 5]

Ik vind Tina heel grappig. Dit boek is niet grappig. Verdrietig. En anders dan de titel doet vermoeden worden er geen brieven geschreven.

[Tanja Nederpelt · Rating 5 out of 5]

In dit luisterboek neemt Tina je mee naar haar moeilijke jeugd, waarin ze opgroeide bij haar opa en oma. Meeslepend verhaal...

[Marlou · Rating 4 out of 5]

Een inkijkje in het leven van een kind dat opgroeit in een gezin met huiselijk geweld en verwaarlozing. Autobiografische roman. Interessante setting. Stijl is meestal simpel, niet altijd. Dat maakt dat je het boek snel uit kunt lezen. Verwijzingen naar de Rijn vind ik mooi.

[Jody De · Rating 4 out of 5]

Een heftig verhaal, mooi opgeschreven.

[Rianpan · Rating 4 out of 5]

Als luisterboek o.a. in vliegtuig geluisterd, maar ben wel keer in slaap gevallen en weet niet hoeveel ik heb gemist 😂

[Lizanne Langelaan · Rating 5 out of 5]

#Geluisterd

Wat een prachtig en rauw boek. Het raakte me. Ik vond Tina haar stem heel prettig om naar te luisteren en maakte dat haar verhaal nog meer bij mij binnen kwam.

[Inge Conradi · Rating 4 out of 5]

‘Als je ergens niet past moet je op zoek naar een plek waar je wel kunt ademen.’

Een bijzonder boek over een meisje dat haar huis uit rent naar opa en oma. Althans, “haar huis”? Zo heeft het nooit gevoeld. De ouders van het meisje geven totaal niet om haar, vader slaat haar en haar moeder en het boeit de ouders beiden niet hoe het kind leeft.

5 jaar. En zelf bepalen dat je het huis uit moet. Echter is het bij opa en oma net zo koud. Opa is agressief en verbaal geweld schuwt hij niet. Oma is lief, zacht en onderdanig.

En dit is de omgeving waarin het meisje opgroeit. Zoekende naar vrienden, mensen bij wie ze wel haar verhalen kwijt kan. En die vindt ze hier en daar, maar verliest ze ook weer. Ze voelt al snel dat ze niet in dit dorp kan blijven, het past haar niet. Maar hoe kan je weg? En kan je iemand om wie je geeft zomaar achterlaten? Het meisje dat stiekem heel snel wil opgroeien om het blotebillendorp te verlaten.
Een verhaal dat je hier en daar ook laat lachen om gekke situaties of een hilarische schets van een personage. Maar tegelijkertijd ook laat nadenken hoe het is om op te groeien zonder liefde maar met geweld.

[Floor · Rating 3 out of 5]

Het duurde lang voor het me echt greep - hoewel het duidelijk van meet af aan een aangrijpend verhaal is. Knap hoe De Bruin dat met afstand vertelt, terwijl het haar verhaal is. In het laatste stuk kwamen meer dingen bij elkaar, voelde ik ook meer de betrokkenheid van de schrijver en ontroerde het me erg.

[Evi Kant · Rating 5 out of 5]

Ik was er onder de indruk, ik wist helemaal niet dat dit het verhaal van Tina de Bruin was. Ik dacht dat het een Fictie roman was maar kwam er langzaam achter dat het dus werkelijk is gebeurd. Z'n talentvolle grappige vrouw met dit verleden heel bijzonder. Ik vond het ook heel prettig geschreven. het had iets lichtigs in de zwaarte, dat het je wel echt raakt terwijl het ook makkelijk leest. Erg bijzonder verhaal.

[Kelly Abigail · Rating 5 out of 5]

Wauw. Ik ontdekte pas in het epiloog dat dit Tina's eigen verhaal is en dat maakte alles nog indringender. Zo breekbaar en onschuldig als klein meisje, en dit is je kennismaking met de wereld. Van rot naar niet beter, en toch uiteindelijk in staat om voor zichzelf te kiezen en het te ontstijgen. Echt ongelooflijk en bijzonder.

[Sanne Beerta · Rating 4 out of 5]

Geluisterd.
Ik heb even helemaal gemist dat dit over Tina haar eigen jeugd ging. Ik kwam hier in een van de laatste hoofdstukken achter. De verhalen die eerst “gewoon” aangrijpend zijn, kregen daardoor een extra lading.
Mooi hoe je uiteindelijk wordt meegenomen in haar wens om het zelf anders te willen doen dan haar ouders.

[Niek Grotenhuis · Rating 5 out of 5]

In ‘Zeven Brieven’ beschrijft die oh zo grappige en goedlachse Tina de Bruin haar verdrietige, liefdevolle jeugd. Verlaten door haar ouders die haar niet wilden en waarschijnlijk ook niet konden opvoeden maken dat Tina bij haar opa en oma opgroeid.

In een hele vlotte schrijfstijl met korte hoofdstukken vertelt Tina ons haar verhaal. Hoe zwaar, verdrietig, onbegrijpelijk en liefdeloos haar leventje ook moet zijn geweest, iets wat je hart breekt, is het boek toch niet heel zwaarmoedig. Tina gebruikt toch ergens iets van humor en lichtheid van woorden die maken dat je dit verhaal wilt lezen. Ik kon niet stoppen. Ergens deed het me denken aan ‘Lieving’ van Kim van Kooten.

Lieve Tina ik had je zo’n andere jeugd gegund. En ik vind de moed om dit pijnlijke verhaal op papier te zetten krachtig.
Ik kan niet anders zeggen dan lees dit verhaal!

4,5 ⭐️

[Anne · Rating 2 out of 5]

Boek stond heel hoog op mijn lijstje, maar had er denk ik iets te hoge verwachtingen van. Niet heel veel diepgang, veel korte hoofdstukken en weinig uitleg over personages. Daardoor kwam ik er helaas niet helemaal lekker in..

[Tineke · Rating 3 out of 5]

Ik heb het boek geluisterd en het was prettig dat Tina dit zelf deed. Wat ze allemaal heeft meegemaakt is echt afgrijselijk, onveilig en wens je niemand toe. Ik bewonder Tina in haar acteerkunst en in de podcast vind ik haar ook geniaal. Dit boek vind ik niet zo goed geschreven. Extreem beschrijvend in ieder detail van het huis. Heel veel korte stukjes die vrij kinderlijk zijn geschreven en soms zelfs hap-snap aanvoelen.