ชุมนุมนักเล่าขานกับราตรีกาลแห่งปีศาจ

by 多崎礼, ทาซากิ เรย์, สิริมนต์ สัพโส (Translator)

ใครกันแน่... ที่เป็นปีศาจแฝงตัวอยู่ในงานเทศกาล!

ณ คฤหาสน์ร้างในคืนเหมายัน คืนที่ราตรีกาลทอดยาวนานที่สุด สองนักเล่าเรื่องสวมหน้ากากมาพบกันในเทศกาลราตรีระยับพราวเพื่อเล่าเรื่องราวจนรุ่งสาง... และช่วยให้ปีศาจกินคนไม่ต้องหิวโหย

‘ไนติงเกล’ และ ‘โทเทนคอฟ’ ผลัดกันเล่าเรื่องที่ซ่อนความลับ ทั้งเรื่องราชาผู้เหี้ยมโหด แม่มดในป่าลึก และปีศาจที่ยังไม่รู้ว่าตนคือปีศาจ แม้ทั้งสองจะไม่เคยรู้จักกัน แต่เรื่องราวของพวกเขากลับเชื่อมโยงกันอย่างน่าพิศวง

และเมื่อเรื่องส่วนสุดท้ายถูกเล่าขานในยามรุ่งสาง ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ระหว่างถ้อยคำจะปรากฏ!

Genres: Fantasy, Japanese Literature

232 pages, Paperback

First published July 6, 2010

Reviews

[Pandan · Rating 4 out of 5]

แฟนตาซีที่มีความแหวกแนวและเดาทางไม่ถูก ชอบคอนเซปต์ในเรื่อง เจ๋งแจ๋วดี (เช่น เกาะสามวงแหวนแถมหมุนได้ด้วย) ไหนจะการถ่ายทอดเรื่องราวผ่านปากนักเล่าที่ช่วงแรกมันจะดู random shit มาก เล่าอะไร เกี่ยวกันยังไง อันนี้อยู่ในทามไลน์ไหน วิธีการเล่าซับซ้อนแต่ก็สนุกตรงที่ได้คิดตามและปะติดปะต่อเรื่องราวเนี่ยแหละ (ถึงสุดท้ายจะไม่ค่อยถูกเพราะโดนหักมุมใส่อยู่ดีก็ตาม 555)

เสียดายที่บางครั้งก็ดูจงใจเล่าให้ซับซ้อนและวกวนเกินจนมันถึงจุดที่สมองประมวลผลตามไม่ทัน ต้องกลับไปอ่านย้ำกว่าจะถึงบางอ้อ แต่ไม่ได้แย่ถึงขั้นนั้นหรอก ถ้าเอามาเขียนเป็นมายแมปว่าใครเป็นใครอะไรยังไงจะเข้าใจง่ายขึ้น

[Mook Woramon · Rating 5 out of 5]

เตรียมสติสัมปชัญญะ กระดาษ ปากกาไว้ให้พร้อมก่อนอ่านเล่มนี้

ในคืนเหมายัน คืนที่กลางคืนยาวนานที่สุด
นักเล่าเรื่องจะมารวมตัวกันที่คฤหาสน์ของเจ้าของเกาะ
เพื่อผลัดกันเล่าเรื่องราวตำนานต่าง ๆ จนกว่าจะถึงรุ่งสาง
ว่ากันว่าปีศาจจะมาแอบฟังเรื่องราวเหล่านี้
การเล่าเรื่องจะทำให้ปีศาจไม่หิวโหยและไม่กินคน

จงตั้งใจฟังเรื่องราวให้ดี ๆ เรื่องของนักเล่าเรื่อง บุตรเจ้าของเกาะ แม่มด ราชา ปีศาจ สงคราม
เรื่องที่คล้ายจะเป็นนิยายปรัมปราแต่กลับมาร้อยเรียงกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ
สองนักเล่าช่วยกันเติมเต็มชิ้นส่วนที่ขาดหาย
ทำไมนักเล่าเรื่องและปีศาจถึงต้องดำรงอยู่

นี่ไม่ใช่นิยายแฟนตาซีอย่างเดียวแต่ยังกล่าวถึงการปกครอง
การทำสงคราม โลกที่เท่าเทียม ความยุติธรรม
ไม่ว่าในนิยายหรือชีวิตจริงเราล้วนอยู่ท่ามกลางเรื่องเหล่านี้

[Penpitcha Thaweepong · Rating 4 out of 5]

ชอบหลายอย่างในเรื่องนี้เลย ทั้งไอเดียเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของปีศาจในเรื่อง ฉากหลังของเรื่องที่มีความแฟนตาซีและใช้ประโยชน์จากสิ่งนั้นได้อย่างเต็มที่ ไหนจะวิธีการเล่าเรื่องที่ตั้งใจซ่อนปมแต่เฉลยอยู่ในที และการใช้ตัวละครที่ออกมาได้คุ้มค่ามาก อีกเรื่องหนึ่งที่ต้องชื่นชมเลย คือ การแปล ทางผู้แปลและทีมงานทำได้ดีมาก เพราะถ้าแปลงงหรือเรียบเรียงไม่ดีนี่อ่านไม่รู้เรื่องแน่ แค่ทำความเข้าใจเรื่องราว ลำดับเวลา เหตุการณ์ และจำตัวละครก็เต็มกลืนแล้ว

แต่จุดที่ยังตะหงิดใจก็มีนะ คือ เรื่องก็ตอบอย่างชัดเจนแล้วว่า ทำไมปีศาจถึงเกิดขึ้นมา แต่ ยังไม่เห็นตอบเลยว่าทำไมต้องเกิดมาแต่ในราชวงศ์หรือชนชั้นสูง เพราะตั้งคำถามไว้ในช่วงต้น ๆ ด้วย และสุดท้ายตอบเพียงว่า ชนชั้นสูงแต่ละเกาะก็สร้างปราสาทแยกตัวออกมาจากประชาชน เพราะไม่รู้ว่าปีศาจจะเกิดมาในราชวงศ์ของตนเมื่อไร การแยกตัวออกไปก่อนจะปลอดภัยกับชาวบ้านชาวเมืองมากกว่า ... ก็โอเคกับคำอธิบายนี้ แต่นั่นมันเป็นผลของการที่ปีศาจเกิดมา ไม่ใช่ "เหตุ" ที่ปีศาจเกิดมาแต่ในราชวงศ์อย่างเดียวนี่ แล้วตัวละครปีศาจในเรื่องก็มาจากราชวงศ์ทั้งนั้นเลย ไม่มีมาจากประชาชนทั่วไปเลย เพราะอะไรกันนะ -- อันที่จริงถ้าจะให้ตีความก็พอจะมีไอเดียอยู่แหละว่าทำไม แค่สงสัยว่าจากแนวทางของผู้เขียนที่พยายามเฉลยทุกอย่าง ก็ไม่น่าจะเหลือช่องตรงนี้ไว้เท่านั้นเอง กับอีกเรื่องคือ ความพยายามหักมุมในส่วนของตัวตนที่แท้จริงของควอรุน ก็ไม่ผิดอะไรที่จะเฉลยว่าควอรุนเป็นผู้หญิง แต่มันดูฝืน แล้วยิ่งช่วงท้ายที่กลายเป็นรักกับเจ้าชายอีก เข้าใจว่ามันก็เกิดขึ้นได้นะ แต่มันซ้ำกับเรื่องเล่าของลีนาที่เล่ามาก่อนหน้านี้ และจากคาแรคเตอร์ตัวละครที่ยึดมั่นถือมั่นขนาดนั้น พอเฉลยแบบนี้ มันเลยทำให้น้ำหนักของแรงจูงใจแรกที่ควอรุนพยายามเพื่อ "เจ้าหญิงปีศาจ" ดูเบาลงไปเลย ถ้าตัวละครยังยึดมั่นกับเจ้าหญิงปีศาจเหมือนเดิม แต่มายอมตายเพื่อเจ้าชายแบบมิตรภาพหรือความผูกพันหลังจากที่ได้ร่วมเป็นร่วมตายกันน่าจะอิมแพ็คกับเรามากกว่า -- แต่ก็นั่นแหละมันเป็นแค่ความรู้สึกส่วนตัวเท่านั้น เพียงแต่ก็ทำให้ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครเปลี่ยนไปนิดหน่อย สุดท้ายเลยไม่ค่อยอินกับตัวเละครนี้ไปเสียอย่างนั้น

[ボート • lilbbtpinbookland · Rating 5 out of 5]

อีกหนึ่งเล่มโปรดของปีนี้ เป็นแฟนตาซีลึกลับ เล่มเดียวจบ 200 กว่าหน้า แต่เข้มข้นมาก มีสอดแทรกประเด็นทางสังคม อำนาจการปกครอง จิตใจมนุษย์ ทางเลือกของชีวิตและเพศสภาพไว้ด้วย

เรื่องเริ่มต้นที่นักเล่าเรื่อง 2 คนไนติงเกลและโพเพนคอฟ ปรากฏตัวขึ้นที่ซากปรักหักพังของคฤหาสน์บนเกาะร้างแห่งหนึ่ง ในคืนเหมายันที่เป็นช่วงที่กลางคืนยาวนานที่สุด ทั้งสองผลัดกันเล่าเรื่องราวต่างๆ ตลอดคืน จากความเชื่อว่า ในคืนเหมายันเป็นคืนที่ปีศาจออกอาละวาดกินคนมากที่สุด แต่ถ้าหากมีนักเล่าเรื่องมาเล่าเรื่องราวให้ฟังจนรุ่งสาง ทุกคนจะปลอดภัยไม่ถูกปีศาจจับกิน

ตอนแรกเรื่องเล่าที่ทั้งสองคนเล่ามันดูไปคนละทิศละทาง พออ่านไปสักพักทุกอย่างเชื่อมโยงกันหมด และมันเกินกว่าที่คาดไว้มาก จากอ่านเรื่อยๆ ต้องตั้งสติเลย เดาทางอะไรไม่ได้ คิดว่าเดาได้แล้วแต่ก็ไม่ใช่ทุกทีเลย 55555 สลับซับซ้อนมาก สนุกมาก ฉันมีร้องไห้ด้วยนะ ชอบ

[Zeta9991 · Rating 4 out of 5]

Non sono cinque stelle solo perché per i miei gusti scorre troppo in fretta, mentre a me piace perdermi molto di più nelle storie e nello scavo psicologico dei personaggi. L'ho vissuto un po' come una puntura, una storia che ti punge, un pizzicotto, e poi se ne scappa. Sto ancora elaborando il pizzicotto cercando di ricordare esattamente che sensazioni mi ha lasciato, ma sicuramente tante, un po' confuse, ma nel complesso bellissime.

[Bighead_Monster · Rating 3 out of 5]

วรรณกรรมแฟนตาซีจ๋า ๆ ปริศนาลึกลับเล่มเดียวจบเข้มข้นจัด #ชุมนุมนักเล่าขานกับราตรีกาลแห่งปีศาจ ที่ผลัดกันมาเล่าเรื่องรอบกองไฟ เล่าโทนนิทาน ไวป์เรื่องในตำนาน ปีศาจกินคน นครแห่งเกาะ แทรกประเด็นสังคมไว้หลากหลาย สงคราม อำนาจ การเมือง ชิงบัลลังก์ ไปจนการค้นหาตัวตน การดำรงอยู่และทำตามฝัน
.
.
มุมมองของเล่มเป็นการเล่าเรื่องที่เล่าผ่านเรื่องเล่า (ใช้คำว่าเล่าไปกี่คำแล้วล่ะ55) ด้วยนักเล่าเรื่อง 2 คน โทเทนคอฟ กับ ไนติงเกล สวมหน้ากากปิดบั���ตัวตนและมานั่งรอบกองไฟหน้าคฤหาสน์บนเกาะร้าง ซึ่งจะมาผลัดกันเล่า ด้วยตำนานว่าไว้ ในคืนเหมายัน จะเป็นคืนที่ปีศาจกินคนมีความห���วกระหายขั้นสุด

แต่ทว่าการเล่าเรื่องรอบกองไฟนี้จะสามารถระงับความหิวของปีศาจร้ายได้ โดยต้องเล่าเรื่องต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะรุ่งสาง เรื่องเล่าจะมีความปรัมปรา ดูเก่าแก่มาจากในตำนาน ลึกลับ อลังการและน่าลุ้นตาม เล่าไปเรื่องแล้วเรื่องเล่า จนกลับมาร้อยเรียงกันได้อย่างแนบเนียนกลายเป็นเรื่องราวที่สมบูรณ์

ไวป์เหมือนนิทาน สไตล์เรื่องเล่าแรก ๆ ดูจะไปคนละทิศละทาง(ตามที่บอกว่าจะผลัดกันเล่า) แต่ในทุกดีเทลในทุกเรื่องกลับมาเชื่อมโยง เหมือนต่อจิ๊กซอว์ทีละน้อยจนเห็นภาพรวมใหญ่ แต่ต้องทำความเข้าใจเรื่องราวเยอะ ทั้งชื่อ+สถานะตัวละคร ลำดับเวลา เหตุการณ์ต้องทดในหัวไว้ ปะติดปะต่อเยอะพอสมควร

ภาษาสวยกลิ่นอายแฟนตาซีจรุงใจ ชอบภาษาแต่สมองต้องตามเนื้อเรื่องให้ทันด้วย เพราะเขาจะไม่หยุดเล่า(เหมือนส่งเผือกร้อน สมองยังไม่ทันรันเรื่องก่อนหน้า) สลับกันเล่าไปยันตะวันขึ้น ซับซ้อนแต่พอเดาตามได้ พออ่านจบแล้วเห็นภาพรวมแอบจอยแฮะ เหมือนรอดจากการถูกกิน อยู่ได้ไปจนถึงรุ่งสางกับเขาด้วย

ชอบความWorld buildingอลังการผังMAPเกาะ18เกาะปะปัง(จำไม่ได้ เปิดดูเป็นระยะ) ซึ่งเซตติ้งพูดถึงสงครามตามดินแดนเกาะต่าง ๆ โดยตลค.หลักแต่ละเรื่องเล่าจะมีความเกี่ยวข้องกัน มีเรื่องเล่าของทั้งวีรบุรุษ ราชวงศ์ เจ้าหญิงเจ้าชาย ปีศาจร้าย เศรษฐี คนยากไร้ไปกระทั่งแม่มด(ชื่อโทนตะวันตกผสมๆ)

ซึ่งไอเดียเรื่องเล่าภาพรวมดีมากสามารถทำเป็นมหากาพย์ได้(ถ้าเล่าอีกแบบ) แต่แกนหลักคือการดำรงอยู่ของปีศาจโดยเล่าสิ่งอื่นที่มาพันเกี่ยว นอกจากความตื่นตาบนความแฟนตาซี ก็ยังให้ข้อคิดเยอะแสดงภาพความเหลื่อมล้ำทางสังคม ความเท่าเทียมทั้งทางเพศและชนชั้น ให้เห็นคุณค่าในตน เล่มนี้เก็บหมด

วรรคที่ชอบ

- สงครามไม่มีทางมีจุดจบที่ดีหรอก

- ในโลกใบนี้ไม่มีสิ่งใดเป็นส่วนเกิน ทุกอย่างที่อยู่ในโลกนี้มีเหตุผลในการดำรงอยู่

[Meow Meow · Rating 5 out of 5]

On the night of a winter solstice when the monsters are the most active, 2 storytellers show up at the ruins of a mansion on an abandoned island to hold the annual storytelling festival while all the other storytellers flock to other islands to make money on this most lucrative night of the year. The two storytellers sitting by a campfire start telling each other of stories that have happened in the past in this world of 18 islands.

This is a debut work of Ray Tasaki (named after Ray Bradbury) after submitting manuscripts for 17 years while working at part time jobs. It’s hard to believe it’s a debut work because it’s so beautifully written with a high degree of completeness and a surprisingly intricate plot. At first, I thought it was just a collection of interesting short stories set in the same world and being told through the two storytellers but as more stories are told, I slowly realized that the stories are all related. It’s not without any flaws, besides the overwhelming number of katakana names of characters and places, it’s hard to believe a woman can be passed as an adult man for years without anyone ever notices outside of LN world even though this is not a LN. But as a debut work, it far exceeds my expectations.

[Luk-Wa · Rating 4 out of 5]

เรื่องแนวแฟนตาซีที่มีปีศาจกินคน สถานที่มีเกาะทั้งหมด18เกาะ แบ่งเป็น3ชั้น เนื้อเรื่องเริ่มจากมีนักเล่าเรื่อง2คนชื่อโทเทนคอฟ กับไนติงเกล ผลัดกันเล่าเรื่องรอบกองไฟ

เรื่องที่เล่าเหมือนจะคนละเรื่องราว แต่อ่านไปเรื่อยๆจะเกี่ยวข้องกันหมด ตัวละครและเกาะต่างๆเยอะมาก อาจจะต้องมีเขียนแผนผังชื่อไม่งั้นน่าจะมีงงๆ ตอนท้ายมีหักมุมที่คาดไม่ถึงด้วย ถึงกับต้องย้อนกลับไปอ่านใหม่เลย เรื่องราวแปลกใหม่ อ่านง่ายดี

[janeny ไก่บิน · Rating 5 out of 5]

สนุก แต่ผิดที่สมองฉันจำใครได้เลือนรางใครอยู่เรื่องไหนอะไรยังไงเลยปล่อยจอยเลย
เป็นแฟนตาซีที่เล่าเรื่องน่าสนใจมากว่ามันจะเป็นไงต่อ เรื่องเล่าก็เหมือนโยงมาอันเดียวคนละไทม์ไลสมองไหลอย่างฉันต้องย้อนอ่าน ติดที่ขี้เกียจล้วนก็ยังพอเข้าใจ สนุกดีค่ะต้องมี

[Thirteen · Rating 4 out of 5]

3.8 บางทีไม่รู้ว่าใครเป็นคนพูดประโยคนั้น นักเขียนน่าจะอยากให้เดาเอง

[Phiyanan Sangchan · Rating 1 out of 5]

ไม่สนุกอ่ะ น่าจะไม่ใช่แนว แต่ก็ทนอ่านจนจบ อยากรู้ว่าถ้าไม่เทกลางทางจะชอบไหม สรุปไม่ค่ะ ชื่อตัวละครเยอะมาก จำไม่ได้ จำไม่เก่ง555555 อ่านตามคุณอาทิตย์ละเล่มรีวิว สรุปไม่ใช่แนวอ่ะ อ่านแล้วงงหวะ

[Natch Van · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวที่ต่างคนต่างเล่าขานในคืนเหมายัน กลับร้อยเรียงกันได้อย่างน่าประทับใจ

[Chanamon Wangthip · Rating 4 out of 5]

ชอบมวลและไอเดียของเรื่องมาก แม้บางส่วนจะชวนให้รู้สึกไม่อิ่ม ขาดๆ เกินๆ ไปบ้าง

[หมูพักใจ ชอบอ่านฟีลกู๊ด · Rating 4 out of 5]

สนุกมากกกกกกกกกกก
ครบรสเลยนะเป็นแฟนตาซีที่มี ทั้งการเมือง สงคราม แย่งชิงบัลลัง ความรัก แปลกใหม่ดีสำหรับนี้ เล่มเดียวจบ แต่มาเป็นมหากาฬเลย

[TONG . · Rating 5 out of 5]

#ShelfReview ชุมนุมนักเล่าขานกับราตรีกาลแห่งปีศาจ

นักเล่าเรื่องในคืนเหมายันที่ต้องรวมตัวกันหาเรื่องเล่าเพื่อมอบแด่ปีศาจ
บอกเลยว่านี่จะเป็นหนังสืออวยของปีนี้ที่ผมรักมันมาก ๆ แบบมาก ๆ
เล่าเรื่องง่าย ๆ แฝงปรัชญา การเมือง การมีตัวตน ชนชั้น และคุณค่าของเวลา
ถึงแม้ตัวละครจะเยอะและหลากหลายชื่อเรื่อยกจนหลายครั้งสับสนไปบ้าง
แต่บทสรุปเรื่องราวใด ๆ ทำออกมาได้กลมกล่อม ประทับใจ ซาบซึ้ง
เสมือนเรื่องสั้นหลายเรื่องที่ถัดทอเป็นเรื่องยาวได้อย่างพิถีพิถันมาก ๆ
บทสงครามคือทำได้ตื่นเต้น การสร้างโลกคือทำออกมาได้น่าสนใจเอาเรื่อง
เป็นแฟนตาซีที่ใช้ความแฟนตาซีเหล่านั้นมาขับเรื่องได้เป็นประโยชน์
แทบไม่มีส่วนไหนของเรื่องที่รู้สึกว่าเล่าอืดหรือช้าเลย ดีงามมาก ๆ
ขอยกให้เล่มนี้เป็นหนี่งในเล่มที่ดีที่สุดในปีนี้ที่ได้อ่านมาเลย

9.5/10 .

[S U E A W O R L D D อ่านกับเสือ · Rating 4 out of 5]

🐯 : จะบอกว่าเรื่องนี้สนุกมาก แต่!!เตือนแล้วนะ ถ้าคุณคิดจะเปิดเรื่องนี้อ่าน โปรดหยิบปากกามาเตรียมจดผังตัวละครโด้ยย 🤣

🕊️ : ค่ำคืนของวันเหมายัน คืนที่กลางคืนยาวนานที่สุดในรอบปี เหล่านักเล่าเรื่องจะมารวมตัวรอบกองไฟแลกเปลี่ยนเรื่องเล่าเกิดเป็นเทศกาลระยับพราว ห้ามหยุดเล่าจนกว่าจะถึงรุ่งเช้า เพื่อให้รอดพ้นจากปีศาจ🌘

🔥 : ความแฟนตาซีลึกลับนักเล่าเรื่องจะต้องใส่หน้ากากที่ทำเองด้วยนะ แล้วเรียกชื่อตัวเองตามหน้ากาก เก๋อ่ะ ชอบการเล่าเรื่องด้วยเรื่องเล่า คือในเรื่องมันจะมีนักเล่าเรื่อง 2 คนสลับกันเล่า เชื่อกันว่าคืนเหมายันเป็นคืนที่ปีศาจจะหิวที่สุดแล้วออกมาออกล่าแต่เรื่องเล่าจะระงับความหิวของปีศาจได้ เล่าต่อไปเรื่อยๆอย่าหยุดจนกว่าจะเช้า ตอนแรกก็เข้าใจว่าเรื่องเล่าเป็นฟีลนิทานไรงี้ แต่มันไม่ใช่แก มันคือเรื่องจริงเว้ย!! เรื่องจริงของเกาะนู้นเกาะนี้ในเรื่องนั่นแหล่ะ แล้วคือแต่ละบรรทัดอ่ะมันจะมีความนัยซ่อนอยู่ที่สุดท้ายเขาเอามาเชื่อมโยงกันอ่ะ แบบโห้วว😯

🌿 : มันสนุก มันมีความซึมกับเรื่องราว มีความซึ้งน้ำตาไหล มีความงุนงงสับสนในบางส่วน😅 ไว้ใจใครไม่ได้เลยจนอ่านจบอ่ะ แบบเรื่องเล่านี้อะไรยังไงนะ แล้วแบบเดี๋ยวแกเป็นใคร มีความตัวจริงตัวปลอมเพราะส่งต่อหน้ากากกันด้วยนะ อยากจะชวนทุกคนมาฟังเรื่องเล่ารอบกองไฟในเทศกาลระยับพราว ณ คืนเหมายันกันค่ะ เมสเสจความพูดถึงการมีคุณค่าอยู่ของแต่ละคน ความเป็นตัวตน อบอุ่นใจมากๆ ❤️

[Purit · Rating 3 out of 5]

ชอบการร้อยเรียงเรื่องราวต่างๆเข้าด้วยกันของผู้แต่ง แต่รู้สึกว่าอยากสนุกกับ World Building ของผู้แต้งมากกว่านี้เพราะ settting อยู่ในโลกที่มีความน่าสนใจมาก แต่ไม่ได้ลงรายละเอียดมากพอในกลไกเบื้องหลังของมัน

[Asuka · Rating 4 out of 5]

I don’t know why I thought this was horror. It’s a fantasy. I’m not huge on fantasy with fake places and big war and such, so I was a bit bummed out. But the ending was beautiful. Probably because I’m not used to reading fantasy, I had a hard time keeping track of who is who and what place is what. But overall, moving.