გუშინ...

by Shota Arveladze

"როდესაც ამ წიგნის დაწერა გადავწყვიტე, მინდოდა ამით რაღაცნაირად მადლობა მეთქვა ჩემი ოჯახისთვის, თამუნასთვის, რომლის გარეშეც ვერაფერს მივაღწევდი, ჩემი ძმებისთვის, მშობლებისთვის და ახლობლებისთვის, მათთვის ვინც მუდმივად გვერდში მედგა და მეხმარებოდა... და კიდევ ვიფიქრე, რომ შეიძლება მომავალი თაობისთვის, ვინც ამ გზის გავლას აწი აპირებს, საინტერესო, სტიმულის მიმცემიც კი ყოფილიყო, ჩემი განვლილი სპორტული ცხოვრება..." შოთა არველაძე

Genres: Nonfiction, Georgian

192 pages, Hardcover

First published January 1, 2009

Reviews

[Beka Adamashvili · Rating 3 out of 5]

ეს წიგნი ნათელი დასტურია იმისა, რომ თუკი რაიმე საქმე მართლა გიყვარს, აუცილებლად მიაღწევ დიდ წარმატებას. თუმცა, როგორც მხატვრული ბიოგრაფია ნაკლებად შთამბეჭდავია, მეტია მშრალი ფაქტები და ნაკლებად - დანარჩენი ამბები თუ შიდა სამზარეულო, რაც, ალბათ, უფრო საინტერესო იქნებოდა.

ზოგადადაც, ამ მხრივ ნაკლებად არის ნამუშევარი და განცდას ტოვებს, რომ სხვა ფეხბურთელებისგან განსხვავებით, რომლებიც უბრალოდ ყვებიან, წერით კი სხვები უწერენ ხოლმე ბიოგრაფიებს, ეს მართლა შოთას დაწერილია და რედაქტორმა იმდენადაც კი არ შეავლო ხელი, რომ ოთხჯერ დაწერილი "ლიმფილდიდან" ერთი მაინც გაესწორებინა.

[Giorgi Rizhvadze · Rating 4 out of 5]

შოთა არველაძე ეცადა მკითხველამდე მოეტანა ფეხბურთი, რომელიც ეკრანის მიღმაა და ვფიქრობ, მან ეს შეძლო. ბევრი საინტერსო და სასაცილო ისტორია წავიკითხე. ამავდროულად, კარგად იყო აღწერილი ის, იმედგაცრუებები, ტრავმები და მოულოდნელობები, რაც შოთის გადახდა. ჩემთვის ორმაგად დასაფასებელი იყო ოჯახის მხარდაჭერა, რომელიც რიგ მომენტებში შოთას კარიერაში გადამწყვეტ როლს თამაშობდა. მემგონი ბოლოს ინტერვიუს ნაწილი წიგნისთვის ზედმეტი იყო. რამდენიმე ეპიზოდში ველოდი უფრო მეტ დეტალს სხვადასხვა თემებთან დაკავშირებით (რომელიც სრულიად გასაგებია რატომაც არ ეწერა). ასევე ერთ ეპიზოდში ძალიან ცუდი ხუმრობა იყო, რომელიც აღწერილ ამაღელვებელ და შოთისთვის მნიშვნელოვან მომენტს მკითხველისთვის ელფერს უკარგავს. აქამდეც ძალიან დიდ პატივს ვცემდი შოთა არველაძეს, თუმცა წიგნმა კარგად დამანახა მისი ფეხბურთის, ოჯახისა და საზოგადოებისადმი სიყვარული.

[Barbare Gogrichiani · Rating 4 out of 5]

შოთიმ თქვა -"მინდა ეს წიგნი ყველა იმ ადამიანის იყოს , ვისაც მიაჩნია , რომ მისი ვარ " . მართლაც , თითქოს მასთან ერთად გამოივლით 61-ე სკოლაში დაწყებულ ისტორიას , რომელმაც მთელი მსოფლიოს გარშემო იმოგზაურა. თუ ფეხბურთის ყურება სიამოვნებას განიჭებთ , მაშინ ჩემგან უდიდესი რეკომენდაცია "მოყოლილ ნანახს". -1 კი იმიტომ , რომ კარგი იქნებოდა მეტი ისტორია თუნდაც კლუბების/ნაკრების შიდა სამზარეულოსთან დაკავშირებული, რაც უფრო მეტ ემოციას გამოიწვევდა მკითხველში

[მაიკო დოხნაძე · Rating 3 out of 5]

სიმართლე გითხრათ, ცოტა იმედი გამიცრუვდა. წიგნი ზედმეტად მშრალია და უფრო დოკუმენტურია, უფრო ფაქტებია მოთხრობილი, ვიდრე საკუთარი განცდები, პირადი თავგადასავლები და კულუარული ინფორმაციები. შოთამ კულისებში არ შეგვახედა 😄
წიგნის საშუალო შეფასების მიუხედავად, ვგულშემატკივრობ შოთას და მის ძმებს ყველა სარბიელზე.

[Lado Kilasonia · Rating 5 out of 5]

"ბავშვობის ერთ-ერთი უდიდესი ოცნება - იმ "დინამოში" მეთამაშა - ამიხდა... ერთხელ სკოლიდან ავტობუსით ვბრუნდებოდით შინ. საღამოს "დინამოს" თამაში იყო სტადიონზე და წასვლამდე ჭამა და ტანსაცმლის გამოცვლა უნდა მოგვესწრო. ჰოდა, ამ სიჩქარეში ავტობუსს წინიდან გადავურბინეთ და აჩის მანქანა დაეჯახა. მადლობა ღმერთს, სერიოზული არაფერი მოსვლია, მაგრამ სამი მეტრი კი იფრინა და კარგა მაგრადაც დაიბეჟა. ძლივს ჩავასწარით სტადიონზე - სულ კოჭლობ-კოჭლობით მორბოდა აჩი, რომ თამაშზე არ დაგვგვიანებოდა. სად გავრბოდით? განა იმ ოცნებისკენ არ გავრბოდით?"
როგორ შეიძლება ასეთი წიგნი უინტერესო იყოს?!

[Natia Morbedadze · Rating 4 out of 5]

90-იანელი ფეხბურთის გულშემატკივრებისთვის მნიშვნელოვანი წიგნია. თითქოს ბავშვობაში დავბრუნდით, დროში, როდესაც ნაკრების ყველა მოგებას გულში ვინახავდით და როცა აგებდნენ, მაინც გვიყვარდა თითოეული ფეხბურთელი (მათ შეეძლოთ იმ დიდი სიხარულის მოტანა, რაც შარშან განვიცადეთ. მეტისაც, მაგრამ, სამწუხაროდ, თანამედროვე ფეხბურთს მხოლოდ ნიჭიერი ფეხბურთელები არ ქმნიან), განსაკუთრებით კი - შოთი.

[ATWA · Rating 3 out of 5]

როგორც ლაპარაკობს, ისე წერს.

[Irakli · Rating 4 out of 5]

გამბედაობისთვის ნამდვილად იმსახურებს მაღალ შეფასებას, შიდა სამზარეულოდან მეტი დეტალები უფრო საინტერესო იქნებოდა.

[არა · Rating 5 out of 5]

არ ვიცი, რატომ, მაგრამ კი. ძაან კი.

[ბექა სხულუხია · Rating 2 out of 5]

მშრალი და ღარიბი სიტყვების ერთობლიობა. სტატისტიკური მონაცემების გაშინაარსება.