A cautionary tale of being careful of what you wish for.
This graphic novel follows some days in the life of François, a driver for a drycleaning company. Against the background of teeming rain in a Paris of the 1970s, he delivers freshly laundered clothes to customers. Shoulders hunched against the rain, ever present cigarette hanging from his mouth.
François has big dreams. Of winning the lottery with the lucky numbers he has been playing for years. Each number with a special significance. When he wins he will give himself and Maryyvonne (who works at the kiosk where he faithfully buys his lottery tickets) a better life.
But in the meantime, he has clothes to deliver, traffic to deal with and an inept new colleague to train. Could luck be on his side? Sometimes fate has other ideas...
Joris Mertens is a Belgian graphic artist who has created a sensational rain soaked, noir inspired graphic novel. The detail in the panels is fantastic. So much to pore over. You feel like you are there in the rain with François, as the light in the City captures the streetlights and shop fronts as the rain pours incessantly and people scatter with umbrellas to escape it. The colours are amazing, and the nonstop rain in Sydney proved to be the perfect background for this short, sharp and snazzy graphic novel that is well worth your while to pause over and enjoy.
Ik neem af en toe eens een graphic novel ter hand. Bleekwater van Joris Mertens is er één van topkwaliteit vooral omwille van de prachtige tekeningen. Echte kunstwerken, je wil er zo één in jouw woonkamer hebben hangen. Subliem uitgewerkte details, je kan er naar blijven kijken. ZO sprekend, je voelt, je hoort, je ruikt, .... . Het Brussel dat ik ken uit mijn kinderjaren eind jaren '70 begin jaren '80 van vorige eeuw. Het verhaal : ééntje met een moraal. We volgen François een paar dagen in zijn dagelijks werk/routine dat op een dag niet zo dagelijks blijkt te zijn.
Prachtig! De kleuren, de gedetailleerde en ontzettend sfeervolle tekeningen, de karakters. Heerlijk om in de herfst te lezen terwijl het regent! Er spreekt veel emotie uit de tekeningen. Het verhaal voelt echt, kwetsbaar, hoopvol en liefdevol in al zijn dagelijkse eenvoud. Somber en warm tegelijk, met een heerlijk vleugje humor er doorheen verweven. En dan het einde… op de achterflap staat: ‘Het is een boek dat een geluidje geeft als je het uitgelezen sluit: wow’… dat was ook zo! Bij mij zei het: ‘Oh! … oh wow’.
Wie viele Menschen finden sich wohl im Alltag von François wieder? Er lebt allein in einer Großstadt, hat einen tristen und eintönigen Job, muss sich mit neuen unbedarften Kollegen rumschlagen, hat seit Jahren keine Gehaltserhöhung erhalten, obwohl er seinen Job zuverlässig erledigt und abends trinkt er allein in seiner Stammkneipe. Wer greift da nicht zum Strohhalm, in der Hoffnung, das große Los zu ziehen? Auch François hat seine Träume, denen er hinterhereilt, wenn er doch nur im Lotto gewinnen würde. Es gibt in dieser Graphic Novel eine Wendung und ein überraschendes Ende, das den Leser mit einem lächelnden Auge zurücklässt.
Es ist nicht nur die Geschichte, die sehr zu empfehlen ist, sondern auch die zeichnerische Leistung von Joris Mertens, der sich nicht nur das Szenario ausgedacht, sondern dieses auch zu Papier gebracht hat. Und das in einer überaus erstaunlichen Art und Weise. Es ist ein Spiel von Licht und Schatten sowie von leuchtenden Farben. Viele Zeichnungen präsentieren sich in Übergröße auf einer Doppelseite und geben so sehr viele Details preis, die der Leser in Muße entdecken kann und sollte. Es handelt sich um einen Einzelband, der durch die Optik angesichts dieser großflächigen Zeichnungen schnell gelesen ist, wenn man sich denn nur auf die Geschichte konzentriert. Aber warum sollte der Leser das machen? Denn es lohnt sich, diese Graphic Novel mehrmals in die Hand zu nehmen, um sich in der Optik zu verlieren.
Fazit Es stimmt schon, dass die Story recht wenig hergibt. Aber sie konnte mich mit dem Ende überzeugen, denn sowas findet man nur in europäischer Literatur. Allein deshalb kann ich diese Graphic Novel empfehlen. Hinzu kommt die grandiose Optik, mit der Joris Mertens mich eingefangen hat. Es lohnt sich, dieses Buch mehrfach in die Hand zu nehmen.
3,5 Total 5 étoiles pour le graphisme, magnifique, qui nous transporte dans un Bruxelles des années 70 pluvieux. J'ai adoré les planches, autant les grandes que les petites, ainsi que la colorisation.
L'histoire commençait très bien, avec plusieurs plans silencieux, et un homme ordinaire, dont le seul plaisir est d'aller prendre un verre dans son bistro favori et acheter le journal à une certaine Maryvonne, auprès de laquelle il ne se sent pas à la hauteur. En n'oubliant pas de jouer au lotto, bien sûr. Par contre, j'ai rapidement vu venir la finale, que j'ai trouvée assez rapide.
Ceci dit, je relirai l'auteur. Il paraît que son autre album, Béatrice, est encore plus beau.
Ik hoop het niet, maar het zou zomaar kunnen dat ik mijn beste boek van het jaar al gelezen heb op 6 januari. Beste boek is overigens een eufemisme... het meest verrassende kunstwerk is dichter bij de waarheid.
Ik vertel niets meer over het verhaal dan wat al in de beschrijving staat, en verwijs naar Moira McFarlanes review, die daarin een link naar een blog met wat afbeeldingen heeft opgenomen, omdat er niets meer nodig is dan dat.
Ik hoop dat elke bibliotheek dit boek in de verzameling opneemt, opdat zoveel mogelijk mensen dii bloedmooie en perfect vertelde verhaal tot zich kunnen nemen.
4 étoiles pour la BD grand format, le dénouement et les illustrations que j’ai apprécié contempler ! Le grand grand (!) format de la BD ajoute un petit plus. On se sent aspiré par le récit et l’atmosphère de la BD.
Visualmente un escándalo. Creo que la historia es una excusa para lucir este talento visual porque el guión la verdad es que tiene lo justo. Es una sucesión de viñetas a cada cual más increíble con un hilo conductor que les da razón de ser
Pariz iz perioda bez mobilnih telefona, neki kraj 70ih, početak 80ih. Kiša pada danima i trotoari su morki i zvuk kola po mokrim ulicama je konstantan i zapljuskuju trotoare.
Naš glavni junak, koji vodi dosadnu svakodnevicu i dane po zacrtanim rutinama i koji je 2-godine-do-penzije već duže vreme se nada da će dobiti na lotou i da će mu se život promeniti. Život mu pruža na drugi način opciju da se to desi, ali što bi moj pokojni deda rekao "ne da se usranom do potoka".
Fenomenalna grafička novela po više osnova. Prvi je taj da volim kad neko jednostavnu priču koja se može ispričati u pare rečenica pretvori u grafičku priču koja uspeva da dotakne i širu čitalačku publiku. Drugo je da je ova grafička novela fenomenalno nacrtana. Kiša koja ne staje da pada po panoramama Pariza su maestralne i okruženje u kome se naš glavni junak kreće je dočarano tako da uvlači čitaoca u vreme i mesto dešavanja. I treće, volim kada grafička novela mimo osnovnog narativa ostavi upečatljiv osećaj vremena i prostora u kome se radnja dešava, što je u ovom slučaju Pariz 70-80ih, a ima li boljeg mesta i vremena za biti uvučen?!
disegni stupendi storia molto bella, peccato che sia stata conclusa in maniera molto rapida, mi sarei soffermato di più su alcune cose comunque una buonissima lettura e uno spettacolo per gli occhi
Waah, dat tekenwerk 😱😍 ik viel er als een blok voor, er is geen bladzijde waar ik niet in zou willen verdwijnen. Donkere regenachtige dagen in een grootstad en dan mijn zwak voor de eenling in een verhaal... Wat volgde bleek een heuse film noir.
Joris Merten's graphic novel Dry Cleaned tells the story of François, a morally questionable character with fairly dull life just following the same routines until one day he ends up in middle of a crime scene.
The art is absolutely stunning! Every panel feels like a painting that could be adored just by itself. However, the story itself was rather boring. There were a few enjoyable thoughts about morality introduced but I feel like the story picked up way too late and most of the book was just boring describtions of a middle-aged mans life.
Tak naprawdę fabuła rozkręca się dopiero pod koniec i w zasadzie jest pretekstowa. "Pralnia" to bardziej popis umiejętności rysownika i trzeba przyznać, że na tym polu jest wypas.
Dla tych, którzy cenią sobie głównie doznania wzrokowe
Wat een mooi werk. De tekeningen geven een soort film noir van een druilerig Brussel weer, wat op zich al een verhaal is. Het hoofdpersonage, een man die elke week op de lotto speelt in de hoop een betere toekomst te kopen, heeft als geluksnummers de sterfdatum van zijn luide buur. Die verhalen zouden op zich al een goed aantal sterren waard zijn... De ontknoping. Die moet je zelf ontdekken. Aanrader.
Une très bonne BD ! Je ne m'attendais pas à cette fin mais je trouve qu'elle est parfaite pour illustrer le message qui peut être transmis grâce à l'intrigue. Les illustrations sont toujours aussi jolies et originales (j'avais beaucoup apprécié la BD Béatrice pour cette même raison). Je recommande !
Janvier 2023. Wow! L’art: magnifique! Mon premier coup de cœur de l’année. Le scénario est vraiment bien. Et la finale: parfaite! Bien sûr, on se doutait un peu que cela allait merder et que ses numéros seraient gagnants, mais c’était vraiment bon. Je me perdais littéralement dans les superbes illustrations détaillées: juste wow!