Novelle in versvorm over een zwaar beladen onderwerp: ongewenste zwangerschap, ontstaan door een moment van onachtzaamheid tijdens seks met een eerste grote liefde in een zalige zomer in de grote stad.
Ik ben van nature geen fan van versvorm, maar Louisa Reid heeft me met haar romans van dit concept leren houden. Haar boeken zijn zó goed (vertaald), aan dat niveau kan Boonstoppel met de interpunctie in deze novelle niet tippen helaas. Maar! Boonstoppel is geweldig in het in extreem korte tijd sfeer schetsen, echte karakters opvoeren en de angel in het plot steken: het erwtje in de buik van hoofdpersoon Claire.
In rake taal schetst Boonstoppel snel een enorm sferisch beeld van een paarden/hockeymeisje uit Noord en haar eerste échte grote liefde (behalve haar paard vroeger dan) uit Zuid. Wiens familie op plastic tuinstoelen bij de barbecue op de camping bij de caravan zit. (Misschien heb ik het witte tuinmeubilair erbij verzonnen, maar je hebt beeld).
Heel knap: ondanks dat het boek begint onderweg naar de abortuskliniek en de beslissing al vaststaat (immers ook: prinses zónder erwt), is dat moment (en het hele boek) geen traumaporn, niet gedetailleerd en tóch enorm ontroerend. Juist zelfs.
'Was dit
alles?
Het ging snel,
simpel.
Niet passend bij
hoe zwaar
de beslissing
was
en het gevolg ervan
is.'
Veruit de beste uitvoering van dit thema dat ik afgelopen jaar las, het duidelijkst in de markt gezet en zonder te willen triggeren of traumatiseren.
'Wanneer ik uitzoom
en de randen vervagen,
waardoor de focus verandert
en alles om me heen verzacht,
loopt zelfs het diepste zwart
geleidelijk
in alle andere
kleuren
over.
Ik hoop maar
dat dat bij jou en mij ook
gaat gebeuren want
ik mis
ons
zo.'
Sfeervol, raak & liefdevol!