What do you think?
Rate this book
Bestemming bereikt: MH17: 11 jaar rouwen om mijn zoon Laurens
Marnix komt binnenstormen. Het is half zes. "Ga zitten! Wat is het vluchtnummer van Laurens?" Ik ben aan het koken. Mijn oudste zoon komt met zijn gezin eten en ik wil wat lekkers maken. We hebben de hele dag geen radio of televisie aan gehad. Marnix "We hoorden op de radio dat er een vliegtuig is neergestort. Vertrokken om 12.15 uur uit Amsterdam op weg naar Kuala Lumpur..."
We zetten onmiddellijk de tv aan, zien delen van een rokend vliegtuigwrak en "...er zijn geen overlevenden". Op dat moment weet ik dat het waar is. Onze jongste zoon Laurens is dood. We rennen zonder na te denken naar buiten en schreeuwen het uit naar "Onze zoon is dood! Hij zat in het vliegtuig dat in Oekraïne is neergestort!"
Op 17 juli 2014 kwam Laurens van der Graaff (30) om het leven bij de ramp met vlucht MH17. Laurens werkte als leraar Nederlands op het Geert Groote College in Amsterdam en was met zijn vriendin Karlijn op weg naar Bali, waar ze samen vakantie zouden vieren. Laurens' moeder Gerda van der Waal (1947) schreef aan de hand van dagboekfragmenten een intiem portret over haar zoon, dat gaat over rouw, verlies, verdriet en loslaten.
"De verhalen over Laurens raken en inspireren me, en de moed van zijn ouders minstens zo veel."
- Claudia de Breij
Bekend van o.a. Het Parool, Noordhollands Dagblad, AD Mezza, NH Nieuws en AT5.
We zetten onmiddellijk de tv aan, zien delen van een rokend vliegtuigwrak en "...er zijn geen overlevenden". Op dat moment weet ik dat het waar is. Onze jongste zoon Laurens is dood. We rennen zonder na te denken naar buiten en schreeuwen het uit naar "Onze zoon is dood! Hij zat in het vliegtuig dat in Oekraïne is neergestort!"
Op 17 juli 2014 kwam Laurens van der Graaff (30) om het leven bij de ramp met vlucht MH17. Laurens werkte als leraar Nederlands op het Geert Groote College in Amsterdam en was met zijn vriendin Karlijn op weg naar Bali, waar ze samen vakantie zouden vieren. Laurens' moeder Gerda van der Waal (1947) schreef aan de hand van dagboekfragmenten een intiem portret over haar zoon, dat gaat over rouw, verlies, verdriet en loslaten.
"De verhalen over Laurens raken en inspireren me, en de moed van zijn ouders minstens zo veel."
- Claudia de Breij
Bekend van o.a. Het Parool, Noordhollands Dagblad, AD Mezza, NH Nieuws en AT5.
144 pages, Kindle Edition
Published July 17, 2025
2 people are currently reading
7 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
August 17, 2025
Prachtig en aangrijpend boek. De emoties van een moeder die haar kind heeft verloren komen heel intens en voelbaar uit de pagina’s naar je toe. Wat een prachtige ode aan Laurens en Karlijn en het rauwe verdriet na hun onverwachte overlijden.
September 8, 2025
Hoe kun je zoveel verlies en verdriet aan? Moedig om het boek te schrijven en te delen, menige traan gelaten.
5 sterren is gek om te geven bij zo'n verdrietig persoonlijk verhaal maar denk graag dat de 5 ⭐️ staan voor Laurens en Karlijn, alle andere slachtoffers en verdriet van nabestaanden van hen.
5 sterren is gek om te geven bij zo'n verdrietig persoonlijk verhaal maar denk graag dat de 5 ⭐️ staan voor Laurens en Karlijn, alle andere slachtoffers en verdriet van nabestaanden van hen.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews