Надзвычайная папулярнасць прозы Івана Шамякіна тлумачыцца той усёпранікальнасцю, з якой ён прасочваў побыт і душу чалавека, умеў з аднолькавым поспехам зазірнуць у майстэрню архітэктара, аперацыйную хірурга, кабінет партыйнага функцыянера, хату механізатара. Паўсюль пісьменнік знаходзіў жыццё і чалавека з яго простымі жаданнямі — дабрабыту і шчасця. У аповесці «Шлюбная ноч» рука майстра спалучыла дзве несупастаўляльныя, здавалася б, тэмы — вайна і каханне.
Хвалючае і эмацыйнае апавяданне пра рух супраціву і акт паўстання ў Беларусі у час вайны, а таксама складаная і кранальная гісторыя аднаго кахання, рэўнасці і ахвярнасці.
Быццам моцны тэкст, але ж такі савецка аднабокі. Вось ёсць партызаны, бальшавікі і праўда толькі на іх бак, а барацьба вышэй за лёсы людзей... І нічога іншага існаваць не мае права