Η όξυνση των ταξικών ανισοτήτων και η μετάβαση σε μορφές “ολοκληρωτικής διακυβέρνησης” προϋποθέτουν μία συνεχή προσφυγή σε μορφές “έκτακτης ανάγκης”. Πλέον αυτές δε χρειάζεται να προσλάβουν τη μορφή της δικτατορίας ή του “στρατιωτικού νόμου” και της “κατάστασης πολιορκίας”. Πρόκειται ιδίως για μία “έκτακτη ομαλότητα” με διατήρηση των βασικών συνταγματικών μορφών.
Η “αντιτρομοκρατία” αποτελεί τον προπομπό αλλά και το βασικό όχημα προς αυτόν το μετασχηματισμό. Μέσα από αυτήν δεν οχυρώνεται απλώς η αστική εξουσία απέναντι σε επαπειλούμενες πολιτικές εντάσεις αλλά και κοινωνικές εκρήξεις. Αλλάζει τις ίδιες της τις παραστάσεις και τον τρόπο θέασης για τον εαυτό της και τον τρόπο διοίκησης της κοινωνίας. Μεταμορφώνεται σε μία αυστηρά “ολιγαρχική” εξουσία για το σκοπό της πιο φιλελεύθερης δυνατής προστασίας των ιδιοκτησιακών και αγοραίων δικαιωμάτων και “προνομίων”.
Πρόκειται λοιπόν για μία αναγέννηση του χομπσιανού ονείρου: ιδιοκτησία και ασφάλεια.
Ο γενικός προβληματισμός αυτής της μελέτης προέκυψε τόσο από ευρεία θεωρητική έρευνα κατά τη δεκαετία του 1990 όσο και από πολιτικά ερεθίσματα της περιόδου. Ορισμένες σκέψεις σε πρώτη μορφή είχαν δημοσιευθεί στα περιοδικά `Θέσεις` και `Ουτοπία`. Κρίσιμες υπήρξαν οι συζητήσεις με φίλους και συντρόφους όπως κυρίως ο Γιώργος Οικονομάκης, Σπύρος Σακελλαρόπουλος, Ευτύχης Μπιτσάκης, Δημήτρης Σαροφιανός, Γιώργος Μελισσαρόπουλος, Γιώργος Λιερός, Φώτης Τερζάκης.
Ο Δημήτρης Μπελαντής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Αποφοίτησε από την Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1981 και σπούδασε νομικά στο Νομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών μεταξύ του 1981 και του 1986. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή υπό την εποπτεία του Αριστόβουλου Μάνεση με θέμα "Αντιτρομοκρατική νομοθεσία και αρχή του κράτους δικαίου", σχετική με τα προβλήματα συνταγματικότητας των αντιτρομοκρατικών νόμων. Η διατριβή αυτή έχει ήδη εκδοθεί από τις εκδόσεις "Δίκαιο και οικονομία" το 1997.
Από το έτος 1988 ασκεί μαχόμενη δικηγορία στην Αθήνα. Ενεργοποιείται συνδικαλιστικά στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και έχει διατελέσει μέλος της διοίκησης του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κατά την περίοδο 1998-1999. Έχει δημοσιεύσει σειρά άρθρων και μελετών αλλά και σε εφημερίδες και έντυπα της ευρύτερης Αριστεράς ("Εποχή", "Πριν" κ.ά.).