ใต้สมุทรไม่สิ้นแสง เล่ม 4

어두운 바다의 등불이 되어 Be a Light in the Dark Sea #4

by Softcoral, Jina Jeong (Translator)

เหตุประหลาดที่เกิดในสถานีใต้ทะเลเกี่ยวข้องกับลัทธิอนันต์

ไม่ว่าข้อสันนิษฐานนี้จะผิดถูกจริงเท็จแค่ไหนก็ทำได้เพียงยึดถือและปรับตัวไปตามสถานการณ์

ในเมื่อเล็งเห็นว่าหนทางเดิม ๆ ไม่อาจมอบผลลัพธ์ดังใจหวัง เช่นนั้นก็ได้แต่ลองทางอื่น

ปุ่มกระจายเสียงบนหน้าจอแพดถูกกดด้วยนิ้วมือสั่นระริก

ถึงอย่างไรก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว

386 pages, Paperback

Published August 1, 2025

Reviews

[Pandan · Rating 4 out of 5]

โทนเรื่องคร่ำเครียดอมหม่นเหมือนเคย แต่ค่อนข้างคนละฟีลลิ่งกับเล่มก่อนที่ฉากต่อสู้ดิ้นรนหนักหน่วงติดกันไม่พัก มาคราวนี้ออกแนวจิตวิทยานิดนึง เน้นเล่นกับศีลธรรมในใจคนเรา ส่วนตัวพูดได้ไม่เต็มปากว่าเห็นด้วยกับทุกการตัดสินใจของมูฮยอน เพราะบางจังหวะก็รู้สึกว่าหัวแข็งเกินความจำเป็น แล้วก็ใจดีเกินเหตุ

pacing เริ่มช้าลงคล้ายกับจังหวะการเล่าในเล่มแรก บางช่วงเลยแอบเนือยนิดหน่อย ดีที่ได้หัวหน้าชินที่กลับมามีบทเด่นอีกครั้งช่วยให้กระชุ่มกระชวยระหว่างอ่าน 😌

[Sanisa Sindhuseka · Rating 4 out of 5]

อ่านวันละเล่มไม่เกินจริง…
เล่มนี้หนาเช่นเคย ทีมสามทหารเสือในเวอร์ชั่นที่พร้อมที่สุดกลับมาแล้ว เอาจริงๆด้วยความที่มาแบบสามคนสุดแกร่ง +อาวุธ ทำให้รอบนี้ดูไม่ใช้ชีวิตลำบากแบบรอบที่ผ่านมา ดูชิวไปเลย เริ่มจากซ่อนตัวก่อน จับคนบ้าไปขัง แล้วเดินขึ้นลิฟต์ชิวๆ น้ำก็ไม่ต้องลุย ปืนก็ไม่ต้องหลบมาก ดูเหมือนรอบนี้จะเป็นฝ่ายไปทำเขามากกว่า55555 ส่วนตัวรู้สึกว่ายิ่งอ่านยิ่งเห็นความเป็นมนุษย์ของแต่ละทีมมากขึ้นเรื่อยๆ ขนาดไม่ใช่ตัวละครหลักอย่างสุมิเระ ยังมีรายละเอียดที่อ่านแล้วทัชใจเลย งือ น้องหมา ,-, ยิ่งอ่านก็ยิ่งค่อยๆคลายปมแหละ แต่นี่พึ่งเล่ม 4 เอง คุณหมอบอกความจริงกับ 3 คนนี้ก็ยังไม่มีใครเชื่อ และพึ่งผ่านมา 3 รอบคุณหมอก็แพนิก กลัว ขนาดนี้แล้ว รอบต่อไปจะเป็นยังไง 💀

งงเล็กๆที่เล่มนี้จบแบบยังไม่จบรูท แปลว่ารูทนี้ยาวที่สุดเลยมั้ย?
ปล. เล่มนี้เริ่มหงุดหงิดคุณหมอละ ไม่ยอมทิ้งตัวประกันสักที แถมจะเดินไปส่งเขาอีก ทำไมถึงได้จิตใจดีเรี่ยราดงี้น้า ??

[Happy Everyday · Rating 3 out of 5]

เป็นรีวิวที่อารมณ์คนอ่านค่อนข้างสวิงนะ เพราะตอนเปิดเรื่องอิฉันลั้นลา แต่กลายเป็นว่าแทบจะต้องเข็นให้จบในตอนท้าย

เนื้อเรื่องอึดอัด บรรยากาศในเรื่องก็อึดอัด แต่อึดอัดที่สุดคือความเกลียดชังจีนกับญี่ปุ่นของนักเขียนมันแผ่พุ่งชัดซะจนต้องขมวดคิ้ว คนญี่ปุ่นทั้งเห็นแก่ตัว นิสัยเลวร้าย เอาแต่ใจ รังแกคนที่อ่อนแอกว่า ส่วนคนจีนก็ไร้เหตุผล ยึดมั่นในอุดมการณ์ชาติจนไม่เหลือความสามารถในการคิดวิเคราะห์ มองตัวเองสูงส่งกว่าใคร

ทุกข้อที่ว่ามามันมีกันหมด รวมถึงชาติพี่ด้วยค่ะเผื่อไม่รู้

นอกจากนั้น การที่มันเป็นเหตุการณ์วนลูป เราเลยจะได้เห็นการเหยียดเชื้อชาติแบบวนลูปไปด้วย แล้วเหตุการณ์เริ่มต้นมันก็คล้ายกัน อ่านแล้วแอบเบื่อนิดหน่อย

จุดชุบชูใจคงเป็นการจับจิ้นตัวละครจากบทสนทนาที่พวกเขามีกัน นี่ชอบตอนหัวหน้ากับรองหัวหน้าทีมคุยกัน หัวหน้าชินดูหงอให้รองหัวหน้าคังสุดๆ ยิ่งโดยไล่เรียงคดีความยิ่งหงอ อ่านช่วงนั้นบอกเลยเพลินมาก

นิสัยของหมอมูก็เป็นอีกจุดที่ทำให้อ่านได้ช้า ถึงจะรู้สึกว่านักเขียนน่าจะจงใจเขียนหมอมูให้แบนขนาดนี้ด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่ความยึดมั่นถือมั่นของหมอก็ทำเราเกาหัวหลายรอบอยู่ มีตอนนึงที่หมอพูดถึงคนในสถานีว่าสุดโต่ง นี่คิดเลยว่าหมอพูดถึงตัวเองด้วยใช่ไหม ความทู่ซี้ของหมอมูมันสุดโต่งมากจนน่ารำคาญไม่ต่างจากคนที่ทำตัวและคิดแตกต่างจากหมอ เรียกได้ว่าแต่ละคนไม่มีใครทำตัวยืดหยุ่นตามสถานการณ์กันเลย (ที่ชอบยูกึมอีกับชินแฮรยังเป็นพิเศษเพราะรู้สึกว่าปฏิกิริยาของสองคนนี้อยู่ในขอบเขตที่เราเข้าใจได้น่ะ)

แล้วก็สำคัญมาก ***มีการพูดถึงสัตว์เลี้ยงป่วยสูงอายุ อันนี้เหี้ยมากแบบมากๆเพราะไม่ได้ตั้งตัว ค่อนข้างช็อคอยู่แม้จะมีแค่สั้นๆ แล้วคะแนนหมอมูในใจหล่นวูบเพราะประโยค "รักใคร่เพื่อนมนุษย์ให้ได้สักครึ่งในครึ่งที่มีต่อสุนัขมันยากหรือไงกันครับ" ในฐานะคนที่รักหมามากกว่าคน การพูดแบบนี้ถือว่าสาระแนขั้นสุด

[ㅉ · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ไม่ได้เน้นบู้เหมือนก่อน ๆ เลย แต่เน้นการค่อย ๆ กระดิ๊บ ๆ หนีไปทีละจุดของตัวละครในเรื่องมากกว่า อ่านไปอ่านมาโดนจีฮยอกตกซะงั้น คารมดีแถมตลกโคตรรรรอีก ชอบมาก 55555555 เอาจริงแอบหงุดหงิดหมอในบางครั้งเวลาจะตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง แต่เข้าใจได้เพราะตัวหมอเป็นคนที่มี empathy สูงและใจเย็นมาก ซึ่งต่างจากเราที่ใจร้อนสุดชีวิต ถ้าเราตกไปอยู่ในสถานการณ์แบบหมอก็คงจะไม่ค่อยได้ช่วยเหลือใครมาก เพราะใจร้อนและขี้รำคาญญญ อีกอย่างหนึ่งคือการเข้าใจโลกว่าทุกที่มันมีคนทุกรูปแบบ ร้อยพ่อพันแม่ การเข้าใจกันและการปฏิบัติตัวให้ดีต่อกันมันจำเป็นต่อการอยู่รอดในสังคมมาก ๆ นะ สังคมมันจะน่าอยู่ขึ้นเยอะเลย

ป.ล. อ่านจบชิปแฮมูหนักกว่าเดิม หมอก็งุ้งงิ้ง ๆๆ คอยบอกคอยเตือน ไอชินก็ฟังเขาตลอด ทำตามบ้างไม่ทำบ้างแต่ก็ฟัง อีกคนก็น้ำอีกคนก็ไฟ เออมันฟิน คนอ่านมีความสุข

[อินทิรา เหมะธุลิน · Rating 4 out of 5]

จบไม่ค่อยค้าง คลายปมลัทธิอนันต์นิดหน่อย กลิ่นยูริแรงมาก (ถึงจะมีโมเม้นท์แค่นิดเดียวก็เถอะนะ) ถือว่าได้พักหายใจหายคอเลยเล่มนี้ แต่เพราะช่วงพักอะเนอะ เลยขอลดหนึ่งดาวเพราะไม่ค่อยลุ้นเท่าไหร่

[Mxkix · Rating 4 out of 5]

หมออออออออออ เป็นพาร์ทที่เริ่มรู้สึกตอนอ่านว่าหมอใกล้จะสติแตกขึ้นทุกที แต่ว่ายังพยายามจะประคองสติให้ได้มากที่สุดอยู่ เป็นเล่มที่ตอนอ่านรู้สึกว่าสนุกกว่าเล่มสามขึ้นมา

[rararun · Rating 3 out of 5]

แอบเริ่มเนือย โอเคที่กลับมาเจอสามหน่ออีกครั้ง รู้สึกเรื่อง nationalism เริ่มโอเคขึ้นเพราะมีแสดงให้เห็นว่าคนเกาหลีก็ไม่ได้ดีเด่อะไรนัก รอบที่มูฮยอนประกาศให้คนไม่ให้แคปซูลช่วยคนรอดไปได้เยอะเลย

ขัดใจสามหน่อนิดหน่อยที่ไม่เชื่อมูฮยอน ทั้งๆ ที่ในรอบแรกเชื่อใจกันมาก แต่เข้าใจได้ สถานการณ์รอบแรกกะรอบนี้มันไม่เหมือนกัน หรือเพราะชั้นคาดหวังว่าจะต้องเป็นเพื่อนพระเอกเลยต้องเข้ากันได้ไปหมด ยังไงก็ตาม ชอบนะเพราะเรียลดี ความคิดชั้นอาจจะโลกสวยไป 555555 เป็นชั้นเองชั้นก็คงคิดว่าหมอมูเพี้ยน

เล่มนี้เหมือนให้พักหายใจหายคอที่ว่าอย่างน้อยก็มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น แต่ยังทิ้งปริศนาเรื่องแคปซูลที่จมน้ำกับพวกลัทธิไว้เหมือนเดิม