What do you think?
Rate this book
Muzyka otchłani
Otchłań ma wiele twarzy i istnieje w każdym czasie. Może czaić się w lodzie i śniegu, gdzie eksploratorzy próbują odnaleźć informacje na temat nieznanego im świata. Potrafi kryć się w krasnoludzkich twierdzach. Pojawia się w światach wirtualnych, nad którymi ludzkość podobno sprawuje pełną kontrolę. Mogłoby się wydawać, że najstraszniejsza jest Otchłań widziana w oczach drugiego człowieka… A jeśli jest ona tylko odbiciem tego, co nosimy w sobie?
Otchłań ma wiele imion: Zło, Lęk, Władza, Śmierć. I choć wiadomo, że droga ku niej jest drogą bez powrotu, niezmiennie uwodzi jak śpiew mitycznych Syren.
Zbiór opowiadań „Muzyka Otchłani” Michała Cholewy to podróż przez czas i przestrzeń, w której Czytelnik musi zmierzyć się z pytaniem, co może kryć się za tą pozorną harmonią i czy na pewno ocaleje ten, kto jej słucha, czy może ten, kto rozumie, czym grozi podążanie za jej głosem…
Otchłań ma wiele imion: Zło, Lęk, Władza, Śmierć. I choć wiadomo, że droga ku niej jest drogą bez powrotu, niezmiennie uwodzi jak śpiew mitycznych Syren.
Zbiór opowiadań „Muzyka Otchłani” Michała Cholewy to podróż przez czas i przestrzeń, w której Czytelnik musi zmierzyć się z pytaniem, co może kryć się za tą pozorną harmonią i czy na pewno ocaleje ten, kto jej słucha, czy może ten, kto rozumie, czym grozi podążanie za jej głosem…
Paperback
Published May 25, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
December 3, 2025
"Muzyka otchłani" to jedno z największych, jeśli nie największe, książkowe zaskoczenie tego roku! Nie jestem fanką opowiadań, a w dodatku w tym roku wiele książek polskich autorów mnie rozczarowało, natomiast ten zbiór to istna perełka i powinno być o nim zdecydowanie bardziej głośno!
Każde z opowiadań zostało utrzymane w mniej lub bardziej zimowym klimacie, co ogromnie mi się podobało, dodawało to wspaniałej atmosfery. Oprócz tego mamy tu baaaardzo szeroki przekrój tematyczny. Jest groza z XX wieku, krasnoludzka twierdza fantasy oraz futurystyczne klimaty (te spodobały mi się najbardziej!).
Zazwyczaj opowiadania w zbiorach mają różny poziom, raptem jedno lub dwie można by uznać perełkami zbioru - tutaj niemal wszystkie utrzymane są na naprawdę wysokim poziomie i z trudem przychodzi mi wskazanie najlepszego. Gdybym jednak miała to zrobić to jako najlepsze wskazałabym 2 i 5, potem 6,3,1 i na koniec 4.
Tytuł również nie jest bez znaczenia, co mnie miło zaskoczyło, bo zazwyczaj odnosi się od do jednego z opowiadań, a tutaj muzyka odgrywa mniejszą lub większą rolę w każdym z opowiadań. Przybiera przeróżne formy i autor zaserwował nam szeroki wachlarz muzycznych możliwości 😃
Myślę, że ta książka trafi do mojej tegorocznej topki, była naprawdę wspaniała i świetnie spędziłam z nią czas. Często wracałam do niej myślami, opowiadania mi się nie dłużyły, a wręcz przy każdym czułam niedosyt. Te historie są tak dobre, że spokojnie mogłyby zostać rozwinięte do roli pełnoprawnych powieści lub nawet serii. Przy czytaniu towarzyszyło mi mnóstwo emocji i nieustanne zaciekawienie.
Czapki z głów dla pracy oraz pomysłów autora, to znakomite opowiadania. Żałuję, że tak niewiele się widzi tę książkę w bookmediach, naprawdę zasługuje na większy rozgłos i uwagę. Świetny tytuł, moim zdaniem pozycja obowiązkowa dla fanów opowiadań, szczególnie polskich autorów. Czytajcie, bo warto, to jest bardzo dobre, wręcz genialne!
Każde z opowiadań zostało utrzymane w mniej lub bardziej zimowym klimacie, co ogromnie mi się podobało, dodawało to wspaniałej atmosfery. Oprócz tego mamy tu baaaardzo szeroki przekrój tematyczny. Jest groza z XX wieku, krasnoludzka twierdza fantasy oraz futurystyczne klimaty (te spodobały mi się najbardziej!).
Zazwyczaj opowiadania w zbiorach mają różny poziom, raptem jedno lub dwie można by uznać perełkami zbioru - tutaj niemal wszystkie utrzymane są na naprawdę wysokim poziomie i z trudem przychodzi mi wskazanie najlepszego. Gdybym jednak miała to zrobić to jako najlepsze wskazałabym 2 i 5, potem 6,3,1 i na koniec 4.
Tytuł również nie jest bez znaczenia, co mnie miło zaskoczyło, bo zazwyczaj odnosi się od do jednego z opowiadań, a tutaj muzyka odgrywa mniejszą lub większą rolę w każdym z opowiadań. Przybiera przeróżne formy i autor zaserwował nam szeroki wachlarz muzycznych możliwości 😃
Myślę, że ta książka trafi do mojej tegorocznej topki, była naprawdę wspaniała i świetnie spędziłam z nią czas. Często wracałam do niej myślami, opowiadania mi się nie dłużyły, a wręcz przy każdym czułam niedosyt. Te historie są tak dobre, że spokojnie mogłyby zostać rozwinięte do roli pełnoprawnych powieści lub nawet serii. Przy czytaniu towarzyszyło mi mnóstwo emocji i nieustanne zaciekawienie.
Czapki z głów dla pracy oraz pomysłów autora, to znakomite opowiadania. Żałuję, że tak niewiele się widzi tę książkę w bookmediach, naprawdę zasługuje na większy rozgłos i uwagę. Świetny tytuł, moim zdaniem pozycja obowiązkowa dla fanów opowiadań, szczególnie polskich autorów. Czytajcie, bo warto, to jest bardzo dobre, wręcz genialne!
Read
January 1, 2026Pozostawiam bez oceny. Piękne pióro, każde z opowiadań jest świetnie skonstruowane, natomiast to totalnie nie są moje klimaty.
TW: Wojna.
TW: Wojna.
September 5, 2025
To już drugi tom opowiadań Michała Cholewy, który trafił w moje łapki. “Echa” w całości były umiejscowione w świecie Algorytmu Wojny, tu tyczy się to jednego opowiadania. Tym razem spoiwem jest muzyka… a tak naprawdę to jeden utwór muzyczny, ale cii… Kto wie ten wie. No i kto wie, ten pewnie zna cztery z sześciu opowiadań. Mi ta znajomość kompletnie nie przeszkadzała.
Głos w zamieci - Świetny hołd Lovecraftowym klimatom. Ciężka wyprawa, obcy kraj, pradawne istoty, śnieg i lód.
Ucieczka - Zajdel w 2011 roku. Wojenny koniec świata widziany oczami dziecka. Mocne, jedno z najlepszych w zbiorze.
Na granicy - Kolejny Zajdel, rok później. Tym razem fantasy w którym widać jak styl Michała Cholewy czuć niezależnie od tego czy latamy w kosmosie czy bijemy się z krasnoludami.
Sabotaż funkcji celu - To humorystyczne opowiadanie wypadło mi z pamięci. Z jednej strony rechotałem na głos, co nie zdarza mi się często, z drugiej pod koniec jednak mamy spadek formy.
Korekta założeń - Mój numer jeden. Cyberpunkowe opowiadanie, które mam “na świeżo” bo to ostatni Whammageddon, a mimo to pochłonąłem z przyjemnością i pozostaje moim faworytem. Za aktualność, za kilka niespodzianek, za ilość poruszonych tematów w obrębie jednego opowiadania.
Wyprawa ratunkowa - Na koniec nowa historia, tym razem dostajemy horror z załogą U-Boota. Fajne domknięcie tomu.
Podsumowałbym to tak… jak ktoś nie zna cyklu “whamageddonowego” to dostaje tłuściutką, zróżnicowaną ucztę i zazdro. Ci co znają, dostają dwa nowe opowiadania i miły powrót do tych znanych. Ja mimo, że nieźle je pamiętałem, bawiłem się dobrze.
Głos w zamieci - Świetny hołd Lovecraftowym klimatom. Ciężka wyprawa, obcy kraj, pradawne istoty, śnieg i lód.
Ucieczka - Zajdel w 2011 roku. Wojenny koniec świata widziany oczami dziecka. Mocne, jedno z najlepszych w zbiorze.
Na granicy - Kolejny Zajdel, rok później. Tym razem fantasy w którym widać jak styl Michała Cholewy czuć niezależnie od tego czy latamy w kosmosie czy bijemy się z krasnoludami.
Sabotaż funkcji celu - To humorystyczne opowiadanie wypadło mi z pamięci. Z jednej strony rechotałem na głos, co nie zdarza mi się często, z drugiej pod koniec jednak mamy spadek formy.
Korekta założeń - Mój numer jeden. Cyberpunkowe opowiadanie, które mam “na świeżo” bo to ostatni Whammageddon, a mimo to pochłonąłem z przyjemnością i pozostaje moim faworytem. Za aktualność, za kilka niespodzianek, za ilość poruszonych tematów w obrębie jednego opowiadania.
Wyprawa ratunkowa - Na koniec nowa historia, tym razem dostajemy horror z załogą U-Boota. Fajne domknięcie tomu.
Podsumowałbym to tak… jak ktoś nie zna cyklu “whamageddonowego” to dostaje tłuściutką, zróżnicowaną ucztę i zazdro. Ci co znają, dostają dwa nowe opowiadania i miły powrót do tych znanych. Ja mimo, że nieźle je pamiętałem, bawiłem się dobrze.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews