Vacht!

by Cobi van Baars

Eline van der Veer werkt in een archief dat is gevestigd in een voormalig klooster. Bij aantreden voelde die plek als de hemel, de jaren daarna gewoon als de aarde en sinds kort als de hel. Hoe houd je je staande in een wereld die zich tegen je lijkt te keren?

Vacht! is een invoelende, geestige en ontroerende roman over verlangen. Over de behoefte ergens bij te horen. Het verlangen één te worden. Maar ja, waarmee?

‘Elíne een relátie?’ Niemand op de werkvloer gelooft het. Zelfs Machteld, zelfverklaard spiritueel begaafd, blijkt de tekenen gemist te hebben – maar ach wat gúnt ze dit haar collega! Helemaal onterecht is al dat wantrouwen niet en Eline voelt zich genoodzaakt haar leugen steeds dikker aan te zetten. Intussen dwingen de koffiemomenten tot openhartigheid en verwart hoofdarchivaris Reinier zijn opendeurenbeleid met controle.

Genres: Ebooks, Roman

169 pages, Kindle Edition

Published September 9, 2025

Reviews

[Pepijn Stokdijk · Rating 2 out of 5]

Ik kwam er niet in en niet doorheen.
Irritante personages (behalve Machteld, zij is leuk), irritante titel (man, wat komt dat onnodig vaak terug) en een irritant plot. Tergend langzaam verhaal waarbij je niks van Eline begrijpt (of wil gaan begrijpen). 198 bladzijden vond ik er echt weinig aan. Daarna wordt het wel wat interessanter. Daarna is het klaar. Het einde is wel grappig, maar zeker niet van spectaculaire waarde.

Ik denk dat de schrijfstijl mij niet ligt: ook ‘de onbedoelden’ was niet voor mij weggelegd…

[Jessica-sim · Rating 5 out of 5]

Ik houd van schapen, ik houd van zelfontwikkeling, ik houd van andere mensen in hun kracht zetten en van enige mate van humor in het omgaan met vervelende leidinggevenden en collega’s.

Dat alles is bovendien mooi, rustig en toegankelijk verwoord. Een boek om te herlezen, en eentje dat ik met plezier zal blijven aanraden.

[Lisa · Rating 4 out of 5]

*4,5

Cool detail = onderzoek voor dit boek vond in hetzelfde kloosterarchief plaats als waar ik zelf onderzoek heb gedaan & de schaapjes zijn gebaseerd op de lokale rammen en ooien (ben na het lezen expert uiteraard) in St. Agatha!! 🥹

[Hella]

tot ongeveer op de helft gekomen, vond het eerst wel licht grappig maar uiteindelijk toch totaal oninteressant, en de personages allemaal even vervelend

[Lotte Oorsprong · Rating 2 out of 5]

Deze gaan lezen doordat ik van Baars haar vorige boek heel mooi vond. Vacht! was soms erg grappig maar ook erg ver gezocht en op momenten irriteerde het zelfs. De hoofdpersoon heeft weinig tot geen contacten en een obsessie met schapen. Haar gebrek aan sociale vaardigheden en tegelijkertijd behoefte aan contact zou een mooi vertrekpunt kunnen zijn. Nu blijft het oppervlakkig en is het lastig meeleven. Maar een lekker boekje voor tussendoor is het wel, je hebt het zo uit en het is wel even wat anders.

[Hilke · Rating 3.5 out of 5]

Leuk om een boek te lezen dat zich afspeelt in een klooster dat geïnspireerd is op het klooster waar ik nu werk :)

[Maura Felicia · Rating 4 out of 5]

leuk boek! soms wat irritatie aan de stopwoordjes en de hoofdpersoon, maar wel grappig boekje! leuk einde!!

[Kaj Peters · Rating 3 out of 5]

Eén met de kudde

Een introvert laat zich liever leiden dan zelf de herder te zijn. In de psychologische roman 'Vacht!' (2025) probeert hoofdpersonage Eline mee te bewegen met sociale spelregels en maatschappelijke verwachtingen. Eline is een weinig uitgesproken persoon. Haar rijke binnenwereld is een geheim voor anderen, terwijl ze liever met hen meebeweegt dan de aandacht op zichzelf richt. Ze doet haar werk graag als archivaris in een voormalig nonnenklooster, maar ervaart haar collega's continu als een mijnenveld van echte en ingebeelde dreigingen. Het opendeurbeleid maakt dat er elk moment iemand kan binnenvallen met een verwachting of een poging om iets persoonlijks aan haar te onttrekken. De drammerige hoofdarchivaris Reinier praat iedereen een complex aan met zijn obsessie voor archiefhygiëne. Hij meent dat er elk moment totale anarchie kan uitbreken als men zijn rode flapjessysteem niet naleeft of er te weinig oog is voor gevaarlijke plagen als schimmel, ongedierte, waterschade en brand. De spiritueel gevoelige Machteld vist op haar beurt weer naar ontboezemingen en zuigt Eline leeg als een emotionele vampier met een onstilbare behoefte aan menselijk drama.

Neem dan de rust en de voorspelbaarheid van de schapen. Tussen haar woning met moestuin en het oude nonnenklooster passeert Eline dagelijks dezelfde kudde schapen. Vanuit haar werkplek kan Eline de veranderingen zien die de kudde doormaakt, zoals wanneer ze worden geschoren of gemarkeerd worden met rode en blauwe vlekken. Steeds vaker dringen zich bij Eline twee fantasieën op: ze verlangt naar een schaapsherder in haar eigen leven en een vacht om zichzelf in terug te kunnen trekken. Niet verantwoordelijk gehouden worden, maar geleid door een vaderlijke figuur. Niet gezien worden, maar één worden met de kudde. Haar verlangen om één te worden met haar collega's leidt ertoe dat ze een leugen als een schapenvel over zich heen trekt en hen daarmee weghoudt bij zichzelf. Eline verzint namelijk dat zij een relatie heeft met haar buurman Jaap. Ze kan de roddelende Machteld voeden met smeuïge ontwikkelingen. De gesprekken bij de koffiemachine worden minder vermoeiend. Ze heeft een goed argument om zich te kunnen onttrekken aan sociale verplichtingen buiten werktijd. En misschien het belangrijkste: ze voldoet aan hun verwachtingen.

Soms is het lekker als een roman de grote thema's terugbrengt tot klein menselijk drama. Je lacht een beetje om Eline met haar wonderlijke fratsen, maar je lacht vooral ook mee met de uitvergrote absurditeiten van collega's die steeds haar grenzen overgaan. Ik zeg eerlijk dat 'Vacht!' (2025) niet een werk is wat me lang bij zal blijven, want het minimale gegeven van een binnenvetter met een fascinatie voor schapen wordt naar mijn smaak iets te lang doorgetrokken. Voor een compacte roman begint het soms te slepen. Maar Cobi Baars koppelt treffend haar schapenmetafoor aan herkenbare spanningen op de werkvloer. Ik zie ook wel Reiniers en Machtelds terug in mijn eigen leven als mensen die met hun dwingende persoonlijkheid ruimte innemen, terwijl je soms strijd lijkt te voeren tegen oneerlijke verwachtingen. Bij vlagen meende ik dat je Eline kunt lezen als een autistisch personage dat zich camoufleert om zichzelf staande te kunnen houden in sociale situaties. Gelukkig maakt 'Vacht!' (2025) dat aspect nooit expliciet. In wezen verlangen we allemaal wel naar een herder of een vacht om niet te hoeven afwijken van de norm. Jezelf zijn is soms eng.

[Martijn Nicolaas · Rating 4 out of 5]

Een vacht visualiseren om je tegen de invloed van andere mensen te beschermen. Van collega’s in dit geval, Eline is een introverte archivaris die liever alleen is, en daardoor als saai ‘knotje’ of ‘droogrekje’ wordt behandeld. Gelukkig zijn er de schapen op de dijk tegenover het voormalige klooster waar ze werkt. In heldere taal met een fijne cadans en sterke en geestige vergelijkingen en metaforen schetst Van Baars de ontwikkeling van deze introverte Eline. Misschien een wat kabbelende roman maar dat past nou juist goed bij het hoofdpersonage en het leest heel aangenaam.

[Lauri van Oosterom · Rating 3 out of 5]

Het duurde even voor dit boek me pakte, het kwam wat traag op gang. Vervolgens las het wel lekker weg. De setting, een archief, vond ik origineel bedacht. En de rol van de schapen erg leuk. Het verhaal blijft verder wel een beetje oppervlakkig. Pas richting het einde toe kwam er wat meer diepgang.

[Cyanne Tersteeg · Rating 4 out of 5]

Eindelijk weet ik wat de gekleurde stippen op de vacht van schapen betekenen.

Een mooi, klein verhaal wat van mij nog wel wat langer had mogen duren. Het gaat over Eline die bij een archief in een klooster werkt, een buurman heeft die Jaap heet, een moestuin heeft en kracht en wijsheid put uit een kudde schapen die op de dijk grazen vlakbij haar werk.

Wat ben ik blij dat Eline haar weg vindt en wat heb ik gegrinnikt om Reinier en Machteld. Wat kan Cobi fijn schrijven!

[Mare · Rating 4 out of 5]

echt in 1x gelezen, heel fijn

[Wendy · Rating 4 out of 5]

Wat een bijzonder verhaal! Van lief tot triest tot grappig tot hartverwarmend, en dat in een heel mooie schrijfstijl.

Eline werkt in een archief dat zich bezighoudt met documenten van kloostergemeenschappen. Onder de collega’s is ze het buitenbeentje, ze krijgt bijnamen en wordt wat buitengesloten. Ze woont alleen, naast haar buurman Jaap, met wie ze op een dag een relatie verzint te hebben, om niet langer uit de toon te vallen en om haar eigen verlangen ook wat te sussen. Haar grote verlangen om ergens bij te horen. En dat heeft onverwachte gevolgen.

In dat verlangen zoekt ze troost en rust bij de schapen tegenover haar bureau, die helpen haar om zich staande te houden.

En dat verlangen is het grote thema van dit boek. Niet alleen van Eline zelf, die je een mooie evolutie ziet doormaken, maar ook van haar collega’s. Iedereen wil erbij horen, zichzelf kunnen zijn.

De karakters zijn heel goed neergezet, en herkenbaar (iedereen kent wel mensen met de trekken van Machteld of Reinier). De groepsdynamiek wordt ook treffend verwoord, hoe ieder in een bepaalde context een rolletje speelt.

Het boek is in de derde persoon geschreven, vanuit Eline, haar gedachtes en gevoelens. Waarbij ook vaak beschreven wordt wat zij denkt dat een ander denkt, leuk gedaan.

Een treffende titel én cover.

****(*)

(met dank aan de Club van Echte Lezers voor het recensie-exemplaar!)

[Laurie · Rating 5 out of 5]

ik ❤️ cobi! vind het zo knap hoe zij met zo weinig, zo’n geweldig boek kan schrijven. ja, het begin is even doorzetten en misschien wel wat saai, maar dat is PRECIES hoe Eline ook is. en dat is toch knap!! dat je met zo weinig toch zoveel kan doen. en de thema’s!! het plaatsen van een schutting, de kudde schapen, de mollen onder de grond, veel te veel groenten. de contrasten (de loep van Machteld, de verrekijker van Eline), maar ook verbinding, geheimen, verlangen.

dus even doorzetten en daarna erover praten!!

[Ester Scholten · Rating 5 out of 5]

4,6*

Wat een fijn boek, met een aantal irritante personages (maar iedereen kent er wel een aantal van in diens leven) en mooie ontwikkeling van de hoofdpersoon.

Eigenlijk gebeurt er niet heel veel in dit boek, maar tegelijkertijd juist zoveel. Ik las het in een rap tempo uit en heb ervan genoten.

[Irene · Rating 4 out of 5]

Een lief boek! Ik moest er een beetje inkomen, maar heb het in een ruk uitgelezen, hartverwarmend!

[Karin Lautenbach-Uilen · Rating 3 out of 5]

Best aardig boek, leuke setting en grappige personages. Zeker benieuwd naar haar andere boeken.

[Linjea · Rating 4 out of 5]

Het duurde lang voor ik in het boek kwam, maar uiteindelijk kreeg het me toch te pakken.

[Marleen de Sterke · Rating 4 out of 5]

Wat een fascinerende hoofdpersoon. Waar ik persoonlijk niet zo van houd is als het plot teveel toeval bevat. Dat stond me ook een beetje tegen aan De onbedoelden van Cobi van Baars. De werkelijkheid is al vreemd genoeg. Maar heel interessante karakters met heel veel ontwikkeling.

[Lieke Polak · Rating 2 out of 5]

Love Machteld en haar patchouli-wierook, maar de hoofdpersoon was een irritant muisje (“Vacht!!!!”)

[Jasmijn Terporten · Rating 3 out of 5]

ik vond het einde van het boek echt een stuk beter dan het begin. maar een goed boek om weer even in het lezen te komen (want dat heb ik een beetje nagelaten)

[Pinkpopprincess · Rating 4 out of 5]

3,5

[Kiki · Rating 3 out of 5]

Had goede verhalen over dit boek gehoord, maar het viel mij tegen. Gebeurt weinig en het bleef oppervlakkig

[Tjanne · Rating 3 out of 5]

Het boek leest als een trein, maar wist me toch niet echt te bekoren.

[Elise Van · Rating 4 out of 5]

Bijzonder verhaal over een ‘gewoon’ leven op werk en thuis maar dan toch helemaal anders, over hoe je verstrikt kan raken in je eigen verhaal.

[Laura · Rating 4 out of 5]

Verschrikkelijk omslag, wel heel gaaf boek met een mooie weergave van (als ik me niet vergis) autisme

[Inge · Rating 3 out of 5]

Ik moest er echt in komen. Eerste gedeelte was niet echt te doen maar toen ik verder kwam in het boek, werd het steeds beter. Ik vond het zelfs jammer dat ik het uit had.

[Aagje Trompert · Rating 3 out of 5]

Als je bij oma bent, krijg je een boek mee. Zo werkt dat gewoon dus deze was het dit keer. Typisch Nederlands boek met korte zinnen en veel gedachtes. In het begin een beetje saai maar dan komen de schapen en de vaart erin en wordt het nog best een beetje grappig.

[Laura · Rating 2.5 out of 5]

2,5/5 audiobook. Eigenlijk wilde ik 2 sterren geven om het gekronkel en gedraai in het midden van het boek, maar einde maakte toch dat ik naar boven heb afgerond. Bijzonder boek (en in zekere zin knap geschreven) maar ja, dat is ook niet alles

> edit, obv vergelijken met andere boeken toch rating naar beneden afgerond

[Josje · Rating 4 out of 5]

Verzoek aan de auteur: graag een boek over Machteld en haar leven. Ik ben gek op die vrouw! Alvast bedankt.☺️

“Ieder ander vakantieverslag zou door Reinier zelf voortijdig zijn afgekapt: ‘Zullen we deze verhalen voor de pauze bewaren?’ Maar nu stopt hij pas met praten als de koffers weer zijn opgeborgen.”