Als leraar, taxichauffeur en nu wethouder Economische Zaken in Amsterdam zit Sofyan Mbarki al zijn hele leven boven op de sociale pijn die migratie en de discussie erover veroorzaken. Van zijn eigen buurt Nieuw-West, die door rechts-populistische politici wordt neergezet als ground zero van het veronderstelde integratieprobleem, tot Amsterdam-Noord, waar mensen die in armoede leven nu te horen krijgen dat ze wit privilege hebben. De landelijke politiek raakt niet uitgepraat over migratie en integratie maar komt nauwelijks tot concrete veranderingen. Terwijl die wél mogelijk zijn. In Maar jij bent een goeie schopt Mbarki tegen de heilige huisjes van onze verslaving aan goedkope arbeid, het overeind houden van achterhaalde industrieën en simplistische ideeën over wanneer je erbij hoort. Hij komt met een scherp nieuw perspectief op migratie en op wat we van elkaar mogen verwachten in onze samenleving.
Ik was een van die mensen die iets riepen over integratie, over religie en over onze multiculturele samenleving. Het was een tijd van wijzen. Vooral naar elkaar. Het ging over identiteiten. Over hoe je en wanneer je ergens bij hoort. Ook toen heb ik Sofyan een aantal keer gesproken. Een heldere geest. Die toen al meer gelijk had dan menig ander. Hij is een van die mensen die je anders naar dingen laat kijken. Net als bv Abbie Chalgoum of Sinan Cankaya. Ieder op een eigen manier. Dit boek is meer bestuurlijk, politiek misschien. Hij wil dingen veranderen. Visie tonen. Maar ook mensen bij elkaar brengen. En dat doet hij goed. Mooi boek.