What do you think?
Voor merg en been
Magie brengt Lahra niets dan ellende. Elke drie maanden worden de jongeren uit haar dorp die bijna volwassen zijn, meegenomen naar de Citadel en degenen met magie in hun bloed komen nooit meer terug. Vijf jaar geleden was Lahra’s broer een van hen.
Dan worden er lijken gevonden in de bossen rond het dorp: Allemaal jongeren vlak voordat ze zouden worden opgehaald. De bestuurders van de Citadel zijn woest. Niemand mag meer in het bos komen, niet totdat de dader gevonden is.
Als Lahra tóch het bos in gaat, wordt ze ontvoerd door de moordenaars. Al snel ontdekt ze dat er meer speelt bij de Citadel dan wat haar verteld is. Maar kan Lahra ooit moordenaars en dragers van magie écht vertrouwen? Zeker wanneer elk van hen geheimen voor haar achterhoudt… Geheimen die alles op het spel kunnen zetten.
Dan worden er lijken gevonden in de bossen rond het dorp: Allemaal jongeren vlak voordat ze zouden worden opgehaald. De bestuurders van de Citadel zijn woest. Niemand mag meer in het bos komen, niet totdat de dader gevonden is.
Als Lahra tóch het bos in gaat, wordt ze ontvoerd door de moordenaars. Al snel ontdekt ze dat er meer speelt bij de Citadel dan wat haar verteld is. Maar kan Lahra ooit moordenaars en dragers van magie écht vertrouwen? Zeker wanneer elk van hen geheimen voor haar achterhoudt… Geheimen die alles op het spel kunnen zetten.
300 pages, Hardcover
Published November 1, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
August 22, 2026
Blogtour:
Voor merg en been deed me op momenten denken aan The Hunger Games. Niet omdat het verhaal hetzelfde is, maar de opzet en sfeer hebben zeker overeenkomsten. Een hoofdstad die de macht heeft, omliggende dorpen die moeten zorgen voor voedsel, middelen en jongeren die op hun achttiende worden meegenomen. Voeg hier magie, onderdrukking en een vleugje romantiek aan toe en je hebt een toegankelijke YA-fantasy die makkelijk te lezen is.
Lahra heeft een hekel aan magie. Voor haar is magie de reden dat haar dorp het zwaar heeft en dat ze haar broer Seff kwijt is. Samen met haar neef Mikai jaagt ze in de omliggende bossen om hun families van extra voedsel te voorzien. De dynamiek tussen die twee deed me een beetje denken aan Katniss en Gale, samen het bos in, jagen en doen wat nodig is om hun gezinnen te helpen.
Wanneer Lahra en Mikai tijdens het jagen het levenloze lichaam van een jongen vinden, is het Lahra die de moeilijke beslissing neemt om hem mee terug te nemen zodat zijn familie afscheid kan nemen en hem begraven. Het is niet het laatste lichaam dat in het bos wordt gevonden en de Citelen, de bewoners van de hoofdstad, grijpen in. Het bos wordt verboden terrein en zonder toestemming mag niemand zijn dorp nog verlaten. Voor Lahra is dat een probleem, want zonder de jacht kunnen zij en Mikai hun families moeilijk ondersteunen.
Lahra zich natuurlijk niet zomaar vertellen wat ze wel en niet mag doen. Tijdens een stiekem bezoek aan het bos stuit ze op een groep jongeren en wat daar gebeurt maakt dat ze de strijd met ze aangaat. Een van hen is Caelen, aantrekkelijk? Absoluut. Betrouwbaar? Daar twijlet Lahra in eerste instantie over. 😉 Samen met Lou en Rana laat hij haar langzaam zien dat wat Lahra haar hele leven heeft geloofd misschien niet de volledige waarheid is. Wanneer ze meer ontdekt over wat er werkelijk in de hoofdstad gebeurt, wordt ook haar verloren broer Seff steeds belangrijker. Wat volgt is een gevaarlijke missie waarin Lahra niet alleen moet bepalen wie ze kan vertrouwen, maar ook haar eigen vooroordelen over magie onder ogen moet zien.
De relatie tussen Lahra en Caelen ontwikkelt zich ondertussen steeds verder. Dat romantische gedeelte neemt het verhaal niet volledig over, maar is wel duidelijk aanwezig. Houd er wel rekening mee dat er een aantal explicietere scènes in het boek zitten. Ondanks de vrij jonge en toegankelijke schrijfstijl zou ik het daarom eerder aanraden aan oudere tieners en/of jongvolwassenen.
Wat ik sterk vind is juist die toegankelijkheid. Het magiesysteem en de wereld zijn makkelijk te begrijpen en je wordt niet overspoeld met ingewikkelde namen, politieke systemen of grote hoeveelheden achtergrondinformatie. Daardoor is dit een geschikt boek voor iemand die fantasy wil proberen, maar niet meteen aan een ingewikkelde high fantasy wil beginnen.
Gaandeweg komt er meer informatie over de Citelen, hun geschiedenis en de oorsprong van hun magie naar boven. Ook wordt duidelijk hoe angst en twijfel worden gebruikt om de verschillende dorpen onder controle te houden. Eris, leider van de Citelen, vond ik een interessant personage. Charmant, maar tegelijkertijd absoluut niet iemand die tegenspraak accepteert. Er volgen verraad, moeilijke keuzes en een tragische gebeurtenis die het verhaal meer emotionele diepgang geeft. Dat laatste kwam ook echt even binnen.
Het tempo is gedurende het grootste deel van het boek fijn, niet te snel, maar ook niet echt traag. Juist daarom vond ik het jammer dat de laatste hoofdstukken ineens in een stroomversnelling raken. Het grote gevecht aan het einde voelde wat afgeraffeld en bepaalde ontwikkelingen gingen zo snel dat ik ze niet helemaal geloofwaardig vond. Ja, ik weet het, het is fantasy, maar ook binnen een fantasywereld moeten gebeurtenissen logisch voelen. Met iets meer aandacht voor de ontknoping had het einde sterker kunnen zijn.
Voor merg en been is een toegankelijke YA-fantasy over magie, onderdrukking, familie, vooroordelen en de nodige romantiek. Niet alles wist me evenveel te overtuigen en vooral het einde had wat mij betreft uitgebreider gemogen, maar ik heb het verhaal met plezier gelezen. Het is een standalone, al had ik na de laatste pagina toch het gevoel dat er nog genoeg ruimte overblijft om ooit naar deze wereld terug te keren.
Voor merg en been deed me op momenten denken aan The Hunger Games. Niet omdat het verhaal hetzelfde is, maar de opzet en sfeer hebben zeker overeenkomsten. Een hoofdstad die de macht heeft, omliggende dorpen die moeten zorgen voor voedsel, middelen en jongeren die op hun achttiende worden meegenomen. Voeg hier magie, onderdrukking en een vleugje romantiek aan toe en je hebt een toegankelijke YA-fantasy die makkelijk te lezen is.
Lahra heeft een hekel aan magie. Voor haar is magie de reden dat haar dorp het zwaar heeft en dat ze haar broer Seff kwijt is. Samen met haar neef Mikai jaagt ze in de omliggende bossen om hun families van extra voedsel te voorzien. De dynamiek tussen die twee deed me een beetje denken aan Katniss en Gale, samen het bos in, jagen en doen wat nodig is om hun gezinnen te helpen.
Wanneer Lahra en Mikai tijdens het jagen het levenloze lichaam van een jongen vinden, is het Lahra die de moeilijke beslissing neemt om hem mee terug te nemen zodat zijn familie afscheid kan nemen en hem begraven. Het is niet het laatste lichaam dat in het bos wordt gevonden en de Citelen, de bewoners van de hoofdstad, grijpen in. Het bos wordt verboden terrein en zonder toestemming mag niemand zijn dorp nog verlaten. Voor Lahra is dat een probleem, want zonder de jacht kunnen zij en Mikai hun families moeilijk ondersteunen.
Lahra zich natuurlijk niet zomaar vertellen wat ze wel en niet mag doen. Tijdens een stiekem bezoek aan het bos stuit ze op een groep jongeren en wat daar gebeurt maakt dat ze de strijd met ze aangaat. Een van hen is Caelen, aantrekkelijk? Absoluut. Betrouwbaar? Daar twijlet Lahra in eerste instantie over. 😉 Samen met Lou en Rana laat hij haar langzaam zien dat wat Lahra haar hele leven heeft geloofd misschien niet de volledige waarheid is. Wanneer ze meer ontdekt over wat er werkelijk in de hoofdstad gebeurt, wordt ook haar verloren broer Seff steeds belangrijker. Wat volgt is een gevaarlijke missie waarin Lahra niet alleen moet bepalen wie ze kan vertrouwen, maar ook haar eigen vooroordelen over magie onder ogen moet zien.
De relatie tussen Lahra en Caelen ontwikkelt zich ondertussen steeds verder. Dat romantische gedeelte neemt het verhaal niet volledig over, maar is wel duidelijk aanwezig. Houd er wel rekening mee dat er een aantal explicietere scènes in het boek zitten. Ondanks de vrij jonge en toegankelijke schrijfstijl zou ik het daarom eerder aanraden aan oudere tieners en/of jongvolwassenen.
Wat ik sterk vind is juist die toegankelijkheid. Het magiesysteem en de wereld zijn makkelijk te begrijpen en je wordt niet overspoeld met ingewikkelde namen, politieke systemen of grote hoeveelheden achtergrondinformatie. Daardoor is dit een geschikt boek voor iemand die fantasy wil proberen, maar niet meteen aan een ingewikkelde high fantasy wil beginnen.
Gaandeweg komt er meer informatie over de Citelen, hun geschiedenis en de oorsprong van hun magie naar boven. Ook wordt duidelijk hoe angst en twijfel worden gebruikt om de verschillende dorpen onder controle te houden. Eris, leider van de Citelen, vond ik een interessant personage. Charmant, maar tegelijkertijd absoluut niet iemand die tegenspraak accepteert. Er volgen verraad, moeilijke keuzes en een tragische gebeurtenis die het verhaal meer emotionele diepgang geeft. Dat laatste kwam ook echt even binnen.
Het tempo is gedurende het grootste deel van het boek fijn, niet te snel, maar ook niet echt traag. Juist daarom vond ik het jammer dat de laatste hoofdstukken ineens in een stroomversnelling raken. Het grote gevecht aan het einde voelde wat afgeraffeld en bepaalde ontwikkelingen gingen zo snel dat ik ze niet helemaal geloofwaardig vond. Ja, ik weet het, het is fantasy, maar ook binnen een fantasywereld moeten gebeurtenissen logisch voelen. Met iets meer aandacht voor de ontknoping had het einde sterker kunnen zijn.
Voor merg en been is een toegankelijke YA-fantasy over magie, onderdrukking, familie, vooroordelen en de nodige romantiek. Niet alles wist me evenveel te overtuigen en vooral het einde had wat mij betreft uitgebreider gemogen, maar ik heb het verhaal met plezier gelezen. Het is een standalone, al had ik na de laatste pagina toch het gevoel dat er nog genoeg ruimte overblijft om ooit naar deze wereld terug te keren.
August 14, 2026
Dit is een heerlijk ya fantasy boek. De wereld is goed uitgedacht en beschreven. Je leest alles uit het perspectief van Lahra.
Prachtige artwork ook in het boek.
Prachtige artwork ook in het boek.
September 11, 2026
Bij deze mijn bijdrage aan de blogtour van "Voor merg en been" - Ruby Coene.
Met dank aan @dutch Venture Publishing voor het recensie-exemplaar.
Lahra woont samen met haar familie in Westerwolde, een dorp waar het leven allesbehalve makkelijk is. Elke drie maanden worden jongeren die bijna achttien worden door de Citadel uitgekozen en meegenomen. Ze worden getest om te kijken of ze over magie beschikken. Degenen met magie in hun bloed keren nooit terug. Zij worden opgenomen in het leger om het land te beschermen. De bewoners van Westerwolde geloven dat deze jongeren in de Citadel een beter leven krijgen en zich inzetten voor een betere wereld. Degenen zonder magie die wél terugkomen, zijn vaak zo angstig dat ze niet willen praten over wat ze in de Citadel hebben meegemaakt.
Wanneer er drie jongeren dood in het bos worden gevonden, stelt de Citadel strenge regels op. Niemand mag nog zonder toestemming het dorp verlaten. Voor Lahra betekent dit dat haar leven nog zwaarder wordt en dat de hongersnood alleen maar groter zal worden. Ze mist de vrijheid van het bos en het jagen op wild. Wanneer haar neef Mikai tot haar verbazing toch het dorp verlaat, besluit ze hem te volgen. Dat heeft grote gevolgen. Lahra wordt ontvoerd door de moordenaars, terwijl Mikai gelukkig weet te ontsnappen. Lahra ontdekt al snel dat er meer speelt dan ze ooit had kunnen bedenken.
Vanaf de eerste pagina zat ik meteen in het verhaal. Vooral in het begin hangt er een donkere en beklemmende sfeer en al snel kreeg ik het gevoel dat er iets niet klopte.
Lahra vond ik direct een sterk personage. Ze weet wat ze wil en heeft een groot hart voor de mensen om haar heen. Ze heeft een hekel aan magie. Volgens haar is magie de oorzaak van zoveel ellende. Het zorgt ervoor dat mensen verdwijnen, worden meegenomen en zelfs worden vermoord. Haar broer Seff is vijf jaar eerder door mannen in rode mantels van de Citadel meegenomen en nooit teruggekomen.
Tijdens haar gevangenschap leert Lahra haar ontvoerders steeds beter kennen. Tot haar verbazing beschikken ook zij over magie. Langzaam begint ze te beseffen dat ze helemaal niet het hele verhaal kent. De Citadel heeft de bewoners van Westerwolde bewust in het duister gelaten en klein gehouden. Net als Lahra kom je er steeds meer achter dat zij eigenlijk maar heel weinig weet over magie en over wat er werkelijk in de wereld speelt.
Stukje bij beetje leer je meer over haar ontvoerders, de magie en de Citadel. Daardoor begin je, net als Lahra, steeds meer te twijfelen aan alles wat je tot dan toe voor waar hebt aangenomen. Ook wordt steeds duidelijker waarom Lahra niet, zoals de andere jongeren, is vermoord, maar juist is ontvoerd.
Je begint steeds beter te begrijpen waarom bepaalde personages bepaalde keuzes hebben gemaakt. Iedereen heeft zijn eigen reden om Lahra te helpen en stukje bij beetje ontdek je dat ook zij hun geheimen hebben. Niemand is zomaar goed of slecht. Dat maakte de personages voor mij erg interessant. Lahra wil naar de Citadel om haar broer op te sporen en ze weet dat ze de anderen nodig heeft. Tegelijkertijd vindt ze het lastig om hen volledig te vertrouwen.
Het gevaar blijkt nog veel groter dan je als lezer van tevoren had kunnen vermoeden. Lahra komt voor levensgevaarlijke uitdagingen te staan. Ze moet tot het uiterste gaan om in leven te blijven. Hierdoor loopt de spanning steeds verder op. Ik was erg benieuwd of Lahra en haar groep het zouden redden en haar broer zouden vinden. De spanning was regelmatig om te snijden en ik kon dan ook maar moeilijk stoppen met lezen.
Het verhaal is spannend en meeslepend, maar er zitten ook hartverscheurende momenten in. Daarnaast zijn er een paar behoorlijk gruwelijke scènes, met name in de Citadel. Op die momenten leefde ik erg mee met de personages. Juist de combinatie van de donkere sfeer, de spanning, de magie en de geheimen zorgde ervoor dat ik helemaal in het verhaal kon verdwijnen.
Ik heb enorm genoten van deze spannende young adult vol geheimen en magie. "Voor merg en been" is wat mij betreft een aanrader voor liefhebbers van spannende en dystopische fantasy. Ik geef het dan ook graag vier sterren.
#Blogtour #YA #fantast #dystopisch #DVP
Met dank aan @dutch Venture Publishing voor het recensie-exemplaar.
Lahra woont samen met haar familie in Westerwolde, een dorp waar het leven allesbehalve makkelijk is. Elke drie maanden worden jongeren die bijna achttien worden door de Citadel uitgekozen en meegenomen. Ze worden getest om te kijken of ze over magie beschikken. Degenen met magie in hun bloed keren nooit terug. Zij worden opgenomen in het leger om het land te beschermen. De bewoners van Westerwolde geloven dat deze jongeren in de Citadel een beter leven krijgen en zich inzetten voor een betere wereld. Degenen zonder magie die wél terugkomen, zijn vaak zo angstig dat ze niet willen praten over wat ze in de Citadel hebben meegemaakt.
Wanneer er drie jongeren dood in het bos worden gevonden, stelt de Citadel strenge regels op. Niemand mag nog zonder toestemming het dorp verlaten. Voor Lahra betekent dit dat haar leven nog zwaarder wordt en dat de hongersnood alleen maar groter zal worden. Ze mist de vrijheid van het bos en het jagen op wild. Wanneer haar neef Mikai tot haar verbazing toch het dorp verlaat, besluit ze hem te volgen. Dat heeft grote gevolgen. Lahra wordt ontvoerd door de moordenaars, terwijl Mikai gelukkig weet te ontsnappen. Lahra ontdekt al snel dat er meer speelt dan ze ooit had kunnen bedenken.
Vanaf de eerste pagina zat ik meteen in het verhaal. Vooral in het begin hangt er een donkere en beklemmende sfeer en al snel kreeg ik het gevoel dat er iets niet klopte.
Lahra vond ik direct een sterk personage. Ze weet wat ze wil en heeft een groot hart voor de mensen om haar heen. Ze heeft een hekel aan magie. Volgens haar is magie de oorzaak van zoveel ellende. Het zorgt ervoor dat mensen verdwijnen, worden meegenomen en zelfs worden vermoord. Haar broer Seff is vijf jaar eerder door mannen in rode mantels van de Citadel meegenomen en nooit teruggekomen.
Tijdens haar gevangenschap leert Lahra haar ontvoerders steeds beter kennen. Tot haar verbazing beschikken ook zij over magie. Langzaam begint ze te beseffen dat ze helemaal niet het hele verhaal kent. De Citadel heeft de bewoners van Westerwolde bewust in het duister gelaten en klein gehouden. Net als Lahra kom je er steeds meer achter dat zij eigenlijk maar heel weinig weet over magie en over wat er werkelijk in de wereld speelt.
Stukje bij beetje leer je meer over haar ontvoerders, de magie en de Citadel. Daardoor begin je, net als Lahra, steeds meer te twijfelen aan alles wat je tot dan toe voor waar hebt aangenomen. Ook wordt steeds duidelijker waarom Lahra niet, zoals de andere jongeren, is vermoord, maar juist is ontvoerd.
Je begint steeds beter te begrijpen waarom bepaalde personages bepaalde keuzes hebben gemaakt. Iedereen heeft zijn eigen reden om Lahra te helpen en stukje bij beetje ontdek je dat ook zij hun geheimen hebben. Niemand is zomaar goed of slecht. Dat maakte de personages voor mij erg interessant. Lahra wil naar de Citadel om haar broer op te sporen en ze weet dat ze de anderen nodig heeft. Tegelijkertijd vindt ze het lastig om hen volledig te vertrouwen.
Het gevaar blijkt nog veel groter dan je als lezer van tevoren had kunnen vermoeden. Lahra komt voor levensgevaarlijke uitdagingen te staan. Ze moet tot het uiterste gaan om in leven te blijven. Hierdoor loopt de spanning steeds verder op. Ik was erg benieuwd of Lahra en haar groep het zouden redden en haar broer zouden vinden. De spanning was regelmatig om te snijden en ik kon dan ook maar moeilijk stoppen met lezen.
Het verhaal is spannend en meeslepend, maar er zitten ook hartverscheurende momenten in. Daarnaast zijn er een paar behoorlijk gruwelijke scènes, met name in de Citadel. Op die momenten leefde ik erg mee met de personages. Juist de combinatie van de donkere sfeer, de spanning, de magie en de geheimen zorgde ervoor dat ik helemaal in het verhaal kon verdwijnen.
Ik heb enorm genoten van deze spannende young adult vol geheimen en magie. "Voor merg en been" is wat mij betreft een aanrader voor liefhebbers van spannende en dystopische fantasy. Ik geef het dan ook graag vier sterren.
#Blogtour #YA #fantast #dystopisch #DVP
September 6, 2026
Magie heeft Lahra nog nooit iets goeds gebracht. Elke drie maanden worden jongeren die op het punt staan volwassen te worden uit haar dorp meegenomen naar de Citadel. Wie magie in het bloed draagt, keert nooit meer terug. Vijf jaar geleden overkwam dat ook Lahra’s broer.
Wanneer er in de bossen rondom het dorp lichamen worden gevonden van jongeren die vlak voor hun vertrek naar de Citadel stonden, verandert alles. De bestuurders van de Citadel zijn woedend en het bos wordt verboden terrein totdat de moordenaars zijn gevonden.
Maar Lahra trekt zich niets van dat verbod aan. Wanneer ze toch het bos ingaat, valt ze in handen van degenen die verantwoordelijk zijn voor de moorden. Langzaam ontdekt Lahra dat niets is wat het lijkt en dat er rondom de Citadel veel meer speelt dan haar altijd is verteld.
Maar wie kan ze nog vertrouwen als moordenaars misschien niet alleen maar moordenaars zijn en magie meer geheimen met zich meedraagt dan ze ooit had kunnen vermoeden? Zeker wanneer iedereen om haar heen iets voor haar verborgen lijkt te houden…
Geheimen die alles op het spel kunnen zetten.
Mijn ervaring:
Wat een tof, origineel, pakkend en avontuurlijk verhaal! Vanaf de eerste pagina had het me te pakken. Geen lange aanloop, maar direct een grimmige vondst in het bos en het gevoel dat er iets niet klopt. Vanaf dat moment wilde ik weten wat er achter de Citadel, de verdwenen jongeren en de magie schuilging.
Ruby Coene heeft een toegankelijke, beeldende en vlotte schrijfstijl. Je vliegt moeiteloos door het verhaal, terwijl ze tegelijkertijd de donkere sfeer goed weet neer te zetten. Vooral de momenten waarop Lahra bang, boos of machteloos is, komen sterk over. De korte, directe gedachten en dialogen zorgen ervoor dat je als lezer dicht bij haar blijft en met haar meeleeft.
Lahra vond ik een interessant en sterk hoofdpersonage. Ze is eigenwijs, maar zeker niet onkwetsbaar. Het verlies van haar broer Seff en haar afkeer van magie hebben duidelijk invloed op de keuzes die ze maakt. Wanneer haar overtuigingen beginnen te wankelen, krijgt haar personage steeds meer psychologische gelaagdheid. Wat doe je als alles waarvan je dacht dat het waar was, ineens anders blijkt te zijn? En kun je mensen vertrouwen die verschrikkelijke dingen hebben gedaan, zelfs wanneer daar een reden achter zit? Dat zette mij tijdens het lezen echt aan het denken.
Ook de andere personages zijn niet simpelweg goed of slecht. Lou, Rana, Caelan en zelfs de mensen binnen de Citadel dragen hun eigen geheimen en motieven met zich mee. Vooral de ontwikkeling tussen Lahra en Caelan brengt luchtigheid en romantiek in het verder donkere verhaal. Hun onderlinge plagerijen vond ik een fijne afwisseling tussen alle dreiging.
Het verhaal heeft een goede opbouw. Ruby Coene geeft steeds kleine stukjes informatie prijs, waardoor mijn beeld van de Citadel, magie en de zogenaamde moordenaars voortdurend veranderde. In het middendeel ligt de nadruk meer op de personages, onderlinge relaties en ontdekkingen, terwijl het tempo richting het einde flink wordt opgevoerd. Spanning, onthullingen en gevaar volgen elkaar daar snel op. Ook zijn er interessante thema’s in het verhaal verwerkt. Macht en hebzucht spelen een grote rol, maar ook verlies, familie, vooroordelen, vertrouwen en de vraag hoever je mag gaan voor iets waarvan jij denkt dat het juist is. Vooral het idee dat magie zowel een gave als iets vernietigends kan zijn, vond ik mooi uitgewerkt.
Voor merg en been is een vlotte, toegankelijke en meeslepende young adult fantasy waarin je gemakkelijk helemaal opgaat. De geheimen, morele dilemma’s en gelaagde personages hielden mijn nieuwsgierigheid vast. Lahra’s persoonlijke ontwikkeling zorgde ervoor dat ik ook emotioneel bij het verhaal betrokken bleef. Een verhaal over macht, verlies en vertrouwen, maar vooral over de ontdekking dat de waarheid zelden zo zwart-wit is als je altijd hebt gedacht.
Wanneer er in de bossen rondom het dorp lichamen worden gevonden van jongeren die vlak voor hun vertrek naar de Citadel stonden, verandert alles. De bestuurders van de Citadel zijn woedend en het bos wordt verboden terrein totdat de moordenaars zijn gevonden.
Maar Lahra trekt zich niets van dat verbod aan. Wanneer ze toch het bos ingaat, valt ze in handen van degenen die verantwoordelijk zijn voor de moorden. Langzaam ontdekt Lahra dat niets is wat het lijkt en dat er rondom de Citadel veel meer speelt dan haar altijd is verteld.
Maar wie kan ze nog vertrouwen als moordenaars misschien niet alleen maar moordenaars zijn en magie meer geheimen met zich meedraagt dan ze ooit had kunnen vermoeden? Zeker wanneer iedereen om haar heen iets voor haar verborgen lijkt te houden…
Geheimen die alles op het spel kunnen zetten.
Mijn ervaring:
Wat een tof, origineel, pakkend en avontuurlijk verhaal! Vanaf de eerste pagina had het me te pakken. Geen lange aanloop, maar direct een grimmige vondst in het bos en het gevoel dat er iets niet klopt. Vanaf dat moment wilde ik weten wat er achter de Citadel, de verdwenen jongeren en de magie schuilging.
Ruby Coene heeft een toegankelijke, beeldende en vlotte schrijfstijl. Je vliegt moeiteloos door het verhaal, terwijl ze tegelijkertijd de donkere sfeer goed weet neer te zetten. Vooral de momenten waarop Lahra bang, boos of machteloos is, komen sterk over. De korte, directe gedachten en dialogen zorgen ervoor dat je als lezer dicht bij haar blijft en met haar meeleeft.
Lahra vond ik een interessant en sterk hoofdpersonage. Ze is eigenwijs, maar zeker niet onkwetsbaar. Het verlies van haar broer Seff en haar afkeer van magie hebben duidelijk invloed op de keuzes die ze maakt. Wanneer haar overtuigingen beginnen te wankelen, krijgt haar personage steeds meer psychologische gelaagdheid. Wat doe je als alles waarvan je dacht dat het waar was, ineens anders blijkt te zijn? En kun je mensen vertrouwen die verschrikkelijke dingen hebben gedaan, zelfs wanneer daar een reden achter zit? Dat zette mij tijdens het lezen echt aan het denken.
Ook de andere personages zijn niet simpelweg goed of slecht. Lou, Rana, Caelan en zelfs de mensen binnen de Citadel dragen hun eigen geheimen en motieven met zich mee. Vooral de ontwikkeling tussen Lahra en Caelan brengt luchtigheid en romantiek in het verder donkere verhaal. Hun onderlinge plagerijen vond ik een fijne afwisseling tussen alle dreiging.
Het verhaal heeft een goede opbouw. Ruby Coene geeft steeds kleine stukjes informatie prijs, waardoor mijn beeld van de Citadel, magie en de zogenaamde moordenaars voortdurend veranderde. In het middendeel ligt de nadruk meer op de personages, onderlinge relaties en ontdekkingen, terwijl het tempo richting het einde flink wordt opgevoerd. Spanning, onthullingen en gevaar volgen elkaar daar snel op. Ook zijn er interessante thema’s in het verhaal verwerkt. Macht en hebzucht spelen een grote rol, maar ook verlies, familie, vooroordelen, vertrouwen en de vraag hoever je mag gaan voor iets waarvan jij denkt dat het juist is. Vooral het idee dat magie zowel een gave als iets vernietigends kan zijn, vond ik mooi uitgewerkt.
Voor merg en been is een vlotte, toegankelijke en meeslepende young adult fantasy waarin je gemakkelijk helemaal opgaat. De geheimen, morele dilemma’s en gelaagde personages hielden mijn nieuwsgierigheid vast. Lahra’s persoonlijke ontwikkeling zorgde ervoor dat ik ook emotioneel bij het verhaal betrokken bleef. Een verhaal over macht, verlies en vertrouwen, maar vooral over de ontdekking dat de waarheid zelden zo zwart-wit is als je altijd hebt gedacht.
August 22, 2026
📚 Blogtour recensie: voor merg en been van Ruby Coene 📚
Al eerder las ik Muurvast van Ruby en dit boek vond ik ook onwijs tof. Toen er een nieuw fantasy boek aangekondigd werd, was ik meteen enthousiast! Ik was hier zo benieuwd naar. Later werd er een blogtour aangekondigd en kreeg ik te horen dat ik hieraan mee mocht doen, superleuk! Vandaag is het mijn beurt. Ben je benieuwd naar mijn mening? Lees dan snel verder😊
Magie brengt Lahra niets dan ellende. Elke drie maanden worden de jongeren uit haar dorp die bijna volwassen zijn, meegenomen naar de Citadel en degenen met magie in hun bloed komen nooit meer terug. Vijf jaar geleden was Lahra's broer een van hen. Dan worden er lijken gevonden in de bossen rond het dorp: Allemaal jongeren vlak voordat ze zouden worden opgehaald. De bestuurders van de Citadel zijn woest. Niemand mag meer in het bos komen. Als Lahra tóch het bos in gaat, wordt ze ontvoerd door de moordenaars. Al snel ontdekt ze dat er meer speelt bij de Citadel dan wat haar verteld is.
Wat een heerlijk verhaal om te lezen was dit! Lahra en haar neef Mikai zijn twee fijne personages die ieder een eigen verhaal heeft en allebei al het een en ander hebben meegemaakt. Ze zorgen er beide voor dat hun gezinnen (enigszins) voldoende te eten hebben door te gaan jagen. Maar het bos is ook gevaarlijk. Mikai wordt van de een op de andere dag het bos in getrokken, iets "roept" hem. Lahra achtervolgt hem en wordt vervolgens ontvoerd door een groepje jongeren.
In dit groepje jongeren zitten interessante personages. Lahra vertrouwt ben natuurlijk niet, maar hun andersom haar ook niet. Er gebeurt een hoop tussen Lahra en de anderen. Veel kan ik daar niet over vertellen ivm spoilers, maar ik vond het wel erg goed uitgewerkt!
Ook zat er veel spanning in het verhaal en las het boek snel door. Het boek zette me als lezer op een dwaalspoor en dat vond ik ook tof. Je voelt dat er wat gaat gebeuren, je weet niet wat en hetgeen dat er gebeurde... Dat zag ik niet aankomen.
Ik heb enorm genoten van dit boek. De titel kwam ook mooi naar voren. Dit verhaal vond ik een mooie mix tussen De Hongerspelen en The 100, maar dan met een eigen, unieke twist.
Ik geef dit boek ⭐⭐⭐⭐⭐/5 sterren.
Heel erg bedankt @dutchventurepublishing dat ik mee mocht doen met de blogtour en voor het recensie exemplaar!
Al eerder las ik Muurvast van Ruby en dit boek vond ik ook onwijs tof. Toen er een nieuw fantasy boek aangekondigd werd, was ik meteen enthousiast! Ik was hier zo benieuwd naar. Later werd er een blogtour aangekondigd en kreeg ik te horen dat ik hieraan mee mocht doen, superleuk! Vandaag is het mijn beurt. Ben je benieuwd naar mijn mening? Lees dan snel verder😊
Magie brengt Lahra niets dan ellende. Elke drie maanden worden de jongeren uit haar dorp die bijna volwassen zijn, meegenomen naar de Citadel en degenen met magie in hun bloed komen nooit meer terug. Vijf jaar geleden was Lahra's broer een van hen. Dan worden er lijken gevonden in de bossen rond het dorp: Allemaal jongeren vlak voordat ze zouden worden opgehaald. De bestuurders van de Citadel zijn woest. Niemand mag meer in het bos komen. Als Lahra tóch het bos in gaat, wordt ze ontvoerd door de moordenaars. Al snel ontdekt ze dat er meer speelt bij de Citadel dan wat haar verteld is.
Wat een heerlijk verhaal om te lezen was dit! Lahra en haar neef Mikai zijn twee fijne personages die ieder een eigen verhaal heeft en allebei al het een en ander hebben meegemaakt. Ze zorgen er beide voor dat hun gezinnen (enigszins) voldoende te eten hebben door te gaan jagen. Maar het bos is ook gevaarlijk. Mikai wordt van de een op de andere dag het bos in getrokken, iets "roept" hem. Lahra achtervolgt hem en wordt vervolgens ontvoerd door een groepje jongeren.
In dit groepje jongeren zitten interessante personages. Lahra vertrouwt ben natuurlijk niet, maar hun andersom haar ook niet. Er gebeurt een hoop tussen Lahra en de anderen. Veel kan ik daar niet over vertellen ivm spoilers, maar ik vond het wel erg goed uitgewerkt!
Ook zat er veel spanning in het verhaal en las het boek snel door. Het boek zette me als lezer op een dwaalspoor en dat vond ik ook tof. Je voelt dat er wat gaat gebeuren, je weet niet wat en hetgeen dat er gebeurde... Dat zag ik niet aankomen.
Ik heb enorm genoten van dit boek. De titel kwam ook mooi naar voren. Dit verhaal vond ik een mooie mix tussen De Hongerspelen en The 100, maar dan met een eigen, unieke twist.
Ik geef dit boek ⭐⭐⭐⭐⭐/5 sterren.
Heel erg bedankt @dutchventurepublishing dat ik mee mocht doen met de blogtour en voor het recensie exemplaar!
September 17, 2026
Recensie volgt :)
Displaying 1 - 6 of 6 reviews