Wanneer missionarisschip “Odanata” strandt op Erebus, een mysterieuze, eeuwig duistere planeet waar alleen bioluminescentie de natuur verlicht, moet Peony accepteren dat ze deze wereld misschien nooit meer zal verlaten. Het contact met andere koloniën is verbroken en haar groep is op zichzelf aangewezen.
Net wanneer ze zich dankzij haar beste vriendin én crush Gaia een beetje thuis begint te voelen op Erebus, beginnen er mensen te verdwijnen en krijgen sommige kolonisten een vreemde aandoening. Hun religieuze leider beweert dat het door zondige gedachten komt en Peony is bang. Bang, omdat haar liefde voor Gaia misschien niet “juist” is.
Probeert de planeet Erebus haar te straffen, of is er iets anders aan de hand?
Het is een sapphic Sci-fi verhaal, dat deels in strip en deels in dagboekvorm wordt verteld. De kleuren zijn afgestemd op de planeet waar ze zijn beland en geeft het een beetje een donkere, lichtgevende sfeer. Het is mooi artwork en heel goed passend bij het verhaal.
Waar ik een beetje bang was voor het religieuze aspect in deze graphic novel, viel het me tijdens het lezen enorm mee. Het hoort bij het verhaal, maar is minder aanwezig dan ik dacht. Het zijn namelijk een soort door de ruimte vliegende jehova's, die het woord van hun geloof verspreiden.
Gelukkig draait het in het verhaal vooral om Peony en Gaia. Het verhaal is helemaal vanuit Peony en zo leer je haar gevoelens en gedachtes kennen. En ontdek je waarom ze mee is op deze missie.
Ik vond het heel tof de afwisseling tussen het dagboek en de strip. Zo kreeg je op bepaalde punten net wat extra diepgang. En kreeg je een duidelijker beeld van de bijzondere planeet en de flora en fauna daar. Het einde vond ik alleen vrij abrupt. Daar hadden nog wel wat pagina's aan besteed mogen worden. Zeker omdat ik toen echt geraakt werd door het verhaal.
Een toffe en verrassende graphic novel met queer rep, de ruimte, een onbekende donkere planeet en een vleugje religie.
Bedankt Dutch Venture Publishing voor het recensie exemplaar.
Wanneer het missionarisschip Odanata strandt op Erebus; een mysterieuze planeet die gehuld is in eeuwige duisternis en slechts wordt verlicht door bioluminescente natuur, moet Peony onder ogen zien dat ze deze wereld misschien nooit meer zal verlaten. Het contact met andere koloniën is verbroken en haar groep staat er alleen voor. Net wanneer Erebus dankzij haar beste vriendin én stille liefde Gaia langzaam als een thuis begint te voelen, verdwijnen er mensen en worden sommige kolonisten getroffen door een raadselachtige aandoening. De religieuze leider wijt dit aan zondige gedachten, wat Peony’s angst alleen maar vergroot. Want wat als haar gevoelens voor Gaia niet ‘juist’ zijn? Straft de planeet Erebus haar bewoners of schuilt er een veel duisterder waarheid achter de gebeurtenissen?
Mijn ervaring: Wat een toffe, verrassende en spannende graphic novel, die op indrukwekkende wijze spanning combineert met (toekomst)fantasy. Het verhaal begint aan boord van het missionarisschip Odanata, maar neemt al snel, na een korte en heldere introductie, een onverwachte wending. Het schip strandt op de duistere planeet Erebus, waar Jay Dul een claustrofobische, mysterieuze en intrigerende wereld neerzet. De graphic novel wisselt prachtige illustraties af met korte dagboekfragmenten. In deze persoonlijke verslagen worden Peony’s emoties, gedachten en innerlijke strijd krachtig en helder verwoord, wat zorgt voor extra diepgang.
De schrijf- en beeldtaal zijn toegankelijk, sterk en effectief. De dialogen voelen natuurlijk aan en het tempo blijft prettig en spannend. De illustraties versterken dit alles en brengen de setting overtuigend tot leven. De eeuwige duisternis van Erebus, doorspekt met bioluminescente natuur, vormt niet alleen het decor, maar voelt bijna als een personage op zich. Dit geeft het verhaal een sterke emotionele lading.
De personages: Peony en haar beste vriendin én geheime liefde Gaia voorop zijn zorgvuldig uitgewerkt. Naast de angst om te overleven op een onbekende planeet, worstelt Peony met haar innerlijke conflicten, die op een invoelbare en oprechte manier worden neergezet. Het verhaal heeft een fijn opgebouwde spanningsboog: er is voldoende ruimte voor karakterontwikkeling en relaties, terwijl de dreiging langzaam maar zeker wordt opgevoerd.
Thema’s als identiteit, liefde, angst, groepsdruk en de drang naar vrijheid en jezelf mogen zijn, komen mooi samen. Ook het spirituele aspect: hoe mensen omgaan met het onbekende en hoe angst kan worden ingezet om te manipuleren zet aan tot nadenken.
Flux is een intense, meeslepende en verrassende graphic novel. Het is een intrigerend sciencefictionverhaal dat spanning en emotie op sterke wijze weet te combineren. Juist de mix van krachtige illustraties, een magische maar duistere wereld en persoonlijke dagboekfragmenten maakt dit tot een bijzonder sterke en indrukwekkende leeservaring.
Het eerste stuk van het boek las heel vlot. Ik genoot van de mooie tekenstijl, de opbouw van deze sciencefictionwereld en de hoofdpersonages Peony en Gaia. Je voelt vanaf het begin een zekere chemie tussen hen en ik vond dat ze heel liefdevol in het leven staan. Dat sprak me aan in deze personages. En toen… stortte hun ruimteschip neer en volgde een stuk in proza in de vorm van Peony’s dagboek. Dat was eerst even schakelen, want ik verwachtte een boek met enkel beelden en praatwolkjes, om het maar even plat te zeggen. Het fragment besloeg bovendien niet één of twee pagina’s, maar omvatte een flink aantal bladzijden. Daar moest ik dus even aan wennen. Het lezen koste daardoor bovendien iets meer tijd dan van tevoren ingeschat. Toen het idee echter bezonken was, vond ik deze dagboekfragmenten zeker iets toevoegen. Ze zorgden ervoor dat het verhaal meer diepgang kreeg. Hadden deze fragmenten ook in beelden gevat kunnen worden? Natuurlijk, alles kan in beeld omgezet worden. Je hebt echter verschillende beelden nodig om hetzelfde over te brengen wat je in een of twee zinnen leest, dus dan was dit boek veel omvangrijker geworden. Het dagboek van Peony krijgt bovendien later in het verhaal in de beelden ook nog een functie. Daarmee komt alles mooi samen.
Ik heb genoten van deze graphic novel. “Flux” is een gewaagde mix van beeldverhaal en proza met mooie personages en een gelaagd verhaal dat aanzet tot nadenken. Door de wat langere stukken proza tussendoor is deze graphic novel dus geen “Quick read” zoals je misschien zou verwachten, maar belooft juist iets langer leesplezier. De afwisseling van dagboekfragmenten en beeldverhaal houdt de vaart echter in het verhaal en zorgt bovendien voor een aantrekkelijke vormgeving. Ik wil zeker meer lezen van deze tekenaar/auteur!
Recensie- Flux Als eerste vind ik het heel goed dat er een boek geschreven wordt over een queer relatie inplaats een hetero relatie, en al helemaal in de vorm van een Graphic Novel. Dit is namelijk de eerste keer dat ik dit zie en lees 💜.
Ik vind het ook heel erg leuk en origineel dat we in het boek, meelezen in het dagboek van Peony. Dit zorgt echt voor een kijkje in haar hoofd.
Ze zijn op een vreemde planeet terecht gekomen na een crash van hun voertuig. Hier gebeuren hele gekke dingen, er verdwijnen mensen en veranderen mensen in andere wezens. Er wordt gezegd dat dit komt door zonden, en daardoor gaat Peony twijfelen aan haar geaardheid.
Wat natuurlijk in het dagelijks leven ook veel gebeurd, mensen worden slecht behandeld en raar aangekeken als ze zich niet in het “normale hokje” kunnen plaatsen. Ik vind het heel erg pijnlijk dat dit gebeurd, en denk juist dat dit boek het beeldend kan maken en hiermee mensen kan laten zien dat iedereen anders is maar dat juist daar de kracht zit! 💜.
“Er straalt altijd licht en duisternis”
De art in het boek is echt prachtig! 😍. En de schrijfstijl is echt heel prettig. Het is goed te begrijpen, en makkelijk om erin te komen.
Ik heb dit boek in een uurtje uitgelezen, en het hele uur heeft het mijn aandacht vastgehouden. Ik zou Peony zo een dikke knuffel willen geven en zeggen dat het echt allemaal oké is, en iedereen verdient een Gaia in hun leven❤️.
Het enige wat ik nog wil zeggen is, gun jezelf de kans om dit prachtige boek te gaan lezen✨.
Dutch Venture Publishing dankjewel dat ik dit boek als recensie exemplaar heb mogen ontvangen en lezen🥰.
✨MIJN SAMENVATTING✨ In deze unieke graphic novel volg je Peony. Peony werkt graag met planten in hun ruimteschip, maar zodra er iets mis lijkt te zijn moet dit ruimteschip een noodlanding maken op de dichtstbijzijnde planeet. Dit blijkt planeet Erebus. Een planeet boordevol bijzondere wezens, geen zon die opkomt en een planeet die de loyaliteit van de bewoners van het ruimteschip enorm goed kan testen.
🚀MIJN REVIEW🚀 Allereerst wil ik zeggen dat dit boek voor mij echt een 10 scoort op originaliteit. Dit boek is namelijk deels een graphic novel en deels het dagboek van Peony. Daarnaast is de tekenstijl en de vormgeving van het boek ook echt prachtig.
Hiernaast is de inhoud van het verhaal ook heel origineel. De bewoners van het ruimteschip komen namelijk op een prachtige, mysterieuze planeet terecht met daarbijbehorende wezens. Echt prachtig om over te lezen, maar ook om te zien (deze wezens worden namelijk ook getekend).
Ik had zelf wel wat moeite met inkomen in het boek. Er wordt namelijk over termen en mensen gesproken zonder dat deze eerst worden geïntroduceerd. Gaandeweg het boek kom je er wel achter wat deze woorden betekenen of wat de toevoeging van deze mensen is, maar aangezien het boek 100 pagina’s is, vond ik dat wel wat jammer. De eerste 30% ging voor mij daarom ook voornamelijk om het uitzoeken van wat dingen precies inhielden in plaats van dat ik echt kon genieten van het verhaal.
Kortom, echt een prachtig boek met een diepere laag en boodschap (maar hou wel je koppie er bij aan het begin😉)
Een ruimteschip dat in de problemen komt en uiteindelijk strandt op de planeet Erebus, een mysterieuze, eeuwig duistere planeet waar alleen bioluminescentie de natuur verlicht, moet Peony accepteren dat ze deze wereld misschien nooit meer zal verlaten. Het contact met andere koloniën is verbroken en haar groep is op zichzelf aangewezen.
Alleen dit gedeelte zorgde er al voor dat ik me aanmeldde voor de blogtour van de uitgeverij. Terwijl ik anders altijd zeg, ik lees alles behalve over ruimteschepen…..😉
Er gebeuren mysterieuze dingen op de planeet die ook de mensen anders naar elkaar laten kijken en heel mooi weergeeft dat het thema jezelf zijn en houden van elkaar, ook al ben je anders een hele mooie lading geeft.
Voor ik ging lezen zocht ik even op wat bioluminescentie is, dit is het natuurlijke fenomeen waarbij levende organismen, zoals diepzeevissen, kwallen, bacteriën en vuurvliegjes, zelf licht produceren via een chemische reactie in hun cellen.
Jay Dul heeft dit fenomeen heel mooi weergegeven in de illustraties in het boek, ze geven bijna licht (en ik las de epub) De tekeningen zijn het waard om meerdere keren te bekijken, ze vertellen hun eigen verhaal naast de dagboekfragmenten die het boek rijk is. De gezichtsuitdrukkingen van de hoofdpersonen spreken boekdelen De dreiging van de onbekende en donkere planeet is voelbaar en het feit dat ze niet weg kunnen maakt het spannend. Een heel mooi vormgegeven Graphic Novel met een ontroerend en spannend verhaal voor jong en oud.
Wauw. Dat was het eerste woord wat in mij opkwam nadat ik het verhaal van Flux gelezen en bekeken had. Het had mij meegenomen naar een compleet nieuwe wereld, en mij aan het denken gezet over meer dan ik had verwacht voordat ik met het verhaal begonnen was. Was alles wat er gebeurde met het volk van Peony op de nieuwe planeet wel zoals haar volk dacht? Of zat er iets heel anders achter? En zeker niet onbelangrijk: ik wil zo graag meer! (Dus ik blijf hopen op een eventueel vervolg, hahaha!) Wauw. Ja, ik heb genoten.
De lezer wordt vanaf de eerste pagina aan de hand meegenomen door Peony, een lieve, zorgzame vrouw die openstaat voor wat er op haar pad komt. Het geloof van haar volk houdt haar op de been, maar haar nieuwsgierigheid nog meer. En natuurlijk is Gaia er, haar beste vriendin voor wie ze stiekem misschien meer voelt dan alleen vriendschap… maar dat houdt ze uit zelfbescherming liever voor zichzelf. Wanneer ze neerstorten op een nieuwe planeet, waar haar volk een nieuw leven op wilt bouwen en er vreemde dingen gebeuren sinds zij daar aankwamen, begint Peony steeds meer te twijfelen. Over het leven. En over zichzelf. Niet dat haar gevoelens er niet mogen zijn, maar wat als zij ook zou veranderen of geheel verdwijnen, juist vanwege die gevoelens? Het blijft aan haar knagen, en de enige persoon met wie ze dit het liefst zou willen delen, kan ze niet bereiken, juist omdat dat “het probleem” lijkt te zijn. Als ze het volk mag geloven. Maar zijn die gevoelens wel de reden voor de veranderingen? En hoe dicht kan ze bij zichzelf blijven, wanneer de problemen steeds groter lijken te worden en haar leven geheel op z’n kop proberen te zetten?
Flux is een zeer mooi weergegeven graphic novel, dat beeld voor beeld de reis van Odonata naar de nieuwe bestemming laat zien en haast tastbaar maakt. Wanneer ze stranden op Erebus, komen de onbekende organismen van daar lichtgevend tot leven en wordt het aftasten, tussen zowel hen als het nieuwe volk op hun grond. Het deed mij her en der wat denken aan de film Avatar, met de lichtgevende planten en bijzondere wezens die daar in de natuur leefden. Tijdens haar ontdekkingstocht op Odonata, en op Erebus en het nieuwe leven daar, houdt Peony een dagboek bij. Hierin tekent en schrijft ze over wat ze meemaakt en wat haar bezighoudt. Het geeft net dat beetje extra om het verhaal haast echt te beleven en meer informatie te lezen over hoe alles lijkt te werken en reageert op hun komst. Hun oude leven zullen ze misschien nooit meer kunnen leven zoals ze altijd hebben gedaan, dus er is verandering nodig. Maar op welke manier? En wat zijn de consequenties?
Echt, laat je niet op het verkeerde been zetten door de dikte van Flux. Het lijkt misschien een dun boekje, maar het staat boordevol prachtige tekeningen, interessante weetjes en het laat je vooral nadenken. Wat bij mij is blijven hangen, is dat ik steeds meer begon na te denken over hoe de balans werkt tussen natuur en mens: hoe gaan we met elkaar om? En hoe kunnen we elkaar helpen in elkaars leven, zodat we beiden kunnen blijven voortbestaan in onze eigen vorm? Ik heb enorm genoten van dit visuele plaatje, en hoop, zoals ik eerder al aangaf, toch stiekem wel op een vervolg. Want dit verhaal smaakt naar meer!
Mijn eerste graphic novel ooit. Het was wennen met lezen maar als je erin zit dan is dat onwijs leuk.
Het verhaal gaat over een missionairschip die op een mysterieuze planeet terecht komt omdat ze pech hebben. Hoelang zal het duren voordat ze ontdekt worden zodat ze gered kunnen worden. Al gauw komen ze erachter dat dat niet gaat gebeuren en dat ze vast zitten op deze planeet. Ze proberen er met z’n allen wat van te maken als is het wel lastig. Na enige tijd gebeuren er gekke dingen met de mensen en verdwijnen ze. Hoe zal dit aflopen voor Peony en haar vriendin Gaia, hebben hun ook zondige gedachten gehad of niet.
Ik zou zeggen ga het lezen om erachter te komen. Ik ga vaker graphic novels lezen want deze is me goed bevallen.
Hij krijgt 3 🌟🌟🌟
Dankjewel @dutchventurepublishing dat ik dit leuke boek mocht lezen
Flux is een graphic novel in het lichte SF genre die een queer romance weergeeft. Een ruimte schip/station komt in de problemen, hierdoor zijn Gaia en Peony erg op elkaar toegewezen. Er is angst op verschillende vlakken, wat als ze niet terug geraken, wat als Gaia ontdekt dat Peony gevoelens voor haar heeft, wat als ze hiervoor gestraft wordt en wat als ze ook in blauwe wezens met schubben veranderen? De strip tekeningen die afgewisseld worden met dagboek fragmenten geven het juiste beeld en gevoel weer wat de auteur op een korte tijdsspanne wil weergeven. Het geeft op een luchtige en creatieve manier issues rond queer weer en in een kader van fantasy dat toch hedendaags aanvoelt. De kleuren van de prenten zijn erg mooi gekozen en passen in het totaalplaatje. Flux is een erg toegankelijke graphic novel met een onderliggende boodschap rond geaardheid.
Wat als je tijdens een missie strandt op een onbekende planeet. Het onzeker is of je hier nog weg gaat komen. En er langzaam aan steeds meer mensen verdwijnen. Dat overkomt Peony.
Peony zit op een schip met een hele groep mensen, waaronder ook haar beste vriendin/crush Gaia. Ze stranden op planeet Erebus en beginnen hier een nieuw leven. Maar net als ze zich thuis gaan voelen, gaat het mis.
Flux is een graphic novel afgewisseld door geschreven dagboek notities. Dat was echt leuk! De illustraties vond ik ook heel mooi. Bepaalde dingen blijven vaag in het boek, maar dat vond ik niet storend. Ik heb het echt in 1 zitting uitgelezen en heb er echt van genoten. Zeker een aanrader!
Een leuk verhaal, wel leuk voor tussendoor. Leuke personages maar het verhaal is niet lang genoeg om een band met ze te krijgen. De layout is tof, de afwisseling tussen dagboekfragmenten en illustraties. Ik vond het einde precies wat gehaast voelen. Het mocht veel langer zijn van mij! Mijn volledige recensie is binnenkort op mijn blog te lezen!
In deze graphic novel volg je Peony. Peony werkt in een ruimteschip die onderweg is naar een nieuwe planeet. Maar zodra er iets mis lijkt te zijn met het ruimteschip moeten ze een noodlanding maken op een onbekende planeet. Deze planeet zit vol bijzondere wezens en planten,en het is er altijd donker dus worden de bewoners van het ruimteschip getest op hun loyaliteit en betrouwbaarheid.
Het boek is erg origineel, en is zo ook niet alleen een graphic novel met illustraties zoals meestal in een graphic novel.Maar in deze graphic novel zit ook het dagboek verwerkt van Peony ,waardoor je samen met Peony veel te weten komt over deze nieuwe mysterieuze planeet.
Zo lees je in het dagboek over hun missie en over de verschillende waarnemingen die Peony doet op de nieuwe planeet, ook zitten hierbij hele mooie illustraties waardoor je een goed beeld krijgt van wat Peony ziet en meemaakt. Ook heeft het verhaal een diepere betekenis en boodschap die je er vanzelf uit weet te halen.
Daarom geef ik “Flux” van Jay Dul 🌟🌟🌟🌟 sterren!
Dit (e-) boek mocht ik ontvangen als recensie exemplaar van de uitgeverij in ruil voor een eerlijke recensie,bedankt hiervoor!❤️