Kostis Palamas (Greek: Κωστής Παλαμάς) was a Greek poet who wrote the words to the Olympic Hymn. He was a central figure of the Greek literary generation of the 1880s and one of the cofounders of the so-called New Athenian School (or Palamian School, or Second Athenian School) along with Georgios Drosinis, Nikos Kampas, Ioannis Polemis.
Πασχαλινό ανάγνωσμα, με την έννοια της αλληγορικής ιστορίας που εμπνεύστηκε απ' τα πάθη του Χριστού. Το κλειδί άλλωστε δινεται απ' τον ίδιο τον Παλαμά, λίγο πριν τελειώσει η νουβέλα: «Έλεγες πως μέσα στο σπίτι εκείνο γίνονταν τα Πάθη του Χριστού κι έχει στηθεί ένας άλλος Επιτάφιος. Και πολλοί κρατούσαν ακόμα στα χέρια τους άνθη, άνθη από τον Επιτάφιο, κι έλεγες πως πήγαιναν να τα ρίξουν απάνω στο στρώμα του πεθαμένου, μ' αυτά να του ευωδιάσουν τον τελευταίο ύπνο, να τον αγιάσουν τον νεκρό.» (σελ.50). Ο Μήτρος ο Ρουμελιώτης Χριστός, η κυρα-Δήμαινα Παναγία, ο Γιαννάκος ο Ταρνάναμας, ο Μάρκος ο Κανίνιας και η (ο- ήταν άντρας) Ταρία Ταρέλα, η κουστωδία του, οι μαθητές, θαλασσινοί κι οι τέσσερις.
Κεντρικό θέμα: οι δεισιδαιμονίες. Τα γιατροσόφια, η μαγεία, οι γητειές και οι κατάρες που πήραν στο λαιμό τους ένα παλικάρι σε μια Ελλάδα, μικρή ακόμα, Μωριάς και Ρούμελη και νησιά, που μεταμορφώνεται αλλά έχει μείνει προσκολλημένη στα συνήθεια του Μεσαίωνα. Και τα μοιρολόγια-στίχοι όμως που χάθηκαν και η αίσθηση της κοινότητας. Ο Παλαμάς ήταν νεωτεριστής, έγραφε και στη δημοτική.
Difficult to read, because it was written around 1900, and the language is older. But it is well-glossed in 3 languages and there are notes for some particular words and phrases. It is interesting to read about life in earlier times. (But I'm looking forward to reading something more modern now!) About how a happy young man in a fishing villages injures his leg and dies (that's all in the title, so it's not a spoiler.) As well as all the attempts made to heal him with scientific, but not modern, medicine as well as various forms of quackery. Plus all the village Easter and death customs. That the accident and his death are on Good Friday are intentional symbolism.
Ένα ηθογραφικό διήγημα,, γέννημα θρέμμα των αρχών του 2ου αιώνα, παρουσιάζει τα ήθη και έθιμα μιας άλλης εποχής. Οι προκαταλήψεις, τα γιατροσόφια και η πολυπόθητη ανάσταση του παλληκαριού που η μικρή κοινωνία του Θαλασσοχωριου αναμένει καρτερικά. Απλός και κατανοητός λόγος, η γλώσσα δεν κουράζει, ενώ η ιστορία διαβάζεται απνευστί. Καλή Ανάγνωση!
The symbolism of Easter isn't lost on me, but I still didn't enjoy this much due to the repetitive sequences. Consult a doctor or quack, try weird remedies, get fleeced, try again. I find that kind of repetitive structure frustrating. The story is incredibly sad, but that's not a mark against it for me. It also makes me even more thankful for modern medicine, where penicillin and other antibiotics would have cured him in a week.
It was probably chosen as a candidate for this easy reader series because it's in the public domain, and even though it was adapted for learners, there's still a great deal of unfamiliar - and not particularly common - vocabulary. I would rather be learning more useful vocab, at least until I master the basics.
Όμορφο διήγημα, διαβάζεται απνευστί. Εν ολίγοις, φαίνεται ξεκάθαρα η κοινωνία της εποχής μέσα από αυτό το έργο, δηλαδή, οι προκαταλήψεις, η άγνοια, η περιφρόνηση της επιστήμης. Αξίζει να διαβαστεί.