Een oude man in een verlaten dorp, van wie de wijsvinger werd afgehakt toen hij in 1917 tegen de Engelsen vocht, heeft besloten zijn leven lang laf te zijn. Telkens als de mensen hem als een held gingen beschouwen, werd hij bang en verhuisde hij. Zo vluchtte hij van dorp naar dorp. Om te voorkomen dat zijn kleinzoon ook een held wordt en daarvoor met zijn leven betaalt, vertelt hij hem verhalen. Het zijn verhalen over het hart van de mens, de wijsheid, de liefde, de vriendschap.
Bloesemtocht is een boek over de zin van het leven en het lot van het bestaan. Adam at ooit van de appel en viel op aarde.
Al Galidi (eigenlijk Rodhan Al Khalidi) is een schrijver van Irakese afkomst. Hij is geboren in 1971, maar zijn precieze geboortedatum is onbekend, omdat zulke gegevens niet geregistreerd worden en verjaardagen niet gevierd worden in zijn streek van herkomst.
Al Galidi studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur. Na zijn studie vluchtte hij uit Irak om de dienstplicht te ontwijken; zes jaar later, in 1998, kwam hij in Nederland terecht, waar hij asiel aanvroeg. Het asiel werd hem geweigerd en hij is uitgeprocedeerd. Lessen Nederlands mocht hij bijgevolg niet bijwonen. Daarom leerde Al Galidi zich de Nederlandse taal en begon te schrijven. In Vlaanderen wordt hij als schrijver erkend en ontvangt hij een werkbeurs. In 2007 kon Al Galidi genieten van het generaal pardon in Nederland. In 2011 zakte hij voor zijn inburgeringscursus waardoor de IND het recht heeft om zijn verblijfsvergunning te ontnemen.
Onder de naam Rodaan Al Galidi zet hij zijn schrijverschap voort.
ENGLISH
Al Galidi (actually Rodhan Al Khalidi) is a writer of Iraqi origin. He was born in 1971, but his exact date of birth is unknown, because such data is not registered and birthdays are not celebrated in his region of origin.
Al Galidi graduated in Iraq as an architectural engineer. After his studies he fled from Iraq to avoid conscription; six years later, in 1998, he ended up in the Netherlands, where he applied for asylum. The asylum was refused. Therefor he was not allowed to attend Dutch lessons. That is why Al Galidi learned himself the Dutch language and started to write. He is recognized as a writer in Flanders and receives a scholarship. In 2007, Al Galidi was able to enjoy the general pardon in the Netherlands. In 2011 he failed his integration course, which gave the IND the right to withdraw his residence permit.
He continues his writing under the name Rodaan Al Galidi.
(bron: wikipedia.nl)
Rodaan Al Galidi is an award-winning author of poetry and novels for adults. The Three Princes of Serendip is his first book for children. He lives in the Netherlands.
Citaat : Ik zag Miraan in de kou staan en herinnerde me wat mijn opa zei toen ik hem voor de laatste keer zag, voordat wij vertrokken:'Laat deze blinde ezel de bloesems ruiken ben hij zal je via de bloesemtocht terugbrengen naar je hemel. Review : Rodaan Al Galidi geboren in 1971 in Irak, is dichter en romanschrijver. Hij ontvluchtte zijn geboorteland en woont sinds 1998 in Nederland. In 2011 kreeg hij de Literatuurprijs van de Europese Unie toegekend voor zijn roman ‘De autist en de postduif.’ Vijf oorlogen maakte hij mee in zijn leven. Toen hij werd geboren, opgroeide, afstudeerde, vluchtte en in het buitenland woonde.
De opa van de verteller is samen met zijn blinde ezel de baas in het dorp. Opa deelt de bevelen uit en gebiedt de dorpsbewoners tegen zijn ezel te praten als ze iets willen melden. Niemand mag een naam hebben, ook het dorp niet, alleen de dieren. De ezel heet Miraan; iedereen is bang voor hem. Grootvader, heeft vooral een hekel aan vreemdelingen zolang ze op zijn erf blijven en alles willen veranderen. Ze moeten vooral doortrekken, alleen dan zijn het goede vreemdelingen. Hij heeft nog liever muggen en plant riet aan de randen van het dorp. Hij vertelt zijn kleinzoon verhalen waarin hij uitlegt hoe volgens hem de wereld in elkaar zit.
Deze wonderlijke en humoristische verhalen over de opa van de verteller doen meteen denken aan de verteltrant van Arabische sprookjes. De schrijver zelf zegt dat zijn nieuwe boek is bedoeld voor mensen over de hele wereld die het geloof zoeken maar een hekel hebben aan religie. Het is zo geschreven dat een kind het kan begrijpen. De levensfilosofieën in het boek doen denken aan Arabische sprookjes maar Rodaan verzon iedere parabel, fabel en allegorie zelf. Duizend en een Nacht heeft de schrijver zelfs nooit gelezen.
Ik was op zoek naar een boek van een Irakese schrijver en ontdekte toen dit pareltje. Rodaan Al Galidi is gevlucht uit Irak naar Nederland en hij verrijkt de Nederlandse literatuur. In dit boek gaat hij terug naar een sprookjesachtig Irak. Het is een mozaïek van fantastische verhalen van een eigenzinnige opa tegen een versluierde politieke achtergrond. Opa verklaart de wereld en het leven in verhalen en neemt alleen dieren serieus. Alleen de dieren hebben bijvoorbeeld namen. In het begin is dat grappig, maar het wordt al schrijnender als je gaat beseffen dat hij zo het dorp en zijn familie probeert te beschermen tegen de boze buitenwereld. Misschien iets te veel kort verhaal op kort verhaal en iets te weinig aandacht voor het grote verhaal, maar dat drukt de Westerse lezer ook op wat hij/zij gewend is en hoe het ook anders kan. Geschreven vanuit de oudste literaire traditie; Gilgamesj werd immers ook in het huidige Irak geschreven en het Oosterse 1001 nacht heeft eenzelfde mozaïekstructuur.
Moeilijk boek om door te raken omdat het mij in het begin zweverig leek en het is anders dan anders. Over de helft van het boek wordt het beter en kregen de verhalen meer glans, diepgang. De achtergrond van de auteur en het eindstuk zorgen voor een betere kadering. Dit boek werd mij aangeraden als één van de beste boeken die ze ooit las, wat voor mij een doorbijter was blijkt voor iemand anders een toppertje. Des goûts et des couleurs...