การเมืองจริงจังในมุมใหม่ๆ นางเอกเริ่มก้าวข้ามขอบเขตของตนเอง เข้ามามีส่วนในการเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ พอเรื่องเริ่มเปลี่ยนไปจากประวัติศาตร์ ก็เดาไม่ได้แล้วว่าตอนจบจะเป็นยังไง…
นอกจากเคารพนางเอกก็ยอมรับว่ารักเติ้งอิง คิดจะต่อสู้ไปพร้อมกัน ไม่ใช่แค่เพราะกลัวตายแต่เพราะมีเติ้งอิงนางเอกจึงไม่อยากยอมแพ้ ไม่ว่าเติ้งอิงจะเลือกทำอะไร นางเอกจะไม่ขัดขวางและยังช่วยคิดหาทางช่วยให้เติ้งอิงรอดชีวิต
เล่มนี้เจ็บแทนเติ้งอิงกับนางเอกสุดๆ เป็นเล่มที่ทำเอาร้องไห้แล้วหยุดอ่านซักพักไปเลยเพราะสงสารตัวละคร แค่ที่เป็นอยู่ก็หนักหนาแล้วแต่ราวกับความรักของนางเอกทำให้เติ้งอิงต้องทรมานกายเพิ่มขึ้น แล้วน่าเศร้าที่เติ้งอิงยังคงรู้สึกผิดและยินดียอมรับโทษเพราะชอบนางเอก นางเอกที่ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่มองคือช้ำใจสุด (อ่านแล้วได้แต่ถามว่าทำไมเราต้องทำร้ายตัวเองขนาดนี้)
เล่มนี้แต่ละตัวละครเริ่มมีท่าทีต่อเติ้งอิงในทางที่ดีขึ้นนิดหน่อย (ในที่สุด) แต่ไม่ได้ถึงขนาดพลิกหน้ามือหลังมือ อย่างน้อยองค์ชายอี้หลางก็ยังเริ่มคิดอะไรเองได้ ไม่ใช่แค่เชื่อตามที่อาจารย์พูด (ความหวังของนักอ่าน)
จากตอนจบบทเล่มสาม ดีกรีช้ำในในเล่มสี่คงหนักหนาเพิ่มอีกแน่นอน