What do you think?
Rate this book
Un été avec #3
Lato z Baudelaire'em
Bohaterem kolejnej książki z serii Lato z… jest Charles Baudelaire. Poeta wyklęty kojarzony głownie z wierszami z tomu Kwiaty zła został przez Antoine’a Compagnona przedstawiony jako człowiek pełen sprzeczności: niezwykle wrażliwy a jednocześnie bezpardonowo krytykujący swoich przeciwników, owładnięty manią pracowitości a równocześnie ciągle zmagający się z niemocą twórczą i brakiem środków na utrzymanie, nieustannie dążący do doskonałości choć lubiący oddawać się rozrywkom. Ten oryginał, o którym krążyły legendy, był jednym z pierwszych twórców opisujących niepokój, samotność i złożoność miejskiego życia, jeszcze zanim stały się one ważnymi tematami literatury XX wieku. To właśnie on zwrócił uwagę na postępujący proces komercjalizacji sztuki w kapitalistycznym świecie, a walka o odwrócenie tej tendencji stała się jedną z jego obsesji. Z kart książki wyłania się obraz człowieka pełnego silnych emocji, lęków i niepewności, jakże bliskich współczesnemu czytelnikowi. Poeta nieustannie prowokujący swoim zachowaniem, stylem życia, strojami i wyglądem nie da się zaszufladkować, wszystkie przypinane mu łatki – dekadenta, dandysa, realisty – redukują jego złożoną osobowość oraz prowadzą do powierzchownego, płytkiego interpretowania wierszy, w których wyrażał siebie najpełniej.
136 pages, Paperback
First published May 21, 2015
10 people are currently reading
147 people want to read
About the author
Antoine Compagnon
96 books57 followersProfesseur de littérature française à la Sorbonne, à l'université Columbia de New York et au Collège de France
Né le 20 juillet 1950 à Bruxelles, dans une famille de six enfants. Son père, le général Jean Compagnon fait la guerre de 1940 puis les guerres d’Indochine et d’Algérie. Orphelin de mère à quatorze ans, il passe son enfance à Londres, Tunis, Washington et fait sa classe de rhétorique dans un lycée militaire de la Sarthe.
Ancien élève de l'Ecole polytechnique, ingénieur des ponts et chaussées et docteur ès lettres, Antoine Compagnon est maître de conférences à l'Ecole polytechnique (1978-1985), professeur à l'Institut français du Royaume-Uni à Londres (1980-1981), à l'université Columbia à New York depuis 1985, à l'université du Mans (1989-1990) et à l'université Paris 4 (1994-2006). Il est également membre du Conseil national de l'enseignement supérieur et de la recherche (Cneser) de 2002 à 2007 et de la Commission Pochard sur la revalorisation du métier d'enseignant (2007).
Professeur de littérature française au Collège de France depuis 2006, il est membre, entre autres, du comité de rédaction des revues telles que Critique, The Romanic Review, Bulletin de la Société des amis de Montaigne, The French Review, Genesis, Cambridge Studies in French, L'Année Baudelaire, Revue d'histoire littéraire de la France, Les Cahiers du judaïsme.
Spécialiste de Montaigne et de Proust, il écrit de nombreux ouvrages sur la littérature.
En 2012, il reçoit le titre de Professeur Honoris causa d'HEC : « La littérature, ça paye ».
Antoine Compagnon est chevalier de la Légion d'honneur et commandeur des Palmes académiques.
http://fr.wikipedia.org/wiki/Antoine_...
Né le 20 juillet 1950 à Bruxelles, dans une famille de six enfants. Son père, le général Jean Compagnon fait la guerre de 1940 puis les guerres d’Indochine et d’Algérie. Orphelin de mère à quatorze ans, il passe son enfance à Londres, Tunis, Washington et fait sa classe de rhétorique dans un lycée militaire de la Sarthe.
Ancien élève de l'Ecole polytechnique, ingénieur des ponts et chaussées et docteur ès lettres, Antoine Compagnon est maître de conférences à l'Ecole polytechnique (1978-1985), professeur à l'Institut français du Royaume-Uni à Londres (1980-1981), à l'université Columbia à New York depuis 1985, à l'université du Mans (1989-1990) et à l'université Paris 4 (1994-2006). Il est également membre du Conseil national de l'enseignement supérieur et de la recherche (Cneser) de 2002 à 2007 et de la Commission Pochard sur la revalorisation du métier d'enseignant (2007).
Professeur de littérature française au Collège de France depuis 2006, il est membre, entre autres, du comité de rédaction des revues telles que Critique, The Romanic Review, Bulletin de la Société des amis de Montaigne, The French Review, Genesis, Cambridge Studies in French, L'Année Baudelaire, Revue d'histoire littéraire de la France, Les Cahiers du judaïsme.
Spécialiste de Montaigne et de Proust, il écrit de nombreux ouvrages sur la littérature.
En 2012, il reçoit le titre de Professeur Honoris causa d'HEC : « La littérature, ça paye ».
Antoine Compagnon est chevalier de la Légion d'honneur et commandeur des Palmes académiques.
http://fr.wikipedia.org/wiki/Antoine_...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
August 31, 2025
Pamiętam dokładnie, kiedy zachwyciłam się poezją Baudelaire'a. Byłam nastolatką zafascynowaną Jimem Morrisonem i ta fascynacja obejmowała jego twórczość, życie, ale i to, co czytał i oglądał. Wtedy zetknęłam się z dziełami Sartre'a, Camusa, Rimbauda i Baudelaire'a właśnie. To było nowe, inne, mroczne i piękne. "Lato z Baudelaire'em" pozwoliło mi wrócić pamięcią do tego pierwszego spotkania...
Antoine Compagnon snuje swoją opowieść wplatając w nią fragmenty wierszy, korespondencji i innych tekstów, które wyszły spod pióra wielkiego Charlesa. Ukazuje tego poetę "zmierzchu, cienia, żalu" jako postać pełną sprzeczności, z których każda odsłona jest warta uwagi.
Wbrew tytułowi, więcej jesieni w dziełach Baudelaire'a, ale przecież prawdziwe słońce, blask i ciepło też tam odnajdziemy, co autor skrupulatnie udowadnia.
Mimo że mamy do czynienia z dość oszczędną formą, czytelnik pozostaje z przeświadczeniem, że naprawdę sporo się o tym "poecie wyklętym" dowiedział. Trudne, choć silne relacje z matką, specyficzny ojczym, bezczelność wobec kobiet (i w życiu, i w twórczości), zachwyt morzem, jako pięknym i tajemniczym żywiołem. Niechęć do postępu, nazywanego "mroczną latarnią", niewiara w wielkie możliwości człowieka, którego uznał za z gruntu złego. Cenił Delacroix za jego dzikość i upór, przyjaźnił się z Manetem, choć uważał go za słabego, sam ciągle musiał walczyć z tymi, którzy uznawali go za niemoralnego (procesy po ukazaniu się "Kwiatów zła"). Ten utalentowany dandys całe życie zmagał się z krytyką, biedą i - często - poczuciem niedocenienia.
Spotkała go wielka pośmiertna sława, jest inspiracją, a kolejne roczniki uczniów (także moich) czytają chociażby "Padlinę" i w zdumieniu odkrywają, że i TAK można pisać.
"Lato z Baudelaire'em" to kolejna pozycja z tej serii - wiem, że koniecznie muszę nadrobić poprzednią, bo poznawanie twórcy poprzez fragmenty dzieł, opatrzone cennym komentarzem znawcy - to sama przyjemność.
Antoine Compagnon snuje swoją opowieść wplatając w nią fragmenty wierszy, korespondencji i innych tekstów, które wyszły spod pióra wielkiego Charlesa. Ukazuje tego poetę "zmierzchu, cienia, żalu" jako postać pełną sprzeczności, z których każda odsłona jest warta uwagi.
Wbrew tytułowi, więcej jesieni w dziełach Baudelaire'a, ale przecież prawdziwe słońce, blask i ciepło też tam odnajdziemy, co autor skrupulatnie udowadnia.
Mimo że mamy do czynienia z dość oszczędną formą, czytelnik pozostaje z przeświadczeniem, że naprawdę sporo się o tym "poecie wyklętym" dowiedział. Trudne, choć silne relacje z matką, specyficzny ojczym, bezczelność wobec kobiet (i w życiu, i w twórczości), zachwyt morzem, jako pięknym i tajemniczym żywiołem. Niechęć do postępu, nazywanego "mroczną latarnią", niewiara w wielkie możliwości człowieka, którego uznał za z gruntu złego. Cenił Delacroix za jego dzikość i upór, przyjaźnił się z Manetem, choć uważał go za słabego, sam ciągle musiał walczyć z tymi, którzy uznawali go za niemoralnego (procesy po ukazaniu się "Kwiatów zła"). Ten utalentowany dandys całe życie zmagał się z krytyką, biedą i - często - poczuciem niedocenienia.
Spotkała go wielka pośmiertna sława, jest inspiracją, a kolejne roczniki uczniów (także moich) czytają chociażby "Padlinę" i w zdumieniu odkrywają, że i TAK można pisać.
"Lato z Baudelaire'em" to kolejna pozycja z tej serii - wiem, że koniecznie muszę nadrobić poprzednią, bo poznawanie twórcy poprzez fragmenty dzieł, opatrzone cennym komentarzem znawcy - to sama przyjemność.
April 8, 2018
si j'avais pu donner 10 étoiles je l'aurais fait, mais je n'ai aucune objectivité = j'adore baudelaire et j'apprécie énormément antoine compagnon, dont j'ai écouté pas mal d'émission sur france culture -
c'est un petit livre, qui aurait pu être vite lu, mais je l'ai savouré - antoine compagnon est un spécialiste de baudelaire - il a d'ailleurs fait paraître deux intéressants numéros spéciaux de magazines, consacrés à cet auteur, une personnalité difficile, un poète "maudit", un magnifique poète, un caractère qui devint acariâtre sur la fin (les bruxellois en savent quelque chose) - à lire sans hésiter
c'est un petit livre, qui aurait pu être vite lu, mais je l'ai savouré - antoine compagnon est un spécialiste de baudelaire - il a d'ailleurs fait paraître deux intéressants numéros spéciaux de magazines, consacrés à cet auteur, une personnalité difficile, un poète "maudit", un magnifique poète, un caractère qui devint acariâtre sur la fin (les bruxellois en savent quelque chose) - à lire sans hésiter
August 8, 2017
Det känns alltid bra att ha ett - helst flera - sommarläsningsprojekt. Läste den om Montaigne i samma serie för ett par år sedan, men den här kom jag liksom inte nära, även om det var bra att bli påmind om Baudelaire-markörerna 'le spleen, la douleur, la tristesse, la mélancolie....'. (Märks det på stämningen att jag haft Fransk Läsvecka?) Nytt för mig och kolliderande världar var att Baudelaire bl.a. umgicks med Manet och översatte Poe.
Kom att tänka på den italienska indierockgruppen Baustelle och deras låt 'Baudelaire'. : )
https://www.youtube.com/watch?v=d8eGJ...
Kom att tänka på den italienska indierockgruppen Baustelle och deras låt 'Baudelaire'. : )
https://www.youtube.com/watch?v=d8eGJ...
August 10, 2025
Indispensable à lire pour en savoir plus sur le poète et son époque.
August 20, 2021
A summer with Baudelaire the misogynist...No thanks!
Read
September 4, 2025"Wkrótce nas chłód ogarnie wraz z mrokiem zimowym;
Żegnaj żywa jasności zbyt krótkiego lata!"
~ Charles Baudelaire "Pieśń jesienna"
🌻
Tegoroczne lato bardziej przypominało jesień, niż wakacyjną porę roku. Z pewnością Baudelaire ucieszyłby się na taką pogodę jako piewca deszczowych dni. Nie za bardzo przepadał za latem, co podkreślił autor książki. Antoine Compagnon rozpoczyna swój wywód o artyście właśnie od tego dysonansu i wyjaśnia dlaczego zdecydował się ukazać Baudelaire'a w innym niż zazwyczaj świetle. Ale jaki w ogóle był ten francuski poeta?
🌻
Baudelaire - poeta wyklęty, tak jak Oskar Wilde skazany za swoją twórczość. Miał on bowiem proces o "Kwiaty zła" w 1857 roku, tuż po publikacji tego tomu poezji.
Artystę oskarżono o obrazę moralności publicznej i religii. Władze uznały, że część wierszy jest „nieetyczna”, „szokująca” i zagraża porządkowi społecznemu. Szczególnie chodziło o śmiałe opisy tematów uznawanych za tabu: rozpusty, śmierci, rozpaczy, melancholii.
Baudelaire nie pisał ku pokrzepieniu serc – przeciwnie, obnażał mroczną stronę życia i ludzkiej duszy. Jego wrażliwość pozwalała zgłębić to, co zwykle ukrywamy przed światem.
🌻
Fragmenty biografii Baudelaire'a przeplatają się tutaj z utworami poety. Są one dodatkowo wyróżnione błękitnym tuszem, oddzielając się od czerni tekstu głównego, co pomagało podczas czytania. Również liczne przypisy usprawniały lekturę oraz ułatwiały odnalezienie się w zakamarkach francuskiej literatury i meandrach życiorysu poety.
Pozycja jest stosunkowo krótka, lecz treściwa i na początek zaspokaja apetyt. Jeśli chcecie przybliżyć sobie sylwetki tego francuskich poetów, a nie macie ochoty zabierać się za biograficzne "cegły", mogę szczerze polecić serię "Lato z...".
Żegnaj żywa jasności zbyt krótkiego lata!"
~ Charles Baudelaire "Pieśń jesienna"
🌻
Tegoroczne lato bardziej przypominało jesień, niż wakacyjną porę roku. Z pewnością Baudelaire ucieszyłby się na taką pogodę jako piewca deszczowych dni. Nie za bardzo przepadał za latem, co podkreślił autor książki. Antoine Compagnon rozpoczyna swój wywód o artyście właśnie od tego dysonansu i wyjaśnia dlaczego zdecydował się ukazać Baudelaire'a w innym niż zazwyczaj świetle. Ale jaki w ogóle był ten francuski poeta?
🌻
Baudelaire - poeta wyklęty, tak jak Oskar Wilde skazany za swoją twórczość. Miał on bowiem proces o "Kwiaty zła" w 1857 roku, tuż po publikacji tego tomu poezji.
Artystę oskarżono o obrazę moralności publicznej i religii. Władze uznały, że część wierszy jest „nieetyczna”, „szokująca” i zagraża porządkowi społecznemu. Szczególnie chodziło o śmiałe opisy tematów uznawanych za tabu: rozpusty, śmierci, rozpaczy, melancholii.
Baudelaire nie pisał ku pokrzepieniu serc – przeciwnie, obnażał mroczną stronę życia i ludzkiej duszy. Jego wrażliwość pozwalała zgłębić to, co zwykle ukrywamy przed światem.
🌻
Fragmenty biografii Baudelaire'a przeplatają się tutaj z utworami poety. Są one dodatkowo wyróżnione błękitnym tuszem, oddzielając się od czerni tekstu głównego, co pomagało podczas czytania. Również liczne przypisy usprawniały lekturę oraz ułatwiały odnalezienie się w zakamarkach francuskiej literatury i meandrach życiorysu poety.
Pozycja jest stosunkowo krótka, lecz treściwa i na początek zaspokaja apetyt. Jeśli chcecie przybliżyć sobie sylwetki tego francuskich poetów, a nie macie ochoty zabierać się za biograficzne "cegły", mogę szczerze polecić serię "Lato z...".
September 21, 2016
Wish I'd has this book when I was a student reading Baudelaire. But it's not too late, still plenty to enjoy. The writing is very accessible without being too condescending. Part of a series, the idea being to spend the summer with a writer in a relaxed kind of way. Short chapters, organized around a theme. Good formula.
July 13, 2021
Phenomenal series of 33 short fragments on the various topics connected to the work of french poet Charles Baudelaire. Baudelaire's work is not voluminous but it is hard to overstate his importance for modern poetry, thinking and sensibility of western cultural milieu. Compagnon is renown literary scholar and critic on the both sides of Atlantic. The art of distilling Beaudelaire's complicated and conflicting thoughts that permeate his poetry, poems in prose and various essays is impeccably achieved and performed by Compagnon in this slim but weighty book. Certain knowledge of Baudelaire's work is necessary precondition for reading it. This is not "for the beginners" series, but compedium of masterful treatises which do not oversimplify poetic and philosophical universe of Charles Beaudelaire for the sake of reader (or listener, since Compagnon's essays were initially broadcasted on the France Culture). Neither does he shy away to courageously, although occasionaly, enter into the territory of social, political and cultural context of Baudelaire's time characterized with rampant modernization and tumultuous shifting of all kind of values and traditional concepts. This is very french book, and one sense that Compagnon would be capable of all sorts of background discussions on topics he touches in this book. But for the general reader this is very good starting point for re-reading of Baudelaire, looking at various painters and writers mentioned in this book, or searching in the library for other literary evaluation of Baudelaire's work, from Proust's, Sartre's, Benjamin's or Starobinsky's.
Read
October 6, 2025Charles Pierre Baudelaire niewątpliwie jest postacią, która robi ogromne wrażenie. Jego twórczość jest trudna do objęcia w całości, jednak Antoine Compagnon podjął się niezwykle wymagającego zadania, jakim jest szerokie spojrzenie na całe życie i dorobek artystyczny słynnego twórcy zaliczanego do tzw. „poetów wyklętych”. Za życia był niedoceniany, choć krążyły o nim liczne legendy, to dopiero po śmierci osiągnął “szczyt swojej kariery”.
„Lato z Baudelaire’em” jest mini-biografią opartą w znacznej mierze na tekstach i twórczości artysty. To forma, z którą spotkałam się po raz pierwszy, ale niesamowicie mnie zafascynowała. Dzięki niej, jako czytelnicy, mamy wgląd w różne etapy jego twórczości i możemy zobaczyć pełne zarysowanie jego postaci. Biorąc pod uwagę jego unikalność, budzi to w nas ogromną ciekawość.
Baudelaire był człowiekiem pełnym sprzeczności. Z jednej strony cechowała go melancholia, krytyczne spojrzenie na własne działania, skłonność do próżniactwa i brak sił na pokonanie tych cech. Z drugiej postrzegany był jako dandys i człowiek nieokrzesany. Kolejna jego odsłona pokazuje go jako dekadenta i jednostkę wybitnie wrażliwą, dla której wydawanie gazet oznacza symbol upadku duchowego.
Czytanie takich książek, jak ta, naprawdę inspiruje. Postacie tak unikalne jak Baudelaire pozostawiły po sobie bogatą spuściznę, o której nie powinniśmy zapominać. Warto patrzeć na każdą historię wielowymiarowo, dostrzegając zarówno wady, jak i zalety danej osoby. Dzięki Compagnonowi mamy okazję zobaczyć właśnie taki w miarę szeroki obraz, który obnaża zarówno fakty, jak i mity. Sprawia to, że lektura przyciąga nas jeszcze bardziej i zachęca do dalszej eksploracji.
„Lato z Baudelaire’em” jest mini-biografią opartą w znacznej mierze na tekstach i twórczości artysty. To forma, z którą spotkałam się po raz pierwszy, ale niesamowicie mnie zafascynowała. Dzięki niej, jako czytelnicy, mamy wgląd w różne etapy jego twórczości i możemy zobaczyć pełne zarysowanie jego postaci. Biorąc pod uwagę jego unikalność, budzi to w nas ogromną ciekawość.
Baudelaire był człowiekiem pełnym sprzeczności. Z jednej strony cechowała go melancholia, krytyczne spojrzenie na własne działania, skłonność do próżniactwa i brak sił na pokonanie tych cech. Z drugiej postrzegany był jako dandys i człowiek nieokrzesany. Kolejna jego odsłona pokazuje go jako dekadenta i jednostkę wybitnie wrażliwą, dla której wydawanie gazet oznacza symbol upadku duchowego.
Czytanie takich książek, jak ta, naprawdę inspiruje. Postacie tak unikalne jak Baudelaire pozostawiły po sobie bogatą spuściznę, o której nie powinniśmy zapominać. Warto patrzeć na każdą historię wielowymiarowo, dostrzegając zarówno wady, jak i zalety danej osoby. Dzięki Compagnonowi mamy okazję zobaczyć właśnie taki w miarę szeroki obraz, który obnaża zarówno fakty, jak i mity. Sprawia to, że lektura przyciąga nas jeszcze bardziej i zachęca do dalszej eksploracji.
September 5, 2025
Czy można napisać biografię genialnego poety na stu trzydziestu stronach? Wydaje się to niemożliwe, a jednak Antoine Compagnonowi się udało – i to wyśmienicie. Po lekturze naprawdę ma się wrażenie, że zna się autora Kwiatów zła.
Książkę tworzą obszerne fragmenty twórczości Baudelaire’a: listy, notatki z dziennika, a przede wszystkim wiersze. To właśnie do nich Compagnon dopisuje komentarz, dzięki któremu widzimy poetę w całej jego złożoności – dandysa, antydemokratę, artystę przeklętego. Baudelaire wymyka się etykietom, pozostaje postacią wielowymiarową, niejednoznaczną, której nie da się zaszufladkować nawet dziś.
Pozostaje żal, że nie żyło się w epoce, gdy można było go spotkać. Choć trudny, był osobowością niezwykłą – żył sztuką i dla sztuki, niezrozumiany za życia, doceniony po śmierci. Ogromną wartością książki jest to, że Compagnon przytacza także jego poezję. Dla tych, którzy nie mieli z nią wcześniej kontaktu, może być to piękna pierwsza przygoda.
Intryguje tytuł publikacji – czemu Lato, a nie Jesień, tak ukochana przez Baudelaire’a? Może to prowokacja, może świadomy wybór. Niezależnie od intencji, dostajemy dzieło świetne w formie i zachwycające treścią. Krótka książka, a dała mi tyle radości, jak mało która lektura w ostatnim czasie. A że czytałem ją na przełomie lata i jesieni – uznaję to za piękne zrządzenie losu.
Lato z Baudelaire’em to doskonała książka. Gorąco polecam!
Za egzemplarz dziękuję @noir_sur_blanc
Książkę tworzą obszerne fragmenty twórczości Baudelaire’a: listy, notatki z dziennika, a przede wszystkim wiersze. To właśnie do nich Compagnon dopisuje komentarz, dzięki któremu widzimy poetę w całej jego złożoności – dandysa, antydemokratę, artystę przeklętego. Baudelaire wymyka się etykietom, pozostaje postacią wielowymiarową, niejednoznaczną, której nie da się zaszufladkować nawet dziś.
Pozostaje żal, że nie żyło się w epoce, gdy można było go spotkać. Choć trudny, był osobowością niezwykłą – żył sztuką i dla sztuki, niezrozumiany za życia, doceniony po śmierci. Ogromną wartością książki jest to, że Compagnon przytacza także jego poezję. Dla tych, którzy nie mieli z nią wcześniej kontaktu, może być to piękna pierwsza przygoda.
Intryguje tytuł publikacji – czemu Lato, a nie Jesień, tak ukochana przez Baudelaire’a? Może to prowokacja, może świadomy wybór. Niezależnie od intencji, dostajemy dzieło świetne w formie i zachwycające treścią. Krótka książka, a dała mi tyle radości, jak mało która lektura w ostatnim czasie. A że czytałem ją na przełomie lata i jesieni – uznaję to za piękne zrządzenie losu.
Lato z Baudelaire’em to doskonała książka. Gorąco polecam!
Za egzemplarz dziękuję @noir_sur_blanc
November 18, 2024
Une analyse intéressante de l’ambivalence et même des profondes contradictions de Baudelaire : admirateur d’Hugo tout en détestant ce qu’il représente et ce qu’il considère niais chez lui, détestant les journaux mais essayant de s’y placer, jugé classique par certains romantiques et inversement, à la fois pourfendeur et accompagnateur de la modernité artistique … On comprend très bien chez Baudelaire le ressentiment des artistes insuffisamment reconnus qui les conduit à la détestation d’eux-mêmes et qui s’exprime par le rejet des autres.
February 10, 2020
"Després de l’èxit que va tenir el programa de ràdio d’Antoine Compagnon sobre Montaigne a France Inter, l’estiu passat l’emissora va decidir repetir el format amb una altra gran figura de les lletres franceses: Charles Baudelaire. Igual que va fer temps enrere amb el programa sobre el filòsof, ara Blackie Books ens presenta el llibre dedicat al poeta.
A través de trenta-tres capítols breus –n’hi ha molts que no superen les quatre pàgines–, Compagnon s’endinsa en diferents aspectes de la vida i l’obra d’aquest autor. Ja avisa des d’un inici que és un repte difícil, sobretot perquè Montaigne, tot i no ser menys complex sí que és un personatge més amable al qual aproximar-se. Molts pensem en Baudelaire i ens ve a la ment el concepte de poeta maleït; li atribuïm un geni que és tant el que el fa ser en tota la seva esplendor com el que l’acaba matant. Compagnon ens guia a través d’aquesta dualitat i sobretot ens ajuda a entendre una mica més Baudelaire perquè ens el contextualitza en la seva contemporaneïtat i ens el mostra a través de moltes de les seves facetes. Parlem d’un poeta però també parlem d’un crític d’art, d’un dandi i d’un periodista que analitzava exhaustivament la seva època. Compagnon treu a la llum les relacions familiars, ens explica alguns dels episodis més controvertits amb artistes i escriptors, tria poemes i articles de premsa destacats, i també dóna espai al Baudelaire més íntim a través d’alguns fragments de la seva autobiografia. Al final, per damunt del pessimisme i la provocació, acaba destacant l’esperit sensible i intel·ligent que només feia que lluitar a favor de la bellesa i en contra de la desesperació que li provocava el seu temps." Ada Bruguera
A través de trenta-tres capítols breus –n’hi ha molts que no superen les quatre pàgines–, Compagnon s’endinsa en diferents aspectes de la vida i l’obra d’aquest autor. Ja avisa des d’un inici que és un repte difícil, sobretot perquè Montaigne, tot i no ser menys complex sí que és un personatge més amable al qual aproximar-se. Molts pensem en Baudelaire i ens ve a la ment el concepte de poeta maleït; li atribuïm un geni que és tant el que el fa ser en tota la seva esplendor com el que l’acaba matant. Compagnon ens guia a través d’aquesta dualitat i sobretot ens ajuda a entendre una mica més Baudelaire perquè ens el contextualitza en la seva contemporaneïtat i ens el mostra a través de moltes de les seves facetes. Parlem d’un poeta però també parlem d’un crític d’art, d’un dandi i d’un periodista que analitzava exhaustivament la seva època. Compagnon treu a la llum les relacions familiars, ens explica alguns dels episodis més controvertits amb artistes i escriptors, tria poemes i articles de premsa destacats, i també dóna espai al Baudelaire més íntim a través d’alguns fragments de la seva autobiografia. Al final, per damunt del pessimisme i la provocació, acaba destacant l’esperit sensible i intel·ligent que només feia que lluitar a favor de la bellesa i en contra de la desesperació que li provocava el seu temps." Ada Bruguera
April 14, 2020
Assez intéressant pour re parcourir l’œuvre de Baudelaire mais à la fois trop superficiel et trop fouille dans des détails assez secondaires (je pense aux considérations sur les chiffonniers) à mon goût
October 31, 2024
I liked this book. It is short and sweet, but very to the point. I actually learned some interesting new things about Baudelaire which I did not know before, so it was very educational. I really liked the format and structure.
August 25, 2020
Långessä i trettiotre korta kapitel, utmärkt introduktion till Baudelaire, hans verk och samtiden han verkade i.
August 2, 2024
j’ai adoré. quel chef d’œuvre mais quelle masterclass. ça m’a permis d’en apprendre plus sur baudelaire ce goat. 10/10 would recommend.
September 1, 2025
3.5
bardziej podsyca chęć dowiedzenia się czegoś więcej o poecie niż przekazuje wiedzę. więcej ciekawostek i tekstów niż konkretnych informacji, ale to taka forma, czytało się przyjemnie
bardziej podsyca chęć dowiedzenia się czegoś więcej o poecie niż przekazuje wiedzę. więcej ciekawostek i tekstów niż konkretnych informacji, ale to taka forma, czytało się przyjemnie
November 29, 2015
Agréable mais un peu inégal. Vers à moitié plein, donc.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews