Toen iedereen ons kwijt was

by Wouter Klootwijk

Toen iedereen ons kwijt was is een hartverwarmend en tijdloos verhaal van journalist en schrijver Wouter Klootwijk, waarin een wereld wordt beschreven waar iedere lezer graag zou willen wonen. Soms brengt een ongeluk geluk. Zo leren Pom en Siem elkaar kennen: omdat hun vaders op elkaar botsen in het verkeer. Vanaf die dag zijn ze beste vrienden. Op een dag zien ze wel duizend vissen. Zo komen ze op een idee om de visvrouw te helpen. Maar de volwassenen luisteren niet. En dus gaan Pom en Siem ervandoor als iedereen nog slaapt, op zoek naar iemand die wél in hun ongelooflijke ontdekking gelooft.

Genres: Childrens

72 pages, Hardcover

Published July 9, 2025

About the author

Wouter Klootwijk is bekend als journalist en programmamaker. Hij maakte o.a. de televisieprogramma’s Keuringsdienst van Waarde, Klootwijk aan Zee en De Wilde Keuken. Daarnaast schrijft hij columns voor o.a. Het Parool, De Gelderlander, De Gooi- en Eemlander, De Leeuwarder Courant, Dagblad van het Noorden, NRC Handelsblad en een radiocolumn voor Vroege Vogels.

In 1994 ontving Wouter Klootwijk de Kinderboekwinkelprijs voor Het erf van de oom van Adri.

Reviews

[sam · Rating 4 out of 5]

Een ontzettend kalm en lief verhaal over twee vrienden die elke dag samen zijn en kleine dingen meemaken die voor hen juist groot zijn. Prachtige waterverfillustraties ook. En als ik het boek niet van de bieb had geleend, had ik er wel wat stukken in willen onderstrepen. Gelukkig heb ik Goodreads, dus:

'Ik heet Pom,' zegt Pom.
'Ik Els.'
'Drie letters,' zegt Siem.
'Jij dan?'
'Vier letters.'
'Nee Siem, je moet zeggen hoe je heet.'

*

Het ene been staat weer op de grond. De man vouwt het andere omhoog.
'O, bedoel je dat, nee, ik loop hard om hard te lopen.'
'Waarheen?'
'Nergens heen, zes kilometer heen en terug.'
'Boodschappen doen in het dorp,' zegt Siem.
De man lacht.
'Nee ik ga eerst hardlopen, dan thuis onder de douche en pas dan ga ik naar mijn werk. Van hardlopen blijf je jong.'
'Maar u kan beter meteen naar uw werk gaan als u toch loopt,' zegt Siem.
'Of pakjes bezorgen,' zegt Pom.
De man laat het hek los en loopt weg. Hij kijkt nog even achterom. 'Jullie begrijpen er niks van,' zegt hij.
'Nee,' zeggen Pom en Siem tegelijk.
'Hij kan ook de post rondbrengen,' zegt Pom.
'En langzamer lopen en dan hoef je daarna ook niet nog eens naar je werk, want je werkte al want dan ben je postbode,' zegt Siem.

*

'Winkels hebben wij ook. En gebakken vis. Daarvoor komen we niet naar het dorp,' zeggen mensen uit de grote stad. 'Er is niks te zien hier.'
Niks te zien? Ze kijken niet goed. Ze zien de vogels niet.
Siem ziet ze elke dag.
Hij vraagt het aan zijn vader.
'Van wie zijn de vogels?'
'Van niemand,' zegt zijn vader.
Siem wijst naar een zwarte vogel.
'Die is van mij,' zegt hij. 'Maar dat weet de vogel niet en het kan hem niks schelen.'

[Susan Wouters · Rating 5 out of 5]

Wauw! Onder de indruk! Prachtig, prachtig, prachtig!

[Kirsten Paoline König · Rating 4 out of 5]

Niemand vangt zo goed de eenvoud van vriendschap de zomaar ontstaan kan en altijd altijd altijd voortduurt als Wouter Klootwijk.
Ik wil in zijn boeken wonen.

Voorlezen vanaf een jaar of 4, zelf lezen voor kinderen van 7-9 (& hun grote mensen).

[Hendrikje · Rating 3 out of 5]

3.5

[Sjoske · Rating 3 out of 5]

Ik weet het niet zo goed bij dit boek. Het is niet slecht geschreven, er zitten best mooie zinnen in en bijzondere gedachtes.

Het was voor mij totaal onduidelijk hoe oud ze eigenlijk moesten zijn. Het ene moment gedroegen ze zich als peuters of jonge kleuters en dan zeiden ze iets of deden ze iets wat suggereerde dat ze 6 of 7 jaar waren. In het begin voelen de verhaaltjes ook een beetje samengeraapt, ja ze volgen elkaar op, maar zoals Jip en Janneke verhaaltjes en dan ruim over de helft zit er toch een lijn een, een punt waar naar toe gewerkt wordt en een probleem wat opgelost moet worden.

Ik las het in 2 dagen voor aan mijn jongste van 7 en die vond het een fijn boek om naar te luisteren, misschien juist omdat het zich heel langzaam opbouwt en er niet zo veel gebeurd. Ben daarom blij dat ik het niet eerst zelf gestart was, want dan had ik het niet uitgelezen en al helemaal niet voor gelezen.

[Myrthe · Rating 4 out of 5]

Wat een lief en simpel kinderboek. Het leest rustig, precies het tempo van Pom en Siem. Tijd doet er niet toe. Het boek laat mooi zien hoe vriendschap tussen twee kinderen simpel kan zijn en gewoon zomaar kan ontstaan. Hoe leuk en bijzonder en gek en simpel soms de gedachtes van kinderen kunnen zijn. De auteur heeft dat mooi in woorden omgezet. Het is een lief, mooi, rustig boek, en een mooi en comfort verhaal/avontuur. Erg leuk hoe de twee grote dingen, vissen vangen met macaroni en op een koe paardrijden dingen zijn die echt waar zijn en dat de auteur dit zelf heeft gezien/benoemd in het boek
Ik vond het ook mooi hoe de illustraties steeds in dezelfde stijl/kleurgebruik waren gemaakt.
Het boek laat je achter met een fijn, warm en tevreden gevoel.

[Alexandra · Rating 3 out of 5]

Ik vind het mooi hoe Wouter de gedachten en woorden van Siem en Pom weergeeft. Simpel, fantasierijk, maar ook hoe belangrijk het voor kinderen is om naar ze te luisteren. Het boek heeft veel korte zinnen en gemakkelijke woorden. Het leest heel snel en brengt weinig spanning, toch heeft het boek me ook hardop laten grinniken.

[Carolienvanderwaarde · Rating 4 out of 5]

Mooie taal, fijne vriendschap, gewone dagelijkse dingen en dingen die helemaal niet gewoon zijn maar wel waar. Heel fijn om achterin het boek de bevestiging te krijgen dat de schrijver inderdaad met eigen ogen gezien heeft hoe de ekster de haas helpt. Hoe mooi kan een verhaal zijn.
Voorlezen vanaf 4 jaar, zelf lezen vanaf 7 jaar

[Femke van den Biggelaar · Rating 4 out of 5]

Wederom een prachtig mooi verhaaltje van het simpele rustige leven. Grootse avonturen van twee kinderen in een dorpje aan een watertje vlakbij de zee. Geweldig. Het is zoals het is en daar doe je het mee en dat is mooi en goed.

[Inge Meijs · Rating 5 out of 5]

In zijn eenvoud zo prachtig! Gewoon een heerlijk avonturenverhaal.