شعاع شمس

by غلامحسین ابراهیمی دینانی, کریم فیضی

این كتاب، در اصل تفسیر غزلیات مولانا معروف به غزلیات شمس تبریزی یا دیوان کبیر براساس تصحیح دکترمحمدرضا شفیعی کدکنی است كه توسط دكتر دینانی با زبانیساده و در عین حال علمی وا ستدلالی بیان شده و به قلم آمدهاست. در این دو جلد كتاب،در مجموع 125 غزل از غزلیات پرمعنی و دروندار مولانا جلال الدین بلخی، خالق بلندآوازه «مثنوی معنوی مورد شرح و تفسیر قرار گرفته است. روش، زبان و منطق به كار گرفته در این کتاب، عمومی، روشن و قابل استفاده برای همگان و بخصوص علاقمندان به مباحث اصلی وآموزنده فلسفه و عرفان اسلامی است

927 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1389

About the author

غلامحسین ابراهیمی دینانی که او را با عناوین حکیم، دکتر و استاد می‌شناسیم متولد ۵ دی‌ماه ۱۳۱۳ شهرستان دینان از توابع اصفهان است.
دینانی یکی از فیلسوفان معاصر ایرانی است که عمدهٔ شهرتش به دلیل تحقیق در حکمت شیخ اشراق و احیای آن است. وی با بررسی تمامی آثار و نوشته‌های شیخ شهاب الدین سهروردی تا کنون چندین کتاب مهم در رابطه با فلسفه و افکار این فیلسوف ایرانی نگاشته‌است. هم اکنون استاد بازنشسته گروه فلسفه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران است. او در سال ۱۳۸۴ با کتاب دفتر عقل و آیت عشق، ۱۳۸۵ با کتاب درخشش ابن رشد در حکمت مشاء و ۱۳۸۹ با کتاب فلسفه و ساحت سخن برنده جایزه کتاب سال شد.

او نزد اساتیدی همچون آیات عظام اراکی، بروجردی، علامه محمد حسین طباطبایی، امام خمینی (ره) و آقا میرزا مسلم ملکوتی دروس حوزوی و فقه را گذرانده و همچنین دکترای فلسفه را از دانشگاه تهران اخذ کرده است.

استاد دینانی سمت‌ها و کتب با ارزش و زیادی در کارنامهٔ خود ثبت کرده است. و در میان اهل فکر جایگاه بسیار رفیعی را دارا می‌باشد.

Reviews

[Oveys · Rating 5 out of 5]

کتاب فوق العاده ارزشمند و شیرینه.
مخصوصا زمانی که با تفاسیر ارائه شده گره از مشکلات و پیچیدگی های شاید بشه گفت قرائت غزلیات مولانا باز می کند همچنین ارجاعاتی که به قرآن داده میشه به اشعار شعرای دیگه داده میشه کار رو بسیار لذت بخش می کنه. منتها مسئله که هست اینه که خوب کتاب، گفتگو محوره بین دکتر دینانی و دکتر فیضی. و خوب داستان نداره یعنی و متعاقب آن کشش های داستان را هم نداره و این ممکنه گاه خسته کننده باشد یعنی اگر کسی تصمیم بر این داشته باشد که کتاب را از اول تا انتها شروع کنه و یک ضرب بخونه اذیتش میکنه. آدم میتونه غزلی رو بخونه. تفاسیر رو بخونه. حتی متناسب با اون بگرده تفاسیر دیگر افراد رو پیدا کند و حتی اشعاری که ممکنه خواننده خونده باشه میتونه قطعات موسیقی پیدا کنه و لذت وافر از این کتاب ببرد.