What do you think?
Rate this book
Stefcia
Internetowy fenomen, który podbił serca Polek.
Stefcia nie jest zwyczajną dziewczyną ze wsi. Ma bystry umysł, jest zadziorna i pragnie czegoś więcej, niż wyznacza jej codzienność. Dowiedz się, kim była, zanim założyła służbowy fartuch, i co musiała zostawić za sobą, żeby wejść w zupełnie nowy świat.
Obok Stefci żyją inni – Józek, Leon, Atka, Heńka, a także… pan Antoni.
Każde z nich nosi własne tajemnice, pragnienia i lęki. Kiedy ich drogi się przecinają, zaczyna się historia pełna napięcia, emocji i nieoczywistych wyborów. To opowieść o uczuciach rodzących się mimo konwenansów i o ludziach, którzy chcą być kimś więcej, niż im pozwolono.
Powieść inspirowana postacią znaną z popularnego serialu internetowego, ale opowiadająca to, czego kamera nigdy nie pokazała – i nie pokaże. To nie kolejny odcinek historii, ale jej początek.
Stefcia nie jest zwyczajną dziewczyną ze wsi. Ma bystry umysł, jest zadziorna i pragnie czegoś więcej, niż wyznacza jej codzienność. Dowiedz się, kim była, zanim założyła służbowy fartuch, i co musiała zostawić za sobą, żeby wejść w zupełnie nowy świat.
Obok Stefci żyją inni – Józek, Leon, Atka, Heńka, a także… pan Antoni.
Każde z nich nosi własne tajemnice, pragnienia i lęki. Kiedy ich drogi się przecinają, zaczyna się historia pełna napięcia, emocji i nieoczywistych wyborów. To opowieść o uczuciach rodzących się mimo konwenansów i o ludziach, którzy chcą być kimś więcej, niż im pozwolono.
Powieść inspirowana postacią znaną z popularnego serialu internetowego, ale opowiadająca to, czego kamera nigdy nie pokazała – i nie pokaże. To nie kolejny odcinek historii, ale jej początek.
384 pages, Hardcover
First published October 15, 2025
12 people are currently reading
57 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
November 14, 2025
Po książkę „Stefcia” Joanny Adamek sięgnęłam z prawdziwą przyjemnością i – nie ukrywam – z dużym wzruszeniem. Od dawna z zachwytem śledziłam serial nagrywany w Pałacu Zamoyskich w Kozłówce, publikowany na Instagramie. Urzekał mnie jego ciepły, nieco nostalgiczny klimat oraz niezwykła atmosfera miejsca, które od zawsze było mi bliskie. Pałac w Kozłówce, położony niedaleko mojego rodzinnego miasta, ma w sobie coś z magii wspomnień – coś, co sprawia, że każda wizyta w jego murach staje się podróżą w czasie. Dlatego możliwość zobaczenia go na nowo w literackiej odsłonie była dla mnie pokusą nie do odparcia.
Jednak „Stefcia” to znacznie więcej niż opowieść rozgrywająca się w pięknych wnętrzach i malowniczym otoczeniu. To historia dziewczyny, która pragnie czegoś więcej niż tylko życia wyznaczanego przez obowiązki i konwenanse. Stefcia marzy o wolności, samorealizacji i miłości – tej prawdziwej, nieujarzmionej, wymykającej się społecznym ramom. Ma bystry umysł, odwagę i cichą, ale niezłomną siłę, która pozwala jej patrzeć w przyszłość z nadzieją.
Joanna Adamek stworzyła powieść, która – choć zrodzona z popularnego serialu internetowego – jest dziełem w pełni samodzielnym, dojrzałym i głęboko literackim. To nie kontynuacja znanej historii, lecz jej źródło, serce i dusza. Dzięki temu czytelnik zyskuje szansę, by lepiej poznać bohaterów, zrozumieć motywy ich działań i poczuć rytm miejsca, w którym toczy się akcja. Obok tytułowej Stefci spotykamy Józka, Leona, Atkę, Heńkę i pana Antoniego – postaci, które mają swoje sekrety, marzenia i zranienia. Ich losy splatają się w delikatną, pełną emocji mozaikę, w której każdy może odnaleźć cząstkę siebie. Autorka z niezwykłą wrażliwością maluje ich wewnętrzne rozterki, ukazując świat ludzi tak różnych, a jednocześnie tak bliskich. Jej styl – subtelny, czysty, a przy tym niepozbawiony literackiego ciepła – sprawia, że opowieść tchnie prawdą i autentycznością.
Lektura „Stefci” była dla mnie wyjątkowym przeżyciem również dlatego, że rozgrywa się w przestrzeni, którą dobrze znam i darzę sentymentem. Dzięki tej książce mogłam zobaczyć ją z zupełnie nowej perspektywy. Czytając, czułam się tak, jakbym znów przemierzała znajome korytarze, lecz tym razem w towarzystwie ludzi z minionej epoki. Joanna Adamek wspaniale oddała klimat tamtych czasów – od codziennych rytuałów dworskiego życia, przez subtelne relacje między służbą a „państwem”, aż po pięknie wplecioną, autentyczną gwarę wiejską, która nadaje powieści prawdziwości i uroku. Szczególnie zapadł mi w pamięć portret hrabiny – kobiety dumnej i surowej, a jednocześnie pełnej skrywanego ciepła, którego nie zawsze potrafiła okazać.
Dla mnie „Stefcia” to nie tylko opowieść o dziewczynie z marzeniami, lecz także o świecie, który odszedł – o ludziach, emocjach i relacjach ukształtowanych przez zasady, hierarchie i ówczesne obyczaje. To historia o pragnieniu miłości i wolności, o sile marzeń oraz o tym, jak kruche bywają granice między obowiązkiem a uczuciem. Joanna Adamek stworzyła powieść, która harmonijnie łączy realizm z subtelną nostalgią, jednocześnie skłaniając do refleksji nad własnym życiem – nad tym, co w nas wciąż pragnie wolności, nawet gdy świat stara się zamknąć nas w sztywnych ramach.
Jednak „Stefcia” to znacznie więcej niż opowieść rozgrywająca się w pięknych wnętrzach i malowniczym otoczeniu. To historia dziewczyny, która pragnie czegoś więcej niż tylko życia wyznaczanego przez obowiązki i konwenanse. Stefcia marzy o wolności, samorealizacji i miłości – tej prawdziwej, nieujarzmionej, wymykającej się społecznym ramom. Ma bystry umysł, odwagę i cichą, ale niezłomną siłę, która pozwala jej patrzeć w przyszłość z nadzieją.
Joanna Adamek stworzyła powieść, która – choć zrodzona z popularnego serialu internetowego – jest dziełem w pełni samodzielnym, dojrzałym i głęboko literackim. To nie kontynuacja znanej historii, lecz jej źródło, serce i dusza. Dzięki temu czytelnik zyskuje szansę, by lepiej poznać bohaterów, zrozumieć motywy ich działań i poczuć rytm miejsca, w którym toczy się akcja. Obok tytułowej Stefci spotykamy Józka, Leona, Atkę, Heńkę i pana Antoniego – postaci, które mają swoje sekrety, marzenia i zranienia. Ich losy splatają się w delikatną, pełną emocji mozaikę, w której każdy może odnaleźć cząstkę siebie. Autorka z niezwykłą wrażliwością maluje ich wewnętrzne rozterki, ukazując świat ludzi tak różnych, a jednocześnie tak bliskich. Jej styl – subtelny, czysty, a przy tym niepozbawiony literackiego ciepła – sprawia, że opowieść tchnie prawdą i autentycznością.
Lektura „Stefci” była dla mnie wyjątkowym przeżyciem również dlatego, że rozgrywa się w przestrzeni, którą dobrze znam i darzę sentymentem. Dzięki tej książce mogłam zobaczyć ją z zupełnie nowej perspektywy. Czytając, czułam się tak, jakbym znów przemierzała znajome korytarze, lecz tym razem w towarzystwie ludzi z minionej epoki. Joanna Adamek wspaniale oddała klimat tamtych czasów – od codziennych rytuałów dworskiego życia, przez subtelne relacje między służbą a „państwem”, aż po pięknie wplecioną, autentyczną gwarę wiejską, która nadaje powieści prawdziwości i uroku. Szczególnie zapadł mi w pamięć portret hrabiny – kobiety dumnej i surowej, a jednocześnie pełnej skrywanego ciepła, którego nie zawsze potrafiła okazać.
Dla mnie „Stefcia” to nie tylko opowieść o dziewczynie z marzeniami, lecz także o świecie, który odszedł – o ludziach, emocjach i relacjach ukształtowanych przez zasady, hierarchie i ówczesne obyczaje. To historia o pragnieniu miłości i wolności, o sile marzeń oraz o tym, jak kruche bywają granice między obowiązkiem a uczuciem. Joanna Adamek stworzyła powieść, która harmonijnie łączy realizm z subtelną nostalgią, jednocześnie skłaniając do refleksji nad własnym życiem – nad tym, co w nas wciąż pragnie wolności, nawet gdy świat stara się zamknąć nas w sztywnych ramach.
November 10, 2025
zakochałam się w serialu, odkryłam go przypadkiem i przepadłam 🥹 fajnie że jest to pokazane od samego początku, jak się zaczęła cała historia. całe to chłopskie życie i zwyczaje, postaci z dworku ❤️ polecam!!
November 15, 2025
Myślę, że to obowiązkowa pozycja dla fanów mini serialu o losach Stefci. Ciekawie było poznać początki jej historii. Książka nie ma może nagłych zwrotów akcji, ale narracja jest tak poprowadzona i tak napisana, że czyta się ja bardzo szybko i przyjemnie. Mam ochotę na więcej!
November 23, 2025
bardzo przyjemna lektura :)
January 4, 2026
Stefcia jest tak ślicznie napisana, tak ładnie, a sama bohaterka jest delikatna, kobieca, a jednak silna. Boże, jak dawno tego nie było! Tyle serca jest w postaciach, że aż się wzruszyć można, każdy ma swoją historię świetnie wpisaną w realia. No cudo 4,5
October 20, 2025
For those following me - a short summary of background information in English.
Zamoyski Museum in Poland has an instagram/tiktok account where they publish a series of short promotional reels. The series started with short videos of an actress who's dressed as a servant hired at an aristocratic residence (historical time: beginning of 20th century in Poland). Creators filmed the main character - Stefcia - who told stories of her life as a maid and a villager. Reels gained such a big audience that the script writer/director decided to add more characters and with time it became an individual story. It got famous so one of the publishing houses offered the author a contract for a book and that's what I'm going to review now!
"Stefcia" is a perfect comfort book for autumn evenings. It does contain darker themes but all in all it's a story that warms your heart. The book provides much needed context for events presented in the reels and explains motives behind characters behaviour but reading/watching order doesn't matter - you can read the book first and then watch the reels or the other way around.
The author's writing style flows so naturally that I can't even feel that she struggled with writing (as she mentioned in interviews). Beautiful use of words and metaphors based on historical accuracy of wording. Characters behave as they would back in the days with no modern lens applied. The author used her wide historical knowledge of village/aristocracy customs and life (first decades of 20th century) to maintain realism and present details such as descriptions of tools used by maids during cleaning and descriptions of servant's everyday chores.
Dialogues are the strongest part of the book. The author writes those in a subdialect native to the setting but it's understandable for general audience. Each line said by characters sounds natural, as if I heard my grandmother speaking in real life! When dialogues flow so effortlessly, it's a smooth and engaging sailing through the pages. Especially when the lines are so witty and fun!
It also helps in character and dynamic building. There's not even one boring character there and they all feel like real people with real problems. Fortunately, Mrs Adamek is not an author who creates her characters to just exist, no - she throws them into a setting which is full of life. Characters interact with each other even outside of their designated Best Friend™ and Love Interest™. Those interactions bring so much life into the story, enrich it with nuance and psychological/social commentary. My favourite dynamic (outside of romance) is the one shared between Józek and Heńka - villagers who act like mirrors reflecting each other's flaws.
We follow Stefcia - the main character who got hired as a maid to escape an arranged marriage with an older rich villager - but the story doesn't focus only on her. There's a lot of secondary characters who seem to hide very interesting backstories. Of course the book couldn't focus on them all so we didn't get all the answers we wanted but what are sequels for, right? *winking towards the author*
Everyday life of servants, villagers and aristocracy is only a form which presents deeper narratives and messages. Themes of serfdom, conflicts between peasants and lords, villager's pride and civil unrest are visible in character backstories and their current lives. We have Stefcia who's a young girl enchanted by Polish nobility's lifestyle - she yearns bright future full of studying, balls, handsome princes and beautiful residences. On the other side we have Józek - a son of a rich villager - who inherited hatred towards nobility as if it run in his father's (and before him - his grandfather's blood). Both character arcs serve as an axis for the story which involves a romantic subplot as well. She's naive, he's down-to-earth. She sees good in people, he doesn't trust easily. But they're both stubborn and seem to share similar values despite differing views on nobility. Speaking of Józek, his character POV chapters were a very much needed part. Those chapters privided more insight into his psychological portrait and now his behaviour and attitude from some reels make more sense to me. Plus the historical background tied with it? Amazing.
And guys, the romantic subplot..... The authors gave them my favourite romantic themes so imagine how excited I was when I got to the scenes! Their acquaintanceship starts with infatuation/fascination. It's mostly physical at first but with time they form a strong bond based on mutual trust and support - they talk about their families, hobbys, plans for the future. Of course it's only the beginning - everything about their relationship is quite fragile despite the deep connection that they feel. I absolutely love the way Mrs Adamek describes Stefcia's feelings towards Józek - something warm simmering/seeping underneath, something reminding her of her roots and home that she loves and feels connected to. They both have flaws but the journey they both just started, makes me want to root for them.
Other characters that I love are Atka (main maid) and Leon (butler). I need to know more about their past! Leon's backstory is shrouded in mystery and we know very little about him, but even his character got a small story arc! Happy to see him shine on the pages with his calm and controlling nature. Well, not so happy about his suffering since his story deals with themes related to war and PTSD, but I am glad that we got a bit more than a glimpse of his thoughts in the book. Atka's story deserves a separate prequel book! Seems like her backstory is where many character stories cross paths so it would be interesting to read more about it!
Speaking of themes, aside from war trauma we also follow characters with different upbringing and family dynamics/history. Alcoholism, domestic violence (both physical and psychological)and rape are only a few themes among those presented in the book. The author focuses mostly on women and their difficult situation no matter their social status. The book deals with fear of abandonment and disremembering, lack of education, desparate need for financial stability, motherhood (the one you wanted and the one forced upon you), conforming to social norms. But don't be afraid - all the themes are not hammer-slammed into your head and many delicate and personal issues are mentioned and described in a respectful way without any gore or unsettling details. Just enough is shown to indicate a given event and direct enough to leave no room for interpretation.
All in all, a must-read for web series fans and a perfect read for those who want to lazily spend their evenings drinking tea. Despite reappearing darker themes, the story manages to maintain its comforting role, bringing hope for the better, finding light when it seems like everything is hopeless.
Zamoyski Museum in Poland has an instagram/tiktok account where they publish a series of short promotional reels. The series started with short videos of an actress who's dressed as a servant hired at an aristocratic residence (historical time: beginning of 20th century in Poland). Creators filmed the main character - Stefcia - who told stories of her life as a maid and a villager. Reels gained such a big audience that the script writer/director decided to add more characters and with time it became an individual story. It got famous so one of the publishing houses offered the author a contract for a book and that's what I'm going to review now!
"Stefcia" is a perfect comfort book for autumn evenings. It does contain darker themes but all in all it's a story that warms your heart. The book provides much needed context for events presented in the reels and explains motives behind characters behaviour but reading/watching order doesn't matter - you can read the book first and then watch the reels or the other way around.
The author's writing style flows so naturally that I can't even feel that she struggled with writing (as she mentioned in interviews). Beautiful use of words and metaphors based on historical accuracy of wording. Characters behave as they would back in the days with no modern lens applied. The author used her wide historical knowledge of village/aristocracy customs and life (first decades of 20th century) to maintain realism and present details such as descriptions of tools used by maids during cleaning and descriptions of servant's everyday chores.
Dialogues are the strongest part of the book. The author writes those in a subdialect native to the setting but it's understandable for general audience. Each line said by characters sounds natural, as if I heard my grandmother speaking in real life! When dialogues flow so effortlessly, it's a smooth and engaging sailing through the pages. Especially when the lines are so witty and fun!
It also helps in character and dynamic building. There's not even one boring character there and they all feel like real people with real problems. Fortunately, Mrs Adamek is not an author who creates her characters to just exist, no - she throws them into a setting which is full of life. Characters interact with each other even outside of their designated Best Friend™ and Love Interest™. Those interactions bring so much life into the story, enrich it with nuance and psychological/social commentary. My favourite dynamic (outside of romance) is the one shared between Józek and Heńka - villagers who act like mirrors reflecting each other's flaws.
We follow Stefcia - the main character who got hired as a maid to escape an arranged marriage with an older rich villager - but the story doesn't focus only on her. There's a lot of secondary characters who seem to hide very interesting backstories. Of course the book couldn't focus on them all so we didn't get all the answers we wanted but what are sequels for, right? *winking towards the author*
Everyday life of servants, villagers and aristocracy is only a form which presents deeper narratives and messages. Themes of serfdom, conflicts between peasants and lords, villager's pride and civil unrest are visible in character backstories and their current lives. We have Stefcia who's a young girl enchanted by Polish nobility's lifestyle - she yearns bright future full of studying, balls, handsome princes and beautiful residences. On the other side we have Józek - a son of a rich villager - who inherited hatred towards nobility as if it run in his father's (and before him - his grandfather's blood). Both character arcs serve as an axis for the story which involves a romantic subplot as well. She's naive, he's down-to-earth. She sees good in people, he doesn't trust easily. But they're both stubborn and seem to share similar values despite differing views on nobility. Speaking of Józek, his character POV chapters were a very much needed part. Those chapters privided more insight into his psychological portrait and now his behaviour and attitude from some reels make more sense to me. Plus the historical background tied with it? Amazing.
And guys, the romantic subplot..... The authors gave them my favourite romantic themes so imagine how excited I was when I got to the scenes! Their acquaintanceship starts with infatuation/fascination. It's mostly physical at first but with time they form a strong bond based on mutual trust and support - they talk about their families, hobbys, plans for the future. Of course it's only the beginning - everything about their relationship is quite fragile despite the deep connection that they feel. I absolutely love the way Mrs Adamek describes Stefcia's feelings towards Józek - something warm simmering/seeping underneath, something reminding her of her roots and home that she loves and feels connected to. They both have flaws but the journey they both just started, makes me want to root for them.
Other characters that I love are Atka (main maid) and Leon (butler). I need to know more about their past! Leon's backstory is shrouded in mystery and we know very little about him, but even his character got a small story arc! Happy to see him shine on the pages with his calm and controlling nature. Well, not so happy about his suffering since his story deals with themes related to war and PTSD, but I am glad that we got a bit more than a glimpse of his thoughts in the book. Atka's story deserves a separate prequel book! Seems like her backstory is where many character stories cross paths so it would be interesting to read more about it!
Speaking of themes, aside from war trauma we also follow characters with different upbringing and family dynamics/history. Alcoholism, domestic violence (both physical and psychological)and rape are only a few themes among those presented in the book. The author focuses mostly on women and their difficult situation no matter their social status. The book deals with fear of abandonment and disremembering, lack of education, desparate need for financial stability, motherhood (the one you wanted and the one forced upon you), conforming to social norms. But don't be afraid - all the themes are not hammer-slammed into your head and many delicate and personal issues are mentioned and described in a respectful way without any gore or unsettling details. Just enough is shown to indicate a given event and direct enough to leave no room for interpretation.
All in all, a must-read for web series fans and a perfect read for those who want to lazily spend their evenings drinking tea. Despite reappearing darker themes, the story manages to maintain its comforting role, bringing hope for the better, finding light when it seems like everything is hopeless.
October 24, 2025
Świetna powieść obyczajowa, którą szybko się pochłania i zdecydowanie chce się więcej a końcówka zostawia niedosyt.
Stefcia jest urocza, naiwna w swoich działaniach, widząca w ludziach tylko dobre intencje, wierząca na słowo. Ciekawa świata, życia bogatych i uczonych, chętna do nauki chce od życia więcej niż wyjść za starego młynarza. Dlatego wyprowadza się z rodzinnego domu i idzie na służbę do posiadłości.
To nie tylko powieść o ambicjach młodej i niedoświadczonej Stefci, ale też jej pierwsze zauroczenia, przyjaźnie i praca którą stara się wykonywać najlepiej jak potrafi.
Moim ulubieńcem był oczywiście Józek, młodzieniec który zauroczył się Stefcią, chociaż nie jest oczytany to stara się i jest ambitny, chce rozwijać swoje i ojca gospodarstwo, pokazując, że ciężką pracą i determinacją można osiągnąć wiele.
Autorka używa słów których dziś już się nie używa, ale to właśnie one dodają książce uroku i wyjątkowego stylu tej historii.
Nie mogę oczywiście pominąć tego, że książka jest przepięknie wydana, twarda oprawa, wklejka, a w środku zdjęcia przedstawiające naszych bohaterów, dbałość o takie szczegóły sprawia, że czytanie jest jeszcze przyjemniejsze.
To idealna lektura na długie, jesienne wieczory ciepła, mądra i pełna uroku.
Polecam!
Stefcia jest urocza, naiwna w swoich działaniach, widząca w ludziach tylko dobre intencje, wierząca na słowo. Ciekawa świata, życia bogatych i uczonych, chętna do nauki chce od życia więcej niż wyjść za starego młynarza. Dlatego wyprowadza się z rodzinnego domu i idzie na służbę do posiadłości.
To nie tylko powieść o ambicjach młodej i niedoświadczonej Stefci, ale też jej pierwsze zauroczenia, przyjaźnie i praca którą stara się wykonywać najlepiej jak potrafi.
Moim ulubieńcem był oczywiście Józek, młodzieniec który zauroczył się Stefcią, chociaż nie jest oczytany to stara się i jest ambitny, chce rozwijać swoje i ojca gospodarstwo, pokazując, że ciężką pracą i determinacją można osiągnąć wiele.
Autorka używa słów których dziś już się nie używa, ale to właśnie one dodają książce uroku i wyjątkowego stylu tej historii.
Nie mogę oczywiście pominąć tego, że książka jest przepięknie wydana, twarda oprawa, wklejka, a w środku zdjęcia przedstawiające naszych bohaterów, dbałość o takie szczegóły sprawia, że czytanie jest jeszcze przyjemniejsze.
To idealna lektura na długie, jesienne wieczory ciepła, mądra i pełna uroku.
Polecam!
October 31, 2025
„Stefcia” to książka, która powstała na podstawie serialu internetowego.
Stefcia to prosta, zwyczajna dziewczyna mówiąca swoim językiem. I muszę przyznać, że na początku on mnie nieco drażnił, ale później wręcz przeciwnie. Dodawał urokowi głównej bohaterce. Stefcia ma również swoje pragnienia. Chce czegoś więcej niż jej codzienność.
Akcja książki biegnie tutaj swoim rytmem. Pokazuje ona jak wygląda życie młodej dziewczynie na służbie. Obok Stefci żyją inne również postacie, które podobnie jak ona są barwne i skrywają swoje pragnienia, ale również tajemnice.
Opowieść o Stefce jest pełna napięcia, emocji i nieoczekiwanych wyborów. Potrafi również rozbawić. Dialogi pomiędzy niektórymi bohaterami naprawdę czasem wywołują uśmiech na twarzy.
Książkę czytało mi się bardzo szybko i przyjemnie. Nie ma w niej zbyt wielu opisów polskiej wsi z początków XX wieku, co sprawia, że nie jest ona tak ciężka w odbiorze jak „Chłopi”. Ale jednocześnie przybliża życie w takim okresie. Jest ono jednak bardziej spłaszczone.
Z niecierpliwością czekam na kolejne części.
Stefcia to prosta, zwyczajna dziewczyna mówiąca swoim językiem. I muszę przyznać, że na początku on mnie nieco drażnił, ale później wręcz przeciwnie. Dodawał urokowi głównej bohaterce. Stefcia ma również swoje pragnienia. Chce czegoś więcej niż jej codzienność.
Akcja książki biegnie tutaj swoim rytmem. Pokazuje ona jak wygląda życie młodej dziewczynie na służbie. Obok Stefci żyją inne również postacie, które podobnie jak ona są barwne i skrywają swoje pragnienia, ale również tajemnice.
Opowieść o Stefce jest pełna napięcia, emocji i nieoczekiwanych wyborów. Potrafi również rozbawić. Dialogi pomiędzy niektórymi bohaterami naprawdę czasem wywołują uśmiech na twarzy.
Książkę czytało mi się bardzo szybko i przyjemnie. Nie ma w niej zbyt wielu opisów polskiej wsi z początków XX wieku, co sprawia, że nie jest ona tak ciężka w odbiorze jak „Chłopi”. Ale jednocześnie przybliża życie w takim okresie. Jest ono jednak bardziej spłaszczone.
Z niecierpliwością czekam na kolejne części.
January 3, 2026
Stefcia to jedna z tych książek, które zostawiają w sercu ciepło, a jednocześnie lekki smutek, gdy dociera się do ostatniego zdania. Przyznam, że zamknęłam ją z nieukrywanym zawodem - nie dlatego, że czegoś w niej brakowało, ale dlatego, że chciałoby się zostać w tym świecie jeszcze dłużej.
To opowieść, którą chce się żyć, w której chce się być i którą chce się przeżywać, a nie tylko czytać. Malownicza, swojska, pełna atmosfery, która otula jak znajomy krajobraz i przywołuje poczucie bliskości, prostoty i prawdy o codziennym życiu ubiegłej epoki. Autorka stworzyła świat, do którego czytelnik naturalnie się przywiązuje - bez przerysowania, bez zbędnych ozdobników, za to z ogromną wrażliwością.
Mam ogromną nadzieję, że szykują się kolejne części, bo na taką historię naprawdę warto czekać. Ja będę - z niecierpliwością.
Przepiękna książka. Czekam na więcej.
To opowieść, którą chce się żyć, w której chce się być i którą chce się przeżywać, a nie tylko czytać. Malownicza, swojska, pełna atmosfery, która otula jak znajomy krajobraz i przywołuje poczucie bliskości, prostoty i prawdy o codziennym życiu ubiegłej epoki. Autorka stworzyła świat, do którego czytelnik naturalnie się przywiązuje - bez przerysowania, bez zbędnych ozdobników, za to z ogromną wrażliwością.
Mam ogromną nadzieję, że szykują się kolejne części, bo na taką historię naprawdę warto czekać. Ja będę - z niecierpliwością.
Przepiękna książka. Czekam na więcej.
October 28, 2025
Idealna. Dokładnie taka, jakiej się spodziewałam. Rozjaśnia wątki, pozwala lepiej poznać bohaterów, zrozumieć ich zachowanie. Pióro lekkie, postacie świetnie skrojone, z dbałością o realia językowe i kulturowe ówczesnych czasów. Plus ujmujący klimat każdego miejsca, w którym akurat pozwala nam się zatrzymać narracja - od chłopskiej chaty po pokoik kamerdynera. Jestem zachwycona! Brawo Pani Joanno!
PS. Czy powinnam tutaj, zgodnie z panującą modą, wybrać #team(tu wstaw imię amanta)? Będzie z tym problem, bo nie potrafię wybrać.
PS. Czy powinnam tutaj, zgodnie z panującą modą, wybrać #team(tu wstaw imię amanta)? Będzie z tym problem, bo nie potrafię wybrać.
January 4, 2026
4,5 ⭐️ Uwielbiam Instagramowy serial, więc musiałam sięgnąć po tę książkę. Czytało się ją bardzo przyjemnie, ale pozostał mi po niej spory niedosyt. Cudownie byłoby gdyby autorka zdecydowała się na kontynuację powieści. Najlepiej jakby zaczęła ją tam, gdzie skończył się serial.
January 21, 2026
Momentami trochę niewygodna do czytania z powodu używanej gwary, ale czyż nie o to właśnie chodzi? Historia ładna, kilka poruszających fragmentów, dobre uzupełnienie miniserialu autorki. Bez większych zastrzeżeń, chętnie sięgnę po kolejne.
January 28, 2026
Żadko kiedy sięgam po cos co nie jest kryminałem, ewentualnie fantastyka.Ale ta książka tak mnie pozwala ze pierwszy raz poczułam niedosyt gdy ja skończyłam
Displaying 1 - 16 of 16 reviews