Ballada o śniących kwiatach

by Joanna Szarańska

Przez zasnute melancholią pejzaże sunie pociąg z Poznania do Krakowa. W jednym z wagonów, w rytm kołyszącego stukotu kół, pewien mężczyzna snuje opowieść przesiąkniętą obrazami z przeszłości i uczuciem, które nie zgasło mimo upływu lat. Z każdą kolejną stacją jego słowa oplatają coraz szersze grono słuchaczy, zamieniając przypadkowych współpasażerów w cichych świadków historii wielkiej miłości.

Wspomnienia prowadzą przez szumiące lasy i rozkołysane łany zbóż, przez łąki pełne maków i rumianku, gdzie czas płynął wolniej, jakby nieśmiało. Przez wojenną zawieruchę, która powodowała szybsze bicie serca nie tylko ze strachu, ale i z nadziei. Przez pachnące jabłkami sady aż do malowniczego majątku pod Krakowem.

Wszystko sprowadza się jednak do niej – Jadwini. I miłości czystej, pięknej i skłonnej do poświęceń. To dla niej wyruszył w drogę. Tylko czy uda mu się spotkać z ukochaną? Czy usłyszy jeszcze czułe słowa Ballady o śniących kwiatach?

360 pages, Paperback

First published August 27, 2025

About the author

Pisarka, żona, mama. Miłośniczka kawy, czekolady i dobrej książki. Autorka dwóch serii komediowych: Kalina w Malinach i Kronika pechowych wypadków oraz bestsellerowych Czterech płatków śniegu i ich kontynuacji – Anioł na śniegu oraz Choinka cała w śniegu.

Najchętniej pisze o świcie, gdy cały dom pogrążony jest we śnie. W swojej twórczości stara się nieść uśmiech i nadzieję. Przez lata związana z Fundacją Miasto Słów oraz Klubem z Kawą nad Książką. Mieszka pod Krakowem wraz z mężem, córeczką oraz gangiem niesfornych czworonogów.

Reviews

[Maria · Rating 5 out of 5]

Piękna poruszająca historia 😭, można było poczuć emocje bohaterów, czułam się jakbym stała obok. Zakończenie mnie wzruszyło 🥺❤️

[Kara · Rating 5 out of 5]

No i siedzę i wyję jak bóbr 😂 przepiękna historia, porywająca od pierwszej strony. Nikt tak nie pisze o miłości jak Szarańska ♥️

[Ewelina Zaczkiewicz · Rating 5 out of 5]

(...) Adam podejmuje bardzo ważną decyzję, która jest nie do przyjęcia przez jego syna, Jerzego. Pomimo ostrego sprzeciwu, starszy mężczyzna w pewien listopadowy, deszczowy dzień, wsiada do pociągu i udaje się w drogę do Krakowa. W wyniku fatalnego zdarzenia, przychodzi mu spędzić większość czasu w warsie. Ale jak się okaże już wkrótce, dzięki temu on jak i jego współtowarzysze podróży, doświadczą niezwykłego powrotu do przeszłości. A to wszystko za sprawą Adama i jego opowieści ...

"Ballada o śniących kwiatach" to książka, która na długo zajmie szczególne miejsce w mojej pamięci. Tak bardzo mnie poruszyła i chwyciła za serce.

Czytając tę opowieść czułam się współtowarzyszką Adama, Agnieszki i całej reszty pasażerów pociągu, którym dane było spotkać się w tym momencie, w takim, a nie innym czasie, nie bez powodu. Uwielbiam motyw retrospekcji w książkach. A właśnie to staje się jakby kanwą całej powieści. Dawne życie Adama opowiadane obcym ludziom, w drodze do... Tego nie zdradzę, ale aż mi złamało serce. Świadomość utraty czasu, gonitwy za tym, co mało ważne, decyzje, które na zawsze odmieniają nie tylko nasze życie i ta straszna tęsknota, która oplatała mnie przez cały czas czytania książki. To wszystko tworzy piękną całość, od której ciężko się oderwać. Ileż ja się na przeżywałam w trakcie lektury, cały wachlarz emocji, wzruszeń, ale i uśmiechu. Bo nie zabrakło humorystycznych fragmentów.

Po za wątkiem uczuciowym, autorka zwraca naszą uwagę na wiele ważnych aspektów życia, które mają niesamowity wpływ na przyszłość człowieka, na wybór jego drogi. I tak choćby dom rodzinny, z którego przecież wynosimy cały bagaż doświadczeń, nierzadko łamiących życie już na starcie. Z tym również przyszło mierzyć się bohaterom powieści, jak również z trudnym czasem wojny i powojenną rzeczywistością.

Książkę polecam z całego serca. Dajcie się oczarować "Balladzie o śniących kwiatach".

[papierow.a · Rating 5 out of 5]

Na palcach jednej ręki mogę policzyć książki, którym udało się mnie poruszyć i doprowadzić do łez. Sięgając po „Balladę o śniących kwiatach” Joanny Szarańskiej, kompletnie nie spodziewałam się, że ta historia dołączy do tego skromnego grona.
Potrzebowałam kilku dni, żeby poukładać sobie tę opowieść w sercu i jestem gotowa podzielić się moimi wrażeniami. Gotowi, żeby ruszyć ze mną w tę podróż?

„Ballada o śniących kwiatach” zabiera nas w podróż pociągiem z Poznania do Krakowa. W jednym z restauracyjnych wagonów mężczyzna snuje opowieść o przeszłości i uczuciu, które przetrwało próbę czasu. Z każdą stacją jego słowa coraz mocniej wciągają współpasażerów w historię pięknej i oddanej miłości. To wspomnienia głównego bohatera prowadzące przez sielskie krajobrazy, wojenną zawieruchę i pachnące jabłkami sady aż do majątku pod Krakowem. A w centrum tej opowieści jest Jadwinia, o której Adam nigdy nie zapomniał. Czy uda mu się do niej dotrzeć na czas?

Sięgając po ten tytuł, nie miałam pojęcia, czego się spodziewać. Znam wiele książek autorki i każda jej opowieść jest wyjątkowa i jedyna w swoim rodzaju, ale to, co zrobiła z moim sercem „Ballada”, przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Ta niepozorna na pierwszy rzut oka lektura na końcu sprawiła, że miałam mokre oczy. Tak się w nią zasłuchałam, że dosłownie czułam się pasażerką tej podróży. Poznałam życie bohaterów w całej jego pełni: od radości i cierpienia, przez marzenia, aż po rozczarowania. To wszystko doprowadziło ich do końcowej stacji. Czy szczęśliwej? Tego Wam nie zdradzę🥹.

Jeśli mam tu fanów twórczości Nicholasa Sparksa, to ta historia swoim klimatem bardzo przypomina mi jedną z jego książek. Nie pozostaje mi nic innego, jak napisać: polecam z całego serca, czytajcie 🩷.