Co to jest hurkle durkle i dlaczego na pewno je polubisz? Jak należy jeść haggisa? Czemu Szkoci muszą wymieniać pieniądze, kiedy jadą do Anglii?
Mówi się, że szkockość to nie krew, ale przywiązanie do ziemi. W kraju, który przez wieki walczył o swoje granice i wciąż marzy o niepodległości, nikogo to nie dziwi. Co więcej, poczucie wolności obejmuje też relację z naturą i zostało uznane przez rząd jako... prawo do włóczenia się.
Autorka zabiera nas w podróż po kraju, który dał nam telefon, lodówkę, rower, penicylinę i zapałki. Gdzie na ulicy coraz częściej słychać nie tylko dowcipy o Anglikach, ale i język gaelicki. Nowy Rok świętuje się tu lodowatą kąpielą, a celtyckie rytuały i święta z czasów Wikingów wciąż są celebrowane. Szkoci wierzą w legendy nie tylko o potworze z Loch Ness. Wstrzymali nawet budowę osiedla, aby chronić kamień, pod którym miały mieszkać (lub wciąż mieszkają) wróżki.
Od stromych gór i wrzosowisk po puste plaże, monumentalne klify i zielone doliny z owcami – Szkocja zachwyca swoją różnorodnością i zaprasza na wędrówkę szlakami pełnymi słodkich malin.
It’s not her, it’s me. Zdaje się, że miałam nieco większe oczekiwania po tak pięknie utkanym tytule. Zabrakło mi jakiegoś magicznego, lirycznego sznytu. Ale wciąż dostajemy kawał ciekawej historii i mnóstwo smaczków zachęcających do podróży.
słabiutko literacko i mało klimatycznie. chciałabym mniej prywaty, więcej researchu i jak już się upierasz żeby mówić o literaturze to trochę głupio jak jedyne co ci przychodzi do głowy na temat szkocji to jkr, sjm i diana gabaldon (czasem szekspir).
To jedna z tych książek, które już od pierwszych stron pozwalają naprawdę poczuć miejsce, o którym opowiadają.
Autorka świetnie łączy reportaż z osobistymi refleksjami i lokalnymi ciekawostkami, tworząc opowieść doskonale współgrającą z moimi spacerami po Edynburgu. Dzięki niej patrzyłam na szkockie krajobrazy i ulice z jeszcze większą uważnością. Krótka, ale niezwykle klimatyczna lektura – idealna towarzyszka podróży po Szkocji.
czułam się jakbym czytała wikipedię. patrząc na tytuł spodziewałam się więcej ludowych opowieści i geograficznych ciekawostek a nie spis miliona nazwisk osób i odniesień przez cały reportaż do tych samych ekranizacji czy książek.
Zaraz będę kończyć ale moja opinia się nie zmieni; Byłam bardzo podjarana na tą pozycję bo kocham serial „Outlander” i chciałabym kiedyś wybrać się do Szkocji, ale tutaj ciekawostka goni ciekawostkę i czasem trochę to nudne. Ale sam klimat świetny🙂
Nigdy nie byłam w Szkocji, do tej pory też nie rozważałam jej w moich podróżniczych planach. Jednak książka Patrycji Kupiec, ten "list miłosny do Szkocji", wszystko zmienił. Autorka, od lat mieszkająca w Szkocji, znalazła tam swoje miejsce na ziemi niemal od razu, gdy tam przyjechała. Opisuje ten kraj trochę z dystansem obcokrajowca i z całym morzem fascynacji, która udziela się czytelnikowi.
Mam wrażenie, że autorka dała nam ogląd na niemal każdy szkocki aspekt. Zaczyna od stereotypów (skąpstwo!), zaskakuje wieloma szkockimi naukowcami i wynalazcami, przemyca anegdoty i ciekawostki ze szkockiej historii. Przedstawia Szkocję jako prorodzinne i prospołeczne państwo (jako pierwsze dało darmowy dostęp do produktów menstruacyjnych, są tu też darmowe leki na receptę). Sporo tu o relacjach szkocko-angielskich ("nabijanie się z Anglii to w Szkocji sport narodowy"), no i okazuje się, że szkocki humor jest nawet lepszy niż angielski! Bardzo mnie ciekawił temat języka - w Szkocji to dość skomplikowana sprawa! Szkoci sporo przeklinają, autorka serwuje nam nawet 10 szkockich obelg, wśród których znalazłam ulubioną: ich "gadasz głupoty" to "twoja d*pa wystaje z okna"...
Spore wrażenie zrobiło na mnie prawo do włóczenia się czy, och, jakie wspaniałe fragmenty o wierzeniach, magii, skrzatach domowych i wróżkach (absolutnie nie można im zdradzać swojego imienia!). Szkocja to nie tylko zachwyty - jest tu i bieda, i problemy społeczne - jak wszędzie. Autorka nie omija mrocznych czasów palenia czarownic, grzechów kolonializmu czy współczesnego rasizmu.
Jest tu też miejsce na świętowanie (ach, być w Szkocji sylwestrowo!), czy coorie, czyli szkocka odpowiedź na hygge, to otulanie się przyjemnościami przez cały rok, z naciskiem na jesień.
To naprawdę piękna opowieść o ciekawym miejscu, okraszona fotografiami i osobistą perspektywą, która dodaje wiarygodności relacji. Wiele się dowiedziałam, autorce udało się mnie rozbawić i trochę wzruszyć. Bardzo, bardzo polecam lekturę!
Mega giga fajne ciekawostki i dowiedziałam się jak bardzo szkocki folklor i tradycje wpływają na współczesną literaturę, którą sama czytam i bardzo lubię (pare razy to tak kliknęło and blew my mind). Minusem dla mnie było sporo prywatnych opowieści autorki i długie dygresje, które niespecjalnie mnie interesowały
w pewnym momencie autorka zmieniła ton książki na bardziej polityczny i zaczęła opisywać swoje poglądy przez co na jakiś czas straciłam zainteresowanie.
Tytuł wprowadza w błąd, bo w książce nie ma opisu wędrówki (chyba, że uwzględnić wyprawy na dzikie pływanie) a mity pojawiają się może w dwóch rozdziałach tak trochę przy okazji opisu pracy Autorki na wykopaliskach i wskazywania gdzie je można znaleźć jako inspiracje w popkulturze. Ogólne połączenie kompendium wiedzy o i doświadczeń kogoś kto od dawna mieszka w Szkocji i wżył się w lokalną społeczność. Sporo odwołań do polityki i historii ale nacechowanych poglądami Autorki – czyta się Ok, ale narracja i styl pisania szczególnie nie porywa.
Zbędne są wspomnienia autorki o jej prywatnych życiu, córce, że jest weganką i co lubi jeść.
Książka porusz za dużo tematów i widać że autorka chciała mieć wszytko w jednym, ale po co mieszać przepisy kulinarne z cmentarzami a chwilę przed opowiadać o black lives matters.
Tytuł sugeruje powolna opowieść o pięknie Szkocji i szkoda że cała książka tak nie wygląda. W połowie straciłam zainteresowanie i wręcz zaczęłam się irytować kolejnym skakaniem po tematach.
Tytuł obiecuję mity i mgłę - powód, dla którego w ogóle sięgnęłam po tę pozycję przekonana, że znajdę tu porządną porcję tego, co w tej właśnie mgle się kryje. Niestety żadnemu z tych tematów nie zostało poświęcone, w moim odczuciu, wystarczająco dużo miejsca. Dodatkowo w pewnym momencie tekst bierze mocny zakręt w tematy polityczne i tym samym zupełnie traci moje zainteresowanie. Czuję się trochę jak złoczyńca na tle wszystkich tych świetnych opinii, ale po prostu się zawiodłam.
To była wspaniała podróż przez Szkocję (cudowne zdjęcia, anegdoty i historie) - w sam raz do otulenia się na jesień. Teraz tylko muszę zacząć planować kolejną podróż w tamte rejony.
Szkocja jest dla mnie miejscem wyjątkowym, które na zawsze zajmuje szczególne miejsce w moim sercu. Mieszkałam tam kilka lat i to właśnie wtedy to niezwykłe miejsce całkowicie mnie w sobie rozkochało. Mimo to moja wiedza o nim wciąż pozostaje dość uboga, dlatego postanowiłam ją poszerzyć i z ogromną radością sięgnęłam po ten cudowny reportaż.
Szkocja to kraj o bogatej historii, który przez długi czas walczył o swoje granice i marzy o niepodległości. Autorka zabiera nas w podróż po ojczyźnie ludzi, którzy dali światu telefon, lodówkę, rower, penicylinę oraz zapałki. Pokazuje nam, że język gaelicki wciąż jest żywy i coraz częściej słyszalny na szkockich ulicach. Przedstawia również zwyczaje i obchody związane z Nowym Rokiem, a także to, że celtyckie rytuały i dawne święta z czasów wikingów nadal są tam celebrowane.
Szkocja to nie tylko przepiękne krajobrazy, lecz także ludzie, którzy wyróżniają się ogromną empatią i serdecznością. Mieszkając tam, zauważyłam, jak bardzo rodowici mieszkańcy kochają swój kraj i jak wielką czują do niego dumę. Jako Polkę bardzo mnie to zaskoczyło, ponieważ ich sposób bycia znacząco różni się od naszego.
Autorka w cudowny sposób przeprowadza nas przez najważniejsze aspekty szkockiego życia, tworząc wokół nich opowieść napisaną lekko i z wyczuciem. Nie znajdziecie tu suchych faktów, lecz historie oparte na jej osobistych doświadczeniach, co ogromnie cenię w tego typu publikacjach. Sięgając po tę książkę, nie spodziewałam się, że dowiem się tylu fascynujących rzeczy, które sprawią, że pokocham ten kraj jeszcze bardziej. A jednak właśnie to się jej udało.
Oprócz historii, mitów i legend znajdziecie tu również ciekawe spostrzeżenia dotyczące codziennego życia w Szkocji, które mogą okazać się niezwykle pomocne podczas pierwszej podróży do tego kraju. Dowiedziałam się z niej wielu rzeczy, o których wcześniej nie słyszałam, ale znalazły się też momenty, które przywołały wspomnienia z mojego pobytu w tym przepięknym miejscu. To bardzo sentymentalna lektura, jednak starałam się spojrzeć na nią także oczami osoby, która nigdy nie była w Szkocji, i muszę przyznać, że jest to prawdziwa skarbnica wiedzy przed wyjazdem w tamte strony.
To wspaniała książka, która ma dla mnie ogromną wartość. Wiem, że w chwilach tęsknoty za tym krajem pozwoli mi choć na moment wrócić myślami do tamtych lat. Jeśli jesteście ciekawi Szkocji, to pozycja obowiązkowa dla Was!
4.5 "Możliwość dojścia do wody i zanurzenia się w niej sprawiała, że świat wydawał się większy. Zabierała mnie też do morza" - Utożsamiam się
Bardzo przyjemna, pełna niespodzianek i ciekawostek książka, dobrze napisana, sprawiająca, że moja miłość i zainteresowanie Szkocją zostało na nowo rozbudzone. Teraz chcę taką książkę, ale o Irlandii!
Książki z tej serii wydawniczej to dla mnie takie liźnięcie tematu i tak jest też w tym przypadku. Książka jest bardzo ciekawie napisana, brakło mi troszkę opowieści o tych najbardziej wysuniętych na północ regionach Szkocji, ale i tak czytało się ją bardzo dobrze. Autorka książki od lat mieszka i pracuje w Szkocji i porusza też kilka ważnych tematów, które niekoniecznie wpasowują się w tą sielankową wizję tego kraju ale mówi też o rzeczach trudnych i wymagających poprawy. Ogólnie książka warta polecenia.
miejscami trochę chaotyczny zbiór ciekawostek, a z drugiej strony jak na taką objętość, przekazujący fajną, zróżnicowaną dawkę wiedzy. to zależy od rodziału, bo są lepsze i gorsze. ogólnie na plus. tylko dlaczego w większości przepisów było whiskey?
Nie ukrywam że spodziewałam się więcej ciekawostek i ogólnych informacji o Szkocji, a dostałam raczej luźny zbiór przemyśleń autorki imigrantki. Ciekawie było spojrzeć na Szkocję nie przez pryzmat folkloru czy filmów a osoby faktycznie tam mieszkającej i zwracającej uwagę na wiele problemów (ale też zaskakujących pozytywów).
Niestety bardzo słaba pozycja. Więcej dowiemy się z tej książki o życiu przywartym autorki niż o samej Szkocji. Dużo niepotrzebnej prywaty i ogromny chaos, który bardzo wytrąca z równowagi. Duże rozczarowanie.
Nie tego się spodziewałam po tej książce. Osobiste przeżycia autorki nie za bardzo mnie interesowały, podobnie jak jej poglądy polityczne. Za to bardzo podobały mi się rozdziały o tradycjach, czarownicach i folklorze --> tutaj zdecydowanie czuć niedosyt!