สุภาพบุรุษกับศิศิรา

by นิบบา

ความโสดที่เพียรรักษามาตลอดสามสิบเจ็ดปี จู่ๆ ก็ทำท่าว่าจะหลุดลอยไป เมื่อวันหนึ่งราชนิกุลหนุ่มใหญ่ผู้เพียบพร้อมอย่างหม่อมราชวงศ์สุภาพบุรุษ นฤเคนทร์ ผู้ช่วยรัฐมนตรีดีกรีหนุ่มคลีโอ เจ้าของฉายา...คุณชายเสือสี่ยก ได้มาพบกับ ศิศิรา ผู้หญิงเก่ง เจ้าของหน้าตาจิ้มลิ้มที่สะกดสายตา (และหัวใจ) ของเขาไว้นับตั้งแต่วันแรกเจอแม้ต่างคนต่างก็ดีพอและพอดีสำหรับกันและกัน แต่กว่าจะลงเอยได้นั้นมันก็ไม่ใช่ง่ายๆ เพราะต้องผ่านเรื่องราวความรัก อบอุ่นละมุนละไม ที่เจือด้วยเสียงหัวเราะตลอดการฝ่าฟันอุปสรรค

Genres: Romance

504 pages, Paperback

First published November 1, 2014

Reviews

[RMN · Rating 2 out of 5]

อ่านจบแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าคนแต่งนี่ได้แรงบันดาลใจจากเรื่องปริศนารึเปล่า
ต่างกันตรงที่เหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นในยุคนี้เท่านั้นเอง

แต่ถ้ามาดูเนื้อหาแล้ว บอกเลยว่าไม่ได้มีอะไรเทียบได้เลย
เรื่องนี้เล่าเรื่องได้เหมือนพายเรือในอ่างไม่พอ แถมยังเล่าแบบน้ำท่วมทุ่งอีก
มนุษย์ผู้ชายในเรื่องที่ไม่ใช่แฟนเก่า/เพื่อน/รุ่นพี่นางเอก ต่างก็มารุมชอบนางเอกกันหมด -*-
ข้างพระเอกที่เป็นหนึ่งในคนที่หลงรักนางเอกก็เพียรพยายามทั้งจีบทั้งหยอด นางเอกก็ไม่ยอมใจอ่อน
อ่านไป 3 ใน 4 ของเรื่องแล้วก็ยังไม่ลงเอยกันสักที

พระเอกชื่อ ม.ร.ว.สุภาพบุรุษ หรือ คุณชายเสือ (ฉายาเสือสี่ยก) -*-
นางเอกชื่อ ศิศิรา หรือ ซีซี
ทั้งคู่มีพื้นเพครอบครัวดี หน้าตาดี ฐานะการเงินดี หน้าที่การงานดี อะไร ๆ ก็ดีไปหมดทุกอย่าง
ยกเว้นเรื่องเดียวคือทั้งคู่ยังโสด!! (คุณชายเสืออายุ 37 ซีซีอายุ 28)
แล้วปมปัญหาของเรื่องนี้มันคืออะไร?????????

จุดอ่อนที่สุดของเรื่องนี้คือ ปมไม่ชัดเจนเอาซะเลย เล่าเรื่องได้เรื่อยเปื่อยเหมือนกำลังดูสารคดีชีวิตไฮโซ
วัน ๆ มีแต่เรื่องเม้ามอยกัน เรื่องงานแทบไม่ได้อยู่ในสารบบ จริงๆ ก็มีแต่นางเอกนะที่ทำงาน แต่ระหว่างที่ทำงานก็ดันมีแต่ผู้ชายมาขายขนมจีบ มนุษย์ผู้ชายเรื่องนี้ดูว่างกันซะจริงๆ อาจเป็นเพราะผู้แต่งไม่ได้กล่าวถึงเรื่องพื้นเพตัวละครมากนัก ทำให้เรารู้สึกว่าตัวละครในเรื่องดูล่องลอยกันหมด

ปมปัญหาหลัก ๆ เห็นจะเป็นเรื่องที่นางเอกกลัวการเริ่มต้นความสัมพันธ์ครั้งใหม่ ทำให้ไม่ยอมรับรักพระเอกง่ายๆ ทั้งที่ใจตัวเองก็นิยมชมชอบเค้าไปมากกว่าครึ่งแล้ว บอกแค่ว่ายังไม่พร้อม บลาๆๆ แค่เนี้ยนะ!!
ส่วนพระเอกก็กลัวขึ้นคานเกิ๊นนน รู้จักนางเอกไม่นานก็พยายามรวบรัดขอแต่งงานท่าเดียว เฮ้อ...
ไม่มีจุดพีคใดๆ อ่านได้เรื่อยๆ มากๆ

มีหลายจุดที่สามารถนำเรื่องมาขยี้ให้เป็น climax หรือเพิ่มความซับซ้อนของปมปัญหาในเรื่องได้ แต่ก็ปล่อยผ่านไปง่ายๆ คือกรุยทางให้พระเอกนางเอกได้รักกันสวยๆ ไป ไม่ได้มีอะไรที่เป็นสาระให้คนอ่านได้ฉุกคิดใดๆ แม้แต่น้อย ดำเนินเรื่องได้ราบเรียบ ตัวละครก็ไร้ซึ่งมิติใดๆ

จุดสำคัญที่เราคิดว่าเรื่องนี้ไม่ได้เหมาะกับคนอ่านทุกวัยคือ สำนวนภาษาที่ใช้ภาษาพูดกับภาษาเขียนปนเปกันไปหมด มีการเล่าเรื่องแบบระบุชื่อยี่ห้อสิ่งของ ชื่อสถานที่ที่มีอยู่จริง เช่น ชื่อห้างสรรพสินค้าอย่าง Terminal 21 ชื่อนักร้อง/ชื่อเพลง/เนื้อเพลง ชื่อหนังสือ รวมไปถึงคำทับศัพท์ภาษาอังกฤษแบบที่เราใช้เป็นภาษาพูดในชีวิตประจำวันที่ใช้เยอะมากแล้วดันเขียนสะกดแปลกๆ แบบที่ไม่คุ้นตาเอาซะเลย ยกตัวอย่างเช่น เพนต์(paint) เชลฟ์(shelf) แมกาซีน(magazine) เอกซ์คลูซิฟ (exclusive) แจซ(jazz) ชอปปิง(shopping) คัตติง(cutting) พีก(peak) ฯลฯ เข้าใจว่าเวลาเขียนทับศัพท์ภาษาอังกฤษเนี่ย มันก็คงแล้วแต่ว่าใครจะสะกดยังไง เพียงแต่ว่าเรื่องนี้คนแต่งเค้าสะกดคำในแบบที่เราไม่ใช้กัน ทำให้ตอนที่เราอ่านนี่คือแบบว่ามันน่ารำคาญมาก เหมือนเวลาที่ได้ยินคนพูดไทยคำอังกฤษคำทำนองนั้นเลยค่ะ

สรุปคือถ้าคนอ่านไม่ใช่คนเมืองที่คอยติดตามข่าวสารบ้านเมืองแบบเกาะติดแล้ว เราคิดว่าคงอ่านไม่รู้เรื่องแน่ๆ ค่ะ คนเขียนอาจมองว่าเป็นเรื่องใกล้ตัวทำให้มองข้ามในจุดนี้ไป เพราะในเรื่องนี้ไม่มีการใส่เชิงอรรถเพื่ออธิบายเลย


แต่ถ้าไม่คิดอะไรมาก หรือชอบอ่านแนวพาฝันรักโรแมนติก ก็อ่านคั่นเวลาได้เพลินๆ ค่ะ
(อารมณ์แบบว่าถ้าไม่ได้อ่านก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกเสียดายอะไรทำนองนั้นเลย)

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

ขอเป็นอีกเสียงที่ชื่นชอบเรื่องนี้ค่ะ แม้จะมาพล็อตนิยมแบบพระเอกหล่อเว่อร์ รวยเว่อร์ รักนางเอกเว่อร์ (และแถมในที่นี้ มีฐานันดรศักดิ์เชื้อพระวงศ์อีกด้วย) ประหนึ่งกำลังอ่าน ‪"ปริศนา"‬ เวอร์ชั่นเจนนาว แต่ "คุณชายเสือ สี่ยก" นั้น ชวนให้คนอ่านกรีดร้องและจิกหมอนได้แบบนึกว่าตัวเองกำลังเป็นนางเอกนั่นเลยเชียว

เรื่องนี้ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่ผู้ชายที่ใช้ชีวิตรักมาอย่างโชกโชนที่อายุขึ้นเลขสี่คนหนึ่ง ต้องการจะหยุดหัวใจไว้กับสาวน้อยที่กำลังจะขึ้นเลขสาม (ก็ไม่เด็กล่ะนะ แต่อายุก็ห่างกันเยอะอยู่) ฝ่ายชายก็..อย่างที่บอก..ท่านชายพจน์ดีๆนี่เอง ก็เลยจีบสาวแบบมาดนิ่งๆ ขรึมๆ แต่มาแบบตรงๆ แรงๆ ไม่มียั้งและถอย ฝ่ายหญิงก็เลยได้เขินได้ม้วนกันไปหลายตลบ (รวมถึงคนอ่านที่จิ้นตามไปด้วย)

สำหรับเราแล้ว จุดเด่นของนิยายเรื่องนี้ คือบทสนทนาค่ะ บทสนทนาในเรื่องมีเสน่ห์และตรึงคนอ่านไว้กับหนังสือได้แบบน่าประทับใจมาก ไม่ว่าจะเป็นบทสนทนาระหว่างเพื่อน ทั้งเพื่อนฝั่งนางเอกและฝั่งพระเอก และบทสนทนาระหว่างคู่พระนาง ที่ทำให้คนอ่านหัวเราะได้ในเวลาตลก เขินได้ในเวลาจีบ แล้วก็ร้องไห้ได้ในเวลาซึ้ง (แม้แต่การเล่าถึงนิสัยใจคอตัวละคร รวมถึงการจะเกริ่นไปถึงกิริยาอาการของพระเอก ยังมาในรูปบทสนทนา ซึ่งถ้าไม่ใช่เพราะวิธีการเขียนบทสนทนาที่ทำได้ดีมากๆแล้ว ก็อาจทำให้กลายเป็นพล็อตย่อยที่ใส่มาฆ่าคนเขียนได้เลย) นี่ยังไม่นับการเข้าถึงอารมณ์ในช่วงแรกรัก ที่ผู้เขียนบรรยายความรู้สึกและเรียงร้อยพล็อตย่อยที่ชวนให้นึกถึงบรรยากาศในช่วงหนุ่มสาวจีบกันหรือช่วงรักกันแรกๆได้แบบพล็อตแน่นมาก ส่วนเรื่องมือที่สามก็มีไว้เป็นของประดับ พอให้โฉบไปโฉบมาและสร้างปมไว้บ้าง แต่ก็ไม่ได้ถึงกับทำให้คนอ่านต้องเกลียดขี้หน้าปาทุเรียนใส่มากนัก

จัดเป็นนิยายแนวรักหวานๆใสๆ อ่านได้ชวนเขิน อ่านจบก็ได้เปลี่ยนหมอนใบใหม่กันพอดีค่ะ

[Katheryn Wang · Rating 5 out of 5]

หวาน กลมกล่อม ลงตัว
เรื่องนี้ไร้ดรามา มีแต่น้ำตาลล้วนๆเลยค่ะ ใครที่ชอบอะไรหวานๆ ลองอ่านเรื่องนี้นะคะ

ชอบในความเป็นคุณชาย มีมารยาท ให้เกียรติ ไม่ตีโพยตีพาย เป็นผู้ใหญ่ งานดี และดีงามมาก ส่วนซีซีนั้น ชอบค่ะอาจจะเพราะตัวเราเองก็อยากเป็นแบบนั้น มั่นใจแต่ไม่ก๋ากั่น

เนื้อเรื่องพลอตไม่ได้มีอะไรมาก แต่เป็นการเล่นกับความรู้สึก การตัดสินใจว่าจะดำเนินเรื่องไปอย่างไร อ่านแล้วฟินมากก บิดเนื้อตัวไปมา ทึ้งหมอนกันไป

ฟินนนนน และขอบอกเลย ความฟินทำให้มองข้ามอะไรหลายๆอย่างที่ยังขาดไป ไม่เป็นไร...ให้อภัยค่ะ ร้ากก

[Maneechan · Rating 3 out of 5]

พระเอกและครอบครัวพระเอกชื่อแปลกเป็นเอกลักษณ์ดี เนื้อเรื่องดูเนิบๆ ไปเรื่อยๆ ไม่ค่อยมีช่วงพีคขึ้นลงให้ตื่นเต้นเท่าไร อาจจะเป็นเพราะเราไม่ได้ถูกจริตกับเรื���องสไตล์นี้ก็ได้ แต่ฉากหวานซึ้งก็เขียนได้ดี อ่านแล้วอยากมีคู่แต่งงานสร้างครอบครัวเหมือนเขาบ้าง

[Kamon SecondAccount · Rating 3 out of 5]

แนวรักพาฝัน ตัวเอกหล่อสวยคู่ควรกัน ไร้ดราม่า(เท่าที่จำได้)
แต่อ่านเพลินๆ จบแล้วจบเลย ไม่มีจุดไหนให้จำเป็นพิเศษ

[toogoodatgoodbyes · Rating 4 out of 5]

อ่านสมัยเป็นวัยรุ่นคอซองคือสนุกมาก (ส่วนตอนนี้ไม่แน่ใจเหมือนกัน)

[L-wind · Rating 3 out of 5]

กระแสเรื่องนี้ในอินเทอร์เนทดีนะ
ลองอ่านบทแรกๆ อืม... คนส่วนใหญ่เขาคงชอบแบบนี้ สงสัยเราไม่เหมือนคนอื่นละมั้ง

โดยรวมคนเขียนตั้งใจดีนะ ชอบตรงนี้
แต่ถ้าให้มอง เราว่าคนเขียนควรพัฒนาเทคนิคการเล่าเรื่อง สำนวนภาษา
เพราะรู้สึกว่า...มันดึงดูดให้เราอ่านต่อได้น้อย คือการเล่าดูเรื่อยๆ เอื่อยๆ ลักษณะประสบการณ์ทางงานเขียนยังน้อยอยู่ การวัดวางคาแรกเตอร์ตัวละครก็โอเค ถึงแม้จะรู้สึกว่าดูเพอร์เฟคไปหมด (น่าจะเป็นความตั้งใจคนเขียนให้เรื่องดูพาฝัน) แต่มันทำให้ไม่ค่อยเชือว่าทำงานเป็นกันจริงๆ ซึ่งตามท้องเรื่องน่าจะเพราะพื้นฐานบ้านรวยกันทั้งคู่


อันนี้อาจเป็นรสนิยมส่วนตัวก็ได้ คนก็ชอบเยอะ แต่สำหรับเรา อยู่ในระดับพออ่านได้

[Syms Asawawuthiwekin · Rating 5 out of 5]

สนุกมากค่า

[Wanvi · Rating 4 out of 5]

น่ารักดีค่ะ สบายๆ

[Hathaichanok Jantarangsee · Rating 5 out of 5]

ชอบค่ะ