Acollidos nun centro de menores, un grupo de mozos tentan esquecer os saramagos da vida. Novela fondamente social na que a amizade, a solidariedade, o amor e outros valores fan soñar un mundo máis xusto e máis humano. Tamén é a merecida homenaxe a unha chea de persoas que traballan arreo a pola inclusión social.
Este libro lo leí voluntario para gallego y la verdad es que no me había llamado la atención demasiado la sinopsis, y aun así lo cogí. No se por que Su nota es 2.75/5 Este libro al principio se me hizo aburrido, pero al final no se, empezó a entretenerme mas y le di esta nota por que da una enseñanza muy bonita sobre los niños de África, que se te mueran personas queridas, los internados de niños huérfanos, adoptar a una persona etc.
El personaje de Víctor Antelo me gusto mucho por que me pareció una persona muy real, ya que lloraba por las personas que morían, y por otras razones.
Una lectura algo aburrida al principio pero que después me entretuvo un poco mas, dándome algún vuelco al corazón y que me enseño bastantes cosas