We zullen de slechte aspecten van dit boek eerst behandelen, dan zijn we daar meteen vanaf, en het zijn er toch weinig. Dit boek is toegespitst op de roerige 16e eeuw in de Lage Landen, de tijd van de Reformatie en alles wat daarmee gepaard ging - de opkomst van het protestantisme, de Beeldenstorm, Filips II, de hertog van Alva, de verdeling tussen de Noordelijke en de Zuidelijke Nederlanden enzovoorts. Het is altijd een van mijn minst favoriete perioden uit de (plaatselijke) geschiedenis geweest, gewoon omdat het zo'n onoverzichtelijk kluwen is. Ik kan nooit onthouden wie wat allemaal uitspookt. Gelukkig legt Casteels alles goed en volledig uit.
Het tweede nadeel is dat het boek ook enkel over die periode gaat. Ik had niet echt de korte inhoud op voorhand gelezen, maar op basis van de titel en ondertitel maakte ik op dat het een algemener, vollediger geschiedkundig overzicht zou geven van hoe executies eraan toegingen in de Lage Landen. Alleen op het einde, in de epiloog, wordt er nog samengevat hoe dat in de vierhonderd jaar nadien is geëvolueerd - en vooral de laatste alinea's, over de stand van zaken in de wereld nu, vind ik inhoudelijk niet goed bij de rest van het boek passen.
Maar verder was dit één groot feest. (Voor zover je van dit soort onderwerpen een feestje kunt maken, natuurlijk.) De katern met afbeeldingen is erg groot, het zijn er bijna vijftig, en in het boek wordt telkens duidelijk aangegeven wanneer je er een blik op kunt werpen.
Het is ook logisch opgebouwd, in hoofdstukken per medespeler bij executies, van de rechtsprekers tot de veroordeelden zelf. Er wordt ingegaan op een heleboel aspecten die meespelen bij alle mensen die er een rol bij speelden, op de normale gang van zaken en hoe daar van afgeweken werd. Dat alles wordt gekruid door tientallen citaten van mensen die maar al te vaak in levenden lijve bij de executies aanwezig waren. Zodoende krijg je een evenwichtige afwisseling tussen zeg maar 'algemene informatie' en specifieke gevallen die uitgebreid beschreven worden. Al die elementen samen zorgen voor een helder, volledig en genuanceerd beeld van hoe dergelijke gebeurtenissen zich voltrokken, wat de achtergrond ervan was en welke plaats ze innamen in de maatschappij toendertijd. Zoals de auteur zelf zegt: executies waren hoegenaamd geen zaken waar een bende losgeslagen gepeupel met rood aangelopen hoofden luid scandeerde om het bloed van een terdoodveroordeelde in het rond te zien spuiten - er kwam heel wat meer bij kijken en het ging er heel anders aan toe.
Het is geschreven in helder, toegankelijk taalgebruik (voor de citaten moet je iets aandachtiger zijn aangezien de schrijfwijze rechtstreeks is overgenomen uit de 16e eeuw, maar dat maakt dat je nog dichter bij het gebeuren staat, vind ik) en je moet niet een of andere universitaire graad in de geschiedenis hebben om te snappen waar het over gaat. De Kronieken van de Dood is evengoed geschikt voor complete leken. (Een mens zou al bijna 'lijken' gaan schrijven in deze context...) Helemaal vooraan, op een van de eerste bladzijdes, zag ik al een ferme fout die er tijdens het redactieproces in is blijven staan, en ik vreesde even dat het één grote bende zou worden, maar verder is me niks meer opgevallen. Dat was dus pech, maar verder is het een zeer kwalitatief staaltje werk.
Om het kort samen te vatten: ik ben danig onder de indruk van de kwaliteit van dit boek, zowel op talig vlak als qua structuur en inhoud.
9,3/10