Een magere en geboeide gevangene komt het schavot op. De wrede beul staat klaar met zijn zwaard in de aanslag. Een uitzinnige mensenmassa verzamelt zich, schreeuwend om bloed. Zo stellen we ons de executies in de vroegmoderne tijd vaak voor.
Maar ging het er werkelijk zo aan toe? Historica Isabel Casteels las duizenden beschrijvingen van terechtstellingen, geschreven door de aanwezigen zelf, en laat voor het eerst zien wat mensen er écht van vonden. In tegenstelling tot wat we denken, zag het publiek een executie niet als vermaak, maar als een serieuze en belangrijke zaak. Met een kritisch oog keek het volk naar wat zich op het schavot afspeelde. Het publiek was geen bloeddorstige menigte, maar vervuld van compassie met de veroordeelde. Maar als de beul, de veroordeelde of de medetoeschouwers zich niet aan de verwachtingen hielden, ging het mis. Dan veranderde het publiek zélf van toeschouwer in beul.
De kronieken van de dood laat je op geheel unieke wijze kijken naar de lange 16de eeuw. Wat speelde zich af op de marktplaatsen in Antwerpen, Haarlem en tal van andere plekken in de Nederlanden - en wat zegt dat over de mens en samenleving van toen? Verteld vanuit telkens een ander perspectief, zoals dat van de rechter, de misdadiger en zelfs dat van het dode lichaam, werpt dit boek een volledig nieuw licht op een van de donkerste bladzijden uit onze geschiedenis.
Zo moet het, een sterk doctoraat dat verschijnt als een goed, onderhoudend en helder publieksboek. gebaseerd op diepgravend onderzoek over de zestiende-eeuwse kronieken die ik zeer goed ken uit eigen onderzoek. Hulde!
Onverwacht leuk en super interessant boek, met historische feiten over de opstand en executies in Nederland. Er zit hier en daar wel wat herhaling in, maar dat maakt niet uit over het geheel. Het is volgens mij ook niet oorspronkelijk als boek voor de gemeenschap bedoeld, maar ik ben blij dat dit beschikbaar was om te lezen. Erg leuk.
In mijn beleving een beetje underwhelming. Uit de inleiding begreep ik dat het niet zozeer een handelseditie van Casteels' dissertatie is, maar een losstaande introductie. Het maakt me wel benieuwd naar het proefschrift. Onderhavig boek geeft allerlei aanzetten, maar tot echte uitwerking komt het nauwelijks.
We zullen de slechte aspecten van dit boek eerst behandelen, dan zijn we daar meteen vanaf, en het zijn er toch weinig. Dit boek is toegespitst op de roerige 16e eeuw in de Lage Landen, de tijd van de Reformatie en alles wat daarmee gepaard ging - de opkomst van het protestantisme, de Beeldenstorm, Filips II, de hertog van Alva, de verdeling tussen de Noordelijke en de Zuidelijke Nederlanden enzovoorts. Het is altijd een van mijn minst favoriete perioden uit de (plaatselijke) geschiedenis geweest, gewoon omdat het zo'n onoverzichtelijk kluwen is. Ik kan nooit onthouden wie wat allemaal uitspookt. Gelukkig legt Casteels alles goed en volledig uit. Het tweede nadeel is dat het boek ook enkel over die periode gaat. Ik had niet echt de korte inhoud op voorhand gelezen, maar op basis van de titel en ondertitel maakte ik op dat het een algemener, vollediger geschiedkundig overzicht zou geven van hoe executies eraan toegingen in de Lage Landen. Alleen op het einde, in de epiloog, wordt er nog samengevat hoe dat in de vierhonderd jaar nadien is geëvolueerd - en vooral de laatste alinea's, over de stand van zaken in de wereld nu, vind ik inhoudelijk niet goed bij de rest van het boek passen.
Maar verder was dit één groot feest. (Voor zover je van dit soort onderwerpen een feestje kunt maken, natuurlijk.) De katern met afbeeldingen is erg groot, het zijn er bijna vijftig, en in het boek wordt telkens duidelijk aangegeven wanneer je er een blik op kunt werpen.
Het is ook logisch opgebouwd, in hoofdstukken per medespeler bij executies, van de rechtsprekers tot de veroordeelden zelf. Er wordt ingegaan op een heleboel aspecten die meespelen bij alle mensen die er een rol bij speelden, op de normale gang van zaken en hoe daar van afgeweken werd. Dat alles wordt gekruid door tientallen citaten van mensen die maar al te vaak in levenden lijve bij de executies aanwezig waren. Zodoende krijg je een evenwichtige afwisseling tussen zeg maar 'algemene informatie' en specifieke gevallen die uitgebreid beschreven worden. Al die elementen samen zorgen voor een helder, volledig en genuanceerd beeld van hoe dergelijke gebeurtenissen zich voltrokken, wat de achtergrond ervan was en welke plaats ze innamen in de maatschappij toendertijd. Zoals de auteur zelf zegt: executies waren hoegenaamd geen zaken waar een bende losgeslagen gepeupel met rood aangelopen hoofden luid scandeerde om het bloed van een terdoodveroordeelde in het rond te zien spuiten - er kwam heel wat meer bij kijken en het ging er heel anders aan toe.
Het is geschreven in helder, toegankelijk taalgebruik (voor de citaten moet je iets aandachtiger zijn aangezien de schrijfwijze rechtstreeks is overgenomen uit de 16e eeuw, maar dat maakt dat je nog dichter bij het gebeuren staat, vind ik) en je moet niet een of andere universitaire graad in de geschiedenis hebben om te snappen waar het over gaat. De Kronieken van de Dood is evengoed geschikt voor complete leken. (Een mens zou al bijna 'lijken' gaan schrijven in deze context...) Helemaal vooraan, op een van de eerste bladzijdes, zag ik al een ferme fout die er tijdens het redactieproces in is blijven staan, en ik vreesde even dat het één grote bende zou worden, maar verder is me niks meer opgevallen. Dat was dus pech, maar verder is het een zeer kwalitatief staaltje werk.
Om het kort samen te vatten: ik ben danig onder de indruk van de kwaliteit van dit boek, zowel op talig vlak als qua structuur en inhoud.
Het boek is onderverdeeld in verschillende thema's die elk een ander aspect van de terechtstelling in de 16e eeuw belichten. Ik vond vooral de latere hoofdstukken interessant waarin werd vermeld wat er na de executie met de lichamen gebeurde en er een link werd gelegd met de huidige maatschappij. Ook werd kort aangestipt dat wij Nederlanders als koloniale macht er ook op dit vlak nogal dubbel standaarden op na hielden. De illustraties zijn ook een mooie toevoeging (altijd leuk om Breughel of Bosch te bekijken). Ik merkte wel dat ik soms moeite had met de vele namen die genoemd worden. Zowel de kroniekschrijvers als de beulen als de patiënten worden bij naam genoemd waardoor het al snel gaat duizelen. Dit had wat mij betreft iets minder gemogen. Heb desalniettemin genoten van dit interessante boek.
Verhelderend geschreven geschiedenis van de doodstraf in de Lage Landen. Aan de hand van 16e eeuwse kronieken schetst Isabel Kasteels een beeld van (publieke) executies waarbij het er heel anders aan toe ging dan de meeste mensen waarschijnlijk denken.
Hoewel het bij momenten wat veel was van de ene terechtstelling naar de andere ( de titel van het boek klopt ) heeft het boek een duidelijk zicht op het verleden , Het doet ook nadenken over het heden , 500 jaar is ver en ook niet zo ver , de plaatsen in het boek zijn voor België/ Nederlandse lezers heel dichtbij . / Ieder / zal wel een mening hebben over strafrecht , en ook oplossingen tot het in de praktijk gebracht en geanalyseerd wordt , dan zal /ieder / toch niet verantwoordelijk willen / kunnen zijn . Het was wat veel , maar dan zeker 5 sterren voor de schrijfster als ze de moeite heeft genomen om al die teksten in het oud Nederlands/ Vlaams door te lezen , Likt my nie zo de eenvodig of gemakelyk . 5 sterren geschiedenis over terechtstellingen
Magere 3 ⭐️. Ondanks dat in het voorwoord expliciet wordt benoemd dat dit boek voor lezers is, en niet als proefschrift is bedoeld, leest het ongemakkelijk. Ik weet daarin niet of het taalgebruik zo nu en dan te academisch is, of dat het vooral Belgisch taalgebruik is. Overigens kan ik het woord ‘kroniek’ nu niet meer verdragen want het stond gevoelsmatig 4x op elke pagina. Verder wel interessante lectuur. Vooral de epiloog eigenlijk. Overigens legt de auteur daarin een verband tussen Game of Thrones en een fascinatie voor dood en executies en als je denkt dat de serie alleen om fascinatie voor onthoofdingen en gruwelijkheden draait heb je het verhaal echt niet begrepen.
Kronieken van de dood geluisterd als luisterboek, opnieuw grotendeels tijdens het fietsen. Het format werkt hier perfect: non-fictie die zich goed leent voor luisteren onderweg.
Het boek staat stil bij de doodstraf in de Lage Landen en laat zien hoe hier door de eeuwen heen mee werd omgegaan. Zonder sensatiezucht, met veel context en nuance. Het rekent ook af met hardnekkige clichés die je vroeger meekrijgt, zoals het idee dat mensen in de middeleeuwen het massaal leuk vonden om naar executies te kijken — een beeld dat hier overtuigend wordt genuanceerd.
Wat het als luisterboek extra opvallend maakt, is de zeer rustige vertelstem van een wat oudere vrouwelijke verteller. Juist die kalme toon contrasteert soms bijna absurd met de gruwelijkheid van de kronieken waarover vertelt wordt.