πραγματικά είναι ένα βιβλίο που δεν περιμένεις με τίποτα να διαβάσεις από Ελληνα συγγραφέα. ένα εξαιρετικό πάντρεμα του dedictive της agatha christi με τον διάσημο sherlock holmes και ένα μυστήριο που σε περιμένει να του λύσεις. ένα αριστουργηματικά γραμμένο βιβλίο
Μόλις απόλαυσα ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ιδιοφυές, γοητευτικό, νοσταλγικό, υπόδειγμα ύφους, πραγματικά ε-ξαι-ρε-τι-κό! Ήταν σαν μια πόρτα που άνοιξε διάπλατα μπροστά μου (σαν την πόρτα της βρετανικής επαρχιακής κουζίνας στο υπέροχο εξώφυλλό του βιβλίου) και διαβαίνοντάς την βρέθηκα στο οργιαστικό πράσινο της φύσης που περιβάλλει το τυπικό βρετανικό χωριουδάκι της κομητείας του Έσεξ (διόλου τυχαία, νομίζω, ο συγγραφέας μας λέει ότι πρόκειται για το Στάιλς Σεντ Μέρις, εκεί που άρχισε την καριέρα του ο περίφημος Ηρακλής Πουαρό), αλλά και στο όψιμο βικτωριανό Λονδίνο, στα ανήλιαγα δρομάκια και τα καταγώγια των πιο φτωχικών συνοικιών του, πλάι στον βρωμερό Τάμεση… Κι εκεί με περίμεναν οι ήρωες των αστυνομικών βιβλίων της νιότης μου, εκείνοι που γνωρίστηκα μαζί τους ξετυλίγοντας, παιδί ακόμα, χριστουγεννιάτικα δώρα-βιβλία, οι ίδιοι που (λογαριάζοντας και κάμποσες επαναλήψεις…) με συντρόφεψαν αμέτρητα καλοκαιριάτικα μεσημέρια, από την εφηβεία μου μέχρι και σήμερα! «Τι είναι, επιτέλους, αυτό το βιβλίο;» ίσως αναρωτιέστε. Θα προσπαθήσω να απαντήσω: 1) Είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους συνδυασμούς ιστορίας αληθινού εγκλήματος και μυθοπλασίας, και συνάμα επιτυχημένης «αναβίωσης» κλασσικών λογοτεχνικών ηρώων με απόλυτο σεβασμό στα πρωτότυπα εκ μέρους του συγγραφέα. 2)Είναι σεμινάριο και συγχρόνως χαρίεσσα επίδειξη πάνω στον επαγωγικό συλλογισμό! 3) Είναι φόρος τιμής στον πλέον διάσημο ιδιοφυή ντετέκτιβ-λογοτεχνικό ήρωα, τον Σέρλοκ Χολμς, αλλά και στον εξ ίσου διάσημο Βέλγο συνάδελφό του, ο οποίος πανεύκολα αναγνωρίζεται πίσω από την «μάσκα» του ιδιόρρυθμου Μονεγάσκου ντετέκτιβ Ντιπόν. (Έχω την βεβαιότητα ότι με την επιλογή του ονόματος ο συγγραφέας κλείνει το μάτι στο παιδί μέσα του, εκείνο που σίγουρα κάποτε θα είχε «ταξιδέψει», όπως όλοι μας, με τις περιπέτειες του ξανθομάλλη νεαρού ρεπόρτερ, του Τεντεν…) 4) Είναι η «αποκοτιά» του συγγραφέα να αναμετρηθεί με τους δυο βρετανούς συγγραφείς-ιερά τέρατα (Ντόιλ και Κρίστι), χρησιμοποιώντας τα ίδια τους τα όπλα! Το αποτέλεσμα τον δικαιώνει πλήρως γιατί η «αποκοτιά» στηρίχτηκε στην εξαντλητική έρευνα, την γνώση και κυρίως στο συγγραφικό του ταλέντο, το οποίο ξεχειλίζει από κάθε σελίδα του βιβλίου! 5) Είναι και η απόδειξη της τόλμης του. Τολμά, εκεί που έκανε πίσω ο ίδιος ο σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, και δίνει τέλος στην εκκρεμότητα σχετικά με την τύχη του Σέρλοκ Χόλμς… Συγχρόνως, προτείνει μια νέα άκρως ενδιαφέρουσα οπτική πάνω στο μυστήριο που κάλυψε και ακόμα καλύπτει την ταυτότητα του πιο διαβόητου κατά συρροήν δολοφόνου της Βικτωριανής Αγγλίας! (Συνεχίζεται…) (Συνέχεια, μια ώρα αργότερα…) Και καθώς έγραφα, φίλες και φίλοι τα ανωτέρω περισπούδαστα, σκέφτηκα να σταματήσω λίγο για να κάνω μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο για τον συγγραφέα και για το βιβλίο του. Τι το ΄θελα; Έπεσα πάνω σε δυο συνεντεύξεις του στις οποίες τα λέει όλα! ( Ακόμα κι εκείνα που πίστευα ότι μόνο εγώ τα είχα σκεφτεί…Τουλάχιστον, πάντως, επιβεβαιώθηκαν οι «θεωρίες» μου…) Παραθέτω τους συνδέσμους: 1) https://www.eleftherostypos.gr/politi... 2) https://beautydaysbymary.blogspot.com... και σας προτρέπω να ανοίξετε και να διαβάσετε τις δυο συνεντεύξεις. Μπορούν να λειτουργήσουν είτε ως πρόλογος είτε ως επίλογος του υπέροχου αυτού βιβλίου του Χρυσόστομου Καλαντζή, γιατί εξηγούν τα πάντα και είναι η απόδειξη της ευτυχούς συγκυρίας ταύτισης συγγραφικών προθέσεων και αποτελέσματος!
Ένας φόρος τιμής στο κλασικό αστυνομικό μυθιστόρημα Ο Χρυσόστομος Καλαντζής, με δεξιοτεχνία που σπάνια συναντά κανείς στη σύγχρονη ελληνική αστυνομική λογοτεχνία, καταφέρνει να συγγράψει ένα πολυεπίπεδο έργο που μπορεί να διαβαστεί ως καθαρόαιμο μυθιστόρημα μυστηρίου, αλλά και ως φόρος τιμής σε ολόκληρη την παράδοση του είδους. Ο πρωταγωνιστής, ο Μονεγάσκος ντετέκτιβ κύριος Ντιπόν, είναι μια χαρακτηριστική φιγούρα που παραπέμπει άμεσα στον Ηρακλή Πουαρό της Άγκαθα Κρίστι — με το εξεταστικό του βλέμμα, την εμμονή στη λογική, την υπεροψία του μυαλού και τη σχεδόν υπερφυσική του ικανότητα να διαβάζει την ανθρώπινη συμπεριφορά. Δεν πρόκειται φυσικά για απλή μίμηση: με την αναφορά στον Ηρακλή Πουαρώ, ο συγγραφέας κλείνει απλά το μάτι στον αναγνώστη. Η ανακάλυψη της εγκαταλελειμμένης οικίας στο Έσσεξ — ενός μυστηριώδους μελισσουργού — λειτουργεί ως η είσοδος σε έναν κόσμο που ανήκει εξίσου στη λογοτεχνική μυθολογία όσο και στην ίδια την ιστορία του αστυνομικού μυθιστορήματος. Το γεγονός ότι η οικία αυτή αποκαλύπτεται πως ανήκε στον ίδιο τον Σέρλοκ Χολμς, δίνει αμέσως στο βιβλίο μια διαφορετική διάσταση και ανοίγει έναν διάλογο με τα θεμέλια του είδους.
Ο Σέρλοκ Χολμς, ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης και το παρελθόν που επιστρέφει Η μεγαλύτερη ίσως έκπληξη του μυθιστορήματος είναι η αποκάλυψη ότι ο Σέρλοκ Χολμς, στο λυκόφως της ζωής του, είχε αναλάβει την τελευταία και ίσως πιο τρομακτική υπόθεση της καριέρας του: την εξιχνίαση των εγκλημάτων του Τζακ του Αντεροβγάλτη. Εδώ, ο συγγραφέας αγγίζει την καρδιά του μύθου. Συνδέει δύο από τις πιο θρυλικές φιγούρες του βικτωριανού Λονδίνου – τον ήρωα της λογικής και τον εφιάλτη της νύχτας – και δημιουργεί ένα σύμπαν όπου η φαντασία συνομιλεί με τον ιστορικό τρόμο. Η επιλογή αυτή λειτουργεί πολλαπλά: από τη μία πλευρά, προσφέρει μια εναλλακτική ερμηνεία στην ανεξιχνίαστη υπόθεση του Αντεροβγάλτη· από την άλλη, επεκτείνει την ψυχοσύνθεση του Χολμς πέρα από τη γνώριμη λογική του ντετέκτιβ, αγγίζοντας ζητήματα μεταμέλειας, προσωπικής αποτυχίας και εσωτερικής διάλυσης. Ο γερασμένος Χολμς, απομονωμένος στο μελισσουργείο του, μοιάζει περισσότερο με τραγικό ήρωα παρά με ήρεμο συνταξιούχο. Η εμμονή του με την υπόθεση αποκαλύπτει μια πληγή που δεν έκλεισε ποτέ.
Ατμόσφαιρα, τόποι και εσωτερικά τοπία Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του συγγρφέα είναι η ατμόσφαιρα του βιβλίου. Από τη δροσερή, ομιχλώδη βρετανική εξοχή μέχρι τα σκοτεινά σοκάκια του Λονδίνου, το βιβλίο είναι γεμάτο εικόνες, μυρωδιές και ήχους που ζωντανεύουν την εποχή και τους χαρακτήρες της. Η εξοχή του Έσσεξ λειτουργεί σχεδόν σαν θεατρική σκηνή όπου αποκαλύπτονται τα μυστικά του παρελθόντος, ενώ το Λονδίνο είναι το υπόγειο της ανθρώπινης ψυχής — ένα λαβυρινθώδες και απειλητικό περιβάλλον. Η προσθήκη οπτικού υλικού — όπως οι φωτογραφίες, τα σχέδια, οι "γνήσιες" επιστολές και το αριστουργηματικό εξώφυλλο — λειτουργεί όχι απλώς ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος της αφήγησης, ενισχύοντας την αίσθηση αυθεντικότητας και εμβύθισης στον κόσμο της ιστορίας.
Το Μυστήριο της Οικίας του Μελισσουργού δεν είναι μόνο μια αφήγηση· είναι μια εμπειρία. Είναι το είδος του βιβλίου που σε κάνει να ξεχνάς την πραγματικότητα και να περιπλανιέσαι σε έναν κόσμο γεμάτο παλαιούς ήχους, ξεθωριασμένα χαρτιά, άλυτα μυστήρια και το αχνό άρωμα μιας γοητευτικής εποχής που έχει πια παρέλθει .
Τσάι, εκλεκτά εδέσματα, Τζακ ο Ανταποκριτής, Σέρλοκ Χολμς, ένας παπάς και μπόλικο μέλι θα σας ταξιδέψουν στην αγγλική ύπαιθρο για να εξιχνιάσετε άλυτα μυστήρια 🏡 Πολλά συγχαρητήρια στο συγγραφέα!